Mahābhārata · Adhyāya 5.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.30.1
आमन्त्रये त्वां नरदेवदेव ।
गच्छाम्यहं पाण्डव स्वस्ति तेऽस्तु।
कच्चिन्न वाचा वृजिनं हि किंचि-
दुच्चारितं मे मनसोऽभिषङ्गात् ॥ ५.३०.१ ॥
O Gott der Götter der Menschen, ich verabschiede mich von dir. O Pāṇḍava, ich gehe; möge es dir wohlergehen. Wenn durch die Erregung meines Geistes ein falsches Wort aus meinem Mund gekommen ist…
5.30.2
जनार्दनं भीमसेनार्जुनौ च ।
माद्रीसुतौ सात्यकिं चेकितानम् ।
आमन्त्र्य गच्छामि शिवं सुखं वः ।
सौम्येन मां पश्यत चक्षुषा नृपाः ॥ ५.३०.२ ॥
Nachdem ich mich von Janārdana, Bhīmasena, Arjuna, den beiden Söhnen Mādrīs, Sātyaki und Cekitāna verabschiedet habe, gehe ich. Möget ihr alle Heil und Glück haben. O Könige, seht mich mit freundlichem Blick an.
5.30.3
अनुज्ञातः सञ्जय स्वस्ति गच्छ ।
न नः स्मरस्यप्रियं जातु विद्वन्।
विद्मश्च त्वां ते च वयं च सर्वे ।
शुद्धात्मानं मध्यगतं सभास्थम् ॥ ५.३०.३ ॥
Sañjaya, dir ist Urlaub gewährt; geh in Frieden. O Gelehrter, du erinnerst dich nie an etwas Unangenehmes uns gegenüber. Wir kennen dich, und du kennst uns, wir alle. O Reinseele, der du mitten in der Versammlung stehst.
5.30.4
आप्तो दूतः सञ्जय सुप्रियोऽसि ।
कल्याणवाक् शीलवांस्तृप्तिमांश्च।
न मुह्येस्त्वं सञ्जय जातु मत्या ।
न च क्रुद्ध्येरुच्यमानोऽपि तत्त्वम् ॥ ५.३०.४ ॥
Du bist ein vertrauenswürdiger Gesandter, Sañjaya, und uns sehr lieb; du sprichst heilvolle Worte, du bist von gutem Charakter und zufrieden. O Sañjaya, lass dich nie in deinem Urteil verwirren und zürne nicht, auch wenn dir die Wahrheit gesagt wird.
5.30.5
न मर्मगां जातु वक्ताऽसि रूक्षां ।
नोपश्रुतिं कटुकां नोति शुष्काम्।
धर्मारामामर्थवतीमहिंस्रा-
मेतां वाचं तव जानीम सूत ॥ ५.३०.५ ॥
Du sprichst niemals Worte, die den empfindlichen Punkt treffen, rau, verleumderisch, bitter oder trocken. O Wagenlenker, wir wissen, dass deine Rede ein Garten des Dharma ist, voller Sinn und gewaltlos.
5.30.6
त्वमेव नः प्रियतमोऽसि दूत ।
इहागच्छेद्विदुरो वा द्वितीयः।
अभीक्ष्णदृष्टोऽसि पुरातनस्त्वं ।
धनञ्जयस्यात्मसमः सखाऽसि ॥ ५.३०.६ ॥
O Bote, du allein bist uns der Liebste. Möge Vidura oder ein anderer Zweiter hierher kommen. Du bist oft gesehen worden, du bist alt; du bist Dhanañjaya ein Freund, dem Selbst gleich.
5.30.7
इतो गत्वा सञ्जय क्षिप्रमेव ।
उपातिष्ठेथा ब्राह्मणान्ये तदर्हाः।
विशुद्धवीर्याश्चरणोपपन्नाः ।
कुले जाताः सर्वधर्मापपन्नाः ॥ ५.३०.७ ॥
O Sañjaya, geh von hier und tritt schnell vor jene Brahmanen, die dessen würdig sind: von reiner Tapferkeit, mit gutem Verhalten, aus edlen Familien und mit allem Dharma ausgestattet.
