Mahābhārata · Adhyāya 5.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.30.1
आमन्त्रये त्वां नरदेवदेव ।
गच्छाम्यहं पाण्डव स्वस्ति तेऽस्तु।
कच्चिन्न वाचा वृजिनं हि किंचि-
दुच्चारितं मे मनसोऽभिषङ्गात् ॥ ५.३०.१ ॥
¡Oh dios de los dioses de los hombres!, me despido de ti. Oh Pāṇḍava, me marcho; que te vaya bien. Si por la agitación de mi mente se ha pronunciado alguna palabra equivocada con mi lengua…
5.30.2
जनार्दनं भीमसेनार्जुनौ च ।
माद्रीसुतौ सात्यकिं चेकितानम् ।
आमन्त्र्य गच्छामि शिवं सुखं वः ।
सौम्येन मां पश्यत चक्षुषा नृपाः ॥ ५.३०.२ ॥
Habiendo tomado leave de Janārdana, Bhīmasena, Arjuna, los dos hijos de Mādrī, Sātyaki y Cekitāna, me marcho. Que todos tengáis bienestar y dicha. Oh reyes, miradme con ojos benévolos.
5.30.3
अनुज्ञातः सञ्जय स्वस्ति गच्छ ।
न नः स्मरस्यप्रियं जातु विद्वन्।
विद्मश्च त्वां ते च वयं च सर्वे ।
शुद्धात्मानं मध्यगतं सभास्थम् ॥ ५.३०.३ ॥
Sañjaya, se te concede licencia; ve en paz. Oh sabio, nunca guardas en tu memoria nada desagradable sobre nosotros. Te conocemos, y tú nos conoces; todos lo sabemos. Oh de alma pura, que estás en medio de la asamblea.
5.30.4
आप्तो दूतः सञ्जय सुप्रियोऽसि ।
कल्याणवाक् शीलवांस्तृप्तिमांश्च।
न मुह्येस्त्वं सञ्जय जातु मत्या ।
न च क्रुद्ध्येरुच्यमानोऽपि तत्त्वम् ॥ ५.३०.४ ॥
Eres un enviado de confianza, Sañjaya, y muy querido para nosotros; hablas palabras auspiciosas, tienes buen carácter y estás satisfecho. Oh Sañjaya, nunca te confundas en tu juicio, y no te enojes aunque se te hable la verdad.
5.30.5
न मर्मगां जातु वक्ताऽसि रूक्षां ।
नोपश्रुतिं कटुकां नोति शुष्काम्।
धर्मारामामर्थवतीमहिंस्रा-
मेतां वाचं तव जानीम सूत ॥ ५.३०.५ ॥
Nunca pronuncias palabras que hieran el punto vital, ásperas, calumniosas, amargas o secas. Oh auriga, sabemos que tu palabra es un jardín de dharma, llena de sentido y no violenta.
5.30.6
त्वमेव नः प्रियतमोऽसि दूत ।
इहागच्छेद्विदुरो वा द्वितीयः।
अभीक्ष्णदृष्टोऽसि पुरातनस्त्वं ।
धनञ्जयस्यात्मसमः सखाऽसि ॥ ५.३०.६ ॥
Oh mensajero, solo tú eres el más querido para nosotros. Que venga aquí Vidura, u otro en su lugar. Te hemos visto a menudo, eres antiguo; eres un amigo igual a sí mismo para Dhanañjaya.
5.30.7
इतो गत्वा सञ्जय क्षिप्रमेव ।
उपातिष्ठेथा ब्राह्मणान्ये तदर्हाः।
विशुद्धवीर्याश्चरणोपपन्नाः ।
कुले जाताः सर्वधर्मापपन्नाः ॥ ५.३०.७ ॥
Oh Sañjaya, desde aquí ve y acércate pronto a aquellos brahmanes que son dignos de ello: de valor puro, dotados de buena conducta, nacidos en buena familia y poseedores de todo dharma.
5.30.8
स्वाध्यायिनो ब्राह्मणा भिक्षवश्च ।
तपस्विनो ये च नित्या वनेषु ।
अभिवाद्य तान्मद्वचनेन वृद्धां-
स्तथैव तान्कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.८ ॥
Saludando respetuosamente en mi nombre a los brahmanes que estudian el Veda, a los mendicantes y a los ascetas que siempre habitan en los bosques, y del mismo modo, querido, pregunta por el bienestar de los ancianos.
