Mahābhārata · Adhyāya 5.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.48.1
पृच्छामि त्वां सञ्जय राजमध्ये ।
किमब्रवीद्वाक्यमदीनसत्वः।
धनञ्जयस्तात युधां प्रेणता ।
दुरात्मनां जीवितच्छिन्महात्मा ॥ ५.४८.१ ॥
Sañjaya, ich frage dich: Was sagte Dhanañjaya, der Unerschrockene, inmitten der Könige? Mein Lieber, was erklärte jener Großgesinnte, der Anführer im Kampf und Beender des Lebens der Bösen?
5.48.2
दुर्योधनो वाचमिमां श्रृणोतु ।
यदब्रवीदर्जुनो योत्स्यमानः।
युधिष्ठिरस्यानुमते महात्मा ।
धनञ्जयः श्रृण्वतः केशवस्य ॥ ५.४८.२ ॥
Duryodhana möge diese Rede hören, die Arjuna, kampfbereit, mit Yudhiṣṭhiras Zustimmung sprach, während Keśava zuhörte, der großgesinnte Dhanañjaya.
5.48.3
अवित्रस्तो बाहुवीर्यं विजान-
न्नुपह्वरे वासुदेवस्य धीरः।
अवोचन्मां योत्स्यमानः किरीटी ।
मध्ये ब्रूया धार्तराष्ट्रं कुरूणाम् ॥ ५.४८.३ ॥
Die Kraft seiner Arme in Vāsudevas Gegenwart kennend, sprach der furchtlose und standhafte Kirīṭin (Arjuna), kampfbereit, zu mir: Sage dies inmitten der Kuru dem Sohn Dhṛtarāṣṭras.
5.48.4
संश्रृण्वतस्तस्य दुर्भाषिणो वै ।
दुरात्मनः सूतपुत्रस्य सूत।
यो योद्धुमाशंसति मां सदैव ।
मन्दप्रज्ञः कालपक्वोऽतिमूढः ॥ ५.४८.४ ॥
Während man jenem bösredenden, übelgesinnten Sohn des Wagenlenkers (Karṇa) zuhörte, der stets mit mir kämpfen will, ist er schwachsinnig, durch die Zeit gereift und völlig töricht.
5.48.5
ये वै राजानः पाण्डवायोधनाय ।
समानीताः श्रृण्वतां चापि तेषाम् ।
यथा समग्रं वचनं मयोक्तं ।
सहामात्यं श्रावयेथा नृपं तत ॥ ५.४८.५ ॥
Lass die für den Kampf der Pāṇḍava versammelten Könige, während sie zuhören, die ganze Rede hören, die ich gehalten habe; lass jenen König samt seinen Ministern sie hören.
5.48.6
यथा नूनं देवराजस्य देवाः ।
शुश्रूषन्ते वज्रहस्तस्य सर्वे।
तथाऽश्रृण्वन्पाण्डवाः सृञ्जयाश्च ।
किरीटिना वाचमुक्तां समर्थाम् ॥ ५.४८.६ ॥
Wie alle Götter dem König der Götter, dem Träger des Donnerkeils, aufmerksam zuhören, so hörten die Pāṇḍavas und die Sṛñjayas die passenden Worte, die der Diademträger sprach.
5.48.7
इत्यब्रवीदर्जुनो योत्स्यमानो ।
गाण्डीवधन्वा लोहितपद्मनेत्रः।
न चेद्राज्यं मुञ्चति धार्तराष्ट्रो ।
यधिष्ठिरस्याजमीढस्य राज्ञः ॥ ५.४८.७ ॥
So sprach Arjuna, kampfbereit, der Bogenführer des Gāṇḍīva, mit Augen wie rote Lotusblüten: Wenn der Sohn Dhṛtarāṣṭras das Reich des Königs Yudhiṣṭhira, des Nachkommen Ajamīḍhas, nicht aufgibt.
5.48.8
अस्ति नूनं कर्म कृतं पुरस्ता-
दनिर्विष्टं पापकं धार्तराष्ट्रैः।
येषां युद्धं भीमसेनार्जुनाभ्यां ।
तथाश्विभ्यां वासुदेवेन चैव ॥ ५.४८.८ ॥
Gewiss haben die Söhne Dhṛtarāṣṭras früher eine böse Tat begangen, die nicht gesühnt wurde, weshalb sie mit Bhīmasena und Arjuna, den Aśvins und Vāsudeva kämpfen werden.
5.48.9
शैनयेन ध्रुवमात्तायुधेन ।
धृष्टद्युम्नेनाथ शिखण्डिना च।
युधिष्ठिरेणेन्द्रकल्पेन चैव ।
योऽपध्यानान्निर्दहेद्गां दिवं च ॥ ५.४८.९ ॥
Gewiss werden sie vom Sohn Śinis (Sātyaki), von Dhṛṣṭadyumna mit erhobener Waffe, von Śikhaṇḍin und von Yudhiṣṭhira, gleich Indra, erschlagen werden, der durch seinen Zorn Erde und Himmel verbrennen könnte.
5.48.10
तैश्चेद्योद्धुं मन्यते धार्तराष्ट्रो ।
निर्वृत्तोऽर्थः सकलः पाण्डवानाम्।
मा तत्कार्षीः पाण्डवस्यार्थहेतो-
रुपैहि युद्धं यदि मन्यसे त्वम् ॥ ५.४८.१० ॥
Wenn der Sohn Dhṛtarāṣṭras meint, mit ihnen kämpfen zu müssen, so ist das ganze Ziel der Pāṇḍavas bereits erreicht. Tu das nicht um des Zieles der Pāṇḍavas willen; wenn du den Krieg für richtig hältst, so komm zur Schlacht.
5.48.11
यां तां वने दुःखशय्यामवात्सी-
त्प्रव्राजितः पाण्डवो धर्मचारी।
आप्नोतु तां दुःखतरामनर्था-
मन्त्यां शय्यां धार्तराष्ट्रः पराशुः ॥ ५.४८.११ ॥
Möge der Sohn Dhṛtarāṣṭras jenes letzte Lager eines noch schmerzlicheren Unheils erlangen als das Leidensbett, auf dem der rechtschaffene Pāṇḍava, verbannt, im Wald weilte; möge er dort tot daliegen.
5.48.12
ह्रिया ज्ञानेन तपसा दमेन ।
शौर्येणाथो धर्मगुप्त्या धनेन।
अन्यायवृत्तिः कुरु पाण्डवे या-
नध्यातिष्ठद्धार्तराष्ट्रो दुरात्मा ॥ ५.४८.१२ ॥
Weder durch Scham, Wissen, Askese, Selbstbeherrschung, Tapferkeit, den Schutz des Dharma noch durch Reichtum hat der böse Sohn Dhṛtarāṣṭras, der gegenüber dem Kuru-Pāṇḍava ungerecht handelte, sich leiten lassen.
5.48.13
मायोपधं प्रतिधानार्जवाभ्यां ।
तपोदमाभ्यां धर्मगुप्त्या बलेन।
सत्यं ब्रुवन्प्रतिपन्नो नृपो न-
स्तितिक्षमाणः क्लिश्यमानोऽतिवेलम् ॥ ५.४८.१३ ॥
Weder durch Täuschung noch Vergeltung, weder durch Aufrichtigkeit, Askese, Selbstbeherrschung, den Schutz des Dharma noch durch Stärke hat der wahrhaftige König sich leiten lassen; geduldig ertragend, wurde er über alle Maßen gequält.
