மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.30.1
आमन्त्रये त्वां नरदेवदेव ।
गच्छाम्यहं पाण्डव स्वस्ति तेऽस्तु।
कच्चिन्न वाचा वृजिनं हि किंचि-
दुच्चारितं मे मनसोऽभिषङ्गात् ॥ ५.३०.१ ॥
மனிதத் தலைவர்களின் தலைவரே, உம்மிடம் விடைபெறுகிறேன். பாண்டவரே, நான் செல்கிறேன்; உமக்கு நலம் உண்டாகட்டும். மனத்தின் ஆவேசத்தால் என் வாயிலிருந்து ஏதேனும் தவறான சொல் வந்திருந்தால்…
5.30.2
जनार्दनं भीमसेनार्जुनौ च ।
माद्रीसुतौ सात्यकिं चेकितानम् ।
आमन्त्र्य गच्छामि शिवं सुखं वः ।
सौम्येन मां पश्यत चक्षुषा नृपाः ॥ ५.३०.२ ॥
ஜனார்த்தனர், பீமசேனர், அர்ஜுனர், மாத்ரியின் இரு மகன்கள், சாத்யகி, சேகிதானன் ஆகியோரிடம் விடைபெற்று நான் செல்கிறேன். உங்கள் அனைவருக்கும் மங்கலமும் சுகமும் உண்டாகட்டும். அரசர்களே, அமைதியான பார்வையால் என்னைப் பாருங்கள்.
5.30.3
अनुज्ञातः सञ्जय स्वस्ति गच्छ ।
न नः स्मरस्यप्रियं जातु विद्वन्।
विद्मश्च त्वां ते च वयं च सर्वे ।
शुद्धात्मानं मध्यगतं सभास्थम् ॥ ५.३०.३ ॥
சஞ்சயரே, நீர் விடைபெற்றுக்கொள்ளலாம்; நலமாகச் செல்க. அறிஞரே, நீர் எங்களைப் பற்றி ஒருபோதும் விரும்பத்தகாததை நினைவில் கொள்வதில்லை. நாங்கள் உம்மை அறிவோம்; நீரும் எங்களை அறிவீர்; நாங்கள் அனைவரும் அறிவோம். தூய உள்ளம் கொண்டவரே, சபையின் நடுவில் நின்றிருப்பவரே.
5.30.4
आप्तो दूतः सञ्जय सुप्रियोऽसि ।
कल्याणवाक् शीलवांस्तृप्तिमांश्च।
न मुह्येस्त्वं सञ्जय जातु मत्या ।
न च क्रुद्ध्येरुच्यमानोऽपि तत्त्वम् ॥ ५.३०.४ ॥
சஞ்சயரே, நீர் நம்பகமான தூதர்; எங்களுக்கு மிகவும் பிரியமானவர். நீர் மங்கலமான சொற்களைப் பேசுபவர், நல்ல நடத்தை உடையவர், திருப்தி கொண்டவர். சஞ்சயரே, நீர் ஒருபோதும் அறிவால் குழப்பமடையாதீர்; உண்மை சொல்லப்பட்டாலும் கோபமடையாதீர்.
5.30.5
न मर्मगां जातु वक्ताऽसि रूक्षां ।
नोपश्रुतिं कटुकां नोति शुष्काम्।
धर्मारामामर्थवतीमहिंस्रा-
मेतां वाचं तव जानीम सूत ॥ ५.३०.५ ॥
நீ ஒருபோதும் மர்மத்தைத் தாக்கும், கடுமையான, பழிச்சொல், கசப்பான அல்லது வறண்ட சொற்களைப் பேசுவதில்லை. ஓ சூதா, உன் இந்தச் சொல் தர்மத்தின் சோலை, பொருள் நிறைந்தது, அகிம்சை கொண்டது என்று நாங்கள் அறிவோம்.
5.30.6
त्वमेव नः प्रियतमोऽसि दूत ।
इहागच्छेद्विदुरो वा द्वितीयः।
अभीक्ष्णदृष्टोऽसि पुरातनस्त्वं ।
धनञ्जयस्यात्मसमः सखाऽसि ॥ ५.३०.६ ॥
ஓ தூதா, நீயே எங்களுக்கு மிகவும் அன்புக்குரியவன். இங்கு வேறொருவர், விதுரரோ மற்றொருவரோ, வரட்டும். நீ அடிக்கடி காணப்பட்டவன், பழையவன்; தனஞ்சயனுக்கு உயிருக்கு நிகரான நண்பன் நீ.
