மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.48.1
पृच्छामि त्वां सञ्जय राजमध्ये ।
किमब्रवीद्वाक्यमदीनसत्वः।
धनञ्जयस्तात युधां प्रेणता ।
दुरात्मनां जीवितच्छिन्महात्मा ॥ ५.४८.१ ॥
சஞ்சயா, நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன். அரசர்களின் நடுவில் அதீனமான ஆன்மா கொண்ட தனஞ்சயன் (அர்ஜுனன்) என்ன வார்த்தை சொன்னான்? அன்பனே, போரில் முன்னணியில் நின்று தீயவர்களின் உயிரைப் பறிக்கும் அந்த மகாத்மா என்ன சொன்னான்?
5.48.2
दुर्योधनो वाचमिमां श्रृणोतु ।
यदब्रवीदर्जुनो योत्स्यमानः।
युधिष्ठिरस्यानुमते महात्मा ।
धनञ्जयः श्रृण्वतः केशवस्य ॥ ५.४८.२ ॥
துரியோதனன் இந்த வார்த்தையைக் கேட்கட்டும். போருக்குத் தயாரான அர்ஜுனன் யுதிஷ்டிரனின் அனுமதியுடன், கேசவன் கேட்கும்போது, மகாத்மா தனஞ்சயன் சொன்னதைக் கேட்கட்டும்.
5.48.3
अवित्रस्तो बाहुवीर्यं विजान-
न्नुपह्वरे वासुदेवस्य धीरः।
अवोचन्मां योत्स्यमानः किरीटी ।
मध्ये ब्रूया धार्तराष्ट्रं कुरूणाम् ॥ ५.४८.३ ॥
வாசுதேவனின் அருகில் தன் புயவலிமையை அறிந்த அச்சமற்ற, உறுதியான கிரீடி (அர்ஜுனன்), போர் செய்யத் தயாராய், என்னிடம் சொன்னான்: குருக்களின் நடுவில் திருதராஷ்டிரன் மகனிடம் இதைச் சொல்.
5.48.4
संश्रृण्वतस्तस्य दुर्भाषिणो वै ।
दुरात्मनः सूतपुत्रस्य सूत।
यो योद्धुमाशंसति मां सदैव ।
मन्दप्रज्ञः कालपक्वोऽतिमूढः ॥ ५.४८.४ ॥
அந்த தீய சொல்லுடைய, தீய மனமுடைய சூதபுத்திரன் (கர்ணன்) சொல்வதை நான் கேட்கும்போது—எப்போதும் என்னுடன் போர் செய்ய விரும்புபவன்—அவன் மந்த அறிவுடையவன், காலத்தால் பழுத்தவன், மிகவும் மூடன்.
5.48.5
ये वै राजानः पाण्डवायोधनाय ।
समानीताः श्रृण्वतां चापि तेषाम् ।
यथा समग्रं वचनं मयोक्तं ।
सहामात्यं श्रावयेथा नृपं तत ॥ ५.४८.५ ॥
பாண்டவர்களுக்காகப் போருக்குக் கூடிய அரசர்கள், அவர்கள் கேட்கும் போதும், நான் முழுமையாகச் சொன்ன வார்த்தைகளை, அமைச்சர்களுடன் அந்த அரசனுக்குக் கேட்கச் செய்.
5.48.6
यथा नूनं देवराजस्य देवाः ।
शुश्रूषन्ते वज्रहस्तस्य सर्वे।
तथाऽश्रृण्वन्पाण्डवाः सृञ्जयाश्च ।
किरीटिना वाचमुक्तां समर्थाम् ॥ ५.४८.६ ॥
தேவர்கள் வஜ்ரம் ஏந்திய தேவராஜனுக்கு அனைவரும் பணிந்து கேட்பது போல, பாண்டவர்களும் சृஞ்சயர்களும் கிரீடியால் சொல்லப்பட்ட பொருத்தமான சொல்லைக் கேட்டனர்.
5.48.7
इत्यब्रवीदर्जुनो योत्स्यमानो ।
गाण्डीवधन्वा लोहितपद्मनेत्रः।
न चेद्राज्यं मुञ्चति धार्तराष्ट्रो ।
यधिष्ठिरस्याजमीढस्य राज्ञः ॥ ५.४८.७ ॥
யுத்தத்திற்குத் தயாராக இருந்த அர்ஜுனன், காண்டீவ வில்லை ஏந்தி, சிவந்த தாமரை போன்ற கண்களுடன் இவ்வாறு கூறினான்: துரியோதனன் அஜமீடர் வம்ச அரசன் யுதிஷ்டிரனின் ராஜ்யத்தை விடாவிட்டால்.
5.48.8
अस्ति नूनं कर्म कृतं पुरस्ता-
दनिर्विष्टं पापकं धार्तराष्ट्रैः।
येषां युद्धं भीमसेनार्जुनाभ्यां ।
तथाश्विभ्यां वासुदेवेन चैव ॥ ५.४८.८ ॥
நிச்சயமாக முன்பு துரியோதனாதியர் செய்த ஒரு பாவச் செயல் இன்னும் பரிகாரம் பெறாமல் உள்ளது; அதனால் பீமசேனன், அர்ஜுனன், அசுவினி இரட்டையர், வாசுதேவன் ஆகியோருடன் அவர்களுக்குப் போர் நேரும்.
5.48.9
शैनयेन ध्रुवमात्तायुधेन ।
धृष्टद्युम्नेनाथ शिखण्डिना च।
युधिष्ठिरेणेन्द्रकल्पेन चैव ।
योऽपध्यानान्निर्दहेद्गां दिवं च ॥ ५.४८.९ ॥
சைனேயனான சாத்யகியாலும், ஆயுதம் ஏந்திய திருஷ்டத்யும்னனாலும், சிகண்டியாலும், இந்திரனைப் போன்ற யுதிஷ்டிரனாலும் அவர்கள் நிச்சயம் அழிக்கப்படுவார்கள்; பொறாமையால் பூமியையும் சொர்க்கத்தையும் எரிக்கக்கூடியவர் அவர்.
5.48.10
तैश्चेद्योद्धुं मन्यते धार्तराष्ट्रो ।
निर्वृत्तोऽर्थः सकलः पाण्डवानाम्।
मा तत्कार्षीः पाण्डवस्यार्थहेतो-
रुपैहि युद्धं यदि मन्यसे त्वम् ॥ ५.४८.१० ॥
அவர்களுடன் போர் புரிவதே தார்தராஷ்டிரன் கருதினால், பாண்டவர்களின் அனைத்துப் பயனும் ஏற்கெனவே நிறைவேறியது. பாண்டவர்களின் நலனுக்காக அதைச் செய்யாதே; போரே உனக்கு விருப்பமானால் போருக்கு வா.
5.48.11
यां तां वने दुःखशय्यामवात्सी-
त्प्रव्राजितः पाण्डवो धर्मचारी।
आप्नोतु तां दुःखतरामनर्था-
मन्त्यां शय्यां धार्तराष्ट्रः पराशुः ॥ ५.४८.११ ॥
தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்த பாண்டவன் காட்டில் நாடு கடத்தப்பட்டுத் துன்பப் படுக்கையில் கிடந்ததைவிட, தார்தராஷ்டிரன் அதனினும் கொடிய துன்பமான அழிவின் இறுதிப் படுக்கையை அடையட்டும்; அவன் இறந்து கிடக்கட்டும்.
5.48.12
ह्रिया ज्ञानेन तपसा दमेन ।
शौर्येणाथो धर्मगुप्त्या धनेन।
अन्यायवृत्तिः कुरु पाण्डवे या-
नध्यातिष्ठद्धार्तराष्ट्रो दुरात्मा ॥ ५.४८.१२ ॥
நாணம், ஞானம், தவம், அடக்கம், வீரம், தர்மக் காப்பு, செல்வம் ஆகியவற்றாலும் — குரு வம்சத்துப் பாண்டவனிடம் அநீதியாக நடந்த தீய மனம் கொண்ட தார்தராஷ்டிரன் கடைப்பிடிக்காததை.
5.48.13
मायोपधं प्रतिधानार्जवाभ्यां ।
तपोदमाभ्यां धर्मगुप्त्या बलेन।
सत्यं ब्रुवन्प्रतिपन्नो नृपो न-
स्तितिक्षमाणः क्लिश्यमानोऽतिवेलम् ॥ ५.४८.१३ ॥
வஞ்சனையும், பதிலடியும், நேர்மையும், தவமும், அடக்கமும், தர்மக் காப்பும், பலமும் — உண்மை பேசும் அரசன் (யுதிஷ்டிரன்) இவற்றில் எதையும் கைக்கொள்ளவில்லை; பொறுத்துக்கொண்டு மிகுந்த துன்பத்தால் வருந்திக் கொண்டிருந்தார்.
5.48.14
यदा ज्येष्ठः पाण्डवः संशितात्मा ।
क्रोधं यत्तं वर्षपूगान्सुघोरम्।
अवस्त्रष्टा कुरुपूद्वृत्तचेता-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.१४ ॥
மூத்த பாண்டவன், கட்டுப்பட்ட மனத்தையுடையவன், பல ஆண்டுகள் அடக்கி வைத்த கொடிய கோபத்தை வெளிப்படுத்தும்போது, குரு குலத்தின் சிறந்தவனும் முதிர்ந்த அறிவுள்ளவனுமான அவன், அப்போது போரைக் குறித்து தார்தராஷ்டிரன் வருந்துவான்.
