Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.28

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

5.28.1

असंशयं सञ्जय सत्यमेत-
द्धर्मो वरः कर्मणां यत्त्वमात्थ ।
ज्ञात्वा तु मां सञ्जय गर्हयेस्त्वं ।
यदि धर्मं यद्यधर्मं चरामि ॥ ५.२८.१ ॥

ಸಂಜಯ, ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಸತ್ಯ; ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ತಿಳಿದೂ, ಸಂಜಯ, ನಾನು ಧರ್ಮವನ್ನೋ ಅಧರ್ಮವನ್ನೋ ಆಚರಿಸಿದರೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನಿಂದಿಸಬಹುದು.

5.28.2

यत्राधर्मो धर्मरूपाणि धत्ते ।
धर्मः कृत्स्नो दृश्यतोऽधर्मरूपः।
बिभ्रद्धर्मो धर्मरूपं तथा च ।
विद्वांसस्तं संप्रपश्यन्ति बुद्ध्या ॥ ५.२८.२ ॥

ಅಧರ್ಮವು ಧರ್ಮರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವಲ್ಲಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಧರ್ಮವು ಅಧರ್ಮರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಧರ್ಮವು ಧರ್ಮರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದಾಗ, ವಿದ್ವಾಂಸರು ಅದನ್ನು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

5.28.3

एवं तथैवापदि लिङ्गमेत-
द्धर्माधर्मौ नित्यवृत्ती भजेताम्।
आद्यं लिङ्गं यस्य तस्य प्रमाण-
मापद्धर्मं सञ्जय तं निबोध ॥ ५.२८.३ ॥

ಹಾಗೆಯೇ, ಅದೇ ರೀತಿ ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇದು ಲಕ್ಷಣ: ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮ ತಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ನಡತೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತವೆ. ಯಾರ ಮೊದಲ ಲಕ್ಷಣವಿದೆಯೋ, ಅವನಿಗೆ ಆಪದ್ಧರ್ಮವೇ ಪ್ರಮಾಣ; ಸಂಜಯ, ಅದನ್ನು ತಿಳಿ.

5.28.4

लुप्तायां तु प्रकृतौ येन कर्म ।
निष्पादयेत्तत्परीप्सेद्विहीनः।
प्रकृतिस्थश्चापदि वर्तमान ।
उभौ गर्ह्यौ भवतः सञ्जयैतौ ॥ ५.२८.४ ॥

ಆದರೆ ಸಹಜ ಮಾರ್ಗವು ಲುಪ್ತವಾದಾಗ, ಯಾವುದರಿಂದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದೋ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲದವನು ಹುಡುಕಬೇಕು; ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರೂ ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವನು, ಸಂಜಯ, ಈ ಇಬ್ಬರೂ ನಿಂದ್ಯರು.

5.28.5

अविनाशमिच्छतां ब्राह्मणानां ।
प्रायश्चित्तं विहितं यद्विधात्रा।
संपश्येथाः कर्मसु वर्तमानान् ।
विकर्मस्थान्सञ्जय गर्हयेस्त्वम् ॥ ५.२८.५ ॥

ಅವಿನಾಶವನ್ನು ಬಯಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ವಿಧಾತೃ ವಿಧಿಸಿದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರಲ್ಲಿ ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣುವೆ. ಓ ಸಂಜಯ, ವಿಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಂತವರನ್ನು ನೀನು ನಿಂದಿಸು.

5.28.6

मनीषिणां सत्त्विच्छेदनाय ।
विधियते सत्सु वृत्तिः सदैव।
अब्राह्मणाः सन्ति तु ये न वैद्याः ।
सर्वोत्सङ्गं साधु मन्येत तेभ्यः ॥ ५.२८.६ ॥

ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಸತ್ತ್ವದ ನಾಶವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಸಜ್ಜನರ ನಡುವೆಯೇ ಜೀವನವೃತ್ತಿ ಸದಾ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರರು ಮತ್ತು ವಿದ್ವಾಂಸರಲ್ಲದವರೂ ಇದ್ದಾರೆ; ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನು ಒಳಿತೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು.

5.28.7

तदध्वानः पितरो ये च पूर्वे ।
पितामहा ये च तेभ्यः परेऽन्ये।
यज्ञैषिणो ये च हि कर्म कुर्यु-
र्नान्यं ततो नास्तिकोऽस्मीति मन्ये ॥ ५.२८.७ ॥

ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಪಿತೃಗಳು, ಪೂರ್ವ ಪಿತಾಮಹರು, ಅವರ ನಂತರದವರು, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಬಯಸಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರು — ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಯವರನ್ನು ನಾನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಾಸ್ತಿಕನಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.