5.48.14
यदा ज्येष्ठः पाण्डवः संशितात्मा ।
क्रोधं यत्तं वर्षपूगान्सुघोरम्।
अवस्त्रष्टा कुरुपूद्वृत्तचेता-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.१४ ॥
Wenn der älteste Pāṇḍava, mit gesammeltem Geist, den schrecklichen Zorn entlässt, den er jahrelang zurückgehalten hat, dann wird der Beste der Kurus, der Sohn Dhṛtarāṣṭras, mit gereiftem Sinn den Krieg bereuen.
5.48.15
कृष्णवर्त्मेव ज्वलितः समिद्धो ।
यथा दहेत्कक्षमग्निर्निदाघे।
एवं दग्धा धार्तराष्ट्रस्य सेनां ।
युधिष्ठिरः क्रोधदीप्तोन्ववेक्ष्य ॥ ५.४८.१५ ॥
Wie ein lodernes, entfachtes Feuer mit dunklen Flammen, das im Sommerglut das Dickicht verbrennt, so wird Yudhiṣṭhira, von Zorn entflammt, nachdem er das Heer des Sohnes Dhṛtarāṣṭras erblickt hat, es verbrennen.
5.48.16
यदा द्रष्टा भीमसेनं रथस्यं ।
गदाहस्तं क्रोधविषं वमन्तम्।
अमर्षणं पाण्डवं भीमवेगं ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.१६ ॥
Wenn er Bhīmasena erblickt, den Pāṇḍava auf seinem Wagen stehend, die Keule in der Hand, den Gifthauch des Zorns ausspeiend, unversöhnlich, von schrecklicher Schnelligkeit, dann wird der Sohn Dhṛtarāṣṭras den Krieg bereuen.
5.48.17
सेनागगं दंशितं भीमसेनं ।
सुलक्षणं वीरहणं परेषाम्।
घ्नन्तं चमूमन्तकसन्निकाशं ।
तदा स्मर्ता वचनस्यातिमानी ॥ ५.४८.१७ ॥
Dann, wenn er Bhīmasena an der Spitze des Heeres sieht, gepanzert, von vortrefflichen Zeichen, den Vernichter der feindlichen Helden, der das Heer niederschlägt wie der Tod selbst, dann wird der übermütige sich seiner eigenen Worte erinnern.
5.48.18
यदा द्रष्टा भीमसेनेन नागा-
न्निपातितान्गिरिकूटप्रकाशान्।
किम्भैरिवासृग्वमतो भिन्नकुम्भां-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.१८ ॥
Wenn Bhīmasena die Elefanten niederstreckt, die wie Bergspitzen glänzen und aus deren zerspaltenen Stirnen Blut strömt wie aus schrecklichen Wunden, dann wird der Sohn Dhṛtarāṣṭras diese Schlacht bereuen.
5.48.19
महासिंहो गा इव संप्रविश्य ।
गदापाणिर्धार्तराष्ट्रानुपेत्य।
यदा भीमो भीमरूपो निहन्ता ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.१९ ॥
Wie ein großer Löwe, der in eine Kuhherde eindringt, wird Bhīma, schrecklich von Gestalt, mit der Keule in der Hand, zu den Söhnen Dhṛtarāṣṭras eilen und sie erschlagen; dann wird der Sohn Dhṛtarāṣṭras diese Schlacht bereuen.
5.48.20
महाभये वीतभयः कृतास्त्रः ।
समागमे शत्रुबलावमर्दी।
सकृद्रथेनाप्रतिमान्रथौघा-
न्पदातिसङ्घान्गदयाभिनिघ्नन् ॥ ५.४८.२० ॥
Furchtlos in großer Gefahr, kundig in den Waffen, Zermalmer der feindlichen Stärke, schlägt er in der Schlacht mit einem einzigen Wagen die unvergleichlichen Wagenscharen und die Schwärme der Fußsoldaten mit seiner Keule nieder.
5.48.21
सैन्याननेकांस्तरसा विगृह्ण-
न्यदा छेत्ता धार्तराष्ट्रस्य सैन्यम्।
छिन्दन्वनं परशुनेव शूर-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.२१ ॥
Wenn der Held Bhīma die vielen Heere mit Gewalt packt und das Heer des Sohnes Dhṛtarāṣṭras niederhaut, wie man einen Wald mit der Axt fällt, dann wird der Sohn Dhṛtarāṣṭras diese Schlacht bereuen.
5.48.22
तृणप्रायं ज्वलनेनेव दग्धं ।
ग्रामं यथा धार्तराष्ट्रान्समीक्ष्य।
पक्वं सस्यं वैद्युतेनेव दग्धं ।
परासिक्तं विपुलं स्वं बलौघम् ॥ ५.४८.२२ ॥
Wie ein Dorf, das vom Feuer wie Gras verbrannt wurde, als er die Söhne Dhṛtarāṣṭras sah; wie reife Saat, die vom Blitz verbrannt wurde, so wurde die weite Flut des eigenen Heeres zerstreut.
5.48.23
हतप्रवीरं विमुखं भयार्तं ।
पराङ्मुखं प्रायशोऽनष्टयोधम्।
शस्त्रार्चिषा भिमसेनेन दग्धं ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्त्सत् ॥ ५.४८.२३ ॥
Mit erschlagenen Helden, abgewandt, von Furcht gequält, den Rücken gekehrt, wurde das Heer, dessen Krieger meist unversehrt waren, von Bhīmasena mit der Flamme der Waffen verbrannt; da wurde der Sohn Dhṛtarāṣṭras vom Kampf gequält.
5.48.24
उपासङ्गानाचरेद्दक्षिणेन ।
वराङ्गानां नकुलश्चित्रयोधी।
यदा रथाग्र्यो रथिनः प्रचेता ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.२४ ॥
Als Nakula, der wunderbar kämpfende, vorzüglichste Wagenlenker unter den Wagenkriegern, wachsam, mit seinen Köchern zur Rechten gegen die Krieger mit ausgezeichneten Gliedern vorrückte, da wurde der Sohn Dhṛtarāṣṭras vom Kampf gequält.
5.48.25
सुखोचितो दुःखशय्यां वनेषु ।
दीर्घं कालं नकुलो यामशेत।
आशीविषः क्रुद्ध इवोद्वमन्विषं ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.२५ ॥
Nakula, an Bequemlichkeit gewöhnt, lag lange Zeit in den Wäldern auf einem Lager des Leids, wie eine erzürnte Schlange, die Gift ausspeit; da wurde der Sohn Dhṛtarāṣṭras vom Kampf gequält.
5.48.26
त्यक्तात्मानः पार्थिवायोधनाय ।
समादिष्टा धर्मराजेन सूत।
रथैः शुभ्रैः सैन्यमभिद्रवन्तो ।
दृष्ट्वा पश्चात्तप्स्यते धार्तराष्ट्रः ॥ ५.४८.२६ ॥
Jene, die ihr Leben aufgegeben haben, vom König des Dharma zur Schlacht der Könige entsandt, die mit leuchtenden Streitwagen auf das Heer losstürmen – sie sehend, o Wagenlenker, wird der Sohn des Dhṛtarāṣṭra danach in Reue vergehen.
5.48.27
शिशून्कृतास्त्रानशिशुप्रकाशान् ।
यदा द्रष्टा कौरवः पञ्च शूरान्।
त्यक्त्वा प्राणान्कौरवानाद्रवन्त-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.२७ ॥
Wenn der Kaurava jene fünf Helden sieht, geübt in den Waffen, die wie Kinder aussehen und doch keine Kinder sind, die ihr Leben aufgegeben haben und auf die Kauravas losstürmen – dann wird der Sohn des Dhṛtarāṣṭra wegen jener Schlacht in Reue vergehen.
