ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.41.1
अनुक्तं यदि ते किञ्चिद्वाचा विदुर विद्यते ।
तन्मे शुश्रूषतो ब्रूहि विचित्राणि हि भाषसे ॥ ५.४१.१ ॥
ವಿದುರ, ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೇಳದ ಏನಾದರೂ ಇದ್ದರೆ, ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ನನಗೆ ಅದನ್ನು ಹೇಳು; ನೀನು ಅದ್ಭುತವಾದ ವಿಷಯಗಳನ್ನೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀಯ.
5.41.2
धृतराष्ट्र कुमारो वै यः पुराणः सनातनः ।
तनत्सुजातः प्रोवाच मृत्युर्नास्तीति भारत ॥ ५.४१.२ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ, ಆ ಪುರಾತನ ಶಾಶ್ವತ ಕುಮಾರ — ಸನತ್ಸುಜಾತ — ಮೃತ್ಯು ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು, ಓ ಭಾರತ.
5.41.3
स ते गुह्यान्प्रकाशांश्च सर्वान्हृदयसंश्रयान् ।
प्रवक्ष्यति महाराज सर्वबुद्धिमतां वरः ॥ ५.४१.३ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಅವನು ನಿನಗೆ ಗುಪ್ತವಾದವುಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಕಟವಾದವುಗಳನ್ನೂ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸುವನು; ಅವನು ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.
5.41.4
किं त्वं न वेद तद्भूयो यन्मे ब्रूयात्सनातनः ।
त्वमेव विदुर ब्रूहि प्रज्ञाशेषोऽस्ति चेत्तव ॥ ५.४१.४ ॥
ಸನಾತನನು ನನಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಬಹುದಾದದ್ದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಯದೇ? ವಿದುರ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಉಳಿದಿದ್ದರೆ ನೀನೇ ಹೇಳು.
5.41.5
शूद्रयोनावहं जातो नातोऽन्यद्वक्तुमुत्सहे ।
कुमारस्य तु याबुद्धिर्वेद तां शाश्वतीमहम् ॥ ५.४१.५ ॥
ನಾನು ಶೂದ್ರ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಬೇರೆ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಲು ನಾನು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕುಮಾರನ ಶಾಶ್ವತ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ.
5.41.6
ब्राह्मीं हि योनिमापन्नः सगुह्यमपि यो वदेत् ।
न तेन गर्ह्यो देवानां तस्मादेतद्ब्रवीमि ते ॥ ५.४१.६ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ ಗುಪ್ತವಾದುದನ್ನೂ ಹೇಳುವವನು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ನಿಂದಾರ್ಹನಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
5.41.7
ब्रवीहि विदुर त्वं मे पुराणं तं सनातनम् ।
कथमेतेन देहेन स्यादिहैव समागमः ॥ ५.४१.७ ॥
ವಿದುರ, ಆ ಪುರಾತನ, ಸನಾತನವಾದುದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು. ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿಯೇ ಇಲ್ಲಿಯೇ (ಅದರೊಂದಿಗೆ) ಸಮಾಗಮ ಹೇಗೆ ಆಗಬಲ್ಲದು?
5.41.8
चिन्तयामास विदुरस्तभृषिं शंसितव्रतम् ।
स च तच्चिन्तितं ज्ञात्वा दर्शयामास भारत ॥ ५.४१.८ ॥
ವಿದುರನು ಆ ವ್ರತನಿಷ್ಠ ಋಷಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು. ಭಾರತ, ಅವನು ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು (ತನ್ನನ್ನು) ತೋರಿಸಿಕೊಂಡನು.
5.41.9
स चैनं प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा ।
सुखोपविष्टं विश्रान्तमथैनं विदुरोऽब्रवीत् ॥ ५.४१.९ ॥
ಅವನು (ವಿದುರ) ಅವನನ್ನು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರದ ಕರ್ಮದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು. ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು ವಿಶ್ರಮಿಸಿದ ಅವನಿಗೆ ವಿದುರನು ನಂತರ ಹೇಳಿದನು.
5.41.10
भगवन्संशयः कश्चिद्धृतराष्ट्रस्य मानसः ।
यो न शक्यो मया वक्तुं त्वमस्मै वक्तुमर्हसि ॥ ५.४१.१० ॥
ಭಗವನ್, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂಶಯವಿದೆ; ಅದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಲಾರೆ; ನೀವು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಲು ಅರ್ಹರು.
5.41.11
यं श्रत्वाऽयं मनुष्येन्द्रः सर्वदुःखातिगो भवेत् ॥ ५.४१.११ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಈ ಮನುಜೇಂದ್ರ (ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ) ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳನ್ನು ದಾಟಿದವನಾಗಬಹುದು.
5.41.12
लाभालाभौ प्रियद्वेष्यौ यथैनं न जरान्तकौ ।
विषहेरन्भयामर्षौ श्रुत्पिपासे मदोद्भवौ ।
अरतिश्चैव तन्द्री च कामक्रोधौ क्षयोदयौ ॥ ५.४१.१२ ॥
ಲಾಭ-ನಷ್ಟ, ಪ್ರಿಯ-ದ್ವೇಷ, ಮುಪ್ಪು ಮತ್ತು ಸಾವು — ಇವು ಅವನನ್ನು ಕಾಡದಂತೆ; ಭಯ ಮತ್ತು ಕೋಪ, ಹಸಿವು-ದಾಹ, ಮದದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ (ವಿಕಾರಗಳು), ಅರತಿ ಮತ್ತು ತಂದ್ರಿ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧ, ಕ್ಷಯ ಮತ್ತು ಉದಯ.