மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.58.1
क्षत्रतेजा ब्रह्मचारी कौमारादपि पाण्डवः ।
तेन संयुगमेष्यन्ति मन्दा विलपतो मम ॥ ५.५८.१ ॥
க்ஷத்ர தேஜஸ் கொண்ட, பிரம்மசாரியான பாண்டவன் சிறு வயது முதலே இருக்கிறான். அவனுடன் மூடர்கள் போருக்குச் செல்வார்கள்; நானோ புலம்பிக் கொண்டிருப்பேன்.
5.58.2
दुर्योधन निवर्तस्व युद्धाद्भरतसत्तम ।
न हि युद्धं प्रशंसन्ति सर्वावस्थमरिन्दम ॥ ५.५८.२ ॥
துரியோதனா, போரிலிருந்து திரும்பு, பரதர்களில் சிறந்தவனே. எதிரிகளை அடக்குபவனே, எந்த நிலையிலும் போரை மக்கள் புகழ்வதில்லை.
5.58.3
अलमर्धं पृथिव्यास्ते सहामात्यस्य जीवितुम् ।
प्रयच्छ पाण्डुपुत्राणां यथोचितमरिन्दम ॥ ५.५८.३ ॥
உன் அமைச்சர்களுடன் வாழ்வதற்குப் பூமியின் பாதியே போதும். எதிரிகளை அடக்குபவனே, பாண்டுவின் மக்களுக்கு அவர்களுக்குரிய பங்கைக் கொடு.
5.58.4
एतद्धि कुरवः सर्वे मन्यन्ते धर्मसंहितम् ।
यत्त्वं प्रशान्तिं मन्येथाः पाण्डुपुत्रैर्महात्मभिः ॥ ५.५८.४ ॥
உன்னைப் பொறுத்தவரை, மகாத்மாக்களான பாண்டுவின் மக்களுடன் சமாதானத்தை நீ ஏற்க வேண்டும் என்பதை எல்லா குருக்களும் தர்மத்திற்கு ஏற்றதாகக் கருதுகிறார்கள்.
5.58.5
अङ्गेमां समवेक्षस्व पुत्र स्वामेव वाहिनीम् ।
जात एष तवाभावस्त्वं तु मोहान्न बुद्ध्यसे ॥ ५.५८.५ ॥
மகனே, உன் சொந்தப் படையையே நன்றாகப் பார். உன் அழிவு இதோ தோன்றிவிட்டது; ஆனாலும் மோகத்தால் நீ அதை உணரவில்லை.
5.58.6
न त्वहं युद्धमिच्छामि नैतदिच्छति बाह्लिकः ।
न च भीष्मो न च द्रोणो नाश्वत्थामा न सञ्जयः ॥ ५.५८.६ ॥
நான் போரை விரும்பவில்லை; இதை பாஹ்லிகனும் விரும்பவில்லை. பீஷ்மரும் இல்லை, துரோணரும் இல்லை, அஸ்வத்தாமனும் இல்லை, சஞ்சயனும் இல்லை.
5.58.7
न सोमदत्तो न शलो न कृपो युद्धमिच्छति ।
सत्यव्रतः पुरुमित्रो जयो भूरिश्रवास्तथा ॥ ५.५८.७ ॥
சோமதத்தனும், சலனும், கிருபனும் போரை விரும்பவில்லை. சத்யவிரதனும், புருமித்திரனும், ஜயனும், பூரிசிரவஸும் அவ்வாறே.
5.58.8
येषु संप्रतितिष्ठेयुः कुरवः पीडिताः परैः ।
ते युद्धं नाभिनन्दन्ति तत्तुभ्यं तात रोचताम् ॥ ५.५८.८ ॥
எவர்களை நம்பி பகைவரால் துன்புறுத்தப்பட்ட குருக்கள் நிலைத்து நிற்கக்கூடுமோ, அவர்கள் போரை வரவேற்பதில்லை. அன்பு மகனே, அதுவே உனக்கு விருப்பமாக இருக்கட்டும்.
5.58.9
न त्वं करोषि कामेन कर्णः कारयिता तव ।
दुःशासनश्च पापात्मा शकुनिश्चापि सौबलः ॥ ५.५८.९ ॥
நீ விருப்பத்தால் எதையும் செய்வதில்லை; கர்ணன் உன்னைச் செயல்படுத்துபவன். பாவ மனமுடைய துச்சாசனனும், சுபலனின் மகன் சகுனியும் கூட.
5.58.10
नाहं भवति न द्रोणे नाश्वत्थाम्नि न सञ्जये ।
न भीष्मे न काम्भोजे न कृपे न च बाह्लिके ॥ ५.५८.१० ॥
நான் இல்லை; துரோணரிலும் இல்லை, அசுவத்தாமனிலும் இல்லை, சஞ்சயனிலும் இல்லை, பீஷ்மரிலும் இல்லை, காம்போஜனிலும் இல்லை, கிருபரிலும் இல்லை, பாஹ்லீகரிலும் இல்லை.
5.58.11
सत्यव्रते पुरुमित्रे भूरिश्रवसि वा पुनः ।
अन्येषु वा तावकेषु भारं कुत्वा समाह्वयम् ॥ ५.५८.११ ॥
சத்யவிரதனிடமோ, புருமித்திரனிடமோ, பூரிசிரவஸிடமோ, அல்லது உன் மற்றவர்களிடமோ பொறுப்பை வைத்து நான் சவால் விடுவேன்.
