ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.32.1
अनुज्ञातः पाण्डवेन प्रययौ सञ्जयस्तदा ।
शासनं धृतराष्ट्रस्य सर्वं कृत्वा महात्मनः ॥ ५.३२.१ ॥
ಪಾಂಡವನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಆಗ ಸಂಜಯನು ಹೊರಟನು; ಮಹಾತ್ಮ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಸಂದೇಶವನ್ನೆಲ್ಲ ಪೂರೈಸಿ.
5.32.2
सम्प्राप्य हास्तिनपुरं शीघ्रं च प्रविवेश ह ।
अन्तःपुरमुपस्थाय द्वाःस्थं वचनमब्रवीत् ॥ ५.३२.२ ॥
ಹಾಸ್ತಿನಾಪುರವನ್ನು ತಲುಪಿ ಅವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಒಳಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅಂತಃಪುರವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ದ್ವಾರಪಾಲಕನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
5.32.3
आचक्ष्व मां धृतराष्ट्राय द्वाःस्थ उपागतं पाण्डवानां सकाशात् ।
जागर्ति चेदभिवदेस्त्वं हि क्षत्तः प्रविशेयं विदितो भूमिपस्य ॥ ५.३२.३ ॥
ದ್ವಾರಪಾಲಕನೇ, ಪಾಂಡವರ ಬಳಿಯಿಂದ ಬಂದವನಾಗಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಸು. ಅವನು ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದರೆ, ಕ್ಷತ್ತಾ, ರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ ನಾನು ಒಳಪ್ರವೇಶಿಸಬಹುದೇ ಎಂದು ಕೇಳು.
5.32.4
सञ्जयोऽयं भूमिपते नमस्ते दिदृक्षया द्वारमुपागतस्ते ।
प्राप्तो दूतः पाण्डवानां सकाशा त्प्रशाधि राजन्किमयं करोतु ॥ ५.३२.४ ॥
ಇವನು ಸಂಜಯ, ಅರಸನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಪಾಂಡವರ ಬಳಿಯಿಂದ ದೂತ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ರಾಜನೇ, ಆಜ್ಞಾಪಿಸು, ಇವನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು.
5.32.5
आचक्ष्व मां सुखिनं काल्यमस्मै प्रवेश्यतां स्वागतं सञ्जयाय ।
न चाहमेतस्य भवाम्यकाल्यः स मे कस्माद्द्वारि तिष्ठेत क्षत्तः ॥ ५.३२.५ ॥
ನಾನು ಸುಖವಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸು; ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅವನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವೆ. ಸಂಜಯನಿಗೆ ಸ್ವಾಗತ; ಅವನನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಡು. ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಅಸಮಯದವನಲ್ಲ. ಕ್ಷತ್ತಾ, ಅವನು ನನ್ನ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಏಕೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕು?
5.32.6
ततः प्रविश्यानुमते नृपस्य महद्वेश्म प्राज्ञशूरार्यगुप्तम् ।
सिंहासनस्थं पार्थिवमाससाद वैचित्रवीर्यं प्राञ्जलिः सूतपुत्रः ॥ ५.३२.६ ॥
ರಾಜನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಆ ಮಹಾ ಭವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಪ್ರಾಜ್ಞರು, ಶೂರರು, ಆರ್ಯರಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾದ ಅದರಲ್ಲಿ, ಕೈಮುಗಿದ ಸೂತಪುತ್ರನು ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯನ ಪುತ್ರನ ಬಳಿಗೆ ತಲುಪಿದನು.
5.32.7
सञ्जयोऽहं भूमिपते नमस्ते प्राप्तोऽस्मि गत्वा नरदेव पाण्डवान् ।
अभिवाद्य त्वां पाण्डुपुत्रो मनस्वी युधिष्ठिरः कुशलं चान्वपृच्छत् ॥ ५.३२.७ ॥
ಸಂಜಯ: ಭೂಪತಿಯೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪಾಂಡವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಈಗ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಮನಸ್ವಿ ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ನಿಮ್ಮ ಕುಶಲವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು.
