మహాభారతం · అధ్యాయం 5.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.41.1
अनुक्तं यदि ते किञ्चिद्वाचा विदुर विद्यते ।
तन्मे शुश्रूषतो ब्रूहि विचित्राणि हि भाषसे ॥ ५.४१.१ ॥
విదురా, నీ వాక్కుతో ఇంకా చెప్పనిది ఏదైనా నీలో ఉంటే, వింటున్న నాకు దాన్ని చెప్పు; నువ్వు అద్భుతమైన మాటలే మాట్లాడతావు.
5.41.2
धृतराष्ट्र कुमारो वै यः पुराणः सनातनः ।
तनत्सुजातः प्रोवाच मृत्युर्नास्तीति भारत ॥ ५.४१.२ ॥
ధృతరాష్ట్రా, ఆ పురాతనుడు, శాశ్వతుడు అయిన కుమారుడు — సనత్సుజాతుడు — "మృత్యువు లేదు" అని చెప్పాడు, ఓ భారతా.
5.41.3
स ते गुह्यान्प्रकाशांश्च सर्वान्हृदयसंश्रयान् ।
प्रवक्ष्यति महाराज सर्वबुद्धिमतां वरः ॥ ५.४१.३ ॥
మహారాజా, అతడు నీకు రహస్యమైనవాటినీ, బహిరంగమైనవాటినీ, హృదయంలో నిలిచి ఉన్న సర్వాన్నీ వివరిస్తాడు; అతడు బుద్ధిమంతులలో శ్రేష్ఠుడు.
5.41.4
किं त्वं न वेद तद्भूयो यन्मे ब्रूयात्सनातनः ।
त्वमेव विदुर ब्रूहि प्रज्ञाशेषोऽस्ति चेत्तव ॥ ५.४१.४ ॥
సనాతనుడు నాకు మళ్లీ చెప్పగలిగినది నీకు తెలియదా? విదురా, నీ ప్రజ్ఞలో ఇంకా ఏదైనా మిగిలి ఉంటే నువ్వే చెప్పు.
5.41.5
शूद्रयोनावहं जातो नातोऽन्यद्वक्तुमुत्सहे ।
कुमारस्य तु याबुद्धिर्वेद तां शाश्वतीमहम् ॥ ५.४१.५ ॥
నేను శూద్ర యోనిలో పుట్టినవాడను; అందువల్ల వేరేది చెప్పడానికి ధైర్యం చేయను. కానీ కుమారుని శాశ్వత బుద్ధిని నేను ఎరుగుదును.
5.41.6
ब्राह्मीं हि योनिमापन्नः सगुह्यमपि यो वदेत् ।
न तेन गर्ह्यो देवानां तस्मादेतद्ब्रवीमि ते ॥ ५.४१.६ ॥
బ్రాహ్మణ యోనిని పొంది రహస్యమైనవాటిని కూడా చెప్పేవాడు దేవతలచే నిందార్హుడు కాడు; కాబట్టి నీకు ఇది చెబుతున్నాను.
5.41.7
ब्रवीहि विदुर त्वं मे पुराणं तं सनातनम् ।
कथमेतेन देहेन स्यादिहैव समागमः ॥ ५.४१.७ ॥
విదురా, ఆ పురాతనమైన, సనాతనమైన (జ్ఞానాన్ని) నాకు చెప్పు. ఈ దేహంతోనే ఇక్కడే (దానితో) సమాగమం ఎలా కలుగుతుంది?
5.41.8
चिन्तयामास विदुरस्तभृषिं शंसितव्रतम् ।
स च तच्चिन्तितं ज्ञात्वा दर्शयामास भारत ॥ ५.४१.८ ॥
విదురుడు ఆ వ్రతనిష్ఠుడైన ఋషిని స్మరించాడు. భరతవంశీయుడా, ఆయన ఆ స్మరణను తెలుసుకొని (తనను) ప్రత్యక్షం చేసుకున్నాడు.
5.41.9
स चैनं प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा ।
सुखोपविष्टं विश्रान्तमथैनं विदुरोऽब्रवीत् ॥ ५.४१.९ ॥
అతడు (విదురుడు) ఆయనను విధిప్రకారం జరిపిన కర్మతో స్వీకరించాడు. సుఖంగా కూర్చుని విశ్రమించిన ఆయనతో విదురుడు అప్పుడు అన్నాడు.
5.41.10
भगवन्संशयः कश्चिद्धृतराष्ट्रस्य मानसः ।
यो न शक्यो मया वक्तुं त्वमस्मै वक्तुमर्हसि ॥ ५.४१.१० ॥
భగవంతుడా, ధృతరాష్ట్రుని మనసులో ఒక సందేహం ఉంది; దానిని నేను చెప్పలేను; మీరు ఈయనకు దానిని చెప్పడానికి తగినవారు.
5.41.11
यं श्रत्वाऽयं मनुष्येन्द्रः सर्वदुःखातिगो भवेत् ॥ ५.४१.११ ॥
దేనిని విని ఈ మనుజేంద్రుడు (ధృతరాష్ట్రుడు) సమస్త దుఃఖాలను దాటినవాడు కాగలడో.
5.41.12
लाभालाभौ प्रियद्वेष्यौ यथैनं न जरान्तकौ ।
विषहेरन्भयामर्षौ श्रुत्पिपासे मदोद्भवौ ।
अरतिश्चैव तन्द्री च कामक्रोधौ क्षयोदयौ ॥ ५.४१.१२ ॥
లాభనష్టాలు, ప్రియద్వేషాలు, ముసలితనం మరియు మరణం — ఇవి ఇతనిని బాధించకుండా; భయం, కోపం, ఆకలి దప్పులు, మదంతో కలిగే (వికారాలు), అరతి మరియు తంద్ర, కామం మరియు కోపం, క్షయం మరియు ఉదయం.