5.30.8
स्वाध्यायिनो ब्राह्मणा भिक्षवश्च ।
तपस्विनो ये च नित्या वनेषु ।
अभिवाद्य तान्मद्वचनेन वृद्धां-
स्तथैव तान्कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.८ ॥
Ehrerbietig grüße in meinem Namen jene Brahmanen, die den Veda studieren, die Bettelmönche und die Asketen, die immer in den Wäldern wohnen, und frag ebenso, Lieber, nach dem Wohlergehen der Alten.
5.30.9
पुरोहितं धृतराष्ट्रस्य राज्ञ-
स्तथाचार्यानृत्विजो ये च तस्य।
तांश्चैवत्वं सहितान्वै यथावत् ।
सङ्गच्छेथाः कुशलेनैव सूत ॥ ५.३०.९ ॥
Triff ordnungsgemäß den Hauspriester des Königs Dhṛtarāṣṭra, ebenso seine Lehrer und die Opferpriester, die zu ihm gehören, und triff sie alle zusammen. Triff sie wahrlich in gutem Wohlergehen, o Wagenlenker.
5.30.10
अश्रोत्रिया ये च वसन्ति वृद्धा ।
मनस्विनः शीलबलोपपन्नाः ।
आशंसन्तोऽस्माकमनुस्मरन्तो ।
यथाशक्ति धर्ममात्रां चरन्तः ॥ ५.३०.१० ॥
Die Alten, die dort wohnen, sind zwar nicht in den Veden bewandert, doch hochgesinnt und mit Tugend und Kraft begabt; sie hoffen auf uns, gedenken unser und üben das Dharma nach ihrem Vermögen.
5.30.11
तेषां सर्वषां कुशलं स्म पृच्छेः ॥ ५.३०.११ ॥
Erkundige dich unbedingt nach dem Wohlergehen aller von ihnen.
5.30.12
आचार्य इष्टो नयगो विधेयो ।
वेदानभीप्सन्ब्रह्मचर्यं चचार।
योऽस्त्रं चतुष्पात्पुनरेव चक्रे ।
द्रोणः प्रसन्नोऽभिवाद्यस्त्वयासौ ॥ ५.३०.१२ ॥
Jener geliebte Lehrer, ein des Gehorsams würdiger Führer, der Brahmacarya übte aus Verlangen nach den Veden und der die Waffenkunde der vier Glieder aufs Neue meisterte: Droṇa, dem Wohlgesinnten, sollst du deine Ehrerbietung erweisen.
5.30.13
अधीतविद्यश्चरणोपपन्नो ।
योऽस्त्रं चतुष्पात्पुनरेव चक्रे।
गन्धर्वपुत्रप्रतिमं तरस्विनं ।
तमश्वत्थामानं कुशलं स्म पृच्छेः ॥ ५.३०.१३ ॥
Gelehrt und mit Zucht begabt, der die Waffenkunde der vier Glieder aufs Neue meisterte, schnell und einem Gandharva-Sohn gleich: nach jenem Aśvatthāman sollst du gewiss das Wohlergehen erfragen.
5.30.14
शारद्वतस्यावसथं स्म गत्वा ।
महारथस्यात्मविदां वरस्य।
त्वं मामभीक्ष्णं परिकीर्तयन्वै ।
कृपस्य पादौ सञ्जय पाणिना स्पृशेः ॥ ५.३०.१४ ॥
Sañjaya, begib dich zur Wohnung Kṛpas, des Sohnes des Śaradvat, und erwähne mich oft vor ihm, dem großen Wagenkämpfer, dem Besten unter den Selbstkundigen; berühre mit deiner Hand Kṛpas Füße.