5.48.28
यथा शक्रो दानवनाशनार्थं ।
सुवर्णतारं रथमुत्तमाश्वैः।
दान्तैर्युक्तं सहदेवोऽधिरूढः ।
शिरांसि राज्ञां क्षेप्स्यते मार्गणौघैः ॥ ५.४८.२८ ॥
So wie Indra den mit Goldsternen geschmückten Streitwagen besteigt, bespannt mit vortrefflichen, gezähmten Pferden, um die Dānavas zu vernichten, so wird Sahadeva, darauf gestiegen, die Häupter der Könige mit Pfeilfluten herabschlagen.
5.48.29
महाभये संप्रवृत्ते रथस्थं ।
विवर्तमानं समरे कृतास्त्रम्।
सर्वा दिशः सपतन्तं समीक्ष्य ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.२९ ॥
Wenn großer Schrecken entsteht und man ihn auf seinem Streitwagen stehen sieht, im Kampf kreisend, geübt in den Waffen, sich auf alle Richtungen stürzend – dann wird der Sohn des Dhṛtarāṣṭra wegen jener Schlacht in Reue vergehen.
5.48.30
ह्रीनिषेवो निपुणः सत्यवादी ।
महाबलः सर्वधर्मोपपन्नः।
गान्धारिमार्छंस्तुमुले क्षिप्रकारी ।
क्षेप्ता जनान्सहदेवस्तरस्वी ॥ ५.४८.३० ॥
Sahadeva, bescheiden, geschickt, wahrhaftig, von großer Kraft und mit allen Tugenden ausgestattet, stürzt sich im Getümmel auf Gāndhārīs Sohn; schnell im Handeln und ungestüm, schleudert er die Männer nieder.
5.48.31
यदा द्रष्टा द्रौपदेयान्महेषून् ।
शूरान्कृतास्त्रान्रथयुद्धकोविदान्।
आशीविषान्घोरविषानिवायत-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.३१ ॥
Wenn er die Söhne Draupadīs sieht – große Bogenschützen, Helden, geübt in den Waffen und erfahren im Wagenkampf, die wie Schlangen mit schrecklichem Gift vorrücken –, dann wird der Sohn Dhṛtarāṣṭras über jene Schlacht Reue empfinden.
5.48.32
यदाभिमन्युः परवीरघाती ।
शरैः परान्मेघ इवाभिवर्षन्।
विगाहिता कृष्णसमः कृतास्त्र-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.३२ ॥
Wenn Abhimanyu, der Töter feindlicher Helden, wie eine Wolke Pfeile auf den Feind regnen lässt und, Kṛṣṇa gleich und im Waffenhandwerk erfahren, in die Schlacht eindringt – dann wird der Sohn Dhṛtarāṣṭras über jene Schlacht trauern.
5.48.33
यदा द्रष्टा बालमबालवीर्यं ।
द्विषच्चमूं मृत्युमिवोत्पतन्तम्।
सौभद्रमिन्द्रप्रतिमं कृतास्त्रं ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.३३ ॥
Wenn er den Jüngling mit nicht kindischer Tapferkeit sieht, der wie der Tod über das feindliche Heer herfällt, den Sohn Subhadrās, Indra gleich und im Waffenhandwerk erfahren – dann wird der Sohn Dhṛtarāṣṭras über jene Schlacht trauern.
5.48.34
प्रभद्रकाः शीघ्रतरा युवानो ।
विशारदाः सिंहसमानवीर्याः।
यदा क्षेप्तारो धार्तराष्ट्रान्ससैन्यां-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.३४ ॥
Wenn die schnellen, geschickten jungen Prabhadrakas, mit der Tapferkeit von Löwen, mit ihren Heeren über die Söhne Dhṛtarāṣṭras herfallen, dann wird der Sohn Dhṛtarāṣṭras diesen Kampf bereuen.
5.48.35
वृद्धौ विराटद्रुपदौ महारथौ ।
पथक्कमूभ्यामभिवर्तमानौ।
यदा द्रष्टारौ धार्तराष्ट्रान्ससैन्यां-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.३५ ॥
Wenn die beiden alten großen Wagenkämpfer Virāṭa und Drupada, in zwei getrennten Abteilungen vorrückend, die Söhne Dhṛtarāṣṭras mit ihren Heeren erblicken, dann wird der Sohn Dhṛtarāṣṭras diesen Kampf bereuen.
5.48.36
यदा कृतास्त्रो द्रुपदः प्रचिन्वन् ।
शिरांसि यूनां समरे रथस्थः।
क्रूद्धः शरैश्छेत्स्यति चापमुक्तै-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.३६ ॥
Wenn Drupada, geschickt im Waffenhandwerk, auf seinem Wagen stehend, im Kampf die Köpfe der jungen Männer sammelt und sie zornig mit den aus seinem Bogen geschossenen Pfeilen abschlägt, dann wird der Sohn Dhṛtarāṣṭras diesen Kampf bereuen.
5.48.37
यदा विराटः परवीरघाती ।
रथान्तरे शत्रुचमूं प्रवेष्टा।
मात्स्यैः सार्धमनृशंसरूपै-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.३७ ॥
Wenn Virāṭa, der Töter feindlicher Helden, zusammen mit den Matsyas von edlem Wesen zwischen den Wagen hindurch in das feindliche Heer eindringt, dann wird der Sohn Dhṛtarāṣṭras diesen Kampf bereuen.
5.48.38
ज्येष्ठं मात्स्यमनृसंसार्यरूपं ।
विराटपुत्रं रथिनं पुरस्तात्।
यदा द्रष्टा दंशतिं पाण्डवार्थे ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.३८ ॥
Wenn er den ältesten Sohn Virāṭas, den Matsya-Fürsten von sanftem Aussehen, gepanzert auf seinem Wagen vorne stehen sieht, für die Pāṇḍavas, dann wird der Sohn Dhṛtarāṣṭras von jenem Kampf gequält werden.
5.48.39
रणे हते कौरवाणां प्रवीरे ।
शिखण्डिना शन्तनोर्वै तनूजे।
न जातु नः शत्रवो धारयेयु-
रशंशयं सत्यमेतद्ब्रवीति ॥ ५.४८.३९ ॥
Wenn der Held der Kauravas, der Sohn Śantanus, im Kampf von Śikhaṇḍin erschlagen wird, werden unsere Feinde niemals standhalten können — das ist die Wahrheit, ohne Zweifel, sagt er.
5.48.40
यदा शिखण्डी रथिनः प्रचिन्वन् ।
भीष्मं रथेनाभियाता वरूथी।
दिव्यैर्हयैरवमृद्गन् रथौघां-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.४० ॥
Wenn Śikhaṇḍin, die Wagenkämpfer suchend, gepanzert auf seinem Wagen gegen Bhīṣma vorstößt und mit göttlichen Pferden die Wagenscharen zertrampelt, dann wird der Sohn Dhṛtarāṣṭras von jenem Kampf gequält werden.
5.48.41
यदा द्रष्टा सृञ्जयानामनीके ।
धृष्टद्नुम्नं प्रमुखे रोचमानम्।
अस्त्रं यस्मै गुह्यमुवाच धीमा-
न्द्रोणस्तदा तप्स्यति धार्तराष्ट्रः ॥ ५.४८.४१ ॥
Wenn er Dhṛṣṭadyumna strahlend an der Spitze des Sṛñjaya-Heeres sieht, dem der weise Droṇa die geheime Waffe lehrte, dann wird der Sohn Dhṛtarāṣṭras gequält werden.