5.48.15
कृष्णवर्त्मेव ज्वलितः समिद्धो ।
यथा दहेत्कक्षमग्निर्निदाघे।
एवं दग्धा धार्तराष्ट्रस्य सेनां ।
युधिष्ठिरः क्रोधदीप्तोन्ववेक्ष्य ॥ ५.४८.१५ ॥
கருமையான வழியைக் கொண்ட நெருப்பைப் போல் எரிந்து மூண்டு, கோடை வெயிலில் தீ காட்டுப் புதரை எரிப்பது போல, கோபத்தால் ஒளிர்ந்த யுதிஷ்டிரன் தார்தராஷ்டிரனின் படையைப் பார்த்து அதை எரித்துவிடுவான்.
5.48.16
यदा द्रष्टा भीमसेनं रथस्यं ।
गदाहस्तं क्रोधविषं वमन्तम्।
अमर्षणं पाण्डवं भीमवेगं ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.१६ ॥
தேரில் நின்று, கையில் கதையுடன், கோபமாகிய விஷத்தைக் கக்கும், பொறுக்காத, பயங்கர வேகமுள்ள பாண்டவன் பீமசேனனை யார் காண்பானோ, அப்போது தார்தராஷ்டிரன் அந்தப் போருக்காக வருந்துவான்.
5.48.17
सेनागगं दंशितं भीमसेनं ।
सुलक्षणं वीरहणं परेषाम्।
घ्नन्तं चमूमन्तकसन्निकाशं ।
तदा स्मर्ता वचनस्यातिमानी ॥ ५.४८.१७ ॥
படையின் முன்னணியில் கவசம் அணிந்து, நல்ல அடையாளங்களுடன், எதிரிகளின் வீரர்களை அழிக்கும், யமனைப் போன்ற பீமசேனன் படையை அழிப்பதைக் கண்டு, அப்போது அகந்தையுடையவன் தன் சொற்களை நினைவுகூர்வான்.
5.48.18
यदा द्रष्टा भीमसेनेन नागा-
न्निपातितान्गिरिकूटप्रकाशान्।
किम्भैरिवासृग्वमतो भिन्नकुम्भां-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.१८ ॥
மலைச் சிகரங்கள் போல் ஒளிரும் யானைகள் பீமசேனனால் வீழ்த்தப்பட்டு, பிளந்த மத்தகங்களிலிருந்து இரத்தம் வழிந்தோடும்போது, அப்போது திருதராஷ்டிரனின் மகன் அந்தப் போருக்காக வருந்துவான்.
5.48.19
महासिंहो गा इव संप्रविश्य ।
गदापाणिर्धार्तराष्ट्रानुपेत्य।
यदा भीमो भीमरूपो निहन्ता ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.१९ ॥
பெரிய சிங்கம் பசுக்கூட்டத்திற்குள் புகுவது போல், கதையை கையில் ஏந்தி, பயங்கர வடிவுடைய பீமன் திருதராஷ்டிரனின் மகன்களை அணுகி அழிக்கும்போது, அப்போது திருதராஷ்டிரனின் மகன் அந்தப் போருக்காக வருந்துவான்.
5.48.20
महाभये वीतभयः कृतास्त्रः ।
समागमे शत्रुबलावमर्दी।
सकृद्रथेनाप्रतिमान्रथौघा-
न्पदातिसङ्घान्गदयाभिनिघ्नन् ॥ ५.४८.२० ॥
பெரும் அச்சத்திலும் அச்சமற்றவனும், ஆயுதக்கலையில் திறமையுடையவனும், எதிரிகளின் வலிமையை நசுக்குபவனுமான அவன், போரில் ஒரே தேரினால் ஒப்பற்ற தேர்த்திரளையும் காலாட்படைக் கூட்டங்களையும் கதையால் அடித்து வீழ்த்துகிறான்.
5.48.21
सैन्याननेकांस्तरसा विगृह्ण-
न्यदा छेत्ता धार्तराष्ट्रस्य सैन्यम्।
छिन्दन्वनं परशुनेव शूर-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.२१ ॥
வீரனான பீமன் பல படைகளை வேகமாகத் தாக்கி, கோடரியால் காட்டை வெட்டுவது போல் திருதராஷ்டிரனின் படையை வெட்டி வீழ்த்தும்போது, அப்போது திருதராஷ்டிரனின் மகன் அந்தப் போருக்காக வருந்துவான்.
5.48.22
तृणप्रायं ज्वलनेनेव दग्धं ।
ग्रामं यथा धार्तराष्ट्रान्समीक्ष्य।
पक्वं सस्यं वैद्युतेनेव दग्धं ।
परासिक्तं विपुलं स्वं बलौघम् ॥ ५.४८.२२ ॥
நெருப்பால் புல்போல் எரிக்கப்பட்ட கிராமத்தைப் போல், தார்தராஷ்டிரர்களைக் கண்டு; மின்னலால் எரிந்த பழுத்த பயிரைப் போல், தன் விரிந்த படையின் வெள்ளம் சிதறடிக்கப்பட்டது.
5.48.23
हतप्रवीरं विमुखं भयार्तं ।
पराङ्मुखं प्रायशोऽनष्टयोधम्।
शस्त्रार्चिषा भिमसेनेन दग्धं ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्त्सत् ॥ ५.४८.२३ ॥
வீரர்கள் கொல்லப்பட்டு, முகம் திருப்பி, பயத்தால் வாட்டப்பட்டு, புறமுதுகிட்டு, பெரும்பாலும் வீரர்கள் அழியாத படை ஆயுதங்களின் சுடரால் பீமசேனனால் எரிக்கப்பட்டது; அப்போது தார்தராஷ்டிரனின் மகன் போரால் வருந்தினான்.
5.48.24
उपासङ्गानाचरेद्दक्षिणेन ।
वराङ्गानां नकुलश्चित्रयोधी।
यदा रथाग्र्यो रथिनः प्रचेता ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.२४ ॥
நகுலன், அற்புதமாகப் போரிடும் வீரன், தேர்வீரர்களில் சிறந்தவன், விழிப்புடன், வலப்புறமாக அம்புறாத்தூணிகளுடன் சிறந்த உடலமைப்புள்ள வீரர்களை நோக்கிச் சென்றபோது; அப்போது தார்தராஷ்டிரனின் மகன் போரால் வருந்தினான்.
5.48.25
सुखोचितो दुःखशय्यां वनेषु ।
दीर्घं कालं नकुलो यामशेत।
आशीविषः क्रुद्ध इवोद्वमन्विषं ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.२५ ॥
சுகத்திற்குப் பழகிய நகுலன் காடுகளில் நீண்ட காலம் துன்பப் படுக்கையில் கிடந்தான்; கோபமுற்ற பாம்பு விஷம் கக்குவதைப் போல; அப்போது தார்தராஷ்டிரனின் மகன் போரால் வருந்தினான்.
5.48.26
त्यक्तात्मानः पार्थिवायोधनाय ।
समादिष्टा धर्मराजेन सूत।
रथैः शुभ्रैः सैन्यमभिद्रवन्तो ।
दृष्ट्वा पश्चात्तप्स्यते धार्तराष्ट्रः ॥ ५.४८.२६ ॥
உயிரைத் துறந்தவர்களாய், அரசர்களின் போருக்காக தர்மராஜனால் ஏவப்பட்டவர்களாய், ஒளிரும் தேர்களுடன் படையின் மீது பாய்ந்து வருபவர்களை, ஓ சூதனே, கண்டு திருதராஷ்டிரனின் மகன் பின்னர் வருந்துவான்.
5.48.27
शिशून्कृतास्त्रानशिशुप्रकाशान् ।
यदा द्रष्टा कौरवः पञ्च शूरान्।
त्यक्त्वा प्राणान्कौरवानाद्रवन्त-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.२७ ॥
அஸ்திரங்களில் திறமை பெற்ற, குழந்தைகள் போலத் தோன்றினாலும் குழந்தைகள் அல்லாத அந்த ஐந்து வீரர்கள், உயிரைத் துறந்து கௌரவர்களை நோக்கிப் பாய்வதைக் கௌரவன் காணும்போது, அப்போது திருதராஷ்டிரனின் மகன் அந்தப் போருக்காக வருந்துவான்.
5.48.28
यथा शक्रो दानवनाशनार्थं ।
सुवर्णतारं रथमुत्तमाश्वैः।
दान्तैर्युक्तं सहदेवोऽधिरूढः ।
शिरांसि राज्ञां क्षेप्स्यते मार्गणौघैः ॥ ५.४८.२८ ॥
தானவர்களை அழிக்க இந்திரன் பொன் நட்சத்திரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, சிறந்த, அடக்கப்பட்ட குதிரைகளால் பூட்டிய தேரில் ஏறுவது போல, சகதேவன் அத்தேரில் ஏறி அம்புகளின் வெள்ளத்தால் அரசர்களின் தலைகளை வீழ்த்துவான்.