5.30.7
इतो गत्वा सञ्जय क्षिप्रमेव ।
उपातिष्ठेथा ब्राह्मणान्ये तदर्हाः।
विशुद्धवीर्याश्चरणोपपन्नाः ।
कुले जाताः सर्वधर्मापपन्नाः ॥ ५.३०.७ ॥
ஓ சஞ்சயா, இங்கிருந்து சென்று உடனே அந்தப் பிராமணர்களை அணுகு; அதற்குத் தகுதியானவர்கள், தூய வீரியமுள்ளவர்கள், நல்லொழுக்கம் கொண்டவர்கள், உயர்குலத்தில் பிறந்து எல்லா தர்மங்களையும் உடையவர்கள்.
5.30.8
स्वाध्यायिनो ब्राह्मणा भिक्षवश्च ।
तपस्विनो ये च नित्या वनेषु ।
अभिवाद्य तान्मद्वचनेन वृद्धां-
स्तथैव तान्कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.८ ॥
வேதம் ஓதும் பிராமணர்கள், பிக்ஷுக்கள், காடுகளில் நித்தியமாக வாழும் தவசிகள் ஆகியோரை என் சார்பில் வணங்கி, அன்பனே, அந்த முதியவர்களிடமும் அவ்வாறே நலம் விசாரி.
5.30.9
पुरोहितं धृतराष्ट्रस्य राज्ञ-
स्तथाचार्यानृत्विजो ये च तस्य।
तांश्चैवत्वं सहितान्वै यथावत् ।
सङ्गच्छेथाः कुशलेनैव सूत ॥ ५.३०.९ ॥
மன்னர் திருதராஷ்டிரரின் புரோகிதரையும், அதுபோலவே அவரது ஆசிரியர்களையும், அவருடைய ருத்விஜர்களையும் அவர்களுடன் சேர்ந்தே முறைப்படி சந்தி. ஓ சூதா, நலத்துடனேயே சந்தி.
5.30.10
अश्रोत्रिया ये च वसन्ति वृद्धा ।
मनस्विनः शीलबलोपपन्नाः ।
आशंसन्तोऽस्माकमनुस्मरन्तो ।
यथाशक्ति धर्ममात्रां चरन्तः ॥ ५.३०.१० ॥
வேதம் கற்காதவர்களாயினும் அங்கு வாழும் முதியோர்கள், மனத்திட்பமும் நல்லொழுக்கமும் வலிமையும் கொண்டவர்கள்; நம்மை எதிர்நோக்கி நினைத்துக்கொண்டு, தங்கள் சக்திக்கேற்ப சிறிதளவேனும் தர்மத்தை நடைமுறைப்படுத்துகிறார்கள்.
5.30.11
तेषां सर्वषां कुशलं स्म पृच्छेः ॥ ५.३०.११ ॥
அவர்கள் அனைவரின் நலனையும் நிச்சயம் விசாரிக்க வேண்டும்.
5.30.12
आचार्य इष्टो नयगो विधेयो ।
वेदानभीप्सन्ब्रह्मचर्यं चचार।
योऽस्त्रं चतुष्पात्पुनरेव चक्रे ।
द्रोणः प्रसन्नोऽभिवाद्यस्त्वयासौ ॥ ५.३०.१२ ॥
நம் ஆசிரியரும், அன்பிற்குரியவரும், நீதியறிந்தவரும், கீழ்ப்படியத் தக்கவருமான அவர்; வேதங்களை விரும்பி பிரம்மசரியம் அனுஷ்டித்தவர்; நான்கு பாதங்களுடைய அஸ்திரவித்தையை மீண்டும் உருவாக்கியவர் — அந்தப் பிரசன்னமான துரோணருக்கு நீ வணக்கம் செலுத்த வேண்டும்.
