ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.58.1
क्षत्रतेजा ब्रह्मचारी कौमारादपि पाण्डवः ।
तेन संयुगमेष्यन्ति मन्दा विलपतो मम ॥ ५.५८.१ ॥
ಕ್ಷತ್ರತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾದ ಪಾಂಡವನು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಇದ್ದಾನೆ. ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮೂಢರು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುವರು; ನಾನು ಗೋಳಾಡುತ್ತಿರುವೆನು.
5.58.2
दुर्योधन निवर्तस्व युद्धाद्भरतसत्तम ।
न हि युद्धं प्रशंसन्ति सर्वावस्थमरिन्दम ॥ ५.५८.२ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನೇ, ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ. ಶತ್ರುದಮನನೇ, ಯಾವುದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಜನರು ಹೊಗಳುವುದಿಲ್ಲ.
5.58.3
अलमर्धं पृथिव्यास्ते सहामात्यस्य जीवितुम् ।
प्रयच्छ पाण्डुपुत्राणां यथोचितमरिन्दम ॥ ५.५८.३ ॥
ನಿನಗೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಜೀವಿಸಲು ಭೂಮಿಯ ಅರ್ಧ ಭಾಗವೇ ಸಾಕು. ಶತ್ರುದಮನನೇ, ಪಾಂಡುವಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪಾಲನ್ನು ಕೊಡು.
5.58.4
एतद्धि कुरवः सर्वे मन्यन्ते धर्मसंहितम् ।
यत्त्वं प्रशान्तिं मन्येथाः पाण्डुपुत्रैर्महात्मभिः ॥ ५.५८.४ ॥
ಪಾಂಡುವಿನ ಮಹಾತ್ಮ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕುರುಗಳು ಧರ್ಮಸಮ್ಮತವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.
5.58.5
अङ्गेमां समवेक्षस्व पुत्र स्वामेव वाहिनीम् ।
जात एष तवाभावस्त्वं तु मोहान्न बुद्ध्यसे ॥ ५.५८.५ ॥
ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ಈ ಸ್ವಂತ ಸೇನೆಯನ್ನೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡು. ನಿನ್ನ ವಿನಾಶ ಇಗೋ ಉಂಟಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಮೋಹದಿಂದ ನೀನು ಅರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.
5.58.6
न त्वहं युद्धमिच्छामि नैतदिच्छति बाह्लिकः ।
न च भीष्मो न च द्रोणो नाश्वत्थामा न सञ्जयः ॥ ५.५८.६ ॥
ನಾನು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇದನ್ನು ಬಾಹ್ಲಿಕನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಭೀಷ್ಮನೂ ಇಲ್ಲ, ದ್ರೋಣನೂ ಇಲ್ಲ, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನೂ ಇಲ್ಲ, ಸಂಜಯನೂ ಇಲ್ಲ.
5.58.7
न सोमदत्तो न शलो न कृपो युद्धमिच्छति ।
सत्यव्रतः पुरुमित्रो जयो भूरिश्रवास्तथा ॥ ५.५८.७ ॥
ಸೋಮದತ್ತನೂ, ಶಲ್ಯನೂ, ಕೃಪನೂ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯವ್ರತ, ಪುರುಮಿತ್ರ, ಜಯ, ಭೂರಿಶ್ರವಸ್ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ.
5.58.8
येषु संप्रतितिष्ठेयुः कुरवः पीडिताः परैः ।
ते युद्धं नाभिनन्दन्ति तत्तुभ्यं तात रोचताम् ॥ ५.५८.८ ॥
ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದರೂ ಕೌರವರು ಯಾರ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲರೋ, ಅವರು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮಗನೇ, ಅದೇ ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಲಿ.
5.58.9
न त्वं करोषि कामेन कर्णः कारयिता तव ।
दुःशासनश्च पापात्मा शकुनिश्चापि सौबलः ॥ ५.५८.९ ॥
ನೀನು ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಕರ್ಣನು ನಿನ್ನಿಂದ ಮಾಡಿಸುವವನು. ಪಾಪಿ ದುಃಶಾಸನನೂ, ಸುಬಲನ ಮಗ ಶಕುನಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ.
5.58.10
नाहं भवति न द्रोणे नाश्वत्थाम्नि न सञ्जये ।
न भीष्मे न काम्भोजे न कृपे न च बाह्लिके ॥ ५.५८.१० ॥
ನಾನಲ್ಲ; ದ್ರೋಣನಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಸಂಜಯನಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಭೀಷ್ಮನಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಕಾಂಬೋಜನಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಕೃಪನಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಬಾಹ್ಲಿಕನಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ.