5.32.8
स ते पुत्रान्पृच्छति प्रीयमाणः कच्चित्पुत्रैः प्रीयसे नप्तृभिश्च ।
तथा सुहृद्भिः सचिवैश्च राज न्ये चापि त्वामुपजीवन्ति तैश्च ॥ ५.३२.८ ॥
ಅವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಂದ ನೀವು ಸಂತೋಷದಿಂದಿದ್ದೀರಾ? ಓ ರಾಜನೇ, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುವ ಇತರರಿಂದಲೂ ನೀವು ಸಂತೋಷದಿಂದಿದ್ದೀರಾ?
5.32.9
अभ्येत्य त्वां तात वदामि सञ्जय अजातशत्रुं च सुखेन पार्थम् ।
कच्चित्स राजा कुशली सपुत्रः सहामात्यः सानुजः कौरवाणाम् ॥ ५.३२.९ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ: ಪ್ರಿಯ ಸಂಜಯನೇ, ಹತ್ತಿರ ಬಾ, ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಪೃಥೆಯ ಮಗ ಅಜಾತಶತ್ರು ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾನೆಯೇ? ಆ ರಾಜನು ಪುತ್ರರು, ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಕ್ಷೇಮದಿಂದಿದ್ದಾನೆಯೇ? ಕೌರವರ ಆ ರಾಜ?
5.32.10
सहामात्यः कुशली पाण्डुपुत्रो भूयश्चातो यच्च तेऽग्रे मनोऽभूत् ।
निर्णिक्तधर्मार्थकरो मनस्वी बहुश्रुतो दृष्टिमाञ्शीलवांश्च ॥ ५.३२.१० ॥
ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಾಂಡುಪುತ್ರನು ಕ್ಷೇಮದಿಂದಿದ್ದಾನೆ. ಇನ್ನೂ, ಮೊದಲು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದದ್ದು—ಧರ್ಮಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವವನು, ಮನಸ್ವಿ, ಬಹುಶ್ರುತ, ದೂರದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನು, ಶೀಲವಂತನು.
5.32.11
परं धर्मात्पाण्डवस्यानृशंस्यं धर्मः परो वित्तचयान्मतोऽस्य ।
सुखप्रिये धर्महीने न पार्थो ऽनुरुध्यते भारत तस्य विद्धि ॥ ५.३२.११ ॥
ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಅನೃಶಂಸ್ಯ (ದಯೆ) ಧರ್ಮಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದು; ಧರ್ಮವು ಸಂಪತ್ತಿನ ಸಂಗ್ರಹಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗಿದೆ. ಭಾರತ, ಸುಖಪ್ರಿಯನೂ ಧರ್ಮಹೀನನೂ ಆದವನಿಗೆ ಪಾರ್ಥನು ಒಲಿಯನು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿ.