5.30.15
यस्मिन्शौर्यमानृशंस्यं तपश्च ।
प्रज्ञा शीलं श्रुतरूपे धृतिश्च।
पादौ गृहीत्वा कुरुसत्तमस्य ।
भीष्मस्य मां तत्र निवेदयेथाः ॥ ५.३०.१५ ॥
In dem Tapferkeit, Milde, Askese, Weisheit, gutes Betragen, Gelehrsamkeit, Schönheit und Standhaftigkeit wohnen, dem besten der Kurus: ergreife die Füße Bhīṣmas und melde mich dort.
5.30.16
प्रज्ञाचक्षुर्यः प्रणेता कुरूणां ।
बहुश्रुतो वृद्धसेवी मनीषी।
तस्मै राज्ञे स्थविरायाभिवाद्य ।
आचक्षीथाः सञ्जय मामरोगम् ॥ ५.३०.१६ ॥
Diesem betagten König, dessen Auge die Weisheit ist, dem Führer der Kurus, dem Gelehrten, dem Diener der Älteren und dem Weisen, grüße ihn ehrerbietig und sage ihm, o Sañjaya, dass ich gesund bin.
5.30.17
ज्येष्ठः पुत्रो धृतराष्ट्रस्य मन्दो ।
मूर्खः शठः सञ्जय पापशीलः।
यस्यापवादः पृथिवीं याति सर्वां ।
सुयोधनं कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.१७ ॥
Der älteste Sohn Dhṛtarāṣṭras, dumm, töricht, betrügerisch und von böser Gesinnung, dessen Schande die ganze Erde durchzieht: o Sañjaya, lieber, frage nach dem Wohlergehen Suyodhanas.
5.30.18
भ्राता कनीयानपि तस्य मन्द-
स्तथाशीलः सञ्जय सोपि शश्वत्।
महेष्वासः शूरतमः कुरूणां ।
दुःशासनः कुशलं तात वाच्यः ॥ ५.३०.१८ ॥
Sein jüngerer Bruder ist ebenfalls dumm und von gleicher Art: o Sañjaya, der große Bogenschütze und tapferste der Kurus, Duḥśāsana — ihm, lieber, sage mein Wohlergehen.
5.30.19
यस्य कामो वर्तते नित्यमेव ।
नान्यः शमाद्भारतानामिति स्म।
स बाह्लिकानामृषभो मनीषी ।
पुनर्यथा माऽभिवदेत्प्रसन्नः ॥ ५.३०.१९ ॥
Er, dessen beständiger Wunsch es ist, dass unter den Bhāratas nichts als Frieden herrsche — dieser Stier der Bāhlīkas, der Weise: möge er, erfreut, mich wieder grüßen.
5.30.20
भूरिश्रवास्तात निपातयोधी ।
महेष्वासो रथिनामुत्तमोऽग्र्यः ।
गत्वा स्म तं मद्वचनेन ब्रूयाः ।
शल्यं तथा मद्वचनात्प्रतीतः ॥ ५.३०.२० ॥
Bhūriśravas, Lieber, Krieger des Nahkampfes, großer Bogenschütze, der Beste und Erste unter den Wagenkämpfern: geh zu ihm und sag es in meinem Namen; ebenso sag es Śalya, der durch mein Wort erfreut ist.
5.30.21
स्तेषां सर्वेषां कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.२१ ॥
Lieber, frag nach dem Wohlergehen von ihnen allen.
5.30.22
गुणैरनेकैः प्रवरैश्च युक्तो ।
विज्ञानवान्नैव च निष्ठुरो यः।
स्नेहादमर्षं सहते सदैव ।
स सोमदत्तः पूजनीयो मतो मे ॥ ५.३०.२२ ॥
Mit vielen herausragenden Eigenschaften ausgestattet, klug und nicht hart, der aus Zuneigung stets den Zorn erträgt: dieser Somadatta ist meiner Ansicht nach ehrenwert.
5.30.23
अर्हत्तमः कुरुषु सौमदत्तिः ।
स नो भ्राता संजय मत्सखा च।
महेष्वासो रथिनामुत्तमोऽर्हः ।
सहामात्यः कुशलं तस्य पृच्छेः ॥ ५.३०.२३ ॥
Der Sohn Somadattas, der würdigste unter den Kurus, ist unser Bruder und mein Freund. Sañjaya, frag nach dem Wohlergehen von ihm, dem großen Bogenschützen, dem Besten und Würdigsten unter den Wagenkämpfern, samt seinen Ministern.
