മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.32.1
अनुज्ञातः पाण्डवेन प्रययौ सञ्जयस्तदा ।
शासनं धृतराष्ट्रस्य सर्वं कृत्वा महात्मनः ॥ ५.३२.१ ॥
പാണ്ഡവന്റെ അനുമതി ലഭിച്ച് സഞ്ജയൻ അപ്പോൾ പുറപ്പെട്ടു; മഹാത്മാവായ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ കല്പന മുഴുവൻ നിറവേറ്റി.
5.32.2
सम्प्राप्य हास्तिनपुरं शीघ्रं च प्रविवेश ह ।
अन्तःपुरमुपस्थाय द्वाःस्थं वचनमब्रवीत् ॥ ५.३२.२ ॥
ഹാസ്തിനപുരത്തെത്തി അവൻ വേഗം അകത്തുകടന്നു; അന്തഃപുരത്തെ സമീപിച്ച് വാതിൽക്കാവൽക്കാരനോട് പറഞ്ഞു.
5.32.3
आचक्ष्व मां धृतराष्ट्राय द्वाःस्थ उपागतं पाण्डवानां सकाशात् ।
जागर्ति चेदभिवदेस्त्वं हि क्षत्तः प्रविशेयं विदितो भूमिपस्य ॥ ५.३२.३ ॥
വാതിൽക്കാവൽക്കാരാ, പാണ്ഡവരുടെ അടുത്തുനിന്ന് വന്ന എന്നെ ധൃതരാഷ്ട്രനെ അറിയിക്കൂ. അവൻ ഉണർന്നിരുന്നാൽ, ക്ഷത്താവേ, രാജാവ് അറിഞ്ഞ ശേഷം ഞാൻ അകത്തുകടക്കട്ടെയോ എന്ന് ചോദിക്കൂ.
5.32.4
सञ्जयोऽयं भूमिपते नमस्ते दिदृक्षया द्वारमुपागतस्ते ।
प्राप्तो दूतः पाण्डवानां सकाशा त्प्रशाधि राजन्किमयं करोतु ॥ ५.३२.४ ॥
ഇതാ സഞ്ജയൻ, രാജാവേ, അങ്ങേക്ക് നമസ്കാരം. കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ അങ്ങയുടെ വാതിൽക്കൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. പാണ്ഡവരിൽ നിന്നുള്ള ദൂതനാണ്; രാജൻ, കല്പിച്ചാലും, ഇവൻ എന്തു ചെയ്യണം.
5.32.5
आचक्ष्व मां सुखिनं काल्यमस्मै प्रवेश्यतां स्वागतं सञ्जयाय ।
न चाहमेतस्य भवाम्यकाल्यः स मे कस्माद्द्वारि तिष्ठेत क्षत्तः ॥ ५.३२.५ ॥
ഞാൻ സുഖമായിരിക്കുന്നുവെന്ന് അവനെ അറിയിക്കൂ; രാവിലെ ഞാൻ അവനെ കാണും. സഞ്ജയന് സ്വാഗതം; അവനെ അകത്തുകടത്തൂ. ഞാൻ അവന് അസമയത്തുള്ളവനല്ല. ക്ഷത്താവേ, അവൻ എന്റെ വാതിൽക്കൽ എന്തിന് നിൽക്കണം?
5.32.6
ततः प्रविश्यानुमते नृपस्य महद्वेश्म प्राज्ञशूरार्यगुप्तम् ।
सिंहासनस्थं पार्थिवमाससाद वैचित्रवीर्यं प्राञ्जलिः सूतपुत्रः ॥ ५.३२.६ ॥
രാജാവിന്റെ അനുമതിയോടെ ആ വലിയ മന്ദിരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, ജ്ഞാനികളും ശൂരന്മാരും ആര്യന്മാരും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന അവിടെ, കൈകൂപ്പിയ സൂതപുത്രൻ സിംഹാസനത്തിലിരിക്കുന്ന വിചിത്രവീര്യപുത്രന്റെ അടുത്തെത്തി.
5.32.7
सञ्जयोऽहं भूमिपते नमस्ते प्राप्तोऽस्मि गत्वा नरदेव पाण्डवान् ।
अभिवाद्य त्वां पाण्डुपुत्रो मनस्वी युधिष्ठिरः कुशलं चान्वपृच्छत् ॥ ५.३२.७ ॥
സഞ്ജയൻ: ഭൂപതേ, അങ്ങേക്ക് നമസ്കാരം. പാണ്ഡവരുടെ അടുത്ത് പോയി ഞാൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു. അങ്ങയെ വന്ദിച്ച്, മനസ്വിയായ പാണ്ഡുപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ അങ്ങയുടെ ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു.