5.32.12
परप्रयुक्तः पुरुषो विचेष्टते सूत्रप्रोता दारुमयीव योषा ।
इमं दृष्ट्वा नियमं पाण्डवस्य मन्ये परं कर्म दैवं मनुष्यात् ॥ ५.३२.१२ ॥
ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ದಾರದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದ ಮರದ ಗೊಂಬೆಯಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪಾಂಡವರ ಈ ಸಂಯಮವನ್ನು ನೋಡಿ, ಮನುಷ್ಯ ಕರ್ಮಕ್ಕಿಂತ ದೈವಕರ್ಮವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
5.32.13
इमं च दृष्ट्वा तव कर्मदोषं पादोदर्कं घोरमवर्णरूपम् ।
यावन्नरः कामयतेऽतिकाल्यं तावन्नरोऽयं लभते प्रशंसाम् ॥ ५.३२.१३ ॥
ನಿಮ್ಮ ಕರ್ಮದೋಷವನ್ನು ನೋಡಿ—ಪಾದಗಳ ಕೆಳಗಿನ ಪತನದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ, ಭಯಂಕರವಾದ, ವಿಕೃತ ರೂಪದ್ದು—ಮನುಷ್ಯನು (ಇತರರಿಗಿಂತ) ಮೊದಲು ಏಳಲು ಬಯಸುವವರೆಗೆ, ಈ ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರಶಂಸೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
5.32.14
अजातशत्रुस्तु विहाय पापं जीर्णां त्वचं सर्प इवासमर्थाम् ।
विरोचतेऽहार्यवृत्तेन धीरो युधिष्ठिरस्त्वयि पापं विसृज्य ॥ ५.३२.१४ ॥
ಆದರೆ ಅಜಾತಶತ್ರು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಹಾವು ತನ್ನ ಹಳೆಯ, ದುರ್ಬಲ ಚರ್ಮವನ್ನು ಕಳಚುವಂತೆ ಪಾಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅಚಲ ನಡೆಯಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತಾನೆ; ನಿನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಪಾಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಧೀರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.
5.32.15
अङ्गात्मनः कर्म निबोध राज न्धर्मार्थयुक्तादार्यवृत्तादपेतम् ।
उपक्रोशं चेह गतोऽसि राज न्नोहेश्च पापं प्रसजेदमुत्र ॥ ५.३२.१५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಧರ್ಮಾರ್ಥಯುಕ್ತವಾದ ಆರ್ಯವೃತ್ತದಿಂದ ದೂರವಾದ ನಿನ್ನ ಕರ್ಮವನ್ನು ಕೇಳು. ಓ ರಾಜನೇ, ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ನಿಂದೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿರುವೆ; ಪಾಪವು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
5.32.16
स त्वमर्थं संशयितं विना तै राशंससे पुत्रवशानुगोऽद्य ।
अधर्मशब्दश्च महान्पृथिव्यां नेदं कर्म त्वत्समं भारताग्र्य ॥ ५.३२.१६ ॥
ಆ ಅರ್ಥವು ಸಂದೇಹಾಸ್ಪದವಾಗಿದೆ; ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇಂದು ಮಗನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅಧೀನನಾಗಿ ನೀನು ಆಶಿಸುತ್ತಿರುವೆ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮದ ದೊಡ್ಡ ಅಪಕೀರ್ತಿ ಇದೆ; ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ಕರ್ಮ ನಿನಗೆ ತಕ್ಕುದಲ್ಲ.
5.32.17
हीनप्रज्ञो दौष्कुलेयो नृशंसो दीर्घवैरी क्षत्रविद्यास्वधीरः ।
एवन्धर्मा नापदः सन्तितीर्षे द्धीनवीर्यो यश्च भवेदशिष्टः ॥ ५.३२.१७ ॥
ಬುದ್ಧಿಹೀನನು, ಕೀಳು ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಕ್ರೂರನು, ದೀರ್ಘಕಾಲದ ವೈರಿ, ಕ್ಷತ್ರವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರತೆ ಇಲ್ಲದವನು; ಇಂತಹ ಸ್ವಭಾವದವನು ಆಪತ್ತುಗಳನ್ನು ದಾಟಲು ಬಯಸನು; ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ವೀರ್ಯ ಕುಂದಿ ಅಶಿಷ್ಟನಾಗುವನು.
5.32.18
कुले जातो धर्मवान्यो यशस्वी बहुश्रुतः सुखजीवी यतात्मा ।
धर्मार्थयोर्ग्रथितयोर्बिभर्ति नान्यत्र दिष्टस्य वशादुपैति ॥ ५.३२.१८ ॥
ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಧರ್ಮವಂತ, ಯಶಸ್ವಿ, ಬಹುಶ್ರುತ, ಸುಖದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳವನು ಪರಸ್ಪರ ಹೆಣೆದ ಧರ್ಮಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ದೈವವಶದಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.