5.48.42
यदा स सेनापतिरप्रमेयः ।
परामृद्गन्निषुभिर्धार्तराष्ट्रान्।
द्रोणं रणे शत्रुसहोभियाता ।
तदा युद्धं धार्ताराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.४२ ॥
Wenn jener unermessliche Heerführer, die Söhne Dhṛtarāṣṭras mit Pfeilen zermalmend, im Kampf auf Droṇa, den Besieger der Feinde, losgeht, dann wird der Sohn Dhṛtarāṣṭras um jene Schlacht Qualen leiden.
5.48.43
ह्रीमान्मनीपी बलवान्मनस्वी ।
स लक्ष्मीवान्सोमकानां प्रबर्हः ।
न जातु तं शत्रवोऽन्ये सहेर-
न्योपां स स्यादग्रणीर्वृष्णिसिंहः ॥ ५.४८.४३ ॥
Er ist bescheiden, weise, stark und hochgesinnt; er ist der Glanz und die größte Zierde der Somakas. Feinde könnten ihm niemals standhalten, und unter den anderen wird er der Erste sein, der Löwe der Vṛṣṇis.
5.48.44
इदं च ब्रूया मा वृणीष्वेति लोके ।
युद्धेऽद्वितीयं सचिवं रथस्थम्।
शिनेर्नप्तारं प्रवृणीम सात्यकिं ।
महाबलं वीतभयं कृतास्त्रम् ॥ ५.४८.४४ ॥
Und in der Welt sollte man sagen: 'Wähle nicht.' Wir wählen als Berater Sātyaki, den Enkel Śinis, im Kampf unvergleichlich, auf seinem Wagen stehend, von großer Kraft, furchtlos und kundig in den Waffen.
5.48.45
महोरस्को दीर्घबाहुः प्रमाथी ।
युद्धेऽद्वितीयः परमास्त्रवेदी।
शिनेर्नप्ता तालमात्रायधोऽयं ।
महारथो वीतभयः कृतास्त्रः ॥ ५.४८.४५ ॥
Breitbrüstig und langarmig, die Feinde zermalmend, im Kampf unvergleichlich, Kenner der höchsten Waffen, Enkel Śinis, dessen Waffe so lang ist wie eine Palme: dieser große Wagenkämpfer ist furchtlos und kundig in den Waffen.
5.48.46
यदा शिनीनामधिपो मयोक्तः ।
शरैः परान्मेघ इव प्रवर्षन्।
प्रच्छादयिष्यत्यरिहा योधमुख्यां-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.४६ ॥
Wenn der Herr der Śinis, von dem ich sprach, wie eine Wolke Pfeile herabregnen lässt und die Feinde bedeckt, wird der Feindvernichter die führenden Krieger bedecken; dann wird Dhṛtarāṣṭras Sohn diese Schlacht bereuen.
5.48.47
यदा धृतिं कुरुते योत्स्यमानः ।
स दीर्घबाहुर्दृढधन्वा महात्मा ।
सिंहस्येव गन्धमाघ्राय गावः ।
संचेष्टन्ते शत्रवोऽस्माद्रणाग्रे ॥ ५.४८.४७ ॥
Wenn jener langarmige, festbogige, großherzige Krieger, zum Kampf bereit, seinen Entschluss fasst, geraten die Feinde an der Front der Schlacht vor ihm in Unruhe, wie Kühe, die den Duft eines Löwen wittern.
5.48.48
स दीर्घबाहुर्दृढधन्वा महात्मा ।
भिन्द्याद्गिरीन्संहरेत्सर्वलोकान्।
अस्त्रे कृती निपुणः क्षिप्रहस्तो ।
दिवि स्थितः सूर्य इवाभिभाति ॥ ५.४८.४८ ॥
Jener langarmige, festbogige, großherzige Krieger könnte die Berge spalten und alle Welten vernichten; geschickt und erfahren in den Waffen, schnellhändig, leuchtet er wie die Sonne am Himmel.
5.48.49
चित्रः सूक्ष्मः सुकृतो यादवस्य ।
अस्त्रे योगो वृष्णिसिंहस्य भूयान्।
यथाविधं योगमाहुः प्रशस्तं ।
सर्वैर्गुणैः सात्यकिस्तैरुपेतः ॥ ५.४८.४९ ॥
Die Waffenkunst des Yādava ist wunderbar, fein und wohlgeformt; der Löwe der Vṛṣṇis besitzt große Meisterschaft in den Waffen. Sātyaki ist mit allen Eigenschaften jener Kunst ausgestattet, die nach der Regel als vortrefflich gilt.
5.48.50
हिरण्मयं श्वेतहयैश्चतुर्भि-
र्यदा युक्तं स्यन्दनं माधवस्य।
द्रष्टा युद्धे सात्यकेर्धार्तराष्ट्र-
स्तदा तप्स्यत्यकृतात्मा स मन्दः ॥ ५.४८.५० ॥
Wenn er in der Schlacht den goldenen Wagen Mādhavas sieht, mit vier weißen Pferden bespannt, an Sātyakis Seite, dann wird jener törichte, zügellose Sohn Dhṛtarāṣṭras vor Kummer verbrennen.
5.48.51
यदा रथं हेममणिप्रकाशं ।
श्वेताश्वयुक्तं वानरकेतुमुग्रम्।
दृष्ट्वा ममाप्यास्थितं केशवेन ।
तदा तप्स्यत्यकृतात्मा स मन्दः ॥ ५.४८.५१ ॥
Wenn er jenen grimmigen Wagen sieht, der wie Gold und Juwelen glänzt, mit weißen Pferden bespannt, mit dem Affenbanner, auf dem Keśava zusammen mit mir fährt, dann wird jener törichte, zügellose Sohn Dhṛtarāṣṭras vor Kummer verbrennen.
5.48.52
यदा मौर्व्यास्तलनिष्पेपमुग्रं ।
महाशब्दं वज्रनिष्पेपतुल्यम्।
विद्यूयमानस्य महारणे मया ।
स गाण्डिवस्य श्रोष्यति मन्दबुद्धिः ॥ ५.४८.५२ ॥
Wenn ich im großen Kampf wie ein Blitz umherfahre und er jenen grimmigen, gewaltigen Klang hört, das Schnellen der Bogensehne und den Schlag der Handfläche, dem Donnerschlag gleich, den Klang des Gāṇḍīva, dann wird jener dumpfe Geist ihn hören.
5.48.53
तदा मूढो धृतराष्ट्रस्य पुत्र-
स्तप्ता युद्धे दुर्मतिर्दुःसहायः।
दृष्ट्वा सैन्यं बाणवर्षान्धकारे ।
प्रभज्यन्तं गोकुलवद्रणाग्रे ॥ ५.४८.५३ ॥
Dann wird der verblendete Sohn Dhṛtarāṣṭras, böse gesinnt und schlecht unterstützt, im Kampf verbrennen, wenn er sein Heer an der Front zerstreut sieht, wie eine Rinderherde aus Gokula, im Dunkel des Pfeilregens.
5.48.54
बलाहकादुच्चरतः सुभीमा-
न्विद्युत्स्फुलिङ्गानिव घोररूपान्।
सहस्रघ्नान्द्विषतां सङ्गरेषु ।
अस्थिच्छिदो मर्मभिदः सुपुङ्खान् ॥ ५.४८.५४ ॥
Aus den Wolken aufsteigend, überaus schrecklich, Funken des Blitzes gleich, von furchtbarer Gestalt, in den Schlachten Tausende der Feinde tötend, Knochen zerschneidend, lebenswichtige Stellen durchbohrend, mit schönen Federn.
5.48.55
यदा द्रष्टा ज्यामुखाद्बाणसङ्घान् ।
गाण्डीवमुक्तानापततः शिताग्रान्।
हयान्गजान्वर्मिणश्चाददानां-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.५५ ॥
Wenn er die Scharen der Pfeile sieht, vom Gāṇḍīva aus dem Mund der Sehne abgeschossen, mit scharfen Spitzen, heranfliegend und Pferde, Elefanten und gepanzerte Krieger ergreifend, dann wird der Sohn des Dhṛtarāṣṭra über jene Schlacht trauern.