5.30.24
ये चैवान्ये कुरुमुख्या युवानः ।
पुत्राः पौत्रा भ्रातरश्चैव ये नः।
यंयमेषां मन्यसे येन योग्यं ।
तत्तत्प्रोच्यानामयं सूत वाच्याः ॥ ५.३०.२४ ॥
Und welche anderen jungen Anführer der Kurus, unsere Söhne, Enkel und Brüder, du für würdig hältst, sag jedem, was angemessen ist; und bring ihnen Nachricht von ihrem Wohlergehen, o Wagenlenker.
5.30.25
ये राजानः पाण्डवायोधनाय ।
समानीता धार्तराष्ट्रेण केचित्।
वशातयः साल्वकाः केकयाश्च ।
तथाम्बष्ठा ये त्रिगर्ताश्च मुख्याः ॥ ५.३०.२५ ॥
Die Könige, die der Sohn Dhṛtarāṣṭras zum Kampf gegen die Pāṇḍavas versammelt hat: einige Vaśātis, Sālvas, Kekayas, ebenso die Ambaṣṭhas und die vornehmsten Trigartas.
5.30.26
प्राच्योदीच्या दाक्षिण्यात्याश्च शूरा-
स्तथा प्रतीच्याः पार्वतीयाश्च सर्वे।
अनृशंसाः शीलवृत्तोपुन्ना-
स्तेषां सर्वेषां कुशलं सूत पृच्छेः ॥ ५.३०.२६ ॥
Die Helden des Ostens, Nordens und Südens, ebenso alle aus dem Westen und die Bergbewohner — jene, die nicht grausam sind und von gutem Charakter und Wandel: nach dem Wohlergehen all dieser, o Wagenlenker, frage.
5.30.27
हस्त्यारोहा रथिनः सादिनश्च ।
पदातयश्चार्यसङ्घा महान्तः।
आख्याय मां कुशलिनं स्म नित्य-
मनामयं परिपृच्छेः समग्रान् ॥ ५.३०.२७ ॥
Die Elefantenreiter, Wagenkämpfer, Reiter und Fußsoldaten sowie die großen Scharen der Edlen — nachdem du mir gesagt hast, dass sie wohlauf und stets gesund sind, erkundige dich nach allen.
5.30.28
तथा राज्ञो ह्यर्थयुक्तानमात्यान् ।
दौवारिकान्ये च सेनां नयन्ति।
आयव्ययं ये गमयन्ति नित्य-
मर्थांश्च ये महतश्चिन्तयन्ति ॥ ५.३०.२८ ॥
Ebenso die Minister, die mit den Angelegenheiten des Königs betraut sind, die Torhüter, jene, die das Heer führen, jene, die täglich Einnahmen und Ausgaben verwalten, und jene, die über große Angelegenheiten nachsinnen — erkundige dich nach allen.
5.30.29
वृन्दारकं कुरुमध्येष्वमूढं ।
महाप्रज्ञं सर्वधर्मोपपन्नम् ।
न तस्य युद्धं रोचते वै कदाचि-
द्वैश्यापुत्रं कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.२९ ॥
Vidura, der Sohn einer Vaiśya-Frau, der Beste unter den Kuru, klaren Geistes, von großer Weisheit und mit allen Tugenden ausgestattet, findet den Krieg niemals angenehm. Mein Lieber, frag nach seinem Wohlergehen.
5.30.30
निकर्तने देवने योऽद्वितीय-
श्छन्नोपधः साधुदेवी मताक्षः।
यो दुर्जयो देवरथेन सङ्ख्ये ।
स चित्रसेनः कुशलं तात वाच्यः ॥ ५.३०.३० ॥
Sag Citrasena, der im Würfelspiel unvergleichlich ist, die verborgenen Kniffe kennt, im Würfeln geschickt ist und im Kampf mit seinem göttlichen Wagen unbesiegbar ist, sein Wohlergehen, mein Lieber.