5.32.8
स ते पुत्रान्पृच्छति प्रीयमाणः कच्चित्पुत्रैः प्रीयसे नप्तृभिश्च ।
तथा सुहृद्भिः सचिवैश्च राज न्ये चापि त्वामुपजीवन्ति तैश्च ॥ ५.३२.८ ॥
അവൻ സന്തോഷത്തോടെ അങ്ങയുടെ പുത്രന്മാരെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുന്നു: പുത്രന്മാരാലും പൗത്രന്മാരാലും അങ്ങ് സന്തുഷ്ടനാണോ? രാജാവേ, സുഹൃത്തുക്കളാലും മന്ത്രിമാരാലും അങ്ങയെ ആശ്രയിക്കുന്ന മറ്റുള്ളവരാലും അങ്ങ് സന്തുഷ്ടനാണോ?
5.32.9
अभ्येत्य त्वां तात वदामि सञ्जय अजातशत्रुं च सुखेन पार्थम् ।
कच्चित्स राजा कुशली सपुत्रः सहामात्यः सानुजः कौरवाणाम् ॥ ५.३२.९ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രൻ: പ്രിയ സഞ്ജയാ, അടുത്തു വരൂ, ഞാൻ പറയാം. പൃഥയുടെ പുത്രനായ അജാതശത്രു യുധിഷ്ഠിരൻ സുഖമായിരിക്കുന്നുവോ? ആ രാജാവ് പുത്രന്മാരോടും അമാത്യന്മാരോടും ഇളയ സഹോദരന്മാരോടും കൂടെ ക്ഷേമമായിരിക്കുന്നുവോ? കൗരവരുടെ ആ രാജാവ്?
5.32.10
सहामात्यः कुशली पाण्डुपुत्रो भूयश्चातो यच्च तेऽग्रे मनोऽभूत् ।
निर्णिक्तधर्मार्थकरो मनस्वी बहुश्रुतो दृष्टिमाञ्शीलवांश्च ॥ ५.३२.१० ॥
മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം പാണ്ഡുപുത്രൻ സുഖമായിരിക്കുന്നു. പിന്നെ, മുമ്പ് നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നതും—ധർമ്മാർത്ഥങ്ങളെ ശുദ്ധമാക്കുന്നവൻ, മനസ്വി, ബഹുശ്രുതൻ, ദൂരദൃഷ്ടിയുള്ളവൻ, ശീലവാൻ.
5.32.11
परं धर्मात्पाण्डवस्यानृशंस्यं धर्मः परो वित्तचयान्मतोऽस्य ।
सुखप्रिये धर्महीने न पार्थो ऽनुरुध्यते भारत तस्य विद्धि ॥ ५.३२.११ ॥
പാണ്ഡവർക്ക് അനൃശംസ്യം (ദയ) ധർമ്മത്തേക്കാൾ ഉന്നതമാണ്; സമ്പത്ത് സഞ്ചയിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ധർമ്മം ഉന്നതമായി കരുതപ്പെടുന്നു. ഭാരതാ, സുഖപ്രിയനും ധർമ്മഹീനനുമായവനോട് പാർത്ഥൻ വഴങ്ങുകയില്ലെന്ന് അറിയുക.
5.32.12
परप्रयुक्तः पुरुषो विचेष्टते सूत्रप्रोता दारुमयीव योषा ।
इमं दृष्ट्वा नियमं पाण्डवस्य मन्ये परं कर्म दैवं मनुष्यात् ॥ ५.३२.१२ ॥
മറ്റൊരാളാൽ പ്രേരിതനായ മനുഷ്യൻ നൂലിൽ കോർത്ത മരപ്പാവപോലെ ചലിക്കുന്നു. പാണ്ഡവരുടെ ഈ നിയമം കണ്ട്, മനുഷ്യകർമ്മത്തേക്കാൾ ദൈവകർമ്മമാണ് ശ്രേഷ്ഠമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
5.32.13
इमं च दृष्ट्वा तव कर्मदोषं पादोदर्कं घोरमवर्णरूपम् ।
यावन्नरः कामयतेऽतिकाल्यं तावन्नरोऽयं लभते प्रशंसाम् ॥ ५.३२.१३ ॥
നിങ്ങളുടെ കർമ്മദോഷം കണ്ടും—കാൽക്കീഴിലെ പതനത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നതും, ഭയങ്കരവും വികൃതരൂപവുമായതും—മനുഷ്യൻ (മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ) മുമ്പേ എഴുന്നേൽക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നിടത്തോളം, ഈ മനുഷ്യൻ പ്രശംസ നേടുന്നു.