5.48.56
यदा मन्दः परबाणान्विमुक्ता-
न्ममेषुभिर्हियमाणान्प्रतीपम्।
तिर्यग्विध्य च्छिद्यमानान्पृषत्कै-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.५६ ॥
Wenn jener Tor die Pfeile der Feinde, abgeschossen, von meinen Pfeilen rückwärts getragen, quer durchbohrt und von gefleckten Pfeilen zerschnitten sieht, dann wird der Sohn des Dhṛtarāṣṭra über jene Schlacht trauern.
5.48.57
यदा विपाठा मद्भुजविप्रमुक्ता ।
द्विजाः फलानीव महीरुहाग्रात्।
प्रचेतार उत्तमाङ्गानि यूनां ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.५७ ॥
Wenn die durchbohrenden Pfeile, aus meinen Armen geschleudert, wie Früchte von den Baumwipfeln, die Häupter der jungen Krieger herabstürzen, dann wird der Sohn des Dhṛtarāṣṭra über jene Schlacht trauern.
5.48.58
यदा द्रष्टा पततः स्यन्दनेभ्यो ।
महागजेभ्योऽश्वगतान्सुयोधनान्।
शरैर्हतान्पातितांश्चैव रङ्गे ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.५८ ॥
Wenn er die Krieger des Suyodhana sieht, wie sie von Wagen und großen Elefanten fallen, und die Reiter, von Pfeilen erschlagen und niedergestreckt auf dem Feld, dann wird der Sohn des Dhṛtarāṣṭra den Kampf beklagen.
5.48.59
असंप्राप्तानस्त्रपथं परस्य ।
यदा द्रष्टा नश्यतो धार्तराष्ट्रान्।
अकुर्वतः कर्म युद्धे समन्ता-
त्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.५९ ॥
Wenn der Seher sieht, wie die Söhne des Dhṛtarāṣṭra zugrunde gehen, ohne die Reichweite der feindlichen Waffen zu erreichen und ringsum im Kampf keine Tat vollbringen, dann wird der Sohn des Dhṛtarāṣṭra den Kampf beklagen.
5.48.60
पदातिसङ्घान्रथसङ्घान्समन्ता-
द्व्यात्ताननः काल इवाततेषुः।
प्रणोत्स्यामि ज्वलितैर्बाणवर्षैः ।
शत्रूंस्तदा तप्स्यति मन्दबुद्धिः ॥ ५.४८.६० ॥
Mit geöffnetem Mund wie der Tod, die Pfeile gespannt, werde ich die Fußtruppen und Wagenscharen von allen Seiten mit Regen brennender Pfeile vorantreiben; dann wird der Schwachsinnige um die Feinde klagen.
5.48.61
सर्वा दिशः संपतता रथेन ।
रजोध्वस्तं गाण्डिवेन प्रकृत्तम्।
यदा द्रष्टा स्वबलं संप्रमूढं ।
तदा पश्चात्तप्स्यति मन्दबुद्धिः ॥ ५.४८.६१ ॥
Wenn der Seher sein eigenes Heer sieht, wie es mit dem Wagen nach allen Richtungen stürzt, von Staub bedeckt, vom Gāṇḍīva niedergehauen, völlig verwirrt, dann wird der Schwachsinnige später klagen.
5.48.62
कान्दिग्भूतं छिन्नगात्रं विसंज्ञं ।
दुर्योधनो द्रक्ष्यति सर्वसैन्यम्।
हताश्ववीराग्र्यनरेन्द्रनागं ।
पिपासितं श्रान्तपत्रं भयार्तम् ॥ ५.४८.६२ ॥
Duryodhana wird das ganze Heer sehen, orientierungslos nach allen Richtungen, mit abgetrennten Gliedern, besinnungslos, seine Pferde, edelsten Helden, Könige und Elefanten erschlagen, durstig, seine Krieger erschöpft, von Furcht gepeinigt.
5.48.63
आर्तस्वरं हन्यमानं हतं च ।
विकीर्णकेशास्थिकपालसङ्घम्।
प्रजापतेः कर्म यथार्थनिष्ठितं ।
तदा दृष्ट्वा तप्स्यति मन्दबुद्धिः ॥ ५.४८.६३ ॥
Wenn er die unter Schmerzensschreien Erschlagenen und Erschlagenen sieht, einen Haufen verstreuter Haare, Knochen und Schädel, das Werk Prajāpatis recht vollendet, dann wird der Dumme bereuen.
5.48.64
यदा रथे गाण्डिवं वासुदेवं ।
दिव्यं शङ्खं पाञ्चजन्यं हयांश्च।
तूणावक्षय्यौ देवदत्तं च मां च ।
दृष्ट्वा युद्धे धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.६४ ॥
Wenn er im Kampf auf dem Wagen den Bogen Gāṇḍīva, Vāsudeva, die göttliche Muschel Pāñcajanya, die Pferde, die beiden unerschöpflichen Köcher, Devadatta und mich sieht, dann wird der Sohn Dhṛtarāṣṭras bereuen.
5.48.65
उद्वर्तयन्दस्युसङ्घान्समेतान् ।
प्रवर्तयन्युगमन्यद्युगान्ते।
यदा धक्ष्याम्यग्निवत्कौरवेयां-
स्तदा तप्ता धृतराष्ट्रः सपुत्रः ॥ ५.४८.६५ ॥
Wenn ich die versammelten Räuberbanden entwurzle, am Ende dieses Zeitalters ein anderes Zeitalter eröffne und die Kaurava wie Feuer verbrenne, dann wird Dhṛtarāṣṭra mit seinen Söhnen gequält werden.
5.48.66
सभ्राता वै सहसैन्यः सभृत्यो ।
भ्रष्टैश्वर्यः क्रोधवशोऽल्पचेताः।
दर्पस्यान्ते निहतो वेपमानः ।
पश्चान्मन्दस्तप्स्यति धार्तराष्ट्रः ॥ ५.४८.६६ ॥
Mit seinen Brüdern, seinem Heer und seinen Dienern, seiner Macht beraubt, von Zorn beherrscht und engen Sinnes, am Ende seines Hochmuts erschlagen und zitternd, wird der törichte Sohn Dhṛtarāṣṭras danach trauern.
5.48.67
पूर्वाह्णे मां कृतजप्यं कदाचि-
द्विप्रः प्रोवाचोदकान्ते मनोज्ञम्।
कर्तव्यं ते दुष्करं कर्म पार्थ ।
योद्धव्यं कते शत्रुभिः सव्यसाचिन् ॥ ५.४८.६७ ॥
Einmal, nachdem ich am Vormittag das Gebet gesprochen hatte, sprach ein Brahmane am Wasser angenehme Worte zu mir: O Sohn der Pṛthā, du musst eine schwierige Tat vollbringen; du musst gegen die Feinde kämpfen, o Savyasācin.
5.48.68
इन्द्रो वा ते हरिवान्वज्रहस्तः ।
पुरस्ताद्यातु समरेऽरीन्विनिघ्नन्।
सुग्रीवयुक्तेन रथेन वा ते ।
पश्चात्कृष्णो रक्षतु वासुदेवः ॥ ५.४८.६८ ॥
Möge Indra, der Herr der Rosse, mit dem Donnerkeil in der Hand, dir im Kampf vorangehen und die Feinde erschlagen; oder möge Vāsudeva Kṛṣṇa dich von hinten schützen, auf einem mit Sugrīva bespannten Wagen.