5.32.19
कथं हि मन्त्राग्र्यधरो मनीषी धर्मार्थयोरापदि सम्प्रणेता ।
एवंयुक्तः सर्वमन्त्रैरहीनो अनानृशंस्यं कर्म कुर्यादमूढः ॥ ५.३२.१९ ॥
ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಆಲೋಚನೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಬುದ್ಧಿವಂತನು, ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾರ್ಥಗಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕನು, ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ ಕುಂದಿಲ್ಲದವನಾಗಿ, ಕ್ರೂರವಲ್ಲದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡದಿರುವನು? ಮೋಹವಿಲ್ಲದವನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಬೇಕು.
5.32.20
तवापीमे मन्त्रविदः समेत्य समासते कर्मसु नित्ययुक्ताः ।
तेषामयं बलवान्निश्चयश्च कुरुक्षयार्थे निरयो व्यपादि ॥ ५.३२.२० ॥
ನಿಮ್ಮ ಈ ಮಂತ್ರಜ್ಞರು ಕೂಡಿ, ಸದಾ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಈ ಬಲವಾದ ನಿಶ್ಚಯವು ಕುರುಗಳ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ನರಕಸದೃಶ ವಿನಾಶವನ್ನು ತಂದೊಡ್ಡಿದೆ.
5.32.21
अकालिकं कुरवो नाभविष्य न्पापेन चेत्पापमजातशत्रुः ।
इच्छेज्जातु त्वयि पापं विसृज्य निन्दा चेयं तव लोकेऽभविष्यत् ॥ ५.३२.२१ ॥
ಅಜಾತಶತ್ರುವು ಪಾಪದಿಂದ ಪಾಪವನ್ನು ಬಯಸಿದ್ದರೆ, ಕುರುಗಳಿಗೆ ಅಕಾಲ ವಿನಾಶ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನೀವೂ ಪಾಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಬಯಸಿದ್ದರೆ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಈ ನಿಂದೆ ನಿಮಗೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
5.32.22
किमन्यत्र विषयादीश्वराणां यत्र पार्थः परलोकं ददर्श ।
अत्यक्रामत्स तथा संमतः स्या न्न संशयो नास्ति मनुष्यकारः ॥ ५.३२.२२ ॥
ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಈಶ್ವರರಿಗೆ ಇನ್ನೇನಿದೆ? ಅಲ್ಲೇ ಪಾರ್ಥನು ಪರಲೋಕವನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವನು ಹೀಗೆ ದಾಟಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತಿದ್ದನು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ, ಇದು ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರಯತ್ನವೇ.
5.32.23
एतान्गुणान्कर्मकृतानवेक्ष्य भावाभावौ वर्तमानावनित्यौ ।
बलिर्हि राजा पारमविन्दमानो नान्यत्कालात्कारणं तत्र मेने ॥ ५.३२.२३ ॥
ಕರ್ಮದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಈ ಗುಣಗಳನ್ನೂ, ಅನಿತ್ಯವಾಗಿ ಇರುವ ಇರುವಿಕೆ-ಇಲ್ಲದಿರುವಿಕೆಗಳನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿ, ರಾಜ ಬಲಿಯು ಆ ದಡವನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಕಾಲವಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
5.32.24
चक्षुः श्रोत्रे नासिका त्वक्च जिह्वा ज्ञानस्यैतान्यायतनानि जन्तोः ।
तानि प्रीतान्येव तृष्णाक्षयान्ते तान्यव्यथो दुःखहीनः प्रणुद्यात् ॥ ५.३२.२४ ॥
ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ, ಮೂಗು, ಚರ್ಮ, ನಾಲಿಗೆ—ಇವೇ ಜೀವಿಗೆ ಜ್ಞಾನದ ಆಯತನಗಳು. ತೃಷ್ಣೆಯ ಕ್ಷಯದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವು ಸಂತೋಷದಿಂದಲೇ ಇರುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳಿಂದ ನೋಯದೆ, ದುಃಖರಹಿತನು ಅವುಗಳನ್ನು ದೂರ ತಳ್ಳಬೇಕು.