5.32.14
अजातशत्रुस्तु विहाय पापं जीर्णां त्वचं सर्प इवासमर्थाम् ।
विरोचतेऽहार्यवृत्तेन धीरो युधिष्ठिरस्त्वयि पापं विसृज्य ॥ ५.३२.१४ ॥
എന്നാൽ അജാതശത്രു യുധിഷ്ഠിരൻ, പാമ്പ് തന്റെ പഴയതും ദുർബലവുമായ തൊലി ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ പാപം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഇളകാത്ത നടപ്പുകൊണ്ട് തിളങ്ങുന്നു; നിങ്ങളിലെ പാപം ഉപേക്ഷിച്ച്, ധീരനായ യുധിഷ്ഠിരൻ പ്രകാശിക്കുന്നു.
5.32.15
अङ्गात्मनः कर्म निबोध राज न्धर्मार्थयुक्तादार्यवृत्तादपेतम् ।
उपक्रोशं चेह गतोऽसि राज न्नोहेश्च पापं प्रसजेदमुत्र ॥ ५.३२.१५ ॥
രാജാവേ, ധർമ്മാർത്ഥയുക്തമായ ആര്യവൃത്തത്തിൽ നിന്ന് അകന്ന നിന്റെ സ്വകർമ്മം കേൾക്കുക. രാജാവേ, ഇവിടെ നീ നിന്ദയ്ക്ക് വിധേയനായിരിക്കുന്നു; പാപം പരലോകത്തിലും പറ്റിപ്പിടിക്കും.
5.32.16
स त्वमर्थं संशयितं विना तै राशंससे पुत्रवशानुगोऽद्य ।
अधर्मशब्दश्च महान्पृथिव्यां नेदं कर्म त्वत्समं भारताग्र्य ॥ ५.३२.१६ ॥
ആ ലക്ഷ്യം സംശയാസ്പദമാണ്; അവരെ വിട്ട് ഇന്ന് മകന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് വശംവദനായി നീ പ്രതീക്ഷ വെക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽ അധർമ്മത്തിന്റെ വലിയ അപവാദമുണ്ട്; ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ, ഈ കർമ്മം നിനക്ക് യോജിച്ചതല്ല.
5.32.17
हीनप्रज्ञो दौष्कुलेयो नृशंसो दीर्घवैरी क्षत्रविद्यास्वधीरः ।
एवन्धर्मा नापदः सन्तितीर्षे द्धीनवीर्यो यश्च भवेदशिष्टः ॥ ५.३२.१७ ॥
ബുദ്ധിഹീനനും, താഴ്ന്ന കുലത്തിൽ ജനിച്ചവനും, ക്രൂരനും, ദീർഘകാല ശത്രുവും, ക്ഷത്രവിദ്യകളിൽ ഉറപ്പില്ലാത്തവനുമായവൻ; ഇത്തരം സ്വഭാവമുള്ളവൻ ആപത്തുകൾ കടക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കില്ല; ബുദ്ധിയും വീര്യവും കുറഞ്ഞ് അശിഷ്ടനായിത്തീരുന്നവൻ.
5.32.18
कुले जातो धर्मवान्यो यशस्वी बहुश्रुतः सुखजीवी यतात्मा ।
धर्मार्थयोर्ग्रथितयोर्बिभर्ति नान्यत्र दिष्टस्य वशादुपैति ॥ ५.३२.१८ ॥
നല്ല കുലത്തിൽ ജനിച്ച്, ധർമ്മവാനും യശസ്വിയും ബഹുശ്രുതനും സുഖമായി ജീവിക്കുന്നവനും ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവനുമായവൻ, പരസ്പരം ബന്ധിതമായ ധർമ്മത്തെയും അർത്ഥത്തെയും ധരിക്കുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ വിധിയുടെ വശത്താൽ അവൻ അതിൽ എത്തുന്നില്ല.