5.48.29
महाभये संप्रवृत्ते रथस्थं ।
विवर्तमानं समरे कृतास्त्रम्।
सर्वा दिशः सपतन्तं समीक्ष्य ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.२९ ॥
பெரும் பயம் எழுந்தபோது, தேரில் நின்று போரில் சுழன்று, அஸ்திரங்களில் திறமை பெற்ற அவனை எல்லாத் திசைகளிலும் பாய்ந்து விழுவதைக் கண்டு, அப்போது திருதராஷ்டிரனின் மகன் அந்தப் போருக்காக வருந்துவான்.
5.48.30
ह्रीनिषेवो निपुणः सत्यवादी ।
महाबलः सर्वधर्मोपपन्नः।
गान्धारिमार्छंस्तुमुले क्षिप्रकारी ।
क्षेप्ता जनान्सहदेवस्तरस्वी ॥ ५.४८.३० ॥
நாணமுள்ளவனும், திறமையானவனும், உண்மை பேசுபவனும், பெரும் வலிமையுடையவனும், எல்லா தர்மங்களையும் பெற்றவனுமான சகதேவன், பெரும் போரில் காந்தாரியின் மகனை நோக்கி விரைகிறான்; வேகமாகச் செயல்படுபவனும் விரைவானவனுமான அவன் மனிதர்களை வீசி எறிகிறான்.
5.48.31
यदा द्रष्टा द्रौपदेयान्महेषून् ।
शूरान्कृतास्त्रान्रथयुद्धकोविदान्।
आशीविषान्घोरविषानिवायत-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.३१ ॥
திரௌபதியின் மகன்களை—பெரும் வில்லாளிகளும், வீரர்களும், ஆயுதங்களில் திறமையுள்ளவர்களும், தேர்ப்போரில் வல்லவர்களுமானவர்களை—கொடிய விஷமுள்ள பாம்புகளைப் போல முன்னேறுபவர்களாகக் காணும்போது, அந்த யுத்தத்தைக் குறித்து தார்தராஷ்டிரன் வருந்துவான்.
5.48.32
यदाभिमन्युः परवीरघाती ।
शरैः परान्मेघ इवाभिवर्षन्।
विगाहिता कृष्णसमः कृतास्त्र-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.३२ ॥
எதிரி வீரர்களைக் கொல்லும் அபிமன்யு மேகம் போல அம்புகளைப் பொழிந்து பகைவரை எதிர்கொண்டு, கிருஷ்ணனுக்கு நிகரான ஆயுதத் திறமையுடன் போரில் புகும்போது, தார்தராஷ்டிரன் அந்தப் போருக்காக வருந்துவான்.
5.48.33
यदा द्रष्टा बालमबालवीर्यं ।
द्विषच्चमूं मृत्युमिवोत्पतन्तम्।
सौभद्रमिन्द्रप्रतिमं कृतास्त्रं ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.३३ ॥
குழந்தையல்ல, வீரத்தில் பெரியவனான அவன்—பகைவர் படையின் மேல் மரணம் போல பாய்ந்து செல்லும், இந்திரனுக்கு நிகரான, ஆயுதத் திறமையுள்ள சுபத்திரையின் மகனை—காணும்போது, அந்தப் போருக்காக தார்தராஷ்டிரன் வருந்துவான்.
5.48.34
प्रभद्रकाः शीघ्रतरा युवानो ।
विशारदाः सिंहसमानवीर्याः।
यदा क्षेप्तारो धार्तराष्ट्रान्ससैन्यां-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.३४ ॥
விரைவான, திறமையான, சிங்கத்தின் வீரம் கொண்ட இளம் பிரபத்ரகர்கள், படையுடன் திருதராஷ்டிரரின் மக்களை எறியும்போது, அப்போது திருதராஷ்டிரரின் மகன் அந்தப் போருக்காக வருந்துவான்.
5.48.35
वृद्धौ विराटद्रुपदौ महारथौ ।
पथक्कमूभ्यामभिवर्तमानौ।
यदा द्रष्टारौ धार्तराष्ट्रान्ससैन्यां-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.३५ ॥
முதியவர்களும் மகாரதர்களுமான விராடனும் துருபதனும் தனித்தனிப் பிரிவுகளாக முன்னேறி, திருதராஷ்டிரரின் மக்களையும் அவர்களின் படையையும் பார்க்கும்போது, அப்போது திருதராஷ்டிரரின் மகன் அந்தப் போருக்காக வருந்துவான்.
5.48.36
यदा कृतास्त्रो द्रुपदः प्रचिन्वन् ।
शिरांसि यूनां समरे रथस्थः।
क्रूद्धः शरैश्छेत्स्यति चापमुक्तै-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.३६ ॥
அஸ்திரவித்தையில் தேர்ந்த துருபதன், தேரில் நின்று போரில் இளையோரின் தலைகளைச் சேகரித்து, கோபத்துடன் வில்லிலிருந்து விடும் அம்புகளால் அவற்றைத் துண்டிக்கும்போது, அப்போது திருதராஷ்டிரரின் மகன் அந்தப் போருக்காக வருந்துவான்.
5.48.37
यदा विराटः परवीरघाती ।
रथान्तरे शत्रुचमूं प्रवेष्टा।
मात्स्यैः सार्धमनृशंसरूपै-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.३७ ॥
எதிரி வீரர்களை அழிக்கும் விராடன், மத்சயர்களுடன் சேர்ந்து, தேர்களுக்கிடையே எதிரியின் படைக்குள் நுழையும்போது, அப்போது திருதராஷ்டிரரின் மகன் அந்தப் போருக்காக வருந்துவான்.
5.48.38
ज्येष्ठं मात्स्यमनृसंसार्यरूपं ।
विराटपुत्रं रथिनं पुरस्तात्।
यदा द्रष्टा दंशतिं पाण्डवार्थे ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.३८ ॥
பாண்டவர்களின் பொருட்டு கவசம் பூண்ட, மென்மையான தோற்றமுடைய மூத்த மத்ஸ்ய மன்னனின் மகன் விராடபுத்திரன் தேரில் முன்னே நிற்பதை அவன் காணும்போது, திருதராஷ்டிரனின் மகன் போரினால் வருந்துவான்.
5.48.39
रणे हते कौरवाणां प्रवीरे ।
शिखण्डिना शन्तनोर्वै तनूजे।
न जातु नः शत्रवो धारयेयु-
रशंशयं सत्यमेतद्ब्रवीति ॥ ५.४८.३९ ॥
போரில் கௌரவர்களின் வீரரான சந்தனுவின் மகன் சிகண்டியால் கொல்லப்பட்டால், நம் எதிரிகள் ஒருபோதும் நிலைபெற மாட்டார்கள் — இது உண்மை, இதில் ஐயமில்லை என்று அவன் கூறுகிறான்.
5.48.40
यदा शिखण्डी रथिनः प्रचिन्वन् ।
भीष्मं रथेनाभियाता वरूथी।
दिव्यैर्हयैरवमृद्गन् रथौघां-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.४० ॥
சிகண்டி தேர்வீரர்களைத் தேடி, கவசத்துடன் தன் தேரில் பீஷ்மரை நோக்கி முன்னேறி, தெய்வ குதிரைகளால் தேர்ப்படைகளை நசுக்கும்போது, திருதராஷ்டிரனின் மகன் அந்தப் போரினால் வருந்துவான்.
5.48.41
यदा द्रष्टा सृञ्जयानामनीके ।
धृष्टद्नुम्नं प्रमुखे रोचमानम्।
अस्त्रं यस्मै गुह्यमुवाच धीमा-
न्द्रोणस्तदा तप्स्यति धार्तराष्ट्रः ॥ ५.४८.४१ ॥
சிருஞ்சயர்களின் படை முன்னணியில் ஒளிரும் திருஷ்டத்யும்னனைக் காணும்போது, எவனுக்கு அறிவுள்ள துரோணர் ரகசிய அஸ்திரத்தைக் கற்றுக்கொடுத்தாரோ அவனை, திருதராஷ்டிரனின் மகன் வருந்துவான்.
5.48.42
यदा स सेनापतिरप्रमेयः ।
परामृद्गन्निषुभिर्धार्तराष्ट्रान्।
द्रोणं रणे शत्रुसहोभियाता ।
तदा युद्धं धार्ताराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.४२ ॥
அளவிட முடியாத அந்தப் படைத்தலைவன், அம்புகளால் திருதராட்டிரனின் மைந்தர்களை நசுக்கியபடி, போரில் பகைவரை வெல்லும் துரோணரைத் தாக்கும்போது, அப்போது திருதராட்டிரனின் மகன் அப் போரின் பொருட்டு வருந்துவான்.
5.48.43
ह्रीमान्मनीपी बलवान्मनस्वी ।
स लक्ष्मीवान्सोमकानां प्रबर्हः ।
न जातु तं शत्रवोऽन्ये सहेर-
न्योपां स स्यादग्रणीर्वृष्णिसिंहः ॥ ५.४८.४३ ॥
நாணமுடையவன், அறிவாளி, வலிமையுள்ளவன், உயர்ந்த உள்ளம் கொண்டவன்; அவன் சோமகர்களின் செல்வமும் சிறந்த அணியுமாவான். பகைவர் ஒருபோதும் அவனைத் தாங்க முடியார்; பிறரிலும் அவன் முதன்மையானவனாக இருப்பான், விருஷ்ணிகளின் சிங்கம்.
