Mahābhārata · Adhyāya 5.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.41.1
अनुक्तं यदि ते किञ्चिद्वाचा विदुर विद्यते ।
तन्मे शुश्रूषतो ब्रूहि विचित्राणि हि भाषसे ॥ ५.४१.१ ॥
Vidura, si queda algo no dicho en tus palabras, dímelo mientras te escucho; pues hablas de cosas maravillosas.
5.41.2
धृतराष्ट्र कुमारो वै यः पुराणः सनातनः ।
तनत्सुजातः प्रोवाच मृत्युर्नास्तीति भारत ॥ ५.४१.२ ॥
Dhṛtarāṣṭra, aquel joven antiguo y eterno, Sanatsujāta, fue quien declaró que no existe la muerte, oh Bhārata.
5.41.3
स ते गुह्यान्प्रकाशांश्च सर्वान्हृदयसंश्रयान् ।
प्रवक्ष्यति महाराज सर्वबुद्धिमतां वरः ॥ ५.४१.३ ॥
Él te explicará todas las cosas secretas y manifiestas que moran en el corazón, oh gran rey; es el mejor de todos los sabios.
5.41.4
किं त्वं न वेद तद्भूयो यन्मे ब्रूयात्सनातनः ।
त्वमेव विदुर ब्रूहि प्रज्ञाशेषोऽस्ति चेत्तव ॥ ५.४१.४ ॥
¿No sabes lo que el Eterno podría volver a decirme? Vidura, si queda algún resto de sabiduría en ti, habla tú mismo.
5.41.5
शूद्रयोनावहं जातो नातोऽन्यद्वक्तुमुत्सहे ।
कुमारस्य तु याबुद्धिर्वेद तां शाश्वतीमहम् ॥ ५.४१.५ ॥
Nacido de vientre de śūdra, no me atrevo a decir nada más; pero la sabiduría eterna del joven, eso sí la conozco.
5.41.6
ब्राह्मीं हि योनिमापन्नः सगुह्यमपि यो वदेत् ।
न तेन गर्ह्यो देवानां तस्मादेतद्ब्रवीमि ते ॥ ५.४१.६ ॥
Quien, nacido en vientre brahmán, dice incluso cosas secretas no es censurado por los dioses; por eso te digo esto.
5.41.7
ब्रवीहि विदुर त्वं मे पुराणं तं सनातनम् ।
कथमेतेन देहेन स्यादिहैव समागमः ॥ ५.४१.७ ॥
Vidura, háblame de aquel antiguo y eterno (conocimiento). ¿Cómo podría producirse aquí mismo la unión con ello, en este mismo cuerpo?
5.41.8
चिन्तयामास विदुरस्तभृषिं शंसितव्रतम् ।
स च तच्चिन्तितं ज्ञात्वा दर्शयामास भारत ॥ ५.४१.८ ॥
Vidura pensó en aquel sabio de votos loables. Y él, conociendo lo que Vidura había pensado, se manifestó, oh Bhārata.
5.41.9
स चैनं प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा ।
सुखोपविष्टं विश्रान्तमथैनं विदुरोऽब्रवीत् ॥ ५.४१.९ ॥
Él (Vidura) lo recibió con el rito prescrito según la regla. Y cuando estuvo sentado cómodamente y descansado, Vidura le habló entonces.
5.41.10
भगवन्संशयः कश्चिद्धृतराष्ट्रस्य मानसः ।
यो न शक्यो मया वक्तुं त्वमस्मै वक्तुमर्हसि ॥ ५.४१.१० ॥
Venerable señor, hay cierta duda en la mente de Dhṛtarāṣṭra que yo no puedo expresar; usted es digno de planteársela.
5.41.11
यं श्रत्वाऽयं मनुष्येन्द्रः सर्वदुःखातिगो भवेत् ॥ ५.४१.११ ॥
Al escuchar lo cual, este señor de los hombres podría llegar a estar más allá de todo dolor.
5.41.12
लाभालाभौ प्रियद्वेष्यौ यथैनं न जरान्तकौ ।
विषहेरन्भयामर्षौ श्रुत्पिपासे मदोद्भवौ ।
अरतिश्चैव तन्द्री च कामक्रोधौ क्षयोदयौ ॥ ५.४१.१२ ॥
Ganancia y pérdida, placer y aversión, vejez y muerte: que no lo atormenten; miedo e ira, hambre y sed, las (perturbaciones) nacidas de la embriaguez, desgana y letargo, deseo e ira, decadencia y auge.