ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.56.1
अक्षौहिणीः सप्त लब्ध्वा राजभिः सह सञ्जय ।
किंस्विदिच्छति कौन्तेयो युद्धप्रेप्सुर्युधिष्ठिरः ॥ ५.५६.१ ॥
ହେ ସଞ୍ଜୟ, ସାତ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ଓ ରାଜାମାନଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛୁ କୌନ୍ତେୟ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଆଉ କ'ଣ ଚାହୁଁଛନ୍ତି?
5.56.2
अतीव मुदितो राजन्युद्धप्रेप्युर्युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चोभौ यमावपि न बिभ्यतः ॥ ५.५६.२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ; ଭୀମସେନ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଉଭୟ ଏବଂ ଯମଜ ଦୁଇ ଭାଇ ମଧ୍ୟ ଭୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
5.56.3
रथं तु दिव्यं कौन्तेयः सर्वा विभ्राजयन्दिशः ।
मन्त्रं जिज्ञासमानः सन्बीभत्सुः समयोजयत् ॥ ५.५६.३ ॥
କୌନ୍ତେୟ (ଅର୍ଜୁନ) ସମସ୍ତ ଦିଗ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରୁଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥକୁ, ଯୁଦ୍ଧମନ୍ତ୍ର ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହୋଇ, ଯୋଡ଼ିଲେ।
5.56.4
तमपश्याम सन्नद्धं मेघं विद्युद्युतं यथा ।
समन्तात्समभिध्या हृष्यमाणोऽभ्यभाषत।
पूर्वरूपमिदं पश्य वयं जेष्याम सञ्जय ॥ ५.५६.४ ॥
ବିଜୁଳି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମେଘ ସଦୃଶ କବଚଧାରୀ ତାଙ୍କୁ ଆମେ ଦେଖିଲୁ; ଚାରିପଟେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସେ କହିଲେ, 'ହେ ସଞ୍ଜୟ, ଏହି ପୂର୍ବଲକ୍ଷଣ ଦେଖ, ଆମେ ଜିତିବୁ।'
5.56.5
बीभत्सुर्मां यथोवाच तथाऽवैम्यहमप्युत ॥ ५.५६.५ ॥
ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ) ମୋତେ ଯେପରି କହିଥିଲେ, ସେପରି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ବୁଝେ।
5.56.6
प्रशंसस्यभिनन्दंस्तान्पार्थानक्षपराजितान् ।
अर्जुनस्य रथे ब्रूहि कथमश्वाः कथं ध्वजाः ॥ ५.५६.६ ॥
ଦ୍ୟୁତରେ ଅପରାଜିତ ସେହି ପୃଥାପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସା ଓ ଅଭିନନ୍ଦନ କରୁଛ। ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ରଥରେ ଘୋଡ଼ା କିପରି, ଧ୍ୱଜା କିପରି କୁହ।
5.56.7
भौमनः सह शक्रेण बहुचित्रं विशांपते ।
रूपाणि कल्पयामास त्वष्टा धाता सदा विभो ॥ ५.५६.७ ॥
ଭୌମନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ, ହେ ବିଶାଂପତେ, ବହୁ ବିଚିତ୍ର ରୂପ ରଚନା କଲେ; ତ୍ୱଷ୍ଟା ଓ ଧାତା ସଦା ରୂପ ଗଢ଼ିଲେ, ହେ ବିଭୋ।
5.56.8
ध्वजे हि तस्मिन्रूपाणि चक्रुस्ते देवमायया ।
महाधनानि दिव्यानि महान्ति च लघूनि च ॥ ५.५६.८ ॥
ସେହି ଧ୍ୱଜାରେ ସେମାନେ ଦେବମାୟାରେ ରୂପ ରଚିଲେ—ମହାମୂଲ୍ୟ, ଦିବ୍ୟ, ବଡ଼ ଓ ଛୋଟ ମଧ୍ୟ।
5.56.9
भीमसेनानुरोधायक हनूमान्मारुतात्मजः ।
आत्मप्रतिकृतिं तस्मिन्ध्वज आरोपयिष्यति ॥ ५.५६.९ ॥
ଭୀମସେନଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନରେ ମାରୁତି-ପୁତ୍ର ହନୁମାନ ସେହି ଧ୍ୱଜାରେ ନିଜର ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପନ କରିବେ।
5.56.10
सर्वा दिशो योजनमात्रमन्तरं ।
सतिर्यगूर्ध्वं च रुरोध वै ध्वजः।
न संसञ्जेत्तरुभिः संवृतोऽपि ।
तथा हि माया विहिता भौमनेन ॥ ५.५६.१० ॥