5.48.44
इदं च ब्रूया मा वृणीष्वेति लोके ।
युद्धेऽद्वितीयं सचिवं रथस्थम्।
शिनेर्नप्तारं प्रवृणीम सात्यकिं ।
महाबलं वीतभयं कृतास्त्रम् ॥ ५.४८.४४ ॥
உலகில் இவ்வாறு சொல்லப்பட வேண்டும்: 'வேண்டாம், தேர்ந்தெடுக்காதே' என்று. போரில் ஒப்பற்றவனும் தேரில் நிற்பவனுமான, சிநியின் பேரனான சாத்யகியை, மகாபலனும் அச்சமற்றவனும் ஆயுதக்கலையில் வல்லவனுமான அவனை, நாங்கள் துணையாகத் தேர்ந்தெடுக்கிறோம்.
5.48.45
महोरस्को दीर्घबाहुः प्रमाथी ।
युद्धेऽद्वितीयः परमास्त्रवेदी।
शिनेर्नप्ता तालमात्रायधोऽयं ।
महारथो वीतभयः कृतास्त्रः ॥ ५.४८.४५ ॥
அகன்ற மார்பும் நீண்ட கரங்களும் கொண்டவன், பகைவரைக் கலக்குபவன், போரில் ஒப்பற்றவன், உயர்ந்த அஸ்திரங்களை அறிந்தவன், சிநியின் பேரன்; பனைமரத்தின் உயரமுள்ள ஆயுதம் கொண்டவன். இந்த மகாரதன் அச்சமற்றவனும் ஆயுதக்கலையில் வல்லவனுமாவான்.
5.48.46
यदा शिनीनामधिपो मयोक्तः ।
शरैः परान्मेघ इव प्रवर्षन्।
प्रच्छादयिष्यत्यरिहा योधमुख्यां-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.४६ ॥
சினியர்களின் தலைவன் நான் கூறியவன் மேகம் போல் அம்புகளைப் பொழிந்து எதிரிகளை மறைக்கும் போது, எதிரிகளைக் கொல்பவன் முக்கிய வீரர்களை மறைப்பான்; அப்போது தார்தராஷ்டிரன் அப்போரைக் குறித்து வருந்துவான்.
5.48.47
यदा धृतिं कुरुते योत्स्यमानः ।
स दीर्घबाहुर्दृढधन्वा महात्मा ।
सिंहस्येव गन्धमाघ्राय गावः ।
संचेष्टन्ते शत्रवोऽस्माद्रणाग्रे ॥ ५.४८.४७ ॥
போரிடத் தயாராகும் அந்த நீண்ட கரத்தவனும், உறுதியான வில்லுடையவனும், மகாத்மாவுமான வீரன் உறுதி கொள்ளும்போது, சிங்கத்தின் வாசனையை நுகர்ந்த பசுக்கள் போல், போர்முனையில் அவனால் எதிரிகள் கலங்குகின்றனர்.
5.48.48
स दीर्घबाहुर्दृढधन्वा महात्मा ।
भिन्द्याद्गिरीन्संहरेत्सर्वलोकान्।
अस्त्रे कृती निपुणः क्षिप्रहस्तो ।
दिवि स्थितः सूर्य इवाभिभाति ॥ ५.४८.४८ ॥
அந்த நீண்ட கரத்தவனும், உறுதியான வில்லுடைய மகாத்மாவும் மலைகளைப் பிளக்க முடியும், எல்லா உலகங்களையும் அழிக்க முடியும்; அஸ்திரங்களில் திறமையும் நிபுணத்துவமும் விரைவான கரங்களும் உடையவன், வானில் நிற்கும் சூரியனைப் போல் ஒளிர்கிறான்.
5.48.49
चित्रः सूक्ष्मः सुकृतो यादवस्य ।
अस्त्रे योगो वृष्णिसिंहस्य भूयान्।
यथाविधं योगमाहुः प्रशस्तं ।
सर्वैर्गुणैः सात्यकिस्तैरुपेतः ॥ ५.४८.४९ ॥
யாதவனின் ஆயுதப் பயிற்சித் திறன் வியப்பானது, நுட்பமானது, நன்கு அமைந்தது; விருஷ்ணிச் சிங்கத்தின் ஆயுதத் திறன் மிகச் சிறந்தது. விதிப்படி சிறந்தது எனப்படும் அந்தத் திறனை சாத்யகி அனைத்துக் குணங்களுடனும் பெற்றுள்ளான்.
5.48.50
हिरण्मयं श्वेतहयैश्चतुर्भि-
र्यदा युक्तं स्यन्दनं माधवस्य।
द्रष्टा युद्धे सात्यकेर्धार्तराष्ट्र-
स्तदा तप्स्यत्यकृतात्मा स मन्दः ॥ ५.४८.५० ॥
போரில் சாத்யகியுடன் மாதவனின் பொன்னிறத் தேரை, வெண்புரவிகள் நான்கு பூட்டியதாக அவன் காணும்போது, அடங்காத மனமுடைய அந்த மூடன், தனக்குள்ளே வெந்து தவிப்பான்.
5.48.51
यदा रथं हेममणिप्रकाशं ।
श्वेताश्वयुक्तं वानरकेतुमुग्रम्।
दृष्ट्वा ममाप्यास्थितं केशवेन ।
तदा तप्स्यत्यकृतात्मा स मन्दः ॥ ५.४८.५१ ॥
பொன்னும் மணியும்போல் ஒளிரும், வெண்புரவிகள் பூட்டிய, குரங்குக் கொடி பறக்கும் அந்த பயங்கரத் தேரை, என்னோடு கேசவன் ஏறியிருப்பதைக் காணும்போது, அடங்காத மனமுடைய அந்த மூடன் வெந்து தவிப்பான்.
5.48.52
यदा मौर्व्यास्तलनिष्पेपमुग्रं ।
महाशब्दं वज्रनिष्पेपतुल्यम्।
विद्यूयमानस्य महारणे मया ।
स गाण्डिवस्य श्रोष्यति मन्दबुद्धिः ॥ ५.४८.५२ ॥
பெரும் போரில் நான் மின்னலெனப் பாய்ந்து சுழலும்போது, நாணின் அதிர்வும் உள்ளங்கை அடியும் கலந்த பயங்கர ஒலி, இடியின் முழக்கம் போல் பெரிதாக எழுவதை, அந்த மந்தபுத்தி கேட்கும்.
5.48.53
तदा मूढो धृतराष्ट्रस्य पुत्र-
स्तप्ता युद्धे दुर्मतिर्दुःसहायः।
दृष्ट्वा सैन्यं बाणवर्षान्धकारे ।
प्रभज्यन्तं गोकुलवद्रणाग्रे ॥ ५.४८.५३ ॥
அப்போது திருதராட்டிரனின் மூடமகன், கெட்ட புத்தியும் பலவீனமான துணையும் உடையவன், அம்பு மழையின் இருளில், போர்முனையில் தன் படை கோகுலத்துப் பசுக்களைப்போல் சிதறி ஓடுவதைக் கண்டு போரில் வெந்து தவிப்பான்.
5.48.54
बलाहकादुच्चरतः सुभीमा-
न्विद्युत्स्फुलिङ्गानिव घोररूपान्।
सहस्रघ्नान्द्विषतां सङ्गरेषु ।
अस्थिच्छिदो मर्मभिदः सुपुङ्खान् ॥ ५.४८.५४ ॥
மேகத்திலிருந்து எழும் மிகக் கொடிய, மின்னல் பொறிகள் போன்ற பயங்கர வடிவுடைய, போர்களில் எதிரிகளில் ஆயிரம் பேரைக் கொல்லும், எலும்புகளை வெட்டும், உயிர்ப்பகுதிகளைத் துளைக்கும், அழகிய இறகுகளுடைய அம்புகள்.
5.48.55
यदा द्रष्टा ज्यामुखाद्बाणसङ्घान् ।
गाण्डीवमुक्तानापततः शिताग्रान्।
हयान्गजान्वर्मिणश्चाददानां-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.५५ ॥
நாண்முனையிலிருந்து காண்டீவத்தால் விடுக்கப்பட்ட, கூர்நுனியுள்ள அம்புக்கூட்டங்கள் பறந்து வருவதையும், குதிரைகள், யானைகள், கவசம் அணிந்த வீரர்களைப் பற்றிக்கொள்வதையும் காணும்போது, அப்போது திருதராஷ்டிரன் மகன் அந்தப் போருக்காக வருந்துவான்.
