مهابهاراتا · أدهيايا 5.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.41.1
अनुक्तं यदि ते किञ्चिद्वाचा विदुर विद्यते ।
तन्मे शुश्रूषतो ब्रूहि विचित्राणि हि भाषसे ॥ ५.४१.१ ॥
يا فidura، إن بقي في كلامك شيء غير مذكور، فقله لي وأنا أصغي إليك، فإنك تتكلم بأمور عجيبة.
5.41.2
धृतराष्ट्र कुमारो वै यः पुराणः सनातनः ।
तनत्सुजातः प्रोवाच मृत्युर्नास्तीति भारत ॥ ५.४१.२ ॥
يا دhritarāshtra، ذلك الفتى القديم الأزلي سanatsujāta هو الذي قال إنه لا موت، يا بهارتا.
5.41.3
स ते गुह्यान्प्रकाशांश्च सर्वान्हृदयसंश्रयान् ।
प्रवक्ष्यति महाराज सर्वबुद्धिमतां वरः ॥ ५.४१.३ ॥
أيها الملك العظيم، سيشرح لك كل ما هو خفي وظاهر، مما يسكن القلب؛ إنه أفضل جميع الحكماء.
5.41.4
किं त्वं न वेद तद्भूयो यन्मे ब्रूयात्सनातनः ।
त्वमेव विदुर ब्रूहि प्रज्ञाशेषोऽस्ति चेत्तव ॥ ५.४१.४ ॥
أولا تعرف ما قد يقوله لي السرمدي مرة أخرى؟ يا فidura، إن بقي في حكمتك شيء فتكلم أنت.
5.41.5
शूद्रयोनावहं जातो नातोऽन्यद्वक्तुमुत्सहे ।
कुमारस्य तु याबुद्धिर्वेद तां शाश्वतीमहम् ॥ ५.४१.५ ॥
لقد وُلدت من رحم شودرا، فلا أجرؤ على قول غير ذلك؛ أما الحكمة الخالدة للفتى فأنا أعرفها.
5.41.6
ब्राह्मीं हि योनिमापन्नः सगुह्यमपि यो वदेत् ।
न तेन गर्ह्यो देवानां तस्मादेतद्ब्रवीमि ते ॥ ५.४१.६ ॥
من وُلد في رحم براهمي ثم تكلم بالأسرار لا تلومه الآلهة؛ ولذلك أقول لك هذا.
5.41.7
ब्रवीहि विदुर त्वं मे पुराणं तं सनातनम् ।
कथमेतेन देहेन स्यादिहैव समागमः ॥ ५.४१.७ ॥
يا فيدورا، أخبرني بذلك (العلم) القديم الأزلي. كيف يتحقق هنا، في هذا الجسد ذاته، الاتحاد به؟
5.41.8
चिन्तयामास विदुरस्तभृषिं शंसितव्रतम् ।
स च तच्चिन्तितं ज्ञात्वा दर्शयामास भारत ॥ ५.४१.८ ॥
تذكّر فيدورا ذلك الحكيم ذا النذر المحمود. فلمّا علم ما فكّر فيه، تجلّى له، يا بهارتا.
5.41.9
स चैनं प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा ।
सुखोपविष्टं विश्रान्तमथैनं विदुरोऽब्रवीत् ॥ ५.४१.९ ॥
فاستقبله (فيدورا) بالطقس الذي تقرّره القاعدة. ولمّا جلس مرتاحًا واستراح، قال له فيدورا.
5.41.10
भगवन्संशयः कश्चिद्धृतराष्ट्रस्य मानसः ।
यो न शक्यो मया वक्तुं त्वमस्मै वक्तुमर्हसि ॥ ५.४१.१० ॥
أيها الجليل، في نفس دهريتراشترا شكٌّ لا أستطيع أن أبوح به؛ وأنت أهل لأن تعرضه عليه.
5.41.11
यं श्रत्वाऽयं मनुष्येन्द्रः सर्वदुःखातिगो भवेत् ॥ ५.४१.११ ॥
وبسماعه يمكن لهذا السيد من البشر أن يصبح ممن تجاوزوا كل حزن.
5.41.12
लाभालाभौ प्रियद्वेष्यौ यथैनं न जरान्तकौ ।
विषहेरन्भयामर्षौ श्रुत्पिपासे मदोद्भवौ ।
अरतिश्चैव तन्द्री च कामक्रोधौ क्षयोदयौ ॥ ५.४१.१२ ॥
الربح والخسارة، المحبوب والمكروه، الشيخوخة والموت، فلا تُعنِّته هذه؛ الخوف والغضب، الجوع والعطش، (الاضطرابات) الناشئة عن السُّكر، والفتور والخمول، والشهوة والغضب، والانحدار والصعود.