5.58.11
सत्यव्रते पुरुमित्रे भूरिश्रवसि वा पुनः ।
अन्येषु वा तावकेषु भारं कुत्वा समाह्वयम् ॥ ५.५८.११ ॥
ಸತ್ಯವ್ರತ, ಪುರುಮಿತ್ರ, ಭೂರಿಶ್ರವಸ್ ಅಥವಾ ನಿನ್ನ ಇತರ ಜನರ ಮೇಲೆ ಭಾರ ಹೊರಿಸಿ ನಾನು ಸವಾಲು ಹಾಕುತ್ತೇನೆ.
5.58.12
अहं च तात कर्णश्च रणयज्ञं वितत्य वै ।
युधिष्ठिरं पशुं कृत्वा दीक्षितौ भरतर्षभ ॥ ५.५८.१२ ॥
ತಂದೆಯೇ, ನಾನೂ ಕರ್ಣನೂ ಯುದ್ಧಯಜ್ಞವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಪಶುವನ್ನಾಗಿಸಿ ದೀಕ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
5.58.13
रथो वेदी स्रुवः खङ्गो गदा स्रुक् कवचोऽजिनम् ।
चातुर्होत्रं च धुर्या मे शरा दर्भा हविर्यशः ॥ ५.५८.१३ ॥
ರಥವು ವೇದಿ, ಖಡ್ಗವು ಸ್ರುವ, ಗದೆಯು ಸ್ರುಕ್, ಕವಚವು ಜಿನ; ನನ್ನ ನೊಗ ಚಾತುರ್ಹೋತ್ರ, ಬಾಣಗಳು ದರ್ಭೆ, ಕೀರ್ತಿಯೇ ಹವಿಸ್ಸು.
5.58.14
आत्मयज्ञेन नृपते इष्ट्वा वैवस्वतं रणे ।
विजित्य च समेष्यावो हतामित्रौ श्रिया वृतौ ॥ ५.५८.१४ ॥
ಓ ನೃಪತಿ, ರಣದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಯಜ್ಞದಿಂದ ವೈವಸ್ವತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಜಯಿಸಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹತಗೊಳಿಸಿ, ಶ್ರೀಯಿಂದ ಕೂಡಿ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಂದಾಗೋಣ.
5.58.15
अहं च तात कर्णश्च भ्राता दुःशासनश्च मे ।
एते वयं हनिष्यामः पाण्डवान्समरे त्रयः ॥ ५.५८.१५ ॥
ನಾನು, ಎಲೈ ಮಗನೆ, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಮ್ಮ ದುಃಶಾಸನ — ನಾವು ಮೂವರು ರಣದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇವೆ.
5.58.16
अहं हि पाण्डवान्हत्वा प्रशास्ता पृथिवीमिमाम् ।
मां वा हत्वा पाण्डुपुत्रा भोक्तारः पृथिवीमिमां ॥ ५.५८.१६ ॥
ನಾನು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಕೊಂದು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವೆನು; ಅಥವಾ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂದು ಪಾಂಡುಪುತ್ರರು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವರು.
5.58.17
त्यक्तं मे जीवितं राज्यं धनं सर्वं च पार्थिव ।
न जातु पाण्डवैः सार्धं वसेयमहमच्युत ॥ ५.५८.१७ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥಿವ, ನನ್ನ ಜೀವ, ರಾಜ್ಯ, ಸಕಲ ಧನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಓ ಅಚ್ಯುತ, ಪಾಂಡವರೊಡನೆ ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ವಾಸಿಸೆನು.
5.58.18
यावद्धि सूच्यास्तीक्ष्णाया विध्येदग्रेण मारिष ।
तावदप्यपरित्याज्यं भूमेर्नः पाण्डवान्प्रति ॥ ५.५८.१८ ॥
ಓ ಮಾರಿಷ, ಹರಿತವಾದ ಸೂಜಿಯ ತುದಿ ಎಷ್ಟು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಚುಚ್ಚಬಲ್ಲದೋ ಅಷ್ಟನ್ನೂ ಪಾಂಡವರಿಗೆ ನಾವು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
5.58.19
सर्वान्वस्तात शोचामि त्यक्तो दुर्योधनो मया ।
ये मन्दमनुयास्यध्वं यान्तं वैवस्वतक्षयम् ॥ ५.५८.१९ ॥
ಮಗನೇ, ನಾನು ಎಲ್ಲರಿಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತೇನೆ. ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ನಾನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೇನೆ. ವೈವಸ್ವತನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಅವನನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಎಲ್ಲರಿಗಾಗಿಯೂ ನಾನು ಶೋಕಿಸುತ್ತೇನೆ.
5.58.20
रुरूणामिव यूथेषु व्याघ्राः प्रहरतां वराः ।
वरान्वरान्हनिष्यन्ति समेता युधि पाण्डवाः ॥ ५.५८.२० ॥
ರುರು ಜಿಂಕೆಗಳ ಹಿಂಡಿನಲ್ಲಿ ಹುಲಿಗಳು ಎರಗುವಂತೆ, ಯೋಧರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಪಾಂಡವರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವರು.