5.48.69
वज्रे चाहं वज्रहस्तान्महेन्द्रा-
दस्मिन्युद्धे वासुदेवं सहायम्।
स मे लब्धो दस्युवधाय कृष्णो ।
मन्ये चेतद्विहितं दैवतेर्मे ॥ ५.४८.६९ ॥
Ich habe den Donnerkeil vom großen Indra, dem Donnerkeilhalter, erhalten, und in diesem Kampf Vāsudeva als meinen Helfer. Kṛṣṇa wurde mir für die Erschlagung der Räuber gegeben; ich glaube, die Götter haben es so für mich bestimmt.
5.48.70
अयुद्ध्यमानो मनसापि यस्य ।
जयं कृष्णः पुरुषस्याभिनन्देत्।
एवं सर्वान्स व्यतीयादमित्रान् ।
सेन्द्रान्देवान्मानुषे नास्ति चिन्ता ॥ ५.४८.७० ॥
Wessen Sieg Kṛṣṇa auch nur im Geiste begrüßen würde, ohne zu kämpfen, der überwindet so alle Feinde; die Menschen haben keine Sorge, auch nicht um die Götter mit Indra.
5.48.71
स बाहुभ्यां सागरमुत्तितीर्षे-
न्महोदधिं सलिलस्याप्रमेयम्।
तेजस्विनं कृष्णमत्यन्तशूरं ।
युद्धेन यो वासुदेवं जिगीषेत् ॥ ५.४८.७१ ॥
Wer mit seinen Armen das große Meer unermesslicher Wasser durchqueren wollte und wer im Kampf den strahlenden, überaus heldenhaften Vāsudeva Kṛṣṇa besiegen wollte.
5.48.72
गिरिं य इच्छेत्तु तलेन भेत्तुं ।
शिलोच्चयं श्वेतमतिप्रमाणम्।
तस्यैव पाणिः सनखो विशीर्ये-
न्न चापि किञ्चित्स गिरेस्तु कुर्यात् ॥ ५.४८.७२ ॥
Wer mit der Handfläche einen Berg zerbrechen wollte, eine weiße Felsmasse von gewaltiger Größe — seine eigene Hand, samt den Nägeln, würde zermalmt; dem Berg würde er gar nichts antun.
5.48.73
अग्निं समिद्धं शमयेद्भुजाभ्यां ।
चन्द्रं च सूर्यं च निवारयेत।
हरेद्देवानाममृतं प्रसह्य ।
युद्धेन यो वासुदेवं जिगीषेत् ॥ ५.४८.७३ ॥
Wer mit seinen Armen ein loderndes Feuer löschen, Mond und Sonne aufhalten und den Göttern das Nektar gewaltsam entreißen wollte — wer im Kampf Vāsudeva Kṛṣṇa besiegen wollte.
5.48.74
यो रुक्मिणीमेकरथेन भोज-
नुत्साद्य राज्ञः समरे प्रसह्य।
उवाह भार्यां यशसा ज्वलन्तीं ।
यस्यां जज्ञे रौक्मिणेयो महात्मा ॥ ५.४८.७४ ॥
Wer auf einem einzigen Streitwagen im Kampf die Bhojas und die Könige gewaltsam überwand und Rukmiṇī, strahlend an Ruhm, als Gattin davontrug; von ihr wurde der großherzige Sohn Rukmiṇīs geboren.
5.48.75
अयं गान्धारांस्तरसा संप्रमथ्य ।
जित्वा पुत्रान्नग्नजितः समग्रान्
बद्धं मुमोच विनदन्तं प्रसह्य ।
सुदर्शनं वै देवतानां ललामम् ॥ ५.४८.७५ ॥
Er zermalmte die Gāndhāras mit Gewalt, besiegte alle Söhne Nagnajits und befreite gewaltsam den brüllenden Gefangenen. Dies ist Sudarśana, der Schmuck der Götter.
5.48.76
अयं कवाटे निजघान पाण्ड्यं ।
तथा कलिङ्गान्दन्तवक्रं ममर्द।
अनेन दग्धा वर्षपूगान्विनाथा ।
वाराणसी नगरी संबभूव ॥ ५.४८.७६ ॥
Am Tor erschlug er den König Pāṇḍya; ebenso zermalmte er die Kalingas und Dantavakra. Die von ihm verbrannte Stadt Vārāṇasī blieb viele Jahre ohne Beschützer.
5.48.77
अयं स्म युद्धे मन्यतेऽन्यैरजेयं ।
तमेकलव्यं नाम निषादराजम्।
वेगेनैव शैलमभिहत्य जम्भः ।
शेते स कृष्णेन हतः परासुः ॥ ५.४८.७७ ॥
Dieser galt im Kampf bei anderen als unbesiegbar; er heißt Ekalavya, König der Niṣādas. Wie Jambha, der mit Wucht an einen Berg schlug, liegt er leblos, von Kṛṣṇa erschlagen.
5.48.78
तथोग्रसेनस्य सुतं सुदुष्टं ।
वृष्ण्यन्धकानां मध्यगतं सभास्थम्।
अपातयद्बलदेवद्वितीयो ।
हत्वा ददौ चोग्रसेनाय राज्यम् ॥ ५.४८.७८ ॥
Ebenso stürzte er mit Balarāma als Gefährten den überaus bösen Sohn Ugrasenas, der in der Versammlung unter den Vṛṣṇis und Andhakas saß. Nachdem er ihn erschlagen hatte, gab er Ugrasena das Reich.
5.48.79
अयं सौभं योधयामास स्वस्थं ।
विभीषणं मायया साल्वराजम्।
सौभद्वारि प्रत्यगृह्णाच्छतघ्नीं ।
दोर्भ्यां क एनं विषहेत मर्त्यः ॥ ५.४८.७९ ॥
Dieser kämpfte gegen Saubha, gegen den standhaften und schrecklichen König Śālva, der sich durch Täuschung behauptete; am Tor von Saubha fing er die Śataghnī mit seinen beiden Armen auf. Welcher Sterbliche könnte ihm widerstehen?
5.48.80
प्राग्ज्योतिषं नाम बभूव दुर्गं ।
पुरं घोरमसुराणामसह्यम्।
महाबलो नरकस्तत्र भौमो ।
जहारादित्या मणिकुण्डले शुभे ॥ ५.४८.८० ॥
Es gab eine Festung namens Prāgjyotiṣa, eine furchtbare und uneinnehmbare Stadt der Dämonen. Dort raubte der mächtige Naraka, Sohn der Erde, die prächtigen Juwelenohrringe der Aditi.
5.48.81
न तं देवाः सह शक्रेण शेकुः ।
समागता युधि मृत्योरभीताः ।
दृष्ट्वा च तं विक्रमं केशवस्य ।
बलं तथैवास्त्रमवारणीयम् ॥ ५.४८.८१ ॥
Nicht einmal die Götter, die sich mit Indra versammelt hatten und im Kampf keine Furcht vor dem Tod kannten, konnten ihm widerstehen. Auch als sie Keśavas Tapferkeit, seine Stärke und jene unwiderstehliche Waffe sahen, vermochten sie es nicht.
5.48.82
जानन्तोऽस्य प्रकृतिं केशवस्य ।
न्ययोजयन्दस्युवधाय कृष्णम्।
स तत्कर्म प्रतिशुश्राव दुष्कर-
मैश्वर्यवान्सिद्धिषु वासुदेवः ॥ ५.४८.८२ ॥
Obwohl sie Keśavas Wesen kannten, beauftragten sie Kṛṣṇa mit der Tötung des Räubers. Der mächtige Vāsudeva übernahm jene Tat, die selbst unter den Vollendungen schwierig war.