5.28.8

यत्किंचनेदं वित्तमस्यां पृथिव्यां ।
यद्देवानां त्रिदशानां परं यत्।
प्राजापत्यं त्रिदिवं ब्रह्मलोकं ।
नाधर्मतः सञ्जय कामयेयम् ॥ ५.२८.८ ॥

ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದೇ ಸಂಪತ್ತು, ದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ತ್ರಿದಶರ ಶ್ರೇಷ್ಠ (ಐಶ್ವರ್ಯ), ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಲೋಕ, ತ್ರಿದಿವ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ — ಓ ಸಂಜಯ, ಇವುಗಳನ್ನು ಅಧರ್ಮದಿಂದ ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.

5.28.9

धर्मेश्वरः कुशलो नीतिमांश्चा-
प्युपासिता ब्राह्मणानां मनीषी।
नानाविधांश्चैव महाबलांश्च ।
राजन्यभोजाननुशास्ति कृष्णः ॥ ५.२८.९ ॥

ಧರ್ಮದ ಒಡೆಯನೂ, ಕುಶಲನೂ, ನೀತಿವಂತನೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಉಪಾಸಿತನೂ, ಮನೀಷಿಯೂ ಆದ ಕೃಷ್ಣನು, ನಾನಾ ವಿಧದ ಮಹಾಬಲರಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನೂ ಭೋಜರನ್ನೂ ಆಳುತ್ತಾನೆ.

5.28.10

यदि ह्यहं विसृजत्साम गर्ह्यो ।
नियुध्यमानो यदि जह्यां स्वधर्मम् ।
महायशाः केशवस्तद्ब्रवीतु ।
वासुदेवस्तूभयोरर्थकामः ॥ ५.२८.१० ॥

ನಾನು ಸಾಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಿಂದ್ಯನಾಗುವೆನೇ, ಅಥವಾ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಾ ನನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವೆನೇ, ಅದನ್ನು ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಕೇಶವನು ಹೇಳಲಿ; ವಾಸುದೇವನು ಇಬ್ಬರ ಹಿತವನ್ನೂ ಬಯಸುವವನು.

5.28.11

शैनेयोऽयं चेदयश्चान्धकाश्च ।
वार्ष्णेयभोजाः कुकुराः सृञ्जयाश्च ।
उपासीना वासुदेवस्य बुद्धिं ।
निगृह्य शत्रून्सुहृदो नन्दयन्ति ॥ ५.२८.११ ॥

ಶೈನೇಯನು, ಅಯರು, ಅಂಧಕರು, ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ ಭೋಜರು, ಕುಕುರರು, ಸೃಂಜಯರು — ಇವರು ವಾಸುದೇವನ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ ಮಿತ್ರರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

5.28.12

वृष्ण्यन्धका ह्युग्रसेनादयो वै ।
कृष्णप्रणीताः सर्व एवेन्द्रकल्पाः ।
मनस्विनः सत्यपरायणाश्च ।
महाबला यादवा भोगवन्तः ॥ ५.२८.१२ ॥

ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಂಧಕರು, ಉಗ್ರಸೇನ ಮೊದಲಾದವರು — ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನರು; ಮನಸ್ವಿಗಳೂ ಸತ್ಯಪರರೂ ಮಹಾಬಲರೂ ಆದ ಯಾದವರು ಸಮೃದ್ಧರು.

5.28.13

काश्यो बभ्रुः श्रियमुत्तमां गतो ।
लब्ध्वा कृष्णं भ्रातरमीशितारम् ।
यस्मै कामान्वर्षति वासुदेवो ।
ग्रीष्मात्यये मेघ इव प्रजाऽभ्यः ॥ ५.२८.१३ ॥

ಕಾಶಿಯ ಬಭ್ರುವು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸಹೋದರನೂ ಒಡೆಯನೂ ಆಗಿ ಪಡೆದು ಉತ್ತಮ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ; ವಾಸುದೇವನು ಬೇಸಿಗೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮೇಘವು ಪ್ರಜೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮಳೆಸುರಿಸುವಂತೆ ಅವನ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾನೆ.

5.28.14

ईदृशोऽयं केशवस्तात विद्वान् ।
विद्धि ह्येनं कर्मणां निश्चयज्ञम्।
प्रियश्च नः साधुतमश्च कृष्णो ।
नातिक्रामे वचनं केशवस्य ॥ ५.२८.१४ ॥

ಪ್ರಿಯನೇ, ಈ ಕೇಶವನು ಇಂತಹ ವಿದ್ವಾಂಸನು. ಕರ್ಮಗಳ ನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ಅರಿತವನೆಂದು ಇವನನ್ನು ತಿಳಿ. ಕೃಷ್ಣನು ನಮಗೆ ಪ್ರಿಯನು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಸಾಧುಸ್ವಭಾವದವನು; ಕೇಶವನ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ಮೀರುವುದಿಲ್ಲ.