5.48.56
यदा मन्दः परबाणान्विमुक्ता-
न्ममेषुभिर्हियमाणान्प्रतीपम्।
तिर्यग्विध्य च्छिद्यमानान्पृषत्कै-
स्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.५६ ॥
மூடனாகிய அவன், எதிரிகளின் அம்புகள் என் அம்புகளால் எதிர்த்திசையில் கொண்டு செல்லப்படுவதையும், குறுக்காகத் துளைக்கப்பட்டு புள்ளிகளுள்ள அம்புகளால் வெட்டப்படுவதையும் காணும்போது, அப்போது திருதராஷ்டிரன் மகன் அந்தப் போருக்காக வருந்துவான்.
5.48.57
यदा विपाठा मद्भुजविप्रमुक्ता ।
द्विजाः फलानीव महीरुहाग्रात्।
प्रचेतार उत्तमाङ्गानि यूनां ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.५७ ॥
என் புயங்களிலிருந்து விடுக்கப்பட்ட, பிளக்கும் அம்புகள், மரத்தின் உச்சியிலிருந்து பழங்கள் விழுவது போல், இளைஞர்களின் தலைகளை வீழ்த்தும்போது, அப்போது திருதராஷ்டிரன் மகன் அந்தப் போருக்காக வருந்துவான்.
5.48.58
यदा द्रष्टा पततः स्यन्दनेभ्यो ।
महागजेभ्योऽश्वगतान्सुयोधनान्।
शरैर्हतान्पातितांश्चैव रङ्गे ।
तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.५८ ॥
போர்க்களத்தில் தேர்களிலிருந்தும் பெரும் யானைகளிலிருந்தும் விழுந்து, குதிரைமேல் இருந்த சுயோதனனின் வீரர்கள் அம்புகளால் கொல்லப்பட்டு வீழ்ந்து கிடப்பதை அவர் காணும்போது, அப்போது திருதராஷ்டிரரின் மகன் அந்தப் போருக்காக வருந்துவான்.
5.48.59
असंप्राप्तानस्त्रपथं परस्य ।
यदा द्रष्टा नश्यतो धार्तराष्ट्रान्।
अकुर्वतः कर्म युद्धे समन्ता-
त्तदा युद्धं धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.५९ ॥
எதிரியின் அஸ்திரங்களின் எல்லையை அடையாமல், போரில் எல்லாப் பக்கங்களிலும் எந்தச் செயலும் செய்யாமல் அழியும் திருதராஷ்டிரரின் மகன்களை அவர் காணும்போது, அப்போது திருதராஷ்டிரரின் மகன் அந்தப் போருக்காக வருந்துவான்.
5.48.60
पदातिसङ्घान्रथसङ्घान्समन्ता-
द्व्यात्ताननः काल इवाततेषुः।
प्रणोत्स्यामि ज्वलितैर्बाणवर्षैः ।
शत्रूंस्तदा तप्स्यति मन्दबुद्धिः ॥ ५.४८.६० ॥
காலனைப் போல வாயைப் பிளந்து, அம்புகளைத் தொடுத்த நான் எரியும் அம்பு மழையால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் காலாட்படைக் கூட்டங்களையும் தேர்க் கூட்டங்களையும் துரத்துவேன்; அப்போது மந்தபுத்தியுள்ளவன் அந்த எதிரிகளுக்காக வருந்துவான்.
5.48.61
सर्वा दिशः संपतता रथेन ।
रजोध्वस्तं गाण्डिवेन प्रकृत्तम्।
यदा द्रष्टा स्वबलं संप्रमूढं ।
तदा पश्चात्तप्स्यति मन्दबुद्धिः ॥ ५.४८.६१ ॥
எல்லாத் திசைகளிலும் பாய்ந்து செல்லும் தேரால், தூசியால் மூடப்பட்டு, காண்டீவத்தால் வெட்டப்பட்டு, தன் படை முழுவதும் மயங்கிக் கிடப்பதை அவர் காணும்போது, அப்போது மந்தபுத்தியுள்ளவன் பின்னர் வருந்துவான்.
5.48.62
कान्दिग्भूतं छिन्नगात्रं विसंज्ञं ।
दुर्योधनो द्रक्ष्यति सर्वसैन्यम्।
हताश्ववीराग्र्यनरेन्द्रनागं ।
पिपासितं श्रान्तपत्रं भयार्तम् ॥ ५.४८.६२ ॥
துரியோதனன் தன் முழுப் படையையும் பார்ப்பான்; திசை தெரியாமல், உறுப்புகள் துண்டிக்கப்பட்டு, உணர்விழந்து, குதிரைகளும் சிறந்த வீரர்களும் மன்னர்களும் யானைகளும் கொல்லப்பட்டு, தாகத்தாலும் களைப்பாலும் பயத்தாலும் வாடி நிற்கும் படையை.
5.48.63
आर्तस्वरं हन्यमानं हतं च ।
विकीर्णकेशास्थिकपालसङ्घम्।
प्रजापतेः कर्म यथार्थनिष्ठितं ।
तदा दृष्ट्वा तप्स्यति मन्दबुद्धिः ॥ ५.४८.६३ ॥
துன்பக் குரல்களுடன் கொல்லப்படுபவர்களையும் கொல்லப்பட்டவர்களையும், சிதறிய முடிகளும் எலும்புகளும் மண்டையோடுகளும் குவிந்த காட்சியை, பிரஜாபதியின் செயல் உண்மையில் நிறைவேறியதாகக் கண்டு, அப்போது அந்த மந்தபுத்தி வருந்துவான்.
5.48.64
यदा रथे गाण्डिवं वासुदेवं ।
दिव्यं शङ्खं पाञ्चजन्यं हयांश्च।
तूणावक्षय्यौ देवदत्तं च मां च ।
दृष्ट्वा युद्धे धार्तराष्ट्रोऽन्वतप्स्यत् ॥ ५.४८.६४ ॥
போரில் தேரில் காண்டீவத்தையும், வாசுதேவனையும், திவ்ய சங்கான பாஞ்சஜன்யத்தையும், குதிரைகளையும், இரண்டு அழியாத அம்பறாத்தூணிகளையும், தேவதத்தத்தையும், என்னையும் பார்க்கும்போது, திருதராஷ்டிரனின் மகன் வருந்துவான்.
5.48.65
उद्वर्तयन्दस्युसङ्घान्समेतान् ।
प्रवर्तयन्युगमन्यद्युगान्ते।
यदा धक्ष्याम्यग्निवत्कौरवेयां-
स्तदा तप्ता धृतराष्ट्रः सपुत्रः ॥ ५.४८.६५ ॥
ஒன்று கூடிய கொள்ளைக் கூட்டங்களைப் பிடுங்கியெறிந்து, யுகமுடிவில் வேறொரு யுகத்தைத் தொடங்குபவனாக, நெருப்பைப் போல கௌரவர்களை எரிக்கும்போது, மகன்களுடன் திருதராஷ்டிரன் வேதனைப்படுவான்.
5.48.66
सभ्राता वै सहसैन्यः सभृत्यो ।
भ्रष्टैश्वर्यः क्रोधवशोऽल्पचेताः।
दर्पस्यान्ते निहतो वेपमानः ।
पश्चान्मन्दस्तप्स्यति धार्तराष्ट्रः ॥ ५.४८.६६ ॥
சகோதரர்களுடனும், படையுடனும், ஊழியருடனும், செல்வம் இழந்து, கோபத்தின் வசப்பட்டு, சிற்றறிவுடைய அவன், பெருமையின் முடிவில் கொல்லப்பட்டு நடுங்கி, பின்னர் மந்தனான திருதராஷ்டிரனின் மகன் வருந்துவான்.
5.48.67
पूर्वाह्णे मां कृतजप्यं कदाचि-
द्विप्रः प्रोवाचोदकान्ते मनोज्ञम्।
कर्तव्यं ते दुष्करं कर्म पार्थ ।
योद्धव्यं कते शत्रुभिः सव्यसाचिन् ॥ ५.४८.६७ ॥
ஒருமுறை முற்பகலில் ஜபம் செய்தபின், நீர்க்கரையில் ஒரு பிராமணர் எனக்கு இனிய சொற்களைச் சொன்னார்: பார்த்தா, நீ கடினமான செயலைச் செய்ய வேண்டும், எதிரிகளுடன் போரிட வேண்டும், சவ்யசாசின்.
5.48.68
इन्द्रो वा ते हरिवान्वज्रहस्तः ।
पुरस्ताद्यातु समरेऽरीन्विनिघ्नन्।
सुग्रीवयुक्तेन रथेन वा ते ।
पश्चात्कृष्णो रक्षतु वासुदेवः ॥ ५.४८.६८ ॥
ஹரிகளின் அதிபதியும், கையில் வஜ்ரம் கொண்டவருமான இந்திரன், போரில் எதிரிகளை அழித்தபடி உனக்கு முன்னே செல்லட்டும்; அல்லது சுக்ரீவன் பூட்டிய தேரில் உன் பின்னால் வாசுதேவக் கிருஷ்ணன் காக்கட்டும்.
5.48.69
वज्रे चाहं वज्रहस्तान्महेन्द्रा-
दस्मिन्युद्धे वासुदेवं सहायम्।
स मे लब्धो दस्युवधाय कृष्णो ।
मन्ये चेतद्विहितं दैवतेर्मे ॥ ५.४८.६९ ॥
வஜ்ரத்தையும், வஜ்ரம் ஏந்திய பெரிய இந்திரனிடமிருந்து இந்தப் போரில் துணையாக வாசுதேவனையும் நான் பெற்றுள்ளேன். கொள்ளைக்காரர்களை அழிக்க கிருஷ்ணன் எனக்குக் கிடைத்தார்; இது தேவர்களால் எனக்கென விதிக்கப்பட்டது என நினைக்கிறேன்.