5.30.9
पुरोहितं धृतराष्ट्रस्य राज्ञ-
स्तथाचार्यानृत्विजो ये च तस्य।
तांश्चैवत्वं सहितान्वै यथावत् ।
सङ्गच्छेथाः कुशलेनैव सूत ॥ ५.३०.९ ॥
Reúnete debidamente con el sacerdote doméstico del rey Dhṛtarāṣṭra, asimismo con sus maestros y sacerdotes oficiantes que le pertenecen, encontrándolos a todos juntos. Reúnete con ellos en buen estado, oh auriga.
5.30.10
अश्रोत्रिया ये च वसन्ति वृद्धा ।
मनस्विनः शीलबलोपपन्नाः ।
आशंसन्तोऽस्माकमनुस्मरन्तो ।
यथाशक्ति धर्ममात्रां चरन्तः ॥ ५.३०.१० ॥
Los ancianos que allí viven, aunque no son versados en los Vedas, son magnánimos y dotados de virtud y fuerza; esperando por nosotros y recordándonos, practican el dharma según su capacidad.
5.30.11
तेषां सर्वषां कुशलं स्म पृच्छेः ॥ ५.३०.११ ॥
Asegúrate de preguntar por el bienestar de todos ellos.
5.30.12
आचार्य इष्टो नयगो विधेयो ।
वेदानभीप्सन्ब्रह्मचर्यं चचार।
योऽस्त्रं चतुष्पात्पुनरेव चक्रे ।
द्रोणः प्रसन्नोऽभिवाद्यस्त्वयासौ ॥ ५.३०.१२ ॥
Aquel maestro querido, guía digno de obediencia, que practicó el brahmacarya deseando los Vedas y que de nuevo dominó el saber de las armas de cuatro partes: a Droṇa, complacido, debes rendir homenaje.
5.30.13
अधीतविद्यश्चरणोपपन्नो ।
योऽस्त्रं चतुष्पात्पुनरेव चक्रे।
गन्धर्वपुत्रप्रतिमं तरस्विनं ।
तमश्वत्थामानं कुशलं स्म पृच्छेः ॥ ५.३०.१३ ॥
Instruido en el saber y dotado de disciplina, que de nuevo dominó el saber de las armas de cuatro partes, veloz y semejante a un hijo de un Gandharva: de Aśvatthāman, sin duda, pregunta por su bienestar.
5.30.14
शारद्वतस्यावसथं स्म गत्वा ।
महारथस्यात्मविदां वरस्य।
त्वं मामभीक्ष्णं परिकीर्तयन्वै ।
कृपस्य पादौ सञ्जय पाणिना स्पृशेः ॥ ५.३०.१४ ॥
Sañjaya, yendo a la morada de Kṛpa, hijo de Śaradvat, y mencionándome con frecuencia ante él, el gran guerrero de carros, el mejor de los que conocen el yo: toca con tu mano los pies de Kṛpa.
5.30.15
यस्मिन्शौर्यमानृशंस्यं तपश्च ।
प्रज्ञा शीलं श्रुतरूपे धृतिश्च।
पादौ गृहीत्वा कुरुसत्तमस्य ।
भीष्मस्य मां तत्र निवेदयेथाः ॥ ५.३०.१५ ॥
En quien están el valor, la bondad, el austeridad, la sabiduría, la buena conducta, el saber, la belleza y la firmeza, el mejor de los Kurus: toma los pies de Bhīṣma y allí hazle llegar mi mensaje.
5.30.16
प्रज्ञाचक्षुर्यः प्रणेता कुरूणां ।
बहुश्रुतो वृद्धसेवी मनीषी।
तस्मै राज्ञे स्थविरायाभिवाद्य ।
आचक्षीथाः सञ्जय मामरोगम् ॥ ५.३०.१६ ॥
A ese rey anciano, cuyo ojo es la sabiduría, guía de los Kurus, muy erudito, servidor de los mayores y sabio, sálúdalo con respeto y dile, oh Sañjaya, que estoy libre de enfermedad.
5.30.17
ज्येष्ठः पुत्रो धृतराष्ट्रस्य मन्दो ।
मूर्खः शठः सञ्जय पापशीलः।
यस्यापवादः पृथिवीं याति सर्वां ।
सुयोधनं कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.१७ ॥
El hijo mayor de Dhṛtarāṣṭra, torpe, necio, astuto y de conducta perversa, cuya infamia recorre toda la tierra: oh Sañjaya, querido, pregunta por el bienestar de Suyodhana.