5.30.13
अधीतविद्यश्चरणोपपन्नो ।
योऽस्त्रं चतुष्पात्पुनरेव चक्रे।
गन्धर्वपुत्रप्रतिमं तरस्विनं ।
तमश्वत्थामानं कुशलं स्म पृच्छेः ॥ ५.३०.१३ ॥
வேதக் கல்வி கற்று, நல்லொழுக்கம் நிறைந்து, நான்கு பாதங்களுடைய அஸ்திரவித்தையை மீண்டும் சாதித்தவனும், கந்தர்வ மகனைப் போல விரைவானவனுமான அந்த அசுவத்தாமனின் நலனை நிச்சயம் விசாரிக்க வேண்டும்.
5.30.14
शारद्वतस्यावसथं स्म गत्वा ।
महारथस्यात्मविदां वरस्य।
त्वं मामभीक्ष्णं परिकीर्तयन्वै ।
कृपस्य पादौ सञ्जय पाणिना स्पृशेः ॥ ५.३०.१४ ॥
சஞ்சயா, சரத்வானின் மகனான கிருபரின் இல்லத்திற்குச் சென்று, மகாரதனும் ஆத்மஞானிகளில் சிறந்தவருமான அவரிடம் என்னைத் திரும்பத் திரும்பப் பற்றிக் கூறியவாறு, உன் கையால் கிருபரின் பாதங்களைத் தொடு.
5.30.15
यस्मिन्शौर्यमानृशंस्यं तपश्च ।
प्रज्ञा शीलं श्रुतरूपे धृतिश्च।
पादौ गृहीत्वा कुरुसत्तमस्य ।
भीष्मस्य मां तत्र निवेदयेथाः ॥ ५.३०.१५ ॥
வீரம், கருணை, தவம், ஞானம், நற்குணம், கல்வி, அழகு, உறுதி ஆகியவை எவரிடம் உள்ளனவோ, அந்தக் குருசிரேஷ்டர் பீஷ்மரின் பாதங்களைப் பற்றி அங்கே என் வணக்கத்தைத் தெரிவிக்க வேண்டும்.
5.30.16
प्रज्ञाचक्षुर्यः प्रणेता कुरूणां ।
बहुश्रुतो वृद्धसेवी मनीषी।
तस्मै राज्ञे स्थविरायाभिवाद्य ।
आचक्षीथाः सञ्जय मामरोगम् ॥ ५.३०.१६ ॥
ஞானக்கண்ணுடையவரும், குருக்களின் தலைவரும், பல கற்றவரும், பெரியோரை சேவிப்பவரும், அறிவாளியுமான அந்த அரசரை வணங்கி, சஞ்சயா, நான் நோயின்றி இருப்பதாக அவரிடம் சொல்.
5.30.17
ज्येष्ठः पुत्रो धृतराष्ट्रस्य मन्दो ।
मूर्खः शठः सञ्जय पापशीलः।
यस्यापवादः पृथिवीं याति सर्वां ।
सुयोधनं कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.१७ ॥
திருதராட்டிரனின் மூத்த மகன் மந்தனும் மூடனும் வஞ்சகனும் பாவச் செயல் உள்ளவனுமாவான்; அவனுடைய பழி உலகம் முழுவதும் பரவியுள்ளது. சஞ்சயா, அந்த சுயோதனனிடம் நலத்தை விசாரிக்கவும்.
5.30.18
भ्राता कनीयानपि तस्य मन्द-
स्तथाशीलः सञ्जय सोपि शश्वत्।
महेष्वासः शूरतमः कुरूणां ।
दुःशासनः कुशलं तात वाच्यः ॥ ५.३०.१८ ॥
அவனுடைய இளைய சகோதரனும் மந்தனும் அதேபோன்ற இயல்புடையவனுமாவான். சஞ்சயா, அவனும் எப்போதும் குருக்களில் பெரும் வில்லாளியும் மிகுந்த வீரனுமான துச்சாசனன்; அன்பனே, அவனிடம் நலம் சொல்ல வேண்டும்.
5.30.19
यस्य कामो वर्तते नित्यमेव ।
नान्यः शमाद्भारतानामिति स्म।
स बाह्लिकानामृषभो मनीषी ।
पुनर्यथा माऽभिवदेत्प्रसन्नः ॥ ५.३०.१९ ॥
பாரதர்களுக்கு அமைதியைத் தவிர வேறு எதுவும் வேண்டாம் என்ற விருப்பம் எப்போதும் உள்ளவனும், பாஹ்லிகரில் சிறந்தவனும், அறிவாளியுமான அவர், மகிழ்ச்சியுடன் மீண்டும் என்னை வணங்கட்டும்.