5.48.70
अयुद्ध्यमानो मनसापि यस्य ।
जयं कृष्णः पुरुषस्याभिनन्देत्।
एवं सर्वान्स व्यतीयादमित्रान् ।
सेन्द्रान्देवान्मानुषे नास्ति चिन्ता ॥ ५.४८.७० ॥
போரிடாமலேயே, மனதால் மட்டும் கிருஷ்ணன் ஒருவனின் வெற்றியை மகிழ்வுடன் வாழ்த்தினாலும், அவன் இவ்வாறு எல்லா எதிரிகளையும் கடந்துவிடுவான்; இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களைப் பற்றியும் மனிதனுக்குக் கவலை இல்லை.
5.48.71
स बाहुभ्यां सागरमुत्तितीर्षे-
न्महोदधिं सलिलस्याप्रमेयम्।
तेजस्विनं कृष्णमत्यन्तशूरं ।
युद्धेन यो वासुदेवं जिगीषेत् ॥ ५.४८.७१ ॥
தன் புயங்களால் அளவற்ற நீரையுடைய மாபெரும் கடலைக் கடக்க விரும்புபவன், போரில் ஒளிமிக்க, மிகவும் வீரனான வாசுதேவ கிருஷ்ணனை வெல்ல விரும்புபவன்.
5.48.72
गिरिं य इच्छेत्तु तलेन भेत्तुं ।
शिलोच्चयं श्वेतमतिप्रमाणम्।
तस्यैव पाणिः सनखो विशीर्ये-
न्न चापि किञ्चित्स गिरेस्तु कुर्यात् ॥ ५.४८.७२ ॥
ஒரு மலையை உள்ளங்கையால் உடைக்க விரும்புபவன், வெண்மையான, மிகப் பெரிய பாறைக் குவியலை, அவனுடைய கையே நகங்களுடன் நொறுங்கும்; அவன் மலைக்கு எதுவும் செய்ய முடியாது.
5.48.73
अग्निं समिद्धं शमयेद्भुजाभ्यां ।
चन्द्रं च सूर्यं च निवारयेत।
हरेद्देवानाममृतं प्रसह्य ।
युद्धेन यो वासुदेवं जिगीषेत् ॥ ५.४८.७३ ॥
தன் புயங்களால் எரியும் நெருப்பை அணைக்க விரும்புபவன், சந்திரனையும் சூரியனையும் தடுக்க விரும்புபவன், தேவர்களின் அமிர்தத்தை பலவந்தமாகக் கவர விரும்புபவன் — போரில் வாசுதேவ கிருஷ்ணனை வெல்ல விரும்புபவன்.
5.48.74
यो रुक्मिणीमेकरथेन भोज-
नुत्साद्य राज्ञः समरे प्रसह्य।
उवाह भार्यां यशसा ज्वलन्तीं ।
यस्यां जज्ञे रौक्मिणेयो महात्मा ॥ ५.४८.७४ ॥
ஒரே தேரில் போரில் மன்னர்களையும் போஜர்களையும் பலவந்தமாக வென்று, புகழால் ஒளிரும் ருக்மிணியை மனைவியாகக் கொண்டு சென்றான்; அவளிடமிருந்து மகாத்மா ரௌக்மிணேயன் பிறந்தான்.
5.48.75
अयं गान्धारांस्तरसा संप्रमथ्य ।
जित्वा पुत्रान्नग्नजितः समग्रान्
बद्धं मुमोच विनदन्तं प्रसह्य ।
सुदर्शनं वै देवतानां ललामम् ॥ ५.४८.७५ ॥
இவர் வலிமையால் காந்தாரர்களை நசுக்கி, நக்னஜித்தின் அனைத்து மகன்களையும் வென்று, கர்ஜித்துக்கொண்டிருந்த கட்டுண்டவனை பலத்தால் விடுவித்தார். இவன் தேவர்களின் அணிகலனான சுதர்சனம்.
5.48.76
अयं कवाटे निजघान पाण्ड्यं ।
तथा कलिङ्गान्दन्तवक्रं ममर्द।
अनेन दग्धा वर्षपूगान्विनाथा ।
वाराणसी नगरी संबभूव ॥ ५.४८.७६ ॥
இவர் கவாடத்தில் பாண்டிய மன்னனைக் கொன்றார்; அதேபோல் கலிங்கர்களையும் தந்தவக்ரனையும் நசுக்கினார். இவரால் எரிக்கப்பட்ட வாராணசி நகரம் பல ஆண்டுகள் காப்பாளரின்றி இருந்தது.
5.48.77
अयं स्म युद्धे मन्यतेऽन्यैरजेयं ।
तमेकलव्यं नाम निषादराजम्।
वेगेनैव शैलमभिहत्य जम्भः ।
शेते स कृष्णेन हतः परासुः ॥ ५.४८.७७ ॥
இவர் போரில் பிறரால் வெல்ல முடியாதவர் என்று கருதப்பட்டவர். அவர் நிஷாதர்களின் அரசன் ஏகலவ்யன். வேகத்தோடு மலையைத் தாக்கிய ஜம்பனைப்போல், கிருஷ்ணனால் கொல்லப்பட்டு உயிரற்று கிடக்கிறார்.
5.48.78
तथोग्रसेनस्य सुतं सुदुष्टं ।
वृष्ण्यन्धकानां मध्यगतं सभास्थम्।
अपातयद्बलदेवद्वितीयो ।
हत्वा ददौ चोग्रसेनाय राज्यम् ॥ ५.४८.७८ ॥
அதேபோல், உக்கிரசேனனின் மிகவும் தீய மகனை, விருஷ்ணிகளுக்கும் அந்தகர்களுக்கும் இடையே சபையில் அமர்ந்திருந்தவனை, பலதேவருடன் சேர்ந்து வீழ்த்தினார். அவனைக் கொன்று உக்கிரசேனனுக்கு அரசை அளித்தார்.
5.48.79
अयं सौभं योधयामास स्वस्थं ।
विभीषणं मायया साल्वराजम्।
सौभद्वारि प्रत्यगृह्णाच्छतघ्नीं ।
दोर्भ्यां क एनं विषहेत मर्त्यः ॥ ५.४८.७९ ॥
இவர் சௌபத்துடன் போரிட்டார்; மாயையால் நிலைத்து நின்ற பயங்கரமான சால்வ மன்னனுடன் போராடினார். சௌப வாயிலில் சதக்னியை இருகைகளால் பற்றி ஏற்றுக்கொண்டார். இவனை எந்த மனிதன் தாங்க முடியும்?
5.48.80
प्राग्ज्योतिषं नाम बभूव दुर्गं ।
पुरं घोरमसुराणामसह्यम्।
महाबलो नरकस्तत्र भौमो ।
जहारादित्या मणिकुण्डले शुभे ॥ ५.४८.८० ॥
பிராக்ஜ்யோதிஷம் என்ற பெயருடைய ஒரு கோட்டை இருந்தது; அது அசுரர்களின் கொடிய, வெல்ல முடியாத நகரம். அங்கே மகாபலசாலியான பௌமன் நரகன் அதிதியின் அழகிய மணிக்குண்டலங்களைக் கவர்ந்தான்.
5.48.81
न तं देवाः सह शक्रेण शेकुः ।
समागता युधि मृत्योरभीताः ।
दृष्ट्वा च तं विक्रमं केशवस्य ।
बलं तथैवास्त्रमवारणीयम् ॥ ५.४८.८१ ॥
இந்திரனுடன் கூடிப் போருக்கு வந்த, மரணத்திற்கும் அஞ்சாத தேவர்களாலும் அவனைத் தடுக்க முடியவில்லை. கேசவரின் அந்த வீரத்தையும், அவருடைய வலிமையையும், தடுக்க முடியாத அஸ்திரத்தையும் கண்டபின்னும் அவ்வாறே ஆயிற்று.
5.48.82
जानन्तोऽस्य प्रकृतिं केशवस्य ।
न्ययोजयन्दस्युवधाय कृष्णम्।
स तत्कर्म प्रतिशुश्राव दुष्कर-
मैश्वर्यवान्सिद्धिषु वासुदेवः ॥ ५.४८.८२ ॥
கேசவரின் இயல்பை அறிந்திருந்தும், அவர்கள் அந்தக் கொள்ளைக்காரனைக் கொல்ல கிருஷ்ணரையே நியமித்தனர். ஐஸ்வர்யமுடைய வாசுதேவர் அந்தக் கடினமான செயலை ஏற்றுக்கொண்டார், அது சித்திகளிலும் அரிதானது.