5.48.83
निर्मोचने षट्सहस्राणि हत्वा ।
संच्छिद्य पाशान्सहसा क्षुरान्तान्।
मुरं हत्वा विनिहत्यौघरक्षो ।
निर्मोचनं चापि जगाम वीरः ॥ ५.४८.८३ ॥
In Nirmocana erschlug er sechstausend, zerschnitt sogleich die Schlingen mit rasierklingenscharfen Pfeilen, erschlug Mura und vernichtete die Scharen der Dämonen; dann zog der Held auch nach Nirmocana.
5.48.84
तत्रैव तेनास्य बभूव युद्धं ।
महाबलेनातिबलस्य विष्णोः ।
शेते स कृष्णेन हतः परासु-
र्वातेनेव मथितः कर्णिकारः ॥ ५.४८.८४ ॥
Dort selbst kam es zu seinem Kampf mit dem Mächtigen, mit Viṣṇu von überragender Stärke. Von Kṛṣṇa erschlagen, liegt er leblos da, wie ein vom Wind geknickter Kārṇikāra-Baum.
5.48.85
आहृत्य कृष्णो मणिकुण्डले ते ।
हत्वा च भौमं नरकं मुर च।
श्रिया वृतो यशसा चैव विद्वा-
न्प्रत्याजगामाप्रतिमप्रभावः ॥ ५.४८.८५ ॥
Kṛṣṇa kehrte zurück, nachdem er die juwelengeschmückten Ohrringe gebracht und Bhauma Naraka und Mura erschlagen hatte, umgeben von Glanz und Ruhm, weise und von unvergleichlicher Macht.
5.48.86
अस्मै वराण्यददंस्तत्र देवा ।
दृष्ट्वा भीमं कर्म कृतं रणे तत्।
श्रमश्च ते युध्यमानस्य न स्या-
दाकाशे चाप्सु च ते क्रमः स्यात् ॥ ५.४८.८६ ॥
Dort gewährten ihm die Götter Gaben, als sie die furchtbare Tat sahen, die er im Kampf vollbracht hatte: dass dich im Kampf keine Ermüdung befalle und dass dein Weg durch Himmel und Gewässer führe.
5.48.87
शस्त्राणि गात्रे न च ते क्रमेर-
न्नित्येव कृष्णश्च ततः कृतार्थः ।
एवं रूपे वासुदेवेऽप्रमेये ।
महाबले गुणसंपत्सदैव ॥ ५.४८.८७ ॥
So war Kṛṣṇa dann in seinem Ziel erfüllt: dass Waffen deinen Körper niemals verletzen sollten. In Vāsudeva, von solcher Gestalt, unermesslich und von großer Macht, ist die Fülle der Vorzüge stets gegenwärtig.
5.48.88
तमसह्यं विष्णुमनन्तवीर्य-
माशंसते धार्तराष्ट्रो विजेतुम् ।
सदा ह्येनं तर्कयते दुरात्मा ।
तच्चाप्ययं सहतेऽस्मान्समीक्ष्य ॥ ५.४८.८८ ॥
Der böse Sohn Dhṛtarāṣṭras strebt danach, jenen unerträglichen Viṣṇu von endloser Tapferkeit zu besiegen; jener Übelgesinnte rechnet immer mit ihm, und er erträgt es, indem er uns ansieht.
5.48.89
पर्यागतं मम कृष्णस्य चैव ।
यो मन्यते कलहं संप्रसह्य।
शक्यं हर्तुं पाण्डवानां ममत्वं ।
तद्वेदिता संयुगं तत्र गत्वा ॥ ५.४८.८९ ॥
Wer glaubt, nachdem er den Streit mit mir und mit Kṛṣṇa ertragen hat, dass man den Pāṇḍavas ihren Besitz entreißen könne, der soll in jene Schlacht ziehen und es erfahren.
5.48.90
नमस्कृत्वा शान्तनवाय राज्ञे ।
द्रोणायाथो सहपुत्राय चैव।
शारद्वतायाप्रतिद्वन्द्विने च ।
योत्स्याम्यहं राज्यमभीप्समानः ॥ ५.४८.९० ॥
Nachdem ich dem König, dem Sohn des Śantanu, und Droṇa samt seinem Sohn, und Śāradvata, dem unvergleichlichen Gegner, Ehrerbietung erwiesen habe, werde ich kämpfen, das Königreich begehrend.
5.48.91
धर्मेणाप्तं निधनं तस्य मन्ये ।
यो योत्स्यते पाण्डवैर्धर्मचारी ।
मिथ्या ग्लहे निर्जिता वै नृशंसैः ।
संवत्सरान्वै द्वादश राजपुत्राः ॥ ५.४८.९१ ॥
Ich glaube, wer, dem Dharma folgend, gegen die Pāṇḍava kämpft, wird durch den Dharma den Tod finden. Die Grausamen besiegten die königlichen Prinzen betrügerisch im Würfelspiel, zwölf Jahre lang.
5.48.92
वासः कृच्छ्रो विहितश्चाप्यरण्ये ।
दीर्घं कालं चैकमज्ञातवर्षम्।
ते हि कस्माज्जीवतां पाण्डवानां ।
नन्दिष्यन्ते धार्तराष्ट्राः पदस्थाः ॥ ५.४८.९२ ॥
Ein beschwerlicher Aufenthalt im Wald wurde verordnet, lange Zeit, und ein Jahr im Verborgenen. Solange die Pāṇḍava leben, warum sollten sich die in ihrer Stellung verharrenden Söhne Dhṛtarāṣṭras freuen?
5.48.93
ते चेदस्मान्युध्यमानाञ्जयेयु-
र्देवैर्महेन्द्रप्रमुखैः सहायैः।
धर्मादधर्मश्चरितो गरीयां-
स्ततो ध्रुवं नास्ति कृतं च साधु ॥ ५.४८.९३ ॥
Wenn sie uns im Kampf besiegten, mit den Göttern unter Führung des großen Indra als Verbündeten, dann wiegt das geübte Adharma schwerer als der Dharma; und dann gibt es gewiss keine gute Tat mehr.
5.48.94
न चेदिदं पौरुषं कर्मबद्धं ।
न चेदस्मान्मन्यतेऽसौ विशिष्टान्।
आशंसेऽहं वासुदेवद्वितीयो ।
दुर्योधनं सानुबन्धं निहन्तुम् ॥ ५.४८.९४ ॥
Wenn diese menschliche Anstrengung nicht an die Tat gebunden ist und er uns nicht für überlegen hält, so hoffe ich doch, mit Vāsudeva als Gefährten Duryodhana samt seinem Gefolge zu erschlagen.
5.48.95
न चेदिदं कर्म नरेन्द्र वन्ध्यं ।
न चेद्भवेत्सुकृतं निष्फलं वा।
इदं च तच्चाभिसमीक्ष्य नूनं ।
पराजयो धार्तराष्ट्रस्य साधुः ॥ ५.४८.९५ ॥
O Herr der Menschen, wenn diese Tat nicht unfruchtbar ist und gute Taten nicht vergeblich sind, dann ist, wenn man all dies bedenkt, gewiss die Niederlage der Söhne Dhṛtarāṣṭras das Richtige.
5.48.96
प्रत्यक्षं वः कुरवो यद्ब्रवीमि ।
युद्ध्यमाना धार्तराष्ट्रा न सन्ति।
अन्यत्र युद्धात्कुरवो यदि स्यु-
र्न युद्धे वै शेष इहास्ति कश्चित् ॥ ५.४८.९६ ॥
O Kurus, was ich sage, liegt offen vor euren Augen: Die Söhne Dhṛtarāṣṭras, die kämpfen, werden nicht übrig bleiben. Auch wenn die Kurus dem Kampf fernblieben, bliebe im Kampf hier niemand übrig.