5.30.18
भ्राता कनीयानपि तस्य मन्द-
स्तथाशीलः सञ्जय सोपि शश्वत्।
महेष्वासः शूरतमः कुरूणां ।
दुःशासनः कुशलं तात वाच्यः ॥ ५.३०.१८ ॥
Su hermano menor también es torpe y de la misma naturaleza: oh Sañjaya, el gran arquero y más valiente de los Kurus, Duḥśāsana; a él, querido, dile mi bienestar.
5.30.19
यस्य कामो वर्तते नित्यमेव ।
नान्यः शमाद्भारतानामिति स्म।
स बाह्लिकानामृषभो मनीषी ।
पुनर्यथा माऽभिवदेत्प्रसन्नः ॥ ५.३०.१९ ॥
Aquel cuya constante aspiración es que entre los Bhāratas no haya más que paz — el toro de los Bāhlīkas, el sabio: ojalá, complacido, vuelva a saludarme.
5.30.20
भूरिश्रवास्तात निपातयोधी ।
महेष्वासो रथिनामुत्तमोऽग्र्यः ।
गत्वा स्म तं मद्वचनेन ब्रूयाः ।
शल्यं तथा मद्वचनात्प्रतीतः ॥ ५.३०.२० ॥
Bhūriśravas, querido, guerrero de combate cuerpo a cuerpo, gran arquero, el mejor y primero de los aurigas: ve a él y dile en mi nombre; y de igual modo dile a Śalya, complacido por mi palabra.
5.30.21
स्तेषां सर्वेषां कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.२१ ॥
Querido, pregunta por el bienestar de todos ellos.
5.30.22
गुणैरनेकैः प्रवरैश्च युक्तो ।
विज्ञानवान्नैव च निष्ठुरो यः।
स्नेहादमर्षं सहते सदैव ।
स सोमदत्तः पूजनीयो मतो मे ॥ ५.३०.२२ ॥
Dotado de muchas excelentes cualidades, discernidor y no duro, que por afecto siempre soporta la ira: ese Somadatta, en mi opinión, es digno de honor.
5.30.23
अर्हत्तमः कुरुषु सौमदत्तिः ।
स नो भ्राता संजय मत्सखा च।
महेष्वासो रथिनामुत्तमोऽर्हः ।
सहामात्यः कुशलं तस्य पृच्छेः ॥ ५.३०.२३ ॥
El hijo de Somadatta, el más digno entre los Kurus, es nuestro hermano y mi amigo. Sañjaya, pregunta por el bienestar de él, el gran arquero, el mejor y más digno de los aurigas, junto con sus ministros.
5.30.24
ये चैवान्ये कुरुमुख्या युवानः ।
पुत्राः पौत्रा भ्रातरश्चैव ये नः।
यंयमेषां मन्यसे येन योग्यं ।
तत्तत्प्रोच्यानामयं सूत वाच्याः ॥ ५.३०.२४ ॥
Y a cuantos otros jóvenes principales de los Kurus, nuestros hijos, nietos y hermanos, consideres dignos, diles lo que convenga; y tráeles noticias de su bienestar, oh auriga.
5.30.25
ये राजानः पाण्डवायोधनाय ।
समानीता धार्तराष्ट्रेण केचित्।
वशातयः साल्वकाः केकयाश्च ।
तथाम्बष्ठा ये त्रिगर्ताश्च मुख्याः ॥ ५.३०.२५ ॥
Los reyes que el hijo de Dhṛtarāṣṭra ha reunido para la batalla contra los Pāṇḍavas: algunos Vaśātis, Sālvas, Kekayas, y asimismo los Ambaṣṭhas y los principales Trigartas.
5.30.26
प्राच्योदीच्या दाक्षिण्यात्याश्च शूरा-
स्तथा प्रतीच्याः पार्वतीयाश्च सर्वे।
अनृशंसाः शीलवृत्तोपुन्ना-
स्तेषां सर्वेषां कुशलं सूत पृच्छेः ॥ ५.३०.२६ ॥
Los héroes del este, el norte y el sur, asimismo todos los del oeste y los montañeses, los que no son crueles y están dotados de buen carácter y conducta: de todos ellos, oh auriga, pregunta por su bienestar.