5.30.31
गान्धारराजः शकुनिः पार्वतीयो ।
निकर्तने योऽद्वितीयोऽक्षदेवी।
मानं कुर्वन्धार्तराष्ट्रस्य सूत ।
मिथ्याबुद्धेः कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.३१ ॥
Śakuni, der König von Gandhāra, der Berggeborene, im Würfelspiel unvergleichlich und geschickt mit den Würfeln, der dem Sohn Dhṛtarāṣṭras Ehre erweist: o Wagenlenker, frag nach dem Wohlergehen, mein Lieber, jenes falsch gesinnten Mannes.
5.30.32
यः पाण्डवानेकरथेन वीरः ।
समुत्सहत्यप्रधृप्यान्विजेतुम् ।
यो मुह्यतां मोहयिताऽद्वितीयो ।
वैकर्तनः कुशलं तस्य पृच्छेः ॥ ५.३०.३२ ॥
Frag nach dem Wohlergehen Vaikartanas (Karṇas), des Helden, der es wagt, die unangreifbaren Pāṇḍavas mit einem einzigen Wagen zu besiegen, der die Verwirrten verwirrt und unvergleichlich ist.
5.30.33
स एव भक्तः स गुरुः स भर्ता ।
स वै पिता स च माता सुहृच्च।
अगाधबुद्धिर्विदुरो दीर्घदर्शी ।
स नो मन्त्री कुशलं तं स्म पृच्छेः ॥ ५.३०.३३ ॥
Er allein ist unser Ergebener, unser Lehrer, unser Herr, unser Vater, unsere Mutter und unser Freund. Vidura, von unergründlichem Verstand und weitsichtig, ist unser Ratgeber; frag unbedingt nach seinem Wohlergehen.
5.30.34
वृद्धाः स्त्रियो याश्च गुणोपपन्ना ।
ज्ञायन्ते नः सञ्जय मातरस्ताः।
ताभिः सर्वाभिः सहिताभिः समेत्य ।
स्त्रीभिः सवृद्धाभिरभिवादं वदेथाः ॥ ५.३०.३४ ॥
O Sañjaya, triff alle ehrwürdigen, tugendhaften Frauen, die wir als unsere Mütter kennen, und überbringe ihnen zusammen mit den älteren Frauen unseren Gruß.
5.30.35
कच्चित्पुत्रा जीवपुत्राः सुसम्य-
ग्वर्तन्ते वो वृत्तिमनृशंसरूपाः ।
इति स्मोत्का सञ्जय ब्रूहि पश्चा-
दजातशत्रुः कुशली सपुत्रः ॥ ५.३०.३५ ॥
Verhalten sich deine Söhne, die lebende Söhne haben, gut und mit freundlicher Gesinnung? O Sañjaya, frag dies und sage danach, dass Ajātaśatru mit seinen Söhnen wohlauf ist.
5.30.36
राज्ञो भार्याः सञ्जय वेत्थ तत्र ।
तासां सर्वासां कुशलं तात पृच्छेः ।
सुसंगुप्ताः सुरभयोऽनवद्याः ।
कच्चिद्गृहानावसथाप्रमत्ताः ॥ ५.३०.३६ ॥
O Sañjaya, du kennst dort die Frauen des Königs. Lieber, frag nach dem Wohlergehen aller von ihnen. Wohlbehütet, furchtlos und makellos: wohnen sie achtsam in ihren Häusern?
5.30.37
कच्चिद्वृत्तिं श्वशुरेषु भद्राः ।
कल्याणीं वर्तध्वमनृशंसरूपाम्।
यथा च वः स्युः पतयोऽनुकूला-
स्तथा वृत्तिमात्मनः स्थापयध्वम् ॥ ५.३०.३७ ॥
O ihr glückverheißenden Frauen, verhaltet ihr euch gegenüber euren Schwiegervätern gut und freundlich? Festigt euer Verhalten, damit eure Ehemänner euch gewogen sind.