ସେହି ଧ୍ୱଜା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ଏକ ଯୋଜନ ପରିମାଣ ମଧ୍ୟବର୍ତୀ ସ୍ଥାନକୁ, ଆଡ଼ରେ ଓ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ମଧ୍ୟ, ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ; ବୃକ୍ଷରେ ଘେରିଗଲେ ମଧ୍ୟ ସେଥିରେ ଲାଗେ ନାହିଁ, କାରଣ ଭୌମନ ସେପରି ମାୟା ରଚିଛନ୍ତି।
5.56.11
यथाऽऽकाशे शक्रधनुः प्रकाशते ।
न चैकवर्णं न च वेद्मि किं नु तत्।
तथा ध्वजो विहितो भौमनेन ।
बह्वाकारं दृश्यते रूपमस्य ॥ ५.५६.११ ॥
ଆକାଶରେ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଯେପରି ଝଲସେ, ଏକ ବର୍ଣ୍ଣର ନୁହେଁ—ତାହା କ'ଣ ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ—ସେହିପରି ଭୌମନଙ୍କ ରଚିତ ଏ ଧ୍ୱଜା ବହୁ ଆକାରରେ ଦେଖାଯାଏ; ତାହାର ରୂପ ବିବିଧ।
5.56.12
यथाऽग्निधूमो दिवमेति रुद्ध्वा ।
वर्णान्बिभ्रत्तैजसांश्चित्ररूपान्।
तथा ध्वजो विहितो भौमनेन ।
न चेद्भारो भविता नोत रोधः ॥ ५.५६.१२ ॥
ଅଗ୍ନିର ଧୂଆଁ ଆକାଶ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ପହଞ୍ଚେ, ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ବିଚିତ୍ର ରୂପର ବର୍ଣ୍ଣ ଧାରଣ କରି; ସେହିପରି ଭୌମନଙ୍କ ରଚିତ ଏ ଧ୍ୱଜା। ଯଦି ତହିଁରେ ଭାର ନ ଥାଏ, ତେବେ ତାହା ଅବରୋଧ ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ।
5.56.13
हतंहतं दत्तवरं पुरस्तात् ॥ ५.५६.१३ ॥
ବର ପାଇଥିବା ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଆଗରେ ଏକ ଏକ କରି ନିହତ ହେଲେ।
5.56.14
तथा राज्ञो दन्तवर्णा बृहन्तो ।
रथे युक्ता भान्ति तद्वीर्यतुल्याः।
ऋक्षप्रख्या भीमसेनस्य वाहा ।
रथे वायोस्तुल्यवेग बभूवुः ॥ ५.५६.१४ ॥
ସେହିପରି ରାଜାଙ୍କର ଦାନ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣର ବିଶାଳ ଘୋଡ଼ା ରଥରେ ଯୋଡ଼ା ହୋଇ ତାଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ସଦୃଶ ଶୋଭିତ ହେଲେ; ଭୀମସେନଙ୍କ ଭାଲୁ ସଦୃଶ ଘୋଡ଼ା ରଥରେ ପବନ ସଦୃଶ ବେଗବାନ ଥିଲେ।
5.56.15
कल्माषाङ्गास्तित्तिरिचित्रपृष्ठा ।
भ्रात्रा दत्ताः प्रीयता फाल्गुनेन।
भ्रातुर्बीरस्य स्वैस्तुरङ्गैर्विशिष्टा ।
मुदा युक्ताः सहदेवं वहन्ति ॥ ५.५६.१५ ॥
ଚିତା ଅଙ୍ଗ ଓ ତିତିର ପକ୍ଷୀ ସଦୃଶ ବିଚିତ୍ର ପିଠି ବିଶିଷ୍ଟ ଘୋଡ଼ା — ଭାଇ ଦେଇଥିବା, ପ୍ରସନ୍ନ ଫାଲ୍ଗୁନ (ଅର୍ଜୁନ) ଦେଇଥିବା, ବୀର ଭାଇଙ୍କ ନିଜ ଘୋଡ଼ାରେ ବିଶିଷ୍ଟ — ଆନନ୍ଦରେ ଯୋଡ଼ା ହୋଇ ସହଦେବଙ୍କୁ ବହନ କରନ୍ତି।
5.56.16
माद्रीपुत्रं नकुलं त्वाजमीढं ।
महेन्द्रदत्ता हरयो वाजिमुख्याः ।
समा वायोर्बलवन्तस्तरस्विनो ।
वहन्ति वीरं वृत्रशत्रुं यथेन्द्रम् । ॥ ५.५६.१६ ॥
ମାଦ୍ରୀ ପୁତ୍ର ନକୁଳ ଓ ଅଜମୀଢ଼ ବଂଶଜ (ଯୁଧିଷ୍ଠିର)ଙ୍କୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଇଥିବା, ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପବନ ସଦୃଶ ବଳବାନ ଓ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ବହନ କରନ୍ତି — ବୃତ୍ରଶତ୍ରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯେପରି, ସେହିପରି ସେହି ବୀରଙ୍କୁ।
5.56.17
तुल्याश्चैभिर्वयसा विक्रमेण ।
महाजवाश्रित्ररूपाः सदश्वाः ।
सौभद्रादीन्द्रौपदेयान्कुमारान् ।
वहन्त्यश्वा देवदत्ता बृहन्तः ॥ ५.५६.१७ ॥
ଏମାନଙ୍କ ସମାନ ବୟସ ଓ ପରାକ୍ରମ ବିଶିଷ୍ଟ, ଅତି ବେଗବାନ, ବିଚିତ୍ର ରୂପର ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ା — ଦେବତା ଦେଇଥିବା, ବିଶାଳ — ସୌଭଦ୍ର ଆଦିଙ୍କୁ ଓ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଜକୁମାରମାନଙ୍କୁ ବହନ କରନ୍ତି।