5.30.27
हस्त्यारोहा रथिनः सादिनश्च ।
पदातयश्चार्यसङ्घा महान्तः।
आख्याय मां कुशलिनं स्म नित्य-
मनामयं परिपृच्छेः समग्रान् ॥ ५.३०.२७ ॥
Los jinetes de elefantes, los aurigas, los jinetes a caballo, la infantería y las grandes huestes de nobles — habiéndome dicho que están bien y siempre sanos, pregunta por todos ellos.
5.30.28
तथा राज्ञो ह्यर्थयुक्तानमात्यान् ।
दौवारिकान्ये च सेनां नयन्ति।
आयव्ययं ये गमयन्ति नित्य-
मर्थांश्च ये महतश्चिन्तयन्ति ॥ ५.३०.२८ ॥
Asimismo los ministros ocupados en los asuntos del rey, los porteros, quienes conducen el ejército, quienes gestionan a diario ingresos y gastos, y quienes meditan en grandes asuntos — pregunta por todos ellos.
5.30.29
वृन्दारकं कुरुमध्येष्वमूढं ।
महाप्रज्ञं सर्वधर्मोपपन्नम् ।
न तस्य युद्धं रोचते वै कदाचि-
द्वैश्यापुत्रं कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.२९ ॥
A Vidura, hijo de una mujer vaiśya, el mejor entre los Kurus, de mente clara, de gran sabiduría y dotado de todas las virtudes, la guerra nunca le agrada. Querido, pregunta por su bienestar.
5.30.30
निकर्तने देवने योऽद्वितीय-
श्छन्नोपधः साधुदेवी मताक्षः।
यो दुर्जयो देवरथेन सङ्ख्ये ।
स चित्रसेनः कुशलं तात वाच्यः ॥ ५.३०.३० ॥
Dile a Citrasena, que no tiene igual en el juego de dados, conoce los trucos ocultos, es diestro con los dados y es invencible en la batalla con su carro divino, cuál es su bienestar, querido.
5.30.31
गान्धारराजः शकुनिः पार्वतीयो ।
निकर्तने योऽद्वितीयोऽक्षदेवी।
मानं कुर्वन्धार्तराष्ट्रस्य सूत ।
मिथ्याबुद्धेः कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.३१ ॥
Śakuni, el rey de Gandhāra, nacido en la montaña, sin igual en el juego de dados y diestro con ellos, que honra al hijo de Dhṛtarāṣṭra: oh cochero, pregunta por el bienestar, querido, de aquel de mente falsa.
5.30.32
यः पाण्डवानेकरथेन वीरः ।
समुत्सहत्यप्रधृप्यान्विजेतुम् ।
यो मुह्यतां मोहयिताऽद्वितीयो ।
वैकर्तनः कुशलं तस्य पृच्छेः ॥ ५.३०.३२ ॥
Pregunta por el bienestar de Vaikartana (Karṇa), el héroe que se atreve a vencer con un solo carro a los invencibles Pāṇḍavas, que confunde a los confusos y que no tiene igual.
5.30.33
स एव भक्तः स गुरुः स भर्ता ।
स वै पिता स च माता सुहृच्च।
अगाधबुद्धिर्विदुरो दीर्घदर्शी ।
स नो मन्त्री कुशलं तं स्म पृच्छेः ॥ ५.३०.३३ ॥
Él es nuestro devoto, nuestro maestro, nuestro señor, nuestro padre, nuestra madre y nuestro amigo. Vidura, de intelecto insondable y de larga visión, es nuestro consejero; asegúrate de preguntar por su bienestar.
5.30.34
वृद्धाः स्त्रियो याश्च गुणोपपन्ना ।
ज्ञायन्ते नः सञ्जय मातरस्ताः।
ताभिः सर्वाभिः सहिताभिः समेत्य ।
स्त्रीभिः सवृद्धाभिरभिवादं वदेथाः ॥ ५.३०.३४ ॥
Oh Sañjaya, ve a todas las venerables mujeres dotadas de virtudes que conocemos como nuestras madres, y junto a las mujeres mayores transmíteles nuestro saludo.