5.32.25
न त्वेव मन्ये पुरुषस्य कर्म संवर्तते सुप्रयुक्तं यथावत् ।
मातुः पितुः कर्मणाभिप्रसूतः संवर्धते विधिवद्भोजनेन ॥ ५.३२.२५ ॥
ಮನುಷ್ಯನ ಕರ್ಮವು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ತಾಯಿತಂದೆಯ ಕರ್ಮದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆಹಾರದಿಂದ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ.
5.32.26
प्रियाप्रिये सुखदुःखे च राज न्निन्दाप्रशंसे च भजेत एनम् ।
परस्त्वेनं गर्हयतेऽपराधे प्रशंसते साधुवृत्तं तमेव ॥ ५.३२.२६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಪ್ರಿಯ-ಅಪ್ರಿಯ, ಸುಖ-ದುಃಖ, ನಿಂದೆ-ಹೊಗಳಿಕೆ ಇವನನ್ನೇ ಸೇರುತ್ತವೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಅಪರಾಧದಲ್ಲಿ ಇವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸದಾಚಾರಿಯನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾನೆ.
5.32.27
स त्वा गर्हे भारतानां विरोधा दन्तो नूनं भवितायं प्रजानाम् ।
नो चेदिदं तव कर्मापराधा त्कुरून्दहेत्कृष्णवर्त्मेव कक्षम् ॥ ५.३२.२७ ॥
ಭರತವಂಶೀಯರ ವಿರೋಧದಿಂದ ಇವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ದೂಷಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ಈ ಕರ್ಮದ ಅಪರಾಧದಿಂದ ಅವನು ಕುರುಗಳನ್ನು ಕಪ್ಪು ಜ್ವಾಲೆ ಒಣಹುಲ್ಲನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ಸುಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದನು.
5.32.28
त्वमेवैको जातपुत्रेषु राज न्वशं गन्ता सर्वलोके नरेन्द्र ।
कामात्मनां श्लाघसे द्यूतकाले नान्यच्छमात्पश्य विपाकमस्य ॥ ५.३२.२८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಪುತ್ರರನ್ನು ಹೊಂದಿದವರಲ್ಲಿ ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆ. ಓ ನರೇಂದ್ರ, ದ್ಯೂತದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾಮದಾಸರನ್ನು ನೀನು ಹೊಗಳುತ್ತಿರುವೆ. ಇದರ ಫಲವನ್ನು ಶಾಂತಿಯಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಏನೂ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ನೋಡು.
5.32.29
अनाप्तानां प्रग्रहात्त्वं नरेन्द्र तथाप्तानां निग्रहाच्चैव राजन् ।
भूमिं स्फीतां दुर्बलत्वादनन्तां न शक्तस्त्वं रक्षितुं कौरवेय ॥ ५.३२.२९ ॥
ಓ ನರೇಂದ್ರ, ನಂಬಲರ್ಹರಲ್ಲದವರ ಮಾತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದರಿಂದಲೂ, ನಂಬಲರ್ಹರನ್ನು ತಡೆಯುವುದರಿಂದಲೂ, ಓ ರಾಜನೇ, ದುರ್ಬಲತೆಯಿಂದ ಈ ಸಮೃದ್ಧ, ಅನಂತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ನೀನು ಶಕ್ತನಲ್ಲ, ಓ ಕೌರವೇಯ.
5.32.30
अनुज्ञातो रथवेगावधूतः श्रान्तो निपद्ये शयनं नृसिंह ।
प्रातः श्रोतारः कुरवः सभाया मजातशत्रोर्वचनं समेताः ॥ ५.३२.३० ॥
ನರಸಿಂಹನೇ, ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ರಥದ ವೇಗದಿಂದ ದಣಿದವನಾಗಿ ನಾನು ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೆ ಮಲಗುತ್ತೇನೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕೌರವರು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ಅಜಾತಶತ್ರುವಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವರು.