மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.2.1
श्रुतं भवद्भिर्गदपूर्वजस्य ।
वाक्यं यथा धर्मवदर्थवच्च।
अजातशत्रोश्च हितं च युक्तं ।
दुर्योधनस्यापि तथैव राज्ञः ॥ ५.२.१ ॥
நீங்கள் கதனின் மூத்தவரின் சொல்லைக் கேட்டிருக்கிறீர்கள்; அது தர்மமும் பொருளும் உடையது. அஜாதசத்ரு (யுதிஷ்டிரர்) சொன்னதும், அரசன் துரியோதனன் சொன்னதும் அவ்வாறே நலமும் பொருத்தமும் உடையவை.
5.2.2
अर्धं हि राज्यस्य विसृज्य वीराः ।
कुन्तीसुतास्तस्य कृते यतन्ते।
प्रदाय चार्धं धृतराष्ट्रपुत्रः ।
सुखी सहास्माभिरतीव मोदेत् ॥ ५.२.२ ॥
வீரர்களான குந்தியின் மகன்கள் அரசின் பாதியைக் கைவிட்டு, அவனுக்காகவே முயல்கின்றனர். திருதராஷ்டிரன் மகன் பாதியைப் பெற்று, எங்களுடன் சேர்ந்து மிகவும் மகிழ்ச்சியடையட்டும்.
5.2.3
लब्ध्वा हि राज्यं पूरुषप्रवीराः ।
सम्यक्प्रवृत्तेषु परेषु चैव ।
ध्रुवं प्रशान्ताः सुखमाविशेयु-
स्तेषां प्रशान्तिश्च हितं प्रजानाम् ॥ ५.२.३ ॥
அரசைப் பெற்ற மனிதர்களில் சிறந்த வீரர்கள், பிறரும் நன்கு செயல்பட்டால், நிச்சயமாக அமைதியடைந்து இன்பத்தில் நுழைவார்கள்; அவர்களின் அமைதி மக்களுக்கு நலமானது.
5.2.4
दुर्योधनस्यापि मतं च वेत्तुं ।
वक्तुं च वाक्यानि युधिष्ठिरस्य।
प्रियं च मे स्याद्यदि तत्र कश्चि-
द्व्रजेच्छमार्थं कुरुपाण्डवानाम् ॥ ५.२.४ ॥
துரியோதனனின் கருத்தை அறியவும், யுதிஷ்டிரரின் சொற்களைச் சொல்லவும், அங்கே கௌரவர்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் அமைதிக்காக யாரேனும் சென்றால், அது எனக்கு விருப்பமானதாக இருக்கும்.
5.2.5
स भीष्ममामन्त्र्य कुरुप्रवीरं ।
वैचित्रवीर्यं च महानुभावम् ।
द्रोणं सपुत्रं विदुरं कृपं च ।
गान्धारराजं च समूतपुत्रम् ॥ ५.२.५ ॥
அவன் பீஷ்மரையும், குருக்களின் சிறந்த வீரரையும், வைசித்திரவீரியரையும், மகாபிரபாவம் மிக்கவரையும் அழைத்து, மகனுடன் கூடிய துரோணரையும், விதுரரையும், கிருபரையும், காந்தார மன்னனையும், சூதபுத்திரனையும் (அழைத்து).
5.2.6
सवे च येऽन्ये धृतराष्ट्रपुत्रा ।
बलप्रधाना निगमप्रधानाः ।
स्थिताश्च धर्मेषु यथा स्वकेषु ।
लोकप्रवीराः श्रुतशीलवृद्धाः ॥ ५.२.६ ॥
மற்றும் திருதராஷ்டிரனின் புதல்வர்கள் ஆகிய மற்றவர்கள் யாவரும், வலிமையில் சிறந்தவர்களும், ஆலோசனையில் சிறந்தவர்களும், தம் தம் தர்மங்களில் நிலைபெற்றவர்களும், உலகவீரர்களும், கல்வியிலும் நற்குணத்திலும் முதிர்ந்தவர்களுமான அனைவரையும் (அழைத்து).
5.2.7
एतेषु सर्वेषु समागतेषु ।
पौरेषु वृद्धेषु च संगतेषु।
ब्रवीतु वाक्यं प्रणिपातयुक्तं ।
कुन्तीसुतस्यार्थकरं यथा स्यात् ॥ ५.२.७ ॥
இவர்கள் அனைவரும், நகர மக்களும் மூத்தோரும் கூடியிருக்கும்போது, அவன் பணிவுடன் கூடிய சொல்லை, குந்தியின் மகனுக்கு நன்மை பயக்கும்படி சொல்லட்டும்.