5.30.20
भूरिश्रवास्तात निपातयोधी ।
महेष्वासो रथिनामुत्तमोऽग्र्यः ।
गत्वा स्म तं मद्वचनेन ब्रूयाः ।
शल्यं तथा मद्वचनात्प्रतीतः ॥ ५.३०.२० ॥
பூரிசிரவஸ், அன்புக்குரியவனே, அருகில் போரிடும் வீரனும், பெரிய வில்லாளியும், தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனுமான அவனிடம் சென்று என் சொல்லால் சொல்; அவ்வாறே என் சொல்லால் மகிழ்ந்த சல்யனிடமும் சொல்.
5.30.21
स्तेषां सर्वेषां कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.२१ ॥
அன்புக்குரியவனே, அவர்கள் அனைவரின் நலனையும் கேள்.
5.30.22
गुणैरनेकैः प्रवरैश्च युक्तो ।
विज्ञानवान्नैव च निष्ठुरो यः।
स्नेहादमर्षं सहते सदैव ।
स सोमदत्तः पूजनीयो मतो मे ॥ ५.३०.२२ ॥
பல சிறந்த குணங்களைக் கொண்டவனும், அறிவுள்ளவனும், கடுமையற்றவனும், அன்பினால் எப்போதும் சினத்தைப் பொறுப்பவனுமான அந்த சோமதத்தன் என் கருத்தில் வணங்கத்தக்கவன்.
5.30.23
अर्हत्तमः कुरुषु सौमदत्तिः ।
स नो भ्राता संजय मत्सखा च।
महेष्वासो रथिनामुत्तमोऽर्हः ।
सहामात्यः कुशलं तस्य पृच्छेः ॥ ५.३०.२३ ॥
குருக்களில் மிகவும் வணக்கத்துக்குரிய சோமதத்தனின் மகன், அவன் நம் சகோதரன், என் நண்பனும் ஆவான். சஞ்சயா, பெரிய வில்லாளியும், தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனும் தகுதியுடையவனுமான அவனிடம் அமைச்சர்களுடன் அவனது நலனைக் கேள்.
5.30.24
ये चैवान्ये कुरुमुख्या युवानः ।
पुत्राः पौत्रा भ्रातरश्चैव ये नः।
यंयमेषां मन्यसे येन योग्यं ।
तत्तत्प्रोच्यानामयं सूत वाच्याः ॥ ५.३०.२४ ॥
குருக்களில் முதன்மையான மற்ற இளைஞர்களும், நம் மகன்களும், பேரன்களும், சகோதரர்களும் யாவர்களோ, அவர்களில் எவரை நீ பொருத்தமாக கருதுகிறாயோ அவருக்கு ஏற்றதைச் சொல்; சூதனே, அவர்களின் நலத்தையும் சொல்லு.
5.30.25
ये राजानः पाण्डवायोधनाय ।
समानीता धार्तराष्ट्रेण केचित्।
वशातयः साल्वकाः केकयाश्च ।
तथाम्बष्ठा ये त्रिगर्ताश्च मुख्याः ॥ ५.३०.२५ ॥
பாண்டவர்களுடன் போரிடுவதற்காக திருதராஷ்டிரரின் மகனால் ஒன்று திரட்டப்பட்ட அரசர்கள் — வசாதிகள், சால்வர்கள், கேகயர்கள், அவ்வாறே அம்பஷ்டர்களும் முக்கியமான த்ரிகர்த்தர்களும்.
5.30.26
प्राच्योदीच्या दाक्षिण्यात्याश्च शूरा-
स्तथा प्रतीच्याः पार्वतीयाश्च सर्वे।
अनृशंसाः शीलवृत्तोपुन्ना-
स्तेषां सर्वेषां कुशलं सूत पृच्छेः ॥ ५.३०.२६ ॥
கிழக்கு, வடக்கு, தெற்கு மற்றும் வீரர்களும், அவ்வாறே மேற்கு மற்றும் மலைவாசிகள் அனைவரும் — கருணையுள்ளவர்களும் நல்லொழுக்கமும் நடத்தையும் கொண்டவர்களுமான அவர்கள் அனைவரின் நலத்தையும், சூதனே, விசாரிப்பாயாக.