5.30.38
या नः स्नुषाः सञ्जय वेत्थ तत्र ।
प्राप्ताः कुलेभ्यश्च गुणोपपन्नाः।
प्रजावत्यो ब्रूहि समेत्य ताश्च ।
युधिष्ठिरो वोऽभ्यवदत्प्रसन्नः ॥ ५.३०.३८ ॥
Sañjaya, sag jenen unseren Schwiegertöchtern dort, die aus edlen Familien stammen, mit Tugenden begabt und Mütter sind, dass Yudhiṣṭhira, wohlgesinnt, dir durch sie diese Botschaft ausrichten lässt.
5.30.39
कन्याः स्वजेथाः सदनेषु सञ्जय ।
अनामयं मद्वचनेन पृष्ट्वा।
कल्याणा वः सन्तु पतयोऽनुकूला ।
यूयं पतीनां भवतानुकूलाः ॥ ५.३०.३९ ॥
Sañjaya, grüße die Jungfrauen in den Häusern in meinem Namen und frage nach ihrem Wohlergehen: Mögen eure Gatten wohlgesinnt und günstig sein, und möget ihr euren Gatten gewogen sein.
5.30.40
अलङ्कृता वस्त्रवत्यः सुगन्धा ।
अबीभत्साः सुखिता भोगवत्यः।
लघु यासां दर्शनं वाक्व लघ्वी ।
वेशस्त्रियः कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.४० ॥
Geschmückt, gekleidet, duftend, keineswegs abstoßend, glücklich und Genüsse genießend – ihr Anblick und ihr Wort sind leicht; lieber Freund, du solltest nach dem Wohlergehen jener Kurtisanen fragen.
5.30.41
दास्यः स्युर्या ये च दासाः कुरूणां ।
तदाश्रया बहवः कुब्जखञ्जाः।
आख्याय मां कुशलिनं स्म तेभ्यो-
ऽप्यनामयं परिपृच्छेर्जघन्यम् । ॥ ५.३०.४१ ॥
Die Mägde und Knechte der Kurus und die vielen Buckligen und Lahmen, die von ihnen abhängen—sag ihnen, dass es mir gut geht, und frage auch nach dem Wohlergehen jener Niedrigen.
5.30.42
कच्चिद्वृत्तिं वर्तते वै पुराणीं ।
कच्चिद्भोगान्दार्तराष्ट्रो ददाति।
अङ्गहीनान्कृपणान्वामनान्वा ।
यानानृशंस्याद्धार्तराष्ट्रो बिभर्ति ॥ ५.३०.४२ ॥
Erhält Duryodhana den alten Lebensunterhalt aufrecht? Gewährt er Genüsse den Gliederlosen, den Elenden, den Zwergen oder denen, die er aus Mitleid versorgt?
5.30.43
अन्धाश्च सर्वे बधिरास्तथैव ।
हस्ताजीवा बहवो येऽत्र सन्ति।
आख्याय मां कुशलिनं स्म तेभ्यो-
ऽप्यनामयं परिपृच्छेर्जघन्यम् ॥ ५.३०.४३ ॥
Alle Blinden und Tauben und die vielen hier, die von ihren Händen leben — nachdem du ihnen gesagt hast, dass es mir gut geht, frage auch nach dem Wohlergehen der Niedrigsten unter ihnen.
5.30.44
मा भैष्ट दुःखेन कुजीवितेन ।
नूनं कृतं परलोकेषु पापम्।
निगृह्य शत्रून्सुहृदोऽनुगृह्य ।
वासोभिरन्नेन च वो भरिष्ये ॥ ५.३०.४४ ॥
Fürchtet euch nicht vor Kummer oder einem elenden Leben. Gewiss ist in den anderen Welten Sünde begangen worden. Nachdem ich die Feinde niedergerungen und den Freunden Gunst erwiesen habe, werde ich euch mit Kleidung und Speise versorgen.