5.48.97
हत्वा त्वहं धार्तराष्ट्रान्सकर्णा-
न्राज्यं कुरूणामवजेता समग्रम्।
यद्वः कार्यं तत्कुरुध्वं यथास्व-
मिष्टान्दरानात्मभोगान्भजध्वम् ॥ ५.४८.९७ ॥
Nachdem ich die Söhne Dhṛtarāṣṭras samt Karṇa erschlagen habe, werde ich das ganze Reich der Kurus erobern. Tut also, was eure Pflicht ist, und jeder genieße die Gattinnen, die er begehrt, und seine eigenen Freuden.
5.48.98
अप्येवं नो ब्राह्मणाः सन्ति वृद्धा ।
बहुश्रुताः शीलवन्तः कुलीनाः।
सांवत्सरा ज्योतिषि चाभियुक्ता ।
नक्षत्रयोगेषु च निश्चयज्ञाः ॥ ५.४८.९८ ॥
Auch bei uns gibt es alte Brahmanen, vielgelehrt, von gutem Wandel und edler Herkunft, Rechner der Jahre, in der Astrologie bewandert und sichere Kenner der Verbindungen der Mondhäuser.
5.48.99
उच्चावचं दैवयुक्तं रहस्यं ।
दिव्याः प्रश्ना मृगचक्रा मुहूर्ताः ।
क्षयं महान्तं कुरुसृञ्जयानां ।
निवेदयन्ते पाण्डवानां जयं च ॥ ५.४८.९९ ॥
Vielerlei Zeichen, geheim und vom Schicksal bestimmt, göttliche Fragen, die Kreise des Hirsches und günstige Stunden verkünden den großen Untergang der Kurus und Sṛñjayas und den Sieg der Pāṇḍavas.
5.48.100
यथा हि नो मन्यतेऽजातशत्रुः ।
संसिद्धार्थो द्विपतां निग्रहाय।
जनार्दनश्चाप्यपरोक्षविद्यो ।
न संशयं पश्यति वृष्णिसिंहः ॥ ५.४८.१०० ॥
Wie es uns scheint, ist Ajātaśatru, dessen Ziele erreicht sind, entschlossen, die Menschen zu bezwingen; und auch Janārdana, der unmittelbare Erkenntnis besitzt, der Löwe der Vṛṣṇi, sieht keinen Zweifel.
5.48.101
अहं तथैनं खलु भाविरूपं ।
पश्यामि बुद्धया स्वयमप्रमत्तः।
दृष्टिश्च मे न व्यथते पुराणी ।
संयुध्यमाना धार्तराष्ट्रा न सन्ति ॥ ५.४८.१०१ ॥
Ebenso sehe ich selbst, aufmerksam, mit meinem Verstand ihre kommende Gestalt, und mein altes Sehen wankt nicht: Die Söhne Dhṛtarāṣṭras werden, im Kampf, nicht mehr sein.
5.48.102
अनालब्धं जृम्भति गाण्डिवं धनु-
रनाहता कम्पति मे धनुर्ज्या।
बाणाश्च मे तूणमुखाद्विसृत्य ।
मुहुर्मुहुर्गन्तुमुशन्ति चैव ॥ ५.४८.१०२ ॥
Unberührt gähnt der Bogen Gāṇḍīva; unangeschlagen zittert die Sehne meines Bogens; und meine Pfeile, aus den Mündungen des Köchers hervorgekommen, wollen immer wieder fortfliegen.
5.48.103
खङ्गः कोशान्निःसरति प्रसन्नो ।
हित्वेव जीर्णासुरगस्त्वचं स्वाम्।
ध्वजे वाचो रौद्ररूपा भवन्ति ।
कदा रथो योक्ष्यते ते किरीटिन् ॥ ५.४८.१०३ ॥
Das Schwert gleitet glänzend aus der Scheide, als werfe es seine alte Schlangenhaut ab. Auf dem Banner erheben sich Stimmen von schrecklicher Gestalt. O Kirīṭin, wann wird dein Wagen angeschirrt werden?
5.48.104
गोमायुसङ्घाश्च नदन्ति रात्रौ ।
रक्षांस्यथो निष्पतन्त्यन्तरिक्षात्।
मृगाः श्रृगालाः शितिकण्ठाश्च काका ।
गृध्रा बकाश्चैव तरक्षवश्च ॥ ५.४८.१०४ ॥
Nachts heulen Schwärme von Schakalen, dann stürzen Dämonen vom Himmel herab: Hirsche, Schakale, blauhalsige Vögel, Krähen, Geier, Reiher und auch Hyänen.
5.48.105
सुवर्णपत्राश्च पतन्ति पञ्चा-
दृष्ट्वा रथं श्वेतहयप्रयुक्तम् ।
अहं ह्येकः पार्थिवान्सर्वयोधान् ।
शरान्वर्पन्मृत्युलोकं नयेयम् ॥ ५.४८.१०५ ॥
Goldgefiederte Pfeile fallen aus fünf Richtungen. Wenn ich den mit weißen Pferden bespannten Wagen sehe, würde ich allein, Pfeile auf die Könige und alle Krieger regnen lassend, sie in die Welt des Todes führen.
5.48.106
समादेदानः पृथगस्त्रमार्गा-
न्यथाप्रिरिद्धो गहनं निदाघे।
स्थूणाकर्णं पाशुपतं महास्त्रं ।
ब्राह्मं चास्त्रं यच्च शक्रोऽप्यदान्मे ॥ ५.४८.१०६ ॥
Wie ein im Sommerhitze entfachtes Feuer ein dichtes Dickicht verzehrt, so richtete er die gesonderten Wege der Waffen aus: den Sthūṇākarṇa, den Pāśupata, die große Waffe, die Brahma-Waffe und jene Waffe, die Indra selbst mir gegeben hatte.
5.48.107
वधे धृतो वेगवतः प्रमुञ्च-
न्नाहं प्रजाः किञ्चिदिहावशिष्ये ।
शान्तिं लप्स्ये परमो ह्येप भावः ।
स्थिरो मम ब्रूहि गावल्गणे तान् ॥ ५.४८.१०७ ॥
Fest im Entschluss, den Schnellen zu töten und meine Pfeile zu entsenden, werde ich von den Völkern hier nichts übrig lassen. Ich werde Frieden erlangen; dies ist mein höchster Entschluss. O Sohn des Gavalgaṇa, sag ihnen meinen festen Entschluss.
5.48.108
ये वैजय्याः समरे सूत लब्ध्वा ।
देवानपीन्द्रग्रमुखान्समेतात्।
तैर्मन्मते कलहं संप्रसह्य ।
स धार्तराष्ट्रः पश्यत मोहमस्य ॥ ५.४८.१०८ ॥
O Wagenlenker, jene, die im Kampf den Sieg errangen, mit Indra an der Spitze, selbst die versammelten Götter — sie wünschen gewaltsam diesen Streit. Er ist der Sohn des Dhṛtarāṣṭra; sieh seine Verblendung.
5.48.109
वृद्धो भीष्मः शान्तनवः कृपश्च ।
द्रोणः सपुत्रो विदुरश्च धीमान्।
एते सर्वे यद्वदन्ते तदस्तु ।
आयुष्मन्तः कुरवः सन्तु सर्वे ॥ ५.४८.१०९ ॥
Der alte Bhīṣma, Sohn des Śantanu, Kṛpa, Droṇa mit seinem Sohn, und der weise Vidura — was immer alle diese sagen, so sei es. Mögen alle Kurus langes Leben haben.