5.30.27
हस्त्यारोहा रथिनः सादिनश्च ।
पदातयश्चार्यसङ्घा महान्तः।
आख्याय मां कुशलिनं स्म नित्य-
मनामयं परिपृच्छेः समग्रान् ॥ ५.३०.२७ ॥
யானை வீரர்கள், தேர்வீரர்கள், குதிரை வீரர்கள், காலாட்படையினர், பெரிய ஆரியக் குழுக்கள் — அவர்களின் நலம் என்னிடம் கூறி, எப்போதும் அவர்கள் நலமாக இருப்பதாகச் சொல்லி, அவர்கள் அனைவரையும் விசாரிப்பாயாக.
5.30.28
तथा राज्ञो ह्यर्थयुक्तानमात्यान् ।
दौवारिकान्ये च सेनां नयन्ति।
आयव्ययं ये गमयन्ति नित्य-
मर्थांश्च ये महतश्चिन्तयन्ति ॥ ५.३०.२८ ॥
அவ்வாறே அரசனின் பணிகளில் ஈடுபட்ட அமைச்சர்கள், வாயில் காவலர்கள், படையை வழிநடத்துபவர்கள், வரவு செலவை எப்போதும் நிர்வகிப்பவர்கள், பெரிய காரியங்களைச் சிந்திப்பவர்கள் — அவர்கள் அனைவரின் நிலையையும் விசாரிப்பாயாக.
5.30.29
वृन्दारकं कुरुमध्येष्वमूढं ।
महाप्रज्ञं सर्वधर्मोपपन्नम् ।
न तस्य युद्धं रोचते वै कदाचि-
द्वैश्यापुत्रं कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.२९ ॥
குருக்களிடையே சிறந்தவரும், தெளிந்த அறிவும் பெரும் ஞானமும் எல்லா தர்மங்களும் உடையவருமான வைசியப் பெண்ணின் மகன் (விதுரர்) அவர்களுக்கு போர் ஒருபோதும் உவப்பானதல்ல. அன்பனே, அவரின் நலனை விசாரிப்பாயாக.
5.30.30
निकर्तने देवने योऽद्वितीय-
श्छन्नोपधः साधुदेवी मताक्षः।
यो दुर्जयो देवरथेन सङ्ख्ये ।
स चित्रसेनः कुशलं तात वाच्यः ॥ ५.३०.३० ॥
சூதாட்டத்தில் ஒப்பற்றவனும், மறைந்த வஞ்சனைகளை அறிந்தவனும், பகடைகளில் திறமையுடையவனும், போரில் தெய்வீக தேரால் வெல்ல முடியாதவனுமான அந்த சித்திரசேனனிடம், அன்பனே, அவரின் நலனைச் சொல்லுக.
5.30.31
गान्धारराजः शकुनिः पार्वतीयो ।
निकर्तने योऽद्वितीयोऽक्षदेवी।
मानं कुर्वन्धार्तराष्ट्रस्य सूत ।
मिथ्याबुद्धेः कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.३१ ॥
காந்தார அரசனும், மலைப்பிறந்தவனுமான சகுனி, சூதாட்டத்தில் ஒப்பற்றவனும், பகடையில் திறமையுடையவனும், திருதராஷ்டிரன் மகனுக்கு மரியாதை செய்பவனுமானவன். சூதனே, தவறான புத்தியுடைய அவனின் நலனை அன்பனே, விசாரிப்பாயாக.
5.30.32
यः पाण्डवानेकरथेन वीरः ।
समुत्सहत्यप्रधृप्यान्विजेतुम् ।
यो मुह्यतां मोहयिताऽद्वितीयो ।
वैकर्तनः कुशलं तस्य पृच्छेः ॥ ५.३०.३२ ॥
ஒரே தேரில் அடக்க முடியாத பாண்டவர்களை வெல்ல துணிந்த வீரனும், மயங்கியவர்களை மயக்குபவனும், ஒப்பற்றவனுமான வைகர்தனனின் (கர்ணனின்) நலனை விசாரிப்பாயாக.
