മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.41.1
अनुक्तं यदि ते किञ्चिद्वाचा विदुर विद्यते ।
तन्मे शुश्रूषतो ब्रूहि विचित्राणि हि भाषसे ॥ ५.४१.१ ॥
വിദുരാ, നിന്റെ വാക്കിൽ ഇനിയും പറയാത്തതായി എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ, കേൾക്കുന്ന എനിക്കത് പറയൂ; നീ അത്ഭുതകരമായ കാര്യങ്ങളാണല്ലോ പറയുന്നത്.
5.41.2
धृतराष्ट्र कुमारो वै यः पुराणः सनातनः ।
तनत्सुजातः प्रोवाच मृत्युर्नास्तीति भारत ॥ ५.४१.२ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രാ, ആ പുരാതനനും ശാശ്വതനുമായ കുമാരൻ — സനത്സുജാതൻ — 'മരണമില്ല' എന്ന് പറഞ്ഞു, ഓ ഭാരതാ.
5.41.3
स ते गुह्यान्प्रकाशांश्च सर्वान्हृदयसंश्रयान् ।
प्रवक्ष्यति महाराज सर्वबुद्धिमतां वरः ॥ ५.४१.३ ॥
മഹാരാജാവേ, അവൻ നിനക്ക് ഗുഹ്യമായവയും പ്രകടമായവയും ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്ന സർവ്വവും വിശദീകരിക്കും; അവൻ ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനാണ്.
5.41.4
किं त्वं न वेद तद्भूयो यन्मे ब्रूयात्सनातनः ।
त्वमेव विदुर ब्रूहि प्रज्ञाशेषोऽस्ति चेत्तव ॥ ५.४१.४ ॥
സനാതനൻ എനിക്ക് വീണ്ടും പറയാനിടയുള്ളത് നിനക്ക് അറിയില്ലേ? വിദുരാ, നിന്റെ പ്രജ്ഞയിൽ വല്ലതും ശേഷിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ നീ തന്നെ പറയൂ.
5.41.5
शूद्रयोनावहं जातो नातोऽन्यद्वक्तुमुत्सहे ।
कुमारस्य तु याबुद्धिर्वेद तां शाश्वतीमहम् ॥ ५.४१.५ ॥
ഞാൻ ശൂദ്രയോനിയിൽ ജനിച്ചവനാണ്; അതിനാൽ മറ്റൊന്നും പറയാൻ ഞാൻ ധൈര്യപ്പെടുന്നില്ല. എങ്കിലും കുമാരന്റെ ശാശ്വതബുദ്ധി ഞാൻ അറിയുന്നു.
5.41.6
ब्राह्मीं हि योनिमापन्नः सगुह्यमपि यो वदेत् ।
न तेन गर्ह्यो देवानां तस्मादेतद्ब्रवीमि ते ॥ ५.४१.६ ॥
ബ്രാഹ്മണയോനിയിൽ പിറന്ന് രഹസ്യമായവയും പറയുന്നവൻ ദേവന്മാരാൽ നിന്ദ്യനല്ല; അതിനാൽ ഞാൻ നിനക്ക് ഇത് പറയുന്നു.
5.41.7
ब्रवीहि विदुर त्वं मे पुराणं तं सनातनम् ।
कथमेतेन देहेन स्यादिहैव समागमः ॥ ५.४१.७ ॥
വിദുരാ, ആ പുരാതനവും സനാതനവുമായ (ജ്ഞാനം) എനിക്കു പറഞ്ഞുതരിക. ഈ ദേഹത്തോടുകൂടി ഇവിടെത്തന്നെ (അതുമായുള്ള) സംഗമം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും?
5.41.8
चिन्तयामास विदुरस्तभृषिं शंसितव्रतम् ।
स च तच्चिन्तितं ज्ञात्वा दर्शयामास भारत ॥ ५.४१.८ ॥
വിദുരൻ ആ വ്രതനിഷ്ഠനായ മുനിയെ ചിന്തിച്ചു. ഭാരതാ, അദ്ദേഹം അത് അറിഞ്ഞ് (സ്വയം) പ്രത്യക്ഷനായി.
5.41.9
स चैनं प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा ।
सुखोपविष्टं विश्रान्तमथैनं विदुरोऽब्रवीत् ॥ ५.४१.९ ॥
അദ്ദേഹം (വിദുരൻ) അദ്ദേഹത്തെ വിധിപ്രകാരമുള്ള കർമ്മത്താൽ സ്വീകരിച്ചു. സുഖമായി ഇരുന്ന് വിശ്രമിച്ച അദ്ദേഹത്തോട് വിദുരൻ പിന്നീട് പറഞ്ഞു.
5.41.10
भगवन्संशयः कश्चिद्धृतराष्ट्रस्य मानसः ।
यो न शक्यो मया वक्तुं त्वमस्मै वक्तुमर्हसि ॥ ५.४१.१० ॥
ഭഗവാനേ, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു സംശയമുണ്ട്; അത് എനിക്ക് പറയാൻ കഴിയില്ല; അത് ഇദ്ദേഹത്തോട് പറയാൻ നിങ്ങൾ അർഹനാണ്.
5.41.11
यं श्रत्वाऽयं मनुष्येन्द्रः सर्वदुःखातिगो भवेत् ॥ ५.४१.११ ॥
അത് കേട്ടാൽ ഈ മനുഷ്യേന്ദ്രൻ (ധൃതരാഷ്ട്രൻ) എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളെയും കടന്നവനാകും.
5.41.12
लाभालाभौ प्रियद्वेष्यौ यथैनं न जरान्तकौ ।
विषहेरन्भयामर्षौ श्रुत्पिपासे मदोद्भवौ ।
अरतिश्चैव तन्द्री च कामक्रोधौ क्षयोदयौ ॥ ५.४१.१२ ॥
ലാഭനഷ്ടങ്ങൾ, പ്രിയവിദ്വേഷങ്ങൾ, വാർദ്ധക്യവും മരണവും — ഇവ അദ്ദേഹത്തെ പീഡിപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ; ഭയവും ക്രോധവും, വിശപ്പും ദാഹവും, മദത്താൽ ഉണ്ടാകുന്നവ, അരതിയും തന്ദ്രയും, കാമവും ക്രോധവും, ക്ഷയവും ഉദയവും.