5.48.83
निर्मोचने षट्सहस्राणि हत्वा ।
संच्छिद्य पाशान्सहसा क्षुरान्तान्।
मुरं हत्वा विनिहत्यौघरक्षो ।
निर्मोचनं चापि जगाम वीरः ॥ ५.४८.८३ ॥
நிர்மோசனத்தில் ஆறாயிரம் பேரைக் கொன்று, கூரிய அம்புகளால் கயிறுகளை உடனே அறுத்து, முரனைக் கொன்று, அரக்கர் கூட்டத்தை அழித்து, அந்த வீரன் நிர்மோசனத்திற்கும் சென்றான்.
5.48.84
तत्रैव तेनास्य बभूव युद्धं ।
महाबलेनातिबलस्य विष्णोः ।
शेते स कृष्णेन हतः परासु-
र्वातेनेव मथितः कर्णिकारः ॥ ५.४८.८४ ॥
அங்கேயே அவனுக்கும் அதிபலசாலியான விஷ்ணுவாகிய மகாபலனுக்கும் போர் நடந்தது. கிருஷ்ணரால் கொல்லப்பட்ட அவன் உயிரற்று கிடக்கிறான்; காற்றால் நொறுக்கப்பட்ட கர்ணிகார மரம் போல.
5.48.85
आहृत्य कृष्णो मणिकुण्डले ते ।
हत्वा च भौमं नरकं मुर च।
श्रिया वृतो यशसा चैव विद्वा-
न्प्रत्याजगामाप्रतिमप्रभावः ॥ ५.४८.८५ ॥
கிருஷ்ணர் மணிக்குண்டலங்களை எடுத்துக்கொண்டு திரும்பினார்; பௌம நரகனையும் முரனையும் கொன்று, செல்வமும் புகழும் சூழ்ந்த, அறிவுள்ள, ஒப்பற்ற வலிமையுடையவர் திரும்பி வந்தார்.
5.48.86
अस्मै वराण्यददंस्तत्र देवा ।
दृष्ट्वा भीमं कर्म कृतं रणे तत्।
श्रमश्च ते युध्यमानस्य न स्या-
दाकाशे चाप्सु च ते क्रमः स्यात् ॥ ५.४८.८६ ॥
அங்கு தேவர்கள் அவருக்கு வரங்களை அளித்தனர்; போரில் அவர் செய்த பயங்கரச் செயலைக் கண்டு. போரிடும் உங்களுக்குச் சோர்வு ஏற்படாதிருக்கவும், ஆகாயத்திலும் நீரிலும் உங்கள் நடை இருக்கவும் அவர்கள் வரமளித்தனர்.
5.48.87
शस्त्राणि गात्रे न च ते क्रमेर-
न्नित्येव कृष्णश्च ततः कृतार्थः ।
एवं रूपे वासुदेवेऽप्रमेये ।
महाबले गुणसंपत्सदैव ॥ ५.४८.८७ ॥
ஆயுதங்கள் உங்கள் உடலைத் தீண்டாதிருக்கட்டும் என்று; இவ்வாறு கிருஷ்ணர் அப்போது வெற்றியடைந்தார். இத்தகைய வடிவுடைய, அளவிடற்கரிய, பெரும்பலம் கொண்ட வாசுதேவரிடத்தில் குணச்செல்வம் எப்போதும் உள்ளது.
5.48.88
तमसह्यं विष्णुमनन्तवीर्य-
माशंसते धार्तराष्ट्रो विजेतुम् ।
सदा ह्येनं तर्कयते दुरात्मा ।
तच्चाप्ययं सहतेऽस्मान्समीक्ष्य ॥ ५.४८.८८ ॥
திருதராஷ்டிரனின் தீய மகன் அந்த அடக்க முடியாத, முடிவற்ற வீரியமுடைய விஷ்ணுவை வெல்ல ஆசைப்படுகிறான். அந்தத் தீயவன் எப்போதும் அவரையே கணக்கிடுகிறான்; இவரும் எங்களைக் கண்டு அதைப் பொறுக்கிறார்.
5.48.89
पर्यागतं मम कृष्णस्य चैव ।
यो मन्यते कलहं संप्रसह्य।
शक्यं हर्तुं पाण्डवानां ममत्वं ।
तद्वेदिता संयुगं तत्र गत्वा ॥ ५.४८.८९ ॥
என்னுடைய சண்டையையும், கிருஷ்ணருடைய சண்டையையும் பொறுத்துக்கொண்டு, பாண்டவர்களின் உரிமையைப் பறிக்க முடியும் என்று நினைப்பவன், அந்தப் போருக்குச் சென்று அதை அறிந்துகொள்வான்.
5.48.90
नमस्कृत्वा शान्तनवाय राज्ञे ।
द्रोणायाथो सहपुत्राय चैव।
शारद्वतायाप्रतिद्वन्द्विने च ।
योत्स्याम्यहं राज्यमभीप्समानः ॥ ५.४८.९० ॥
சந்தனுவின் மகனான அரசருக்கு வணங்கி, பின்பு மகனுடன் கூடிய துரோணருக்கும், ஒப்பற்ற எதிரியாகிய சாரத்வதருக்கும் வணங்கி, அரசைப் விரும்பி நான் போரிடுவேன்.
5.48.91
धर्मेणाप्तं निधनं तस्य मन्ये ।
यो योत्स्यते पाण्डवैर्धर्मचारी ।
मिथ्या ग्लहे निर्जिता वै नृशंसैः ।
संवत्सरान्वै द्वादश राजपुत्राः ॥ ५.४८.९१ ॥
தர்மத்தைப் பின்பற்றி பாண்டவர்களுடன் போரிடுபவன் தர்மத்தாலேயே மரணத்தை அடைவான் என்று நான் கருதுகிறேன். கொடியவர்கள் பொய்யான சூதாட்டத்தில் அரச இளவரசர்களை வென்றனர், பன்னிரண்டு ஆண்டுகள்.
5.48.92
वासः कृच्छ्रो विहितश्चाप्यरण्ये ।
दीर्घं कालं चैकमज्ञातवर्षम्।
ते हि कस्माज्जीवतां पाण्डवानां ।
नन्दिष्यन्ते धार्तराष्ट्राः पदस्थाः ॥ ५.४८.९२ ॥
காட்டில் கடுமையான வாசம் விதிக்கப்பட்டது, நீண்ட காலம், மேலும் ஒரு ஆண்டு அறியப்படாமல். பாண்டவர்கள் உயிருடன் இருக்கையில், பதவியில் நிலைத்த திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள் ஏன் மகிழ்வார்கள்?
5.48.93
ते चेदस्मान्युध्यमानाञ्जयेयु-
र्देवैर्महेन्द्रप्रमुखैः सहायैः।
धर्मादधर्मश्चरितो गरीयां-
स्ततो ध्रुवं नास्ति कृतं च साधु ॥ ५.४८.९३ ॥
அவர்கள் நம்மோடு போரிட்டு, இந்திரன் தலைமையிலான தேவர்களின் துணையுடன் நம்மை வென்றால், தர்மத்தைவிட அதர்மம் கடைப்பிடிக்கப்படுவது பெரியதாகும்; அப்போது நிச்சயமாக நல்ல செயல் என்று எதுவும் இருக்காது.
5.48.94
न चेदिदं पौरुषं कर्मबद्धं ।
न चेदस्मान्मन्यतेऽसौ विशिष्टान्।
आशंसेऽहं वासुदेवद्वितीयो ।
दुर्योधनं सानुबन्धं निहन्तुम् ॥ ५.४८.९४ ॥
இது மனித முயற்சி செயலால் கட்டுப்பட்டதில்லை என்றாலும், அவர் நம்மை உயர்ந்தவர்களாகக் கருதவில்லை என்றாலும், வாசுதேவரை இரண்டாம் துணையாகக் கொண்டு துரியோதனனையும் அவனது பரிவாரத்தையும் கொல்லும் என் நம்பிக்கை உள்ளது.
5.48.95
न चेदिदं कर्म नरेन्द्र वन्ध्यं ।
न चेद्भवेत्सुकृतं निष्फलं वा।
इदं च तच्चाभिसमीक्ष्य नूनं ।
पराजयो धार्तराष्ट्रस्य साधुः ॥ ५.४८.९५ ॥
மன்னா, இச்செயல் பயனற்றதல்ல என்றாலும், நற்செயல் பலனற்றதாகாவிட்டாலும், இவை அனைத்தையும் ஆராய்ந்தால் திருதராஷ்டிரரின் மகன்களின் தோல்வியே நிச்சயமாக நியாயமானது.
5.48.96
प्रत्यक्षं वः कुरवो यद्ब्रवीमि ।
युद्ध्यमाना धार्तराष्ट्रा न सन्ति।
अन्यत्र युद्धात्कुरवो यदि स्यु-
र्न युद्धे वै शेष इहास्ति कश्चित् ॥ ५.४८.९६ ॥
குருக்களே, நான் சொல்வது உங்கள் கண்முன்னே தெளிவாக உள்ளது: போரிடும் திருதராஷ்டிரரின் மகன்கள் இருக்கமாட்டார்கள். போரிலிருந்து விலகி குருக்கள் இருந்தாலும், போரில் இங்கு எவரும் மிஞ்சமாட்டார்.