5.30.33
स एव भक्तः स गुरुः स भर्ता ।
स वै पिता स च माता सुहृच्च।
अगाधबुद्धिर्विदुरो दीर्घदर्शी ।
स नो मन्त्री कुशलं तं स्म पृच्छेः ॥ ५.३०.३३ ॥
அவரே எங்கள் பக்தர், அவரே குரு, அவரே தலைவர், அவரே தந்தை, அவரே தாய், அவரே நண்பர். ஆழ்ந்த அறிவும் தொலைநோக்கும் உடைய விதுரர் நமது மந்திரி; அவரின் நலனை நிச்சயம் விசாரிப்பாயாக.
5.30.34
वृद्धाः स्त्रियो याश्च गुणोपपन्ना ।
ज्ञायन्ते नः सञ्जय मातरस्ताः।
ताभिः सर्वाभिः सहिताभिः समेत्य ।
स्त्रीभिः सवृद्धाभिरभिवादं वदेथाः ॥ ५.३०.३४ ॥
சஞ்ஜயா, குணங்கள் நிறைந்த முதிய பெண்களும், நாம் தாய்மார்களாக அறிந்தவர்களுமான அனைவரையும் சந்தித்து, அந்த மூத்த பெண்களுடன் சேர்ந்து அவர்களுக்கு வணக்கம் கூறுவாயாக.
5.30.35
कच्चित्पुत्रा जीवपुत्राः सुसम्य-
ग्वर्तन्ते वो वृत्तिमनृशंसरूपाः ।
इति स्मोत्का सञ्जय ब्रूहि पश्चा-
दजातशत्रुः कुशली सपुत्रः ॥ ५.३०.३५ ॥
உன் மகன்கள், உயிருடன் வாழும் மகன்களைக் கொண்டவர்கள், கருணையுள்ள இயல்புடையவர்களாக நல்ல நடத்தையுடன் வாழ்கிறார்களா? சஞ்ஜயா, இதை விசாரித்த பின் அஜாதசத்ரு தன் மகன்களுடன் நலமாக இருக்கிறான் என்று சொல்.
5.30.36
राज्ञो भार्याः सञ्जय वेत्थ तत्र ।
तासां सर्वासां कुशलं तात पृच्छेः ।
सुसंगुप्ताः सुरभयोऽनवद्याः ।
कच्चिद्गृहानावसथाप्रमत्ताः ॥ ५.३०.३६ ॥
சஞ்ஜயா, அங்கே அரசனின் மனைவியரை நீ அறிவாய். அன்பனே, அவர்கள் அனைவரின் நலத்தை விசாரி. நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டவர்கள், அச்சமற்றவர்கள், குற்றமற்றவர்கள்; அவர்கள் கவனமாக தங்கள் இல்லங்களில் வசிக்கிறார்களா?
5.30.37
कच्चिद्वृत्तिं श्वशुरेषु भद्राः ।
कल्याणीं वर्तध्वमनृशंसरूपाम्।
यथा च वः स्युः पतयोऽनुकूला-
स्तथा वृत्तिमात्मनः स्थापयध्वम् ॥ ५.३०.३७ ॥
நல்லவர்களே, மாமனார்களிடத்தில் நலமான, கருணையுள்ள நடத்தையுடன் நடந்துகொள்கிறீர்களா? உங்கள் கணவர்கள் உங்களுக்கு அனுகூலமாக இருக்கும் வண்ணம், உங்கள் நடத்தையை நிலைநிறுத்துங்கள்.
5.30.38
या नः स्नुषाः सञ्जय वेत्थ तत्र ।
प्राप्ताः कुलेभ्यश्च गुणोपपन्नाः।
प्रजावत्यो ब्रूहि समेत्य ताश्च ।
युधिष्ठिरो वोऽभ्यवदत्प्रसन्नः ॥ ५.३०.३८ ॥
சஞ்சயா, அங்கே நமது மருமகள்களில் உயர்ந்த குலங்களிலிருந்து வந்து நற்குணங்கள் நிறைந்த, மக்களைப் பெற்றவர்கள் யாரோ, அவர்களைச் சந்தித்து யுதிஷ்டிரர் மகிழ்ச்சியுடன் உங்களுக்குச் சொன்னதாகக் கூறு.
5.30.39
कन्याः स्वजेथाः सदनेषु सञ्जय ।
अनामयं मद्वचनेन पृष्ट्वा।
कल्याणा वः सन्तु पतयोऽनुकूला ।
यूयं पतीनां भवतानुकूलाः ॥ ५.३०.३९ ॥
சஞ்சயா, வீடுகளில் உள்ள பெண்களை என் சொல்லால் நலம் விசாரித்து வாழ்த்து; உங்கள் கணவர்கள் நலமாகவும் அனுகூலமாகவும் இருக்கட்டும், நீங்களும் கணவர்களுக்கு அனுகூலமாக இருங்கள்.
5.30.40
अलङ्कृता वस्त्रवत्यः सुगन्धा ।
अबीभत्साः सुखिता भोगवत्यः।
लघु यासां दर्शनं वाक्व लघ्वी ।
वेशस्त्रियः कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.४० ॥
அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள், ஆடையணிந்தவர்கள், நறுமணமுள்ளவர்கள், அருவருப்பற்றவர்கள், மகிழ்ச்சியுடையவர்கள், இன்பம் துய்ப்பவர்கள்—அவர்களின் தோற்றமும் பேச்சும் இலேசானவை; அந்த வேசிப் பெண்களின் நலத்தை, அன்பனே, நீ விசாரிக்க வேண்டும்.
5.30.41
दास्यः स्युर्या ये च दासाः कुरूणां ।
तदाश्रया बहवः कुब्जखञ्जाः।
आख्याय मां कुशलिनं स्म तेभ्यो-
ऽप्यनामयं परिपृच्छेर्जघन्यम् । ॥ ५.३०.४१ ॥
குருக்களின் பெண்பணியாளர்களும் ஆண்பணியாளர்களும், அவர்களை நம்பி வாழும் பல கூனர், முடவர்—அவர்களிடம் நான் நலமாக இருப்பதாகச் சொல்; அந்தத் தாழ்ந்தவர்களின் நலத்தையும் நீ விசாரிக்க வேண்டும்.
5.30.42
कच्चिद्वृत्तिं वर्तते वै पुराणीं ।
कच्चिद्भोगान्दार्तराष्ट्रो ददाति।
अङ्गहीनान्कृपणान्वामनान्वा ।
यानानृशंस्याद्धार्तराष्ट्रो बिभर्ति ॥ ५.३०.४२ ॥
துரியோதனன் பழைய வழக்கப்படி வாழ்வாதாரத்தை நடத்துகிறானா? அவன் சுகபோகங்களை அளிக்கிறானா? அங்கக்குறையுடையவர்களையும், ஏழைகளையும், குள்ளர்களையும், அல்லது கருணையினால் யாரை அவன் காக்கிறானோ அவர்களையும்?
5.30.43
अन्धाश्च सर्वे बधिरास्तथैव ।
हस्ताजीवा बहवो येऽत्र सन्ति।
आख्याय मां कुशलिनं स्म तेभ्यो-
ऽप्यनामयं परिपृच्छेर्जघन्यम् ॥ ५.३०.४३ ॥
குருடர்களும் செவிடர்களும் அனைவரும், அவ்வாறே இங்குள்ள கைத்தொழிலால் வாழும் பலரும் — என் நலத்தைக் கூறிய பின்னர், அவர்களிடமும் அவர்களின் நலத்தை, தாழ்ந்தவர்களான அவர்களிடம் விசாரிக்க வேண்டும்.
5.30.44
मा भैष्ट दुःखेन कुजीवितेन ।
नूनं कृतं परलोकेषु पापम्।
निगृह्य शत्रून्सुहृदोऽनुगृह्य ।
वासोभिरन्नेन च वो भरिष्ये ॥ ५.३०.४४ ॥
துன்பத்தாலும் கீழ்த்தரமான வாழ்வாலும் அஞ்சாதீர்கள். மறுலோகங்களில் பாவம் செய்யப்பட்டுள்ளது நிச்சயம். எதிரிகளை அடக்கி, நண்பர்களுக்கு அருள் புரிந்து, ஆடைகளாலும் உணவாலும் உங்களைக் காப்பேன்.
5.30.45
त्वयोच्यमानां श्रृणुयुक्तथा कुरु ॥ ५.३०.४५ ॥
நீ சொல்லப்படுவதைக் கேள், பொருத்தமான வகையில் செய்.
5.30.46
सन्त्येव मे ब्राह्मणेभ्यः कृतानि ।
भावीन्यथो नो बत वर्तयन्ति ।
तान्पश्यामि युक्तरूपांस्तथैव ।
तामेव सिद्धिं श्रावयेथा नृपं तम् ॥ ५.३०.४६ ॥
பிராமணர்களுக்காக நான் செய்த தானங்கள் உள்ளன; எதிர்காலத்திலும் நிகழப்போகும் தானங்களும் உள்ளன, அவை நம்மைக் காக்கின்றன. அவற்றை நான் தக்க வடிவில் காண்கிறேன். அந்த வெற்றியையே அந்த அரசனுக்குக் கேட்கச் செய்.
5.30.47
ये चानाथा दुर्बलाः सर्वकाल-
मात्मन्येव प्रयतन्तेऽथ मूढाः।
तांश्चापि त्वं कृपणान्सर्वथैव ।
ह्यस्मद्वाक्यात्कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.४७ ॥
அனாதைகளும் பலவீனர்களும், எப்போதும் தங்களுக்காகவே முயலும் மூடர்களுமான, அந்த துயருற்றவர்களிடமும் எங்கள் வார்த்தையால் எல்லா விதத்திலும் நலம் விசாரிக்க வேண்டும், அன்பனே.
5.30.48
ये चाप्यन्ये संश्रिता धार्तराष्ट्रा-
न्नानादिग्भ्योऽभ्यागताः सूतपुत्र ।
दृष्ट्वा तांश्चैवार्हतश्चापि सर्वा-
न्संपृच्छेथाः कुशलं चाव्ययं च ॥ ५.३०.४८ ॥
திருதராஷ்டிரரின் மகன்களை நாடிவந்த பிற நபர்களையும், பல திசைகளிலிருந்து வந்தவர்களையும், சூதபுத்திரனே, அவர்களைக் கண்டு, பூஜ்யர்களான அனைவரிடமும் நலமும் குன்றாத க்ஷேமமும் விசாரிக்க வேண்டும்.
5.30.49
एवं सर्वानागताभ्यागतांश्च ।
राज्ञो दूतान्सर्वदिग्भ्योभ्युपेतान् ।
पृष्ट्वा सर्वान्कुशलं तांश्च सूत ।
पश्चादहं कुशली तेषु वाच्यः ॥ ५.३०.४९ ॥
இவ்வாறே வந்த அனைவரிடமும், விருந்தினராய் வந்தவர்களிடமும், எல்லா திசைகளிலிருந்தும் வந்த அரசர்களின் தூதர்களிடமும் நலம் விசாரித்த பின், சூதனே, அவர்களிடம் நான் நலமாக இருக்கிறேன் என்று சொல்லவேண்டும்.
5.30.50
न हीदृशाः सन्त्यपरे पृथिव्यां ।
ये योधका धार्तराष्ट्रेण लब्धाः।
धर्मस्तु नित्यो मम धर्म एव ।
महाबलः शत्रुनिबर्हणाय ॥ ५.३०.५० ॥
பூமியில் திருதராஷ்டிரரின் மகனால் பெறப்பட்ட இத்தகைய வேறு வீரர்கள் இல்லை. ஆனால் என் தர்மம் நித்தியமானது; அது பகைவரை அழிக்கும் மகாபலனுடையது.
5.30.51
इदं पुनर्वचनं धार्तराष्ट्रं ।
सुयोधनं सञ्जय श्रावयेथाः ।
यस्ते शरीरे हृदयं दुनोति ।
कामः कुरूनसपत्नोऽनुशिष्याम् ॥ ५.३०.५१ ॥
சஞ்ஜயா, திருதராஷ்டிரனின் மகன் சுயோதனனிடம் இந்தச் சொல்லை மீண்டும் கூறு. உன் இதயத்தை வருத்தும் ஆசை இதுதான்: குருக்களை எதிரியின்றி ஆள விரும்புகிறேன்.
5.30.52
न विद्यते युक्तिरेतस्य काचि-
न्नैवं विधास्यामि यथा प्रियं ते।
ददस्व वा शक्रपुरीं ममैव ।
युध्वस्व वा भारतमुख्यवीर ॥ ५.३०.५२ ॥
இதற்கு எந்த நியாயமும் இல்லை; உனக்கு விருப்பமானதை நான் செய்யமாட்டேன். எனக்கு இந்திரபுரியைக் கொடு, அல்லது போரிடு, பாரதர்களில் சிறந்த வீரனே.