5.2.8
सर्वास्ववस्थासु च ते न कोप्या ।
ग्रस्तो हि सोऽर्थो बलमाश्रितैस्तैः।
प्रियाभ्युपेतस्य युधिष्ठिरस्य ।
द्यूते प्रसक्तस्य हृतं च राज्यम् ॥ ५.२.८ ॥
எல்லா நிலைகளிலும் நீ சினம் கொள்ளக்கூடாது; அந்தச் செல்வம் பலத்தை நம்பியவர்களால் பறிக்கப்பட்டது. சூதாட்டத்தில் ஈடுபட்ட, அன்பிற்குரிய யுதிஷ்டிரனின் அரசு கவரப்பட்டது.
5.2.9
निवार्यमाणश्च कुरुप्रवीरः ।
सर्वैः सुहृद्भिर्ह्यमप्यतञ्झः।
स दीव्यमानः प्रतिदीव्य चैनं ।
गान्धारराजस्य सुतं मताक्षम् ॥ ५.२.९ ॥
குருவீரன் அனைத்து நல்லுறவினர்களாலும் தடுக்கப்பட்டும், அவன் அடங்காதிருந்தான். அவன் சூதாடி, எதிராக பந்தயம் வைத்து, காந்தார மன்னனின் மகன் மதாக்ஷனுடன் விளையாடினான்.
5.2.10
हित्वा हि कर्णं च सुयोधनं च ।
समाह्वयद्देवितुमाजमीढः।
दुरोदरास्तत्र सहस्रशोऽन्ये ।
युधिष्ठिरो यान्विषहेत जेतुम् ॥ ५.२.१० ॥
கர்ணனையும் சுயோதனனையும் விட்டுவிட்டு, அஜமீடனின் வழிவந்தவன் சூதாட அழைத்தான். அங்கே ஆயிரக்கணக்கான பிற சூதாடிகள் இருந்தனர், அவர்களை யுதிஷ்டிரன் வெல்ல இயன்றான்.
5.2.11
उत्सृज्य तान्सौबलमेव चायं ।
समाह्वयत्तेन जितोऽक्षवत्याम्।
स दीव्यमानः प्रतिदेवनेन ।
अक्षेषु नित्यं स्वपराङ्भुखेषु ॥ ५.२.११ ॥
அவர்களை விட்டுவிட்டு இவன் சௌபலனையே அழைத்தான். அவனால் அக்ஷவதியில் தோற்கடிக்கப்பட்டான். பதிலுக்குப் பதில் ஆடியபோது, பகடைகள் எப்போதும் அவனுக்கு எதிராகவே விழுந்தன.
5.2.12
संरम्भमाणो विजितः प्रसह्य ।
तत्रापराधः शकुनेर्न कश्चित्।
तस्मात्प्रणम्यैव वचो ब्रवीतु ।
वैचित्रवीर्यं बहुसामयुक्तम् ॥ ५.२.१२ ॥
வெறியுடன் பலவந்தமாகத் தோற்கடிக்கப்பட்டான்; அதில் சகுனியின் குற்றம் எதுவுமில்லை. ஆகவே வணங்கி, நல்லுரையுடன் விசித்திரவீரியனின் மகனிடம் பேசட்டும்.
5.2.13
तथा हि शक्यो धृतराष्ट्रपुत्रः ।
स्वार्थें नियोक्तुं पुरुषेण तेन।
अयुद्धमाकाङ्क्षत कौरवाणां ।
साम्नैव दुर्योधनमाश्वसध्वम् ॥ ५.२.१३ ॥
இவ்வாறே, தன் நலனுக்காக, அந்த மனிதனால் திருதராஷ்டிரன் மகனை வழிக்குக் கொண்டுவர இயலும். போரின்றி கௌரவர்களின் அமைதியையே அவன் விரும்புகிறான். சாமத்தாலேயே துரியோதனனை நம்பிக்கையூட்டுங்கள்.
5.2.14
साम्ना जितोऽर्थोऽर्थकरो भवेत ।
युद्धेऽनयो भविता नेह सोऽर्थः ॥ ५.२.१४ ॥
சாமத்தால் பெறப்பட்ட பயனே நன்மை தரும். போரில் அழிவே விளையும்; அங்கே அந்த நன்மை கிட்டாது.
5.2.15
एवं ध्रुवत्येव मधुप्रवीरे ।
शिनिप्रवीरः सहसोत्पपात
तच्चापि वाक्यं परिनिन्द्य तस्य ।
समाददे वाक्यमिदं समुन्युः ॥ ५.२.१५ ॥
மது வீரன் (கிருஷ்ணன்) இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கையில், சினி வீரன் (சாத்யகி) திடீரென எழுந்தான். அவருடைய அந்தச் சொல்லை இகழ்ந்து, கோபத்துடன் இந்த வார்த்தையைக் கூறினான்.