Mahābhārata · Adhyāya 5.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.28.1
असंशयं सञ्जय सत्यमेत-
द्धर्मो वरः कर्मणां यत्त्वमात्थ ।
ज्ञात्वा तु मां सञ्जय गर्हयेस्त्वं ।
यदि धर्मं यद्यधर्मं चरामि ॥ ५.२८.१ ॥
Sin duda, Sañjaya, es verdad lo que dices: el dharma es el mejor de los actos. Pero sabiéndolo, Sañjaya, puedes censurarme, sea que practique el dharma o el adharma.
5.28.2
यत्राधर्मो धर्मरूपाणि धत्ते ।
धर्मः कृत्स्नो दृश्यतोऽधर्मरूपः।
बिभ्रद्धर्मो धर्मरूपं तथा च ।
विद्वांसस्तं संप्रपश्यन्ति बुद्ध्या ॥ ५.२८.२ ॥
Cuando el adharma adopta las formas del dharma, y el dharma entero aparece en forma de adharma, mientras el dharma conserva también su forma propia, los sabios lo perciben claramente con el intelecto.
5.28.3
एवं तथैवापदि लिङ्गमेत-
द्धर्माधर्मौ नित्यवृत्ती भजेताम्।
आद्यं लिङ्गं यस्य तस्य प्रमाण-
मापद्धर्मं सञ्जय तं निबोध ॥ ५.२८.३ ॥
Así, igualmente, en la calamidad esta es la señal: el dharma y el adharma adoptan cada uno su conducta constante. Para aquel en quien aparece la primera señal, el dharma de la calamidad es la prueba; comprende esto, Sañjaya.
5.28.4
लुप्तायां तु प्रकृतौ येन कर्म ।
निष्पादयेत्तत्परीप्सेद्विहीनः।
प्रकृतिस्थश्चापदि वर्तमान ।
उभौ गर्ह्यौ भवतः सञ्जयैतौ ॥ ५.२८.४ ॥
Pero cuando el curso natural se pierde, quien carece de medios debe buscar aquello con lo que pueda cumplir su deber; y quien, aunque firme en su naturaleza, actúa en la calamidad, Sañjaya, ambos son censurables.
5.28.5
अविनाशमिच्छतां ब्राह्मणानां ।
प्रायश्चित्तं विहितं यद्विधात्रा।
संपश्येथाः कर्मसु वर्तमानान् ।
विकर्मस्थान्सञ्जय गर्हयेस्त्वम् ॥ ५.२८.५ ॥
Observa bien entre los que actúan la expiación que el Creador prescribió para los brahmanes que desean la indestructibilidad. Oh Sañjaya, censura a quienes permanecen en la mala acción.
5.28.6
मनीषिणां सत्त्विच्छेदनाय ।
विधियते सत्सु वृत्तिः सदैव।
अब्राह्मणाः सन्ति तु ये न वैद्याः ।
सर्वोत्सङ्गं साधु मन्येत तेभ्यः ॥ ५.२८.६ ॥
Para los sabios, el sustento entre los buenos está siempre prescrito, para evitar la aniquilación del ser. A quienes no son brahmanes ni sabios, debe considerárseles bien con todo el propio regazo, es decir, con todos los propios bienes.
5.28.7
तदध्वानः पितरो ये च पूर्वे ।
पितामहा ये च तेभ्यः परेऽन्ये।
यज्ञैषिणो ये च हि कर्म कुर्यु-
र्नान्यं ततो नास्तिकोऽस्मीति मन्ये ॥ ५.२८.७ ॥
Los padres que siguen ese camino, los abuelos anteriores, y los otros que vinieron después de ellos, y quienes buscan el sacrificio y realizan los ritos: a nadie más considero que a estos; por eso pienso que no soy un ateo.
5.28.8
यत्किंचनेदं वित्तमस्यां पृथिव्यां ।
यद्देवानां त्रिदशानां परं यत्।
प्राजापत्यं त्रिदिवं ब्रह्मलोकं ।
नाधर्मतः सञ्जय कामयेयम् ॥ ५.२८.८ ॥
Cualquier riqueza que haya en esta tierra, y la suprema (grandeza) de los dioses y de los treinta, el reino de Prajāpati, el triple cielo, el mundo de Brahmā — oh Sañjaya, no los desearía por medio de la injusticia.
5.28.9
धर्मेश्वरः कुशलो नीतिमांश्चा-
प्युपासिता ब्राह्मणानां मनीषी।
नानाविधांश्चैव महाबलांश्च ।
राजन्यभोजाननुशास्ति कृष्णः ॥ ५.२८.९ ॥
Kṛṣṇa, señor del dharma, diestro y sabio en la política, venerado por los brahmanes y prudente, gobierna a los diversos kṣatriyas de gran poder y a los Bhojas.
5.28.10
यदि ह्यहं विसृजत्साम गर्ह्यो ।
नियुध्यमानो यदि जह्यां स्वधर्मम् ।
महायशाः केशवस्तद्ब्रवीतु ।
वासुदेवस्तूभयोरर्थकामः ॥ ५.२८.१० ॥
Si yo abandonara la conciliación y me hiciera digno de reproche, o si combatiendo abandonara mi propio deber, que lo diga el glorioso Keśava; Vāsudeva desea el bien de ambos.
5.28.11
शैनेयोऽयं चेदयश्चान्धकाश्च ।
वार्ष्णेयभोजाः कुकुराः सृञ्जयाश्च ।
उपासीना वासुदेवस्य बुद्धिं ।
निगृह्य शत्रून्सुहृदो नन्दयन्ति ॥ ५.२८.११ ॥
Si este Śaineya, los Ayas, los Andhakas, los Vārṣṇeya-Bhojas, los Kukuras y los Sṛñjayas, atendiendo al consejo de Vāsudeva, dominan a sus enemigos y alegran a sus amigos.
5.28.12
वृष्ण्यन्धका ह्युग्रसेनादयो वै ।
कृष्णप्रणीताः सर्व एवेन्द्रकल्पाः ।
मनस्विनः सत्यपरायणाश्च ।
महाबला यादवा भोगवन्तः ॥ ५.२८.१२ ॥
Los Vṛṣṇis y los Andhakas, encabezados por Ugrasena y otros, todos guiados por Kṛṣṇa, son como Indra; los Yādavas de alto ánimo, devotos de la verdad y de gran poder, son prósperos.
5.28.13
काश्यो बभ्रुः श्रियमुत्तमां गतो ।
लब्ध्वा कृष्णं भ्रातरमीशितारम् ।
यस्मै कामान्वर्षति वासुदेवो ।
ग्रीष्मात्यये मेघ इव प्रजाऽभ्यः ॥ ५.२८.१३ ॥
Babhru, de Kāśi, ha alcanzado la suprema prosperidad al tener a Kṛṣṇa por hermano y señor; Vāsudeva derrama sus deseos sobre él como una nube sobre el pueblo al final del verano.
5.28.14
ईदृशोऽयं केशवस्तात विद्वान् ।
विद्धि ह्येनं कर्मणां निश्चयज्ञम्।
प्रियश्च नः साधुतमश्च कृष्णो ।
नातिक्रामे वचनं केशवस्य ॥ ५.२८.१४ ॥
Querido amigo, este Keśava es en verdad un sabio así. Sabe que él conoce la certeza de las acciones. Kṛṣṇa nos es querido y es el más recto; no transgrediré la palabra de Keśava.