5.32.19
कथं हि मन्त्राग्र्यधरो मनीषी धर्मार्थयोरापदि सम्प्रणेता ।
एवंयुक्तः सर्वमन्त्रैरहीनो अनानृशंस्यं कर्म कुर्यादमूढः ॥ ५.३२.१९ ॥
മന്ത്രങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠമായ ആലോചന ധരിച്ച ബുദ്ധിമാൻ, ആപത്തിൽ ധർമ്മാർത്ഥങ്ങളെ നയിക്കുന്നവൻ, ഇങ്ങനെ എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളോടും കൂടിയവനായി കുറവില്ലാത്തവനായി, ക്രൂരതയില്ലാത്ത കർമ്മം എങ്ങനെ ചെയ്യാതിരിക്കും? മോഹമില്ലാത്തവൻ അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്യണം.
5.32.20
तवापीमे मन्त्रविदः समेत्य समासते कर्मसु नित्ययुक्ताः ।
तेषामयं बलवान्निश्चयश्च कुरुक्षयार्थे निरयो व्यपादि ॥ ५.३२.२० ॥
നിങ്ങളുടെ ഈ മന്ത്രജ്ഞന്മാരും ഒന്നിച്ചുകൂടി, എപ്പോഴും കർമ്മങ്ങളിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. അവരുടെ ഈ ശക്തമായ നിശ്ചയം കുരുക്കളുടെ നാശത്തിനായി നരകതുല്യമായ വിനാശം വരുത്തിവെച്ചിരിക്കുന്നു.
5.32.21
अकालिकं कुरवो नाभविष्य न्पापेन चेत्पापमजातशत्रुः ।
इच्छेज्जातु त्वयि पापं विसृज्य निन्दा चेयं तव लोकेऽभविष्यत् ॥ ५.३२.२१ ॥
അജാതശത്രു പാപത്താൽ പാപം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ കുരുക്കൾക്ക് അകാലനാശം സംഭവിക്കുമായിരുന്നില്ല. നിങ്ങളും പാപം ഉപേക്ഷിച്ച് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ലോകത്തിൽ ഈ നിന്ദ നിങ്ങൾക്കുണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.
5.32.22
किमन्यत्र विषयादीश्वराणां यत्र पार्थः परलोकं ददर्श ।
अत्यक्रामत्स तथा संमतः स्या न्न संशयो नास्ति मनुष्यकारः ॥ ५.३२.२२ ॥
വിഷയങ്ങൾക്കപ്പുറം ഈശ്വരന്മാർക്ക് മറ്റെന്തുണ്ട്? അവിടെയാണ് പാർത്ഥൻ പരലോകം കണ്ടത്. അവൻ ഇങ്ങനെ കടന്നുപോയി ബഹുമാനിക്കപ്പെടുമായിരുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല, ഇത് മനുഷ്യപ്രയത്നമാണ്.
5.32.23
एतान्गुणान्कर्मकृतानवेक्ष्य भावाभावौ वर्तमानावनित्यौ ।
बलिर्हि राजा पारमविन्दमानो नान्यत्कालात्कारणं तत्र मेने ॥ ५.३२.२३ ॥
കർമ്മത്താൽ ഉണ്ടായ ഈ ഗുണങ്ങളും, അനിത്യമായി നിലകൊള്ളുന്ന ഉണ്മ-ഇല്ലായ്മകളും പരിഗണിച്ച്, ബലി രാജാവ് ആ കരയെ കണ്ടെത്താതെ, അവിടെ കാലമല്ലാതെ മറ്റൊരു കാരണവുമില്ലെന്ന് കരുതി.
5.32.24
चक्षुः श्रोत्रे नासिका त्वक्च जिह्वा ज्ञानस्यैतान्यायतनानि जन्तोः ।
तानि प्रीतान्येव तृष्णाक्षयान्ते तान्यव्यथो दुःखहीनः प्रणुद्यात् ॥ ५.३२.२४ ॥
കണ്ണ്, ചെവി, മൂക്ക്, ത്വക്ക്, നാവ്—ഇവയാണ് ജീവിയുടെ ജ്ഞാനത്തിന്റെ ആയതനങ്ങൾ. തൃഷ്ണയുടെ നാശാന്തത്തിൽ അവ പ്രീതിയോടെ തന്നെ നിൽക്കും; അവയാൽ വേദനിക്കാതെ, ദുഃഖമില്ലാത്തവൻ അവയെ അകറ്റണം.
5.32.25
न त्वेव मन्ये पुरुषस्य कर्म संवर्तते सुप्रयुक्तं यथावत् ।
मातुः पितुः कर्मणाभिप्रसूतः संवर्धते विधिवद्भोजनेन ॥ ५.३२.२५ ॥
മനുഷ്യൻ യഥാവിധി നന്നായി ചെയ്ത കർമ്മം ഫലിക്കാതെ പോകുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല. മാതാപിതാക്കളുടെ കർമ്മത്താൽ ജനിച്ചവൻ വിധിപ്രകാരമുള്ള ഭക്ഷണത്താൽ വളരുന്നു.
5.32.26
प्रियाप्रिये सुखदुःखे च राज न्निन्दाप्रशंसे च भजेत एनम् ।
परस्त्वेनं गर्हयतेऽपराधे प्रशंसते साधुवृत्तं तमेव ॥ ५.३२.२६ ॥
രാജാവേ, പ്രിയവും അപ്രിയവും സുഖവും ദുഃഖവും നിന്ദയും പ്രശംസയും ഇവനെത്തന്നെ ചേരുന്നു. മറ്റൊരാൾ അപരാധത്തിൽ ഇവനെ നിന്ദിക്കുന്നു; സദാചാരിയെ പ്രശംസിക്കുന്നു.
5.32.27
स त्वा गर्हे भारतानां विरोधा दन्तो नूनं भवितायं प्रजानाम् ।
नो चेदिदं तव कर्मापराधा त्कुरून्दहेत्कृष्णवर्त्मेव कक्षम् ॥ ५.३२.२७ ॥
ഭരതവംശജരുടെ വിരോധത്താൽ ഇവൻ തീർച്ചയായും പ്രജകളെ അടക്കുന്നവനാകും എന്നതിനാൽ ഞാൻ നിന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു. അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, നിന്റെ ഈ കർമ്മത്തിന്റെ കുറ്റത്താൽ അവൻ കുരുക്കളെ കറുത്ത തീജ്വാല ഉണങ്ങിയ പുല്ലിനെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ദഹിപ്പിക്കുമായിരുന്നു.
5.32.28
त्वमेवैको जातपुत्रेषु राज न्वशं गन्ता सर्वलोके नरेन्द्र ।
कामात्मनां श्लाघसे द्यूतकाले नान्यच्छमात्पश्य विपाकमस्य ॥ ५.३२.२८ ॥
രാജാവേ, പുത്രന്മാരുള്ളവരിൽ നീ മാത്രം ലോകമെങ്ങും വശത്തായിത്തീരും. നരേന്ദ്രാ, ചൂതുകളിയുടെ സമയത്ത് കാമത്തിന് അടിമപ്പെട്ടവരെ നീ പ്രശംസിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലം ശാന്തിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നല്ല എന്ന് കാണുക.
5.32.29
अनाप्तानां प्रग्रहात्त्वं नरेन्द्र तथाप्तानां निग्रहाच्चैव राजन् ।
भूमिं स्फीतां दुर्बलत्वादनन्तां न शक्तस्त्वं रक्षितुं कौरवेय ॥ ५.३२.२९ ॥
നരേന്ദ്രാ, വിശ്വസിക്കാനാകാത്തവരെ സ്വീകരിക്കുന്നതിനാലും, വിശ്വസ്തരെ തടയുന്നതിനാലും, രാജാവേ, ദൗർബല്യത്താൽ ഈ സമൃദ്ധവും അനന്തവുമായ ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കാൻ നിനക്ക് കഴിവില്ല, കൗരവാ.
5.32.30
अनुज्ञातो रथवेगावधूतः श्रान्तो निपद्ये शयनं नृसिंह ।
प्रातः श्रोतारः कुरवः सभाया मजातशत्रोर्वचनं समेताः ॥ ५.३२.३० ॥
നരസിംഹാ, അനുവാദം ലഭിച്ച്, രഥവേഗത്താൽ ക്ഷീണിതനായി ഞാൻ വിശ്രമിക്കാൻ കിടക്കട്ടെ. പ്രഭാതത്തിൽ കൗരവർ സഭയിൽ ഒത്തുകൂടി അജാതശത്രുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കും.