5.58.21
प्रतीपमिव मे भाति युयुधानेन भारती ।
व्यस्ता सीमन्तिनी ग्रस्ता प्रमृष्टा दीर्घबाहुना ॥ ५.५८.२१ ॥
ಯುಯುಧಾನನು (ಸಾತ್ಯಕಿ) ಭಾರತ ವಂಶದ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು (ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು) ಕೆದರಿದ ಕೂದಲಿನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಆ ದೀರ್ಘಬಾಹುವು ಅವಳನ್ನು ಸವರಿದ್ದು ನನಗೆ ವಿಪರೀತವಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ.
5.58.22
संपूर्मं पूरयन्भूयो धनं पार्थस्य माधवः ।
शैनेयः समरे स्थाता बीजवत्प्रवपञ्शरान् ॥ ५.५८.२२ ॥
ಮಾಧವನು (ಕೃಷ್ಣ) ಪಾರ್ಥನ (ಅರ್ಜುನನ) ಸೇನೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ತುಂಬಿಸುತ್ತ, ಶೈನೇಯನು (ಸಾತ್ಯಕಿ) ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಬೀಜದಂತೆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತುವನು.
5.58.23
सेनामुखे प्रयुद्धानां भीमसेनो भविष्यति ।
तं सर्वे संश्रयिष्यन्ति प्राकारमकुतोभयम् ॥ ५.५८.२३ ॥
ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವವರ ಸೇನಾಮುಖದಲ್ಲಿ ಭೀಮಸೇನನು ಇರುವನು; ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನೇ ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಭಯವಿಲ್ಲದ ಕೋಟೆಗೋಡೆಯಂತೆ ಆಶ್ರಯಿಸುವರು.
5.58.24
यदा द्रक्ष्यसि भीमेन कुञ्जरान्विनिपातितान् ।
विशीर्णदन्तान्गिर्याभान्भिन्नकुम्भान्सशोणितान् ॥ ५.५८.२४ ॥
ಭೀಮನಿಂದ ಬಿದ್ದ ಆನೆಗಳನ್ನು ನೀನು ಯಾವಾಗ ನೋಡುವೆಯೋ — ಮುರಿದ ದಂತಗಳು, ಪರ್ವತಾಕಾರದ ದೇಹಗಳು, ಸೀಳಿದ ಕುಂಭಸ್ಥಳಗಳು, ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದವು.
5.58.25
तानभिप्रेक्ष्य सङ्ग्रामे विशीर्णानिव पर्वतान् ।
भीतो भीमस्य संस्पर्शात्स्मर्तासि वचनस्य मे ॥ ५.५८.२५ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಮುರಿದ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ನೋಡಿ, ಭೀಮನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು ನೀನು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆ.
5.58.26
निर्दग्धं भीमसेनेन सैन्यं रथहयद्विपम् ।
गतिमग्नेरिव प्रेक्ष्य स्मर्तासि वचनस्य मे ॥ ५.५८.२६ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ರಥ, ಕುದುರೆ, ಆನೆಗಳೊಂದಿಗಿನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಬೆಂಕಿಯ ಗತಿಯಂತೆ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ ನೀನು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆ.
5.58.27
महद्वो भयमागामि न चेच्छाम्यथ पाण्डवैः ।
गदया भीमसेनेन हताः शममुपैष्यथ ॥ ५.५८.२७ ॥
ನೀವು ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಧಿ ಬಯಸದಿದ್ದರೆ ನಿಮಗೆ ದೊಡ್ಡ ಭಯ ಬರುವುದು; ಭೀಮಸೇನನ ಗದೆಯಿಂದ ಹತರಾಗಿ ನೀವು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ.
5.58.28
महावनमिव च्छिन्नं यदा द्रक्ष्यसि पातितम् ।
बलं कुरूणां भीमेन तदा स्मर्तासि मे वचः ॥ ५.५८.२८ ॥
ಭೀಮನು ಕುರುಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಕಾಡು ಕಡಿದು ಬಿದ್ದಂತೆ ಬೀಳಿಸಿದುದನ್ನು ನೀನು ನೋಡಿದಾಗ, ಆಗ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆ.
5.58.29
एतावदुक्त्वा राजा तु सर्वांस्तान्पृथिवीपतीन् ।
अनुभाष्य महाराज पुनः पप्रच्छ सञ्जयम् ॥ ५.५८.२९ ॥
ರಾಜನು ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ, ಆ ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಂಬೋಧಿಸಿ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಮತ್ತೆ ಸಂಜಯನನ್ನು ಕೇಳಿದನು.