5.30.35
कच्चित्पुत्रा जीवपुत्राः सुसम्य-
ग्वर्तन्ते वो वृत्तिमनृशंसरूपाः ।
इति स्मोत्का सञ्जय ब्रूहि पश्चा-
दजातशत्रुः कुशली सपुत्रः ॥ ५.३०.३५ ॥
¿Se comportan bien tus hijos, los que tienen hijos vivos, con naturaleza benévola? Oh Sañjaya, después de preguntar esto, dile que Ajātaśatru está bien, con sus hijos.
5.30.36
राज्ञो भार्याः सञ्जय वेत्थ तत्र ।
तासां सर्वासां कुशलं तात पृच्छेः ।
सुसंगुप्ताः सुरभयोऽनवद्याः ।
कच्चिद्गृहानावसथाप्रमत्ताः ॥ ५.३०.३६ ॥
Oh Sañjaya, conoces allí a las esposas del rey. Querido, pregunta por el bienestar de todas ellas. Bien protegidas, sin temor e intachables, ¿habitan con cuidado en sus casas?
5.30.37
कच्चिद्वृत्तिं श्वशुरेषु भद्राः ।
कल्याणीं वर्तध्वमनृशंसरूपाम्।
यथा च वः स्युः पतयोऽनुकूला-
स्तथा वृत्तिमात्मनः स्थापयध्वम् ॥ ५.३०.३७ ॥
Oh mujeres virtuosas, ¿os comportáis con vuestros suegros de manera buena y benévola? Estableced vuestra conducta de modo que vuestros esposos os sean favorables.
5.30.38
या नः स्नुषाः सञ्जय वेत्थ तत्र ।
प्राप्ताः कुलेभ्यश्च गुणोपपन्नाः।
प्रजावत्यो ब्रूहि समेत्य ताश्च ।
युधिष्ठिरो वोऽभ्यवदत्प्रसन्नः ॥ ५.३०.३८ ॥
Sañjaya, di a aquellas nueras nuestras que están allí, llegadas de nobles linajes, dotadas de virtudes y con hijos, que Yudhiṣṭhira, benevolente, te saluda al encontrarlas.
5.30.39
कन्याः स्वजेथाः सदनेषु सञ्जय ।
अनामयं मद्वचनेन पृष्ट्वा।
कल्याणा वः सन्तु पतयोऽनुकूला ।
यूयं पतीनां भवतानुकूलाः ॥ ५.३०.३९ ॥
Sañjaya, saluda a las doncellas de las casas en mi nombre, preguntando por su bienestar: que vuestros esposos sean benévolos y favorables, y que vosotras seáis favorables a vuestros esposos.
5.30.40
अलङ्कृता वस्त्रवत्यः सुगन्धा ।
अबीभत्साः सुखिता भोगवत्यः।
लघु यासां दर्शनं वाक्व लघ्वी ।
वेशस्त्रियः कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.४० ॥
Adornadas, vestidas, fragantes, nada repulsivas, dichosas y gozando de placeres—su apariencia y su palabra son ligeras; querido, debes preguntar por el bienestar de esas cortesanas.
5.30.41
दास्यः स्युर्या ये च दासाः कुरूणां ।
तदाश्रया बहवः कुब्जखञ्जाः।
आख्याय मां कुशलिनं स्म तेभ्यो-
ऽप्यनामयं परिपृच्छेर्जघन्यम् । ॥ ५.३०.४१ ॥
Las sirvientas y los siervos de los kurus, y los muchos jorobados y cojos que de ellos dependen—diles que estoy bien, y pregunta también por el bienestar de esos humildes.
5.30.42
कच्चिद्वृत्तिं वर्तते वै पुराणीं ।
कच्चिद्भोगान्दार्तराष्ट्रो ददाति।
अङ्गहीनान्कृपणान्वामनान्वा ।
यानानृशंस्याद्धार्तराष्ट्रो बिभर्ति ॥ ५.३०.४२ ॥
¿Sostiene Duryodhana el sustento antiguo? ¿Concede disfrutes a los sin miembros, a los desvalidos, a los enanos, o a quienes mantiene por compasión?
5.30.43
अन्धाश्च सर्वे बधिरास्तथैव ।
हस्ताजीवा बहवो येऽत्र सन्ति।
आख्याय मां कुशलिनं स्म तेभ्यो-
ऽप्यनामयं परिपृच्छेर्जघन्यम् ॥ ५.३०.४३ ॥
Todos los ciegos y sordos, y los muchos aquí que viven de sus manos: habiéndoles dicho que estoy bien, pregunta también por la salud de los más humildes entre ellos.
