Mahābhārata · Adhyāya 5.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.41.1
अनुक्तं यदि ते किञ्चिद्वाचा विदुर विद्यते ।
तन्मे शुश्रूषतो ब्रूहि विचित्राणि हि भाषसे ॥ ५.४१.१ ॥
Vidura, se ainda há algo não dito em tua fala, diz-me enquanto eu escuto; pois falas de coisas maravilhosas.
5.41.2
धृतराष्ट्र कुमारो वै यः पुराणः सनातनः ।
तनत्सुजातः प्रोवाच मृत्युर्नास्तीति भारत ॥ ५.४१.२ ॥
Dhṛtarāṣṭra, aquele jovem antigo e eterno, Sanatsujāta, foi quem declarou que não há morte, ó Bhārata.
5.41.3
स ते गुह्यान्प्रकाशांश्च सर्वान्हृदयसंश्रयान् ।
प्रवक्ष्यति महाराज सर्वबुद्धिमतां वरः ॥ ५.४१.३ ॥
Ele te explicará todas as coisas secretas e manifestas que habitam no coração, ó grande rei; ele é o melhor de todos os sábios.
5.41.4
किं त्वं न वेद तद्भूयो यन्मे ब्रूयात्सनातनः ।
त्वमेव विदुर ब्रूहि प्रज्ञाशेषोऽस्ति चेत्तव ॥ ५.४१.४ ॥
Não sabes o que o Eterno poderia dizer-me de novo? Vidura, se resta alguma sabedoria em ti, fala tu mesmo.
5.41.5
शूद्रयोनावहं जातो नातोऽन्यद्वक्तुमुत्सहे ।
कुमारस्य तु याबुद्धिर्वेद तां शाश्वतीमहम् ॥ ५.४१.५ ॥
Nascido de ventre de śūdra, não ouso dizer outra coisa; mas a sabedoria eterna do jovem, essa eu conheço.
5.41.6
ब्राह्मीं हि योनिमापन्नः सगुह्यमपि यो वदेत् ।
न तेन गर्ह्यो देवानां तस्मादेतद्ब्रवीमि ते ॥ ५.४१.६ ॥
Quem, nascido de ventre brâmane, mesmo fala coisas secretas não é censurado pelos deuses; por isso te digo isto.
5.41.7
ब्रवीहि विदुर त्वं मे पुराणं तं सनातनम् ।
कथमेतेन देहेन स्यादिहैव समागमः ॥ ५.४१.७ ॥
Vidura, fala-me daquele (conhecimento) antigo e eterno. Como poderia dar-se aqui mesmo a união com ele, neste próprio corpo?
5.41.8
चिन्तयामास विदुरस्तभृषिं शंसितव्रतम् ।
स च तच्चिन्तितं ज्ञात्वा दर्शयामास भारत ॥ ५.४१.८ ॥
Vidura pensou naquele sábio de votos louvados. E ele, sabendo o que Vidura pensara, se revelou, ó Bhārata.
5.41.9
स चैनं प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा ।
सुखोपविष्टं विश्रान्तमथैनं विदुरोऽब्रवीत् ॥ ५.४१.९ ॥
Ele (Vidura) recebeu-o com o rito prescrito segundo a regra. E quando ele se sentou confortavelmente e descansou, Vidura então lhe falou.
5.41.10
भगवन्संशयः कश्चिद्धृतराष्ट्रस्य मानसः ।
यो न शक्यो मया वक्तुं त्वमस्मै वक्तुमर्हसि ॥ ५.४१.१० ॥
Venerável, há uma certa dúvida na mente de Dhṛtarāṣṭra que não consigo expressar; você é digno de a apresentar a ele.
5.41.11
यं श्रत्वाऽयं मनुष्येन्द्रः सर्वदुःखातिगो भवेत् ॥ ५.४१.११ ॥
Ao ouvi-lo, este senhor dos homens poderia tornar-se alguém que transcendeu toda dor.
5.41.12
लाभालाभौ प्रियद्वेष्यौ यथैनं न जरान्तकौ ।
विषहेरन्भयामर्षौ श्रुत्पिपासे मदोद्भवौ ।
अरतिश्चैव तन्द्री च कामक्रोधौ क्षयोदयौ ॥ ५.४१.१२ ॥
Ganho e perda, prazer e aversão, velhice e morte — que não o perturbem; medo e ira, fome e sede, as (perturbações) nascidas da embriaguez, desânimo e torpor, desejo e ira, declínio e ascensão.