5.30.45
त्वयोच्यमानां श्रृणुयुक्तथा कुरु ॥ ५.३०.४५ ॥
Höre auf das, was von dir gesagt wird, und handle, wie es sich geziemt.
5.30.46
सन्त्येव मे ब्राह्मणेभ्यः कृतानि ।
भावीन्यथो नो बत वर्तयन्ति ।
तान्पश्यामि युक्तरूपांस्तथैव ।
तामेव सिद्धिं श्रावयेथा नृपं तम् ॥ ५.३०.४६ ॥
Gewiss gibt es Gaben, die ich den Brahmanen gegeben habe, und künftige, die uns erhalten; ich sehe sie in ihrer rechten Gestalt. Lass genau diesen Erfolg jenem König zu Ohren kommen.
5.30.47
ये चानाथा दुर्बलाः सर्वकाल-
मात्मन्येव प्रयतन्तेऽथ मूढाः।
तांश्चापि त्वं कृपणान्सर्वथैव ।
ह्यस्मद्वाक्यात्कुशलं तात पृच्छेः ॥ ५.३०.४७ ॥
Erkundige dich auch, in unserem Namen und auf jede Weise, nach dem Wohlergehen der Hilflosen, der Schwachen und der Toren, die immer nur für sich selbst streben, auch jener Elenden, lieber Freund.
5.30.48
ये चाप्यन्ये संश्रिता धार्तराष्ट्रा-
न्नानादिग्भ्योऽभ्यागताः सूतपुत्र ।
दृष्ट्वा तांश्चैवार्हतश्चापि सर्वा-
न्संपृच्छेथाः कुशलं चाव्ययं च ॥ ५.३०.४८ ॥
Sohn des Wagenlenkers, wenn du all die anderen siehst, die beim Schutz der Söhne Dhṛtarāṣṭras Zuflucht gesucht haben und aus verschiedenen Richtungen gekommen sind, frag sie alle und auch die Ehrwürdigen nach ihrem Wohl und unvergänglichen Glück.
5.30.49
एवं सर्वानागताभ्यागतांश्च ।
राज्ञो दूतान्सर्वदिग्भ्योभ्युपेतान् ।
पृष्ट्वा सर्वान्कुशलं तांश्च सूत ।
पश्चादहं कुशली तेषु वाच्यः ॥ ५.३०.४९ ॥
Wagenlenker, nachdem du das Wohl aller Angekommenen, aller hergekommenen Gäste und der Boten der Könige aus allen Richtungen erfragt hast, sag ihnen danach, dass es mir gut geht.
5.30.50
न हीदृशाः सन्त्यपरे पृथिव्यां ।
ये योधका धार्तराष्ट्रेण लब्धाः।
धर्मस्तु नित्यो मम धर्म एव ।
महाबलः शत्रुनिबर्हणाय ॥ ५.३०.५० ॥
Auf der Erde gibt es wahrlich keine anderen Krieger wie jene, die der Sohn Dhṛtarāṣṭras gewonnen hat. Doch meine Pflicht ist ewig, und es ist meine Pflicht, der Starke, die Feinde zu erschlagen.
5.30.51
इदं पुनर्वचनं धार्तराष्ट्रं ।
सुयोधनं सञ्जय श्रावयेथाः ।
यस्ते शरीरे हृदयं दुनोति ।
कामः कुरूनसपत्नोऽनुशिष्याम् ॥ ५.३०.५१ ॥
Sañjaya, wiederhole diese Worte an Suyodhana, den Sohn Dhṛtarāṣṭras: Das Verlangen, das dein Herz quält, ist dieses: Ich möchte die Kurus ohne Rivalen regieren.
5.30.52
न विद्यते युक्तिरेतस्य काचि-
न्नैवं विधास्यामि यथा प्रियं ते।
ददस्व वा शक्रपुरीं ममैव ।
युध्वस्व वा भारतमुख्यवीर ॥ ५.३०.५२ ॥
Dafür gibt es keinen Grund; ich werde nicht tun, was dir gefällt. Gib mir die Stadt Indras, oder kämpfe, o größter Held der Bhāratas.