5.30.44
मा भैष्ट दुःखेन कुजीवितेन ।
नूनं कृतं परलोकेषु पापम्।
निगृह्य शत्रून्सुहृदोऽनुगृह्य ।
वासोभिरन्नेन च वो भरिष्ये ॥ ५.३०.४४ ॥
No temáis el dolor ni una vida miserable. Sin duda se ha cometido pecado en los otros mundos. Habiendo sometido a los enemigos y favorecido a mis amigos, os sustentaré con vestidos y comida.
5.30.45
त्वयोच्यमानां श्रृणुयुक्तथा कुरु ॥ ५.३०.४५ ॥
Escucha lo que se diga por ti y obra como convenga.
5.30.46
सन्त्येव मे ब्राह्मणेभ्यः कृतानि ।
भावीन्यथो नो बत वर्तयन्ति ।
तान्पश्यामि युक्तरूपांस्तथैव ।
तामेव सिद्धिं श्रावयेथा नृपं तम् ॥ ५.३०.४६ ॥
Ciertamente hay ofrendas que he hecho a los brahmanes, y otras por venir, que nos sostienen; las veo en su forma apropiada. Haz que llegue a oídos de ese rey precisamente ese éxito.
5.30.47
ये चानाथा दुर्बलाः सर्वकाल-
मात्मन्येव प्रयतन्तेऽथ मूढाः।
तांश्चापि त्वं कृपणान्सर्वथैव ।
ह्यस्मद्वाक्यात्कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.४७ ॥
Pregunta también por los desvalidos, los débiles y los necios que siempre se esfuerzan solo por sí mismos, por aquellos desdichados también, querido amigo, en todo sentido y en nuestras palabras, por su bienestar.
5.30.48
ये चाप्यन्ये संश्रिता धार्तराष्ट्रा-
न्नानादिग्भ्योऽभ्यागताः सूतपुत्र ।
दृष्ट्वा तांश्चैवार्हतश्चापि सर्वा-
न्संपृच्छेथाः कुशलं चाव्ययं च ॥ ५.३०.४८ ॥
Pregunta por el bienestar y la prosperidad inmutable de todos los demás que se han acogido a los hijos de Dhṛtarāṣṭra y han llegado de diversas direcciones, hijo del auriga, y de todos los dignos de honor que has visto.
5.30.49
एवं सर्वानागताभ्यागतांश्च ।
राज्ञो दूतान्सर्वदिग्भ्योभ्युपेतान् ।
पृष्ट्वा सर्वान्कुशलं तांश्च सूत ।
पश्चादहं कुशली तेषु वाच्यः ॥ ५.३०.४९ ॥
Tras preguntar por el bienestar de todos los que han llegado, de los huéspedes que han venido y de los enviados de los reyes que han llegado de todas las direcciones, auriga, luego diles que yo estoy bien.
5.30.50
न हीदृशाः सन्त्यपरे पृथिव्यां ।
ये योधका धार्तराष्ट्रेण लब्धाः।
धर्मस्तु नित्यो मम धर्म एव ।
महाबलः शत्रुनिबर्हणाय ॥ ५.३०.५० ॥
En la tierra no hay otros guerreros como los que obtuvo el hijo de Dhṛtarāṣṭra. Pero mi deber es eterno, y es mi deber, de gran fuerza, aniquilar a los enemigos.
5.30.51
इदं पुनर्वचनं धार्तराष्ट्रं ।
सुयोधनं सञ्जय श्रावयेथाः ।
यस्ते शरीरे हृदयं दुनोति ।
कामः कुरूनसपत्नोऽनुशिष्याम् ॥ ५.३०.५१ ॥
Sañjaya, repite estas palabras a Suyodhana, hijo de Dhṛtarāṣṭra: el deseo que atormenta tu corazón es este: deseo gobernar a los Kurus sin rival.
5.30.52
न विद्यते युक्तिरेतस्य काचि-
न्नैवं विधास्यामि यथा प्रियं ते।
ददस्व वा शक्रपुरीं ममैव ।
युध्वस्व वा भारतमुख्यवीर ॥ ५.३०.५२ ॥
No hay razón alguna para ello; no haré lo que te agrade. Dame la ciudad de Indra, o lucha, oh héroe principal de los Bhāratas.