5.48.97
हत्वा त्वहं धार्तराष्ट्रान्सकर्णा-
न्राज्यं कुरूणामवजेता समग्रम्।
यद्वः कार्यं तत्कुरुध्वं यथास्व-
मिष्टान्दरानात्मभोगान्भजध्वम् ॥ ५.४८.९७ ॥
கர்ணனுடன் திருதராஷ்டிரரின் மகன்களைக் கொன்று, குருக்களின் முழு இராஜ்யத்தையும் நான் வென்றெடுப்பேன். ஆகவே உங்கள் கடமையைச் செய்யுங்கள்; ஒவ்வொருவரும் தமக்கு விருப்பமான மனைவியரையும் தம் சுகபோகங்களையும் அனுபவியுங்கள்.
5.48.98
अप्येवं नो ब्राह्मणाः सन्ति वृद्धा ।
बहुश्रुताः शीलवन्तः कुलीनाः।
सांवत्सरा ज्योतिषि चाभियुक्ता ।
नक्षत्रयोगेषु च निश्चयज्ञाः ॥ ५.४८.९८ ॥
எங்களிடமும் பெரியோர்களான அந்தணர்கள் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் மிகுந்த கல்வி கொண்டவர்கள், நல்லொழுக்கமும் உயர்குடிப் பிறப்பும் உடையவர்கள்; ஆண்டுக் கணக்கறிந்தவர்களும் ஜோதிட நிபுணர்களும், நட்சத்திரச் சேர்க்கைகளின் உறுதியான அறிவு பெற்றவர்களும் ஆவர்.
5.48.99
उच्चावचं दैवयुक्तं रहस्यं ।
दिव्याः प्रश्ना मृगचक्रा मुहूर्ताः ।
क्षयं महान्तं कुरुसृञ्जयानां ।
निवेदयन्ते पाण्डवानां जयं च ॥ ५.४८.९९ ॥
பலவகைப்பட்ட, தெய்வத்துடன் இணைந்த இரகசிய அறிகுறிகள், தெய்வீக வினாக்கள், மிருகச்சக்கரங்கள், முகூர்த்தங்கள் ஆகியவை குருக்களிலும் சிருஞ்சயர்களிலும் பெரும் அழிவை அறிவிக்கின்றன; பாண்டவர்களின் வெற்றியையும் அறிவிக்கின்றன.
5.48.100
यथा हि नो मन्यतेऽजातशत्रुः ।
संसिद्धार्थो द्विपतां निग्रहाय।
जनार्दनश्चाप्यपरोक्षविद्यो ।
न संशयं पश्यति वृष्णिसिंहः ॥ ५.४८.१०० ॥
நாம் நினைப்பது போலவே, அஜாதசத்ரு (யுதிட்டிரர்) தம் நோக்கங்கள் நிறைவேறியவராகி மனிதர்களை அடக்கும் பொருட்டு முனைந்திருக்கிறார்; ஜனார்தனரும், நேரடி அறிவு கொண்ட விருஷ்ணி சிங்கமும் எவ்வித ஐயத்தையும் காண்பதில்லை.
5.48.101
अहं तथैनं खलु भाविरूपं ।
पश्यामि बुद्धया स्वयमप्रमत्तः।
दृष्टिश्च मे न व्यथते पुराणी ।
संयुध्यमाना धार्तराष्ट्रा न सन्ति ॥ ५.४८.१०१ ॥
நானும் அவ்வாறே, நானே எச்சரிக்கையுடன் என் அறிவால் இதன் வருங்கால வடிவத்தைக் காண்கிறேன்; என் பழைய பார்வை தடுமாறுவதில்லை: போரிடும் திருதராஷ்டிரரின் புதல்வர்கள் இருக்கமாட்டார்கள்.
5.48.102
अनालब्धं जृम्भति गाण्डिवं धनु-
रनाहता कम्पति मे धनुर्ज्या।
बाणाश्च मे तूणमुखाद्विसृत्य ।
मुहुर्मुहुर्गन्तुमुशन्ति चैव ॥ ५.४८.१०२ ॥
தொடப்படாமலேயே காண்டீவ வில் கொட்டாவி விடுகிறது; யாரும் அடிக்காமலேயே என் வில்நாண் நடுங்குகிறது; என் அம்புகள் அம்பறாத்தூணியின் வாயிலிருந்து வெளிவந்து மீண்டும் மீண்டும் செல்ல விரும்புகின்றன.
5.48.103
खङ्गः कोशान्निःसरति प्रसन्नो ।
हित्वेव जीर्णासुरगस्त्वचं स्वाम्।
ध्वजे वाचो रौद्ररूपा भवन्ति ।
कदा रथो योक्ष्यते ते किरीटिन् ॥ ५.४८.१०३ ॥
உறையிலிருந்து வாள் தெளிவாக வெளிவருகிறது; பழைய பாம்புத் தோலைத் தன் தோலை விட்டுவிடுவது போல. கொடியில் பயங்கர உருவ குரல்கள் எழுகின்றன. கிரீடியே, உன் தேர் எப்போது பூட்டப்படும்?
5.48.104
गोमायुसङ्घाश्च नदन्ति रात्रौ ।
रक्षांस्यथो निष्पतन्त्यन्तरिक्षात्।
मृगाः श्रृगालाः शितिकण्ठाश्च काका ।
गृध्रा बकाश्चैव तरक्षवश्च ॥ ५.४८.१०४ ॥
இரவில் நரி கூட்டங்கள் ஊளையிடுகின்றன; பின்னர் ஆகாயத்திலிருந்து அரக்கர்கள் இறங்குகின்றனர். மான்கள், நரிகள், நீலகண்டப் பறவைகள், காக்கைகள், கழுகுகள், கொக்குகள், ஓநாய்கள்.
5.48.105
सुवर्णपत्राश्च पतन्ति पञ्चा-
दृष्ट्वा रथं श्वेतहयप्रयुक्तम् ।
अहं ह्येकः पार्थिवान्सर्वयोधान् ।
शरान्वर्पन्मृत्युलोकं नयेयम् ॥ ५.४८.१०५ ॥
பொன் இறகுகள் கொண்ட அம்புகள் ஐந்து திசைகளிலிருந்தும் விழுகின்றன. வெள்ளைக் குதிரைகள் பூட்டிய தேரைக் கண்டு, நான் ஒருவனே மன்னர்களையும் எல்லா வீரர்களையும் அம்புமழை பொழிந்து மரணலோகத்துக்கு அனுப்புவேன்.
5.48.106
समादेदानः पृथगस्त्रमार्गा-
न्यथाप्रिरिद्धो गहनं निदाघे।
स्थूणाकर्णं पाशुपतं महास्त्रं ।
ब्राह्मं चास्त्रं यच्च शक्रोऽप्यदान्मे ॥ ५.४८.१०६ ॥
கோடைக் காலத்தில் எரியும் தீ அடர்ந்த காட்டை எரிப்பது போல, அவன் வெவ்வேறு அஸ்திரங்களின் வழிகளை இலக்காக்கினான். ஸ்தூணாகர்ணம், பாசுபதம், மகா அஸ்திரம், பிரம்மாஸ்திரம், இந்திரன் எனக்கு அளித்த அஸ்திரமும்.
5.48.107
वधे धृतो वेगवतः प्रमुञ्च-
न्नाहं प्रजाः किञ्चिदिहावशिष्ये ।
शान्तिं लप्स्ये परमो ह्येप भावः ।
स्थिरो मम ब्रूहि गावल्गणे तान् ॥ ५.४८.१०७ ॥
வேகமுள்ளவனைக் கொல்வதில் உறுதியுடன் அம்புகளை எய்து, இவ்வுலகில் மக்களில் எதையும் நான் விட்டுவைக்க மாட்டேன். எனக்கு அமைதி கிடைக்கும்; இதுவே என் மேலான நிலை. கவல்கணனின் மகனே, என் உறுதியான சங்கற்பத்தை அவர்களுக்குச் சொல்.
5.48.108
ये वैजय्याः समरे सूत लब्ध्वा ।
देवानपीन्द्रग्रमुखान्समेतात्।
तैर्मन्मते कलहं संप्रसह्य ।
स धार्तराष्ट्रः पश्यत मोहमस्य ॥ ५.४८.१०८ ॥
சூதனே, போரில் வெற்றியைப் பெற்று இந்திரனை முன்னிறுத்திக் கூடிய தேவர்களையும், அவர்கள் அந்தச் சண்டையை வலுக்கட்டாயமாக விரும்புகிறார்கள். அவன் திருதராஷ்டிரனின் மகன்; இவனுடைய மயக்கத்தைப் பார்.
5.48.109
वृद्धो भीष्मः शान्तनवः कृपश्च ।
द्रोणः सपुत्रो विदुरश्च धीमान्।
एते सर्वे यद्वदन्ते तदस्तु ।
आयुष्मन्तः कुरवः सन्तु सर्वे ॥ ५.४८.१०९ ॥
முதியவர் பீஷ்மர், சாந்தனுவின் மகன், கிருபர், மகனுடன் கூடிய துரோணர், அறிவாளி விதுரர் — இவர்கள் அனைவரும் சொல்வது நடக்கட்டும். குருக்கள் அனைவரும் நீண்ட ஆயுளுடன் இருக்கட்டும்.