5.58.12
अहं च तात कर्णश्च रणयज्ञं वितत्य वै ।
युधिष्ठिरं पशुं कृत्वा दीक्षितौ भरतर्षभ ॥ ५.५८.१२ ॥
அப்பா, நானும் கர்ணனும் போர்வேள்வியை விரித்து, யுதிஷ்டிரனைப் பலிப்பசுவாக்கி, தீக்ஷை பெற்றவர்களாக உள்ளோம், பரதர்களில் சிறந்தவரே.
5.58.13
रथो वेदी स्रुवः खङ्गो गदा स्रुक् कवचोऽजिनम् ।
चातुर्होत्रं च धुर्या मे शरा दर्भा हविर्यशः ॥ ५.५८.१३ ॥
தேர் யாகவேதி, வாள் ஸ்ருவம், கதை ஸ்ருக், கவசம் மான்தோல்; என் நுகத்தடி நால்வர் ஹோதாக்களின் பணி, அம்புகள் தர்ப்பைகள், புகழே அவிர்ப்பொருள்.
5.58.14
आत्मयज्ञेन नृपते इष्ट्वा वैवस्वतं रणे ।
विजित्य च समेष्यावो हतामित्रौ श्रिया वृतौ ॥ ५.५८.१४ ॥
அரசே, போரில் தன்னையே யாகமாக்கி வைவஸ்வதனை வழிபட்டு, வெற்றிபெற்று, பகைவரை வீழ்த்தி, செல்வத்துடன் நாம் இருவரும் ஒன்றுசேர்வோம்.
5.58.15
अहं च तात कर्णश्च भ्राता दुःशासनश्च मे ।
एते वयं हनिष्यामः पाण्डवान्समरे त्रयः ॥ ५.५८.१५ ॥
நானும், அன்பனே, கர்ணனும், என் தம்பி துச்சாசனனும் — நாம் மூவரும் போரில் பாண்டவர்களைக் கொல்வோம்.
5.58.16
अहं हि पाण्डवान्हत्वा प्रशास्ता पृथिवीमिमाम् ।
मां वा हत्वा पाण्डुपुत्रा भोक्तारः पृथिवीमिमां ॥ ५.५८.१६ ॥
நான் பாண்டவர்களைக் கொன்று இந்த பூமியை ஆள்வேன்; அல்லது என்னைக் கொன்று பாண்டுவின் மகன்கள் இந்த பூமியை அனுபவிப்பார்கள்.
5.58.17
त्यक्तं मे जीवितं राज्यं धनं सर्वं च पार्थिव ।
न जातु पाण्डवैः सार्धं वसेयमहमच्युत ॥ ५.५८.१७ ॥
அரசே, என் உயிர், அரசு, செல்வம் அனைத்தையும் துறந்துவிட்டேன்; அச்யுதனே, நான் பாண்டவர்களுடன் ஒருபோதும் வாழமாட்டேன்.
5.58.18
यावद्धि सूच्यास्तीक्ष्णाया विध्येदग्रेण मारिष ।
तावदप्यपरित्याज्यं भूमेर्नः पाण्डवान्प्रति ॥ ५.५८.१८ ॥
மாரிஷனே, கூரிய ஊசியின் நுனி எவ்வளவு நிலத்தைக் குத்த முடியுமோ அவ்வளவு நிலத்தையும் பாண்டவர்களுக்கு விட்டுக்கொடுக்கக் கூடாது.
5.58.19
सर्वान्वस्तात शोचामि त्यक्तो दुर्योधनो मया ।
ये मन्दमनुयास्यध्वं यान्तं वैवस्वतक्षयम् ॥ ५.५८.१९ ॥
மகனே, நான் அனைவருக்காகவும் வருந்துகிறேன். துரியோதனனை நான் கைவிட்டுவிட்டேன். வைவஸ்வதனின் உலகுக்குச் செல்லும் அவனை மெல்ல பின்தொடர்பவர்கள் அனைவருக்காகவும் நான் துயருறுகிறேன்.
5.58.20
रुरूणामिव यूथेषु व्याघ्राः प्रहरतां वराः ।
वरान्वरान्हनिष्यन्ति समेता युधि पाण्डवाः ॥ ५.५८.२० ॥
ருரு மான் கூட்டங்களுக்குள் புலிகள் பாய்வதுபோல், போர்வீரர்களில் சிறந்த பாண்டவர்கள் போரில் ஒன்றுகூடி ஒவ்வொரு சிறந்த வீரனையும் கொல்வார்கள்.
5.58.21
प्रतीपमिव मे भाति युयुधानेन भारती ।
व्यस्ता सीमन्तिनी ग्रस्ता प्रमृष्टा दीर्घबाहुना ॥ ५.५८.२१ ॥
யுயுதானன் (சாத்யகி) பாரத குலத்துப் பெண்ணை (திரௌபதியை) தலைமுடி சிதறிய நிலையில் பிடித்ததும், அந்த நீண்டபுஜன் அவளைத் தடவியதும் எனக்கு தலைகீழாகத் தோன்றுகிறது.
5.58.22
संपूर्मं पूरयन्भूयो धनं पार्थस्य माधवः ।
शैनेयः समरे स्थाता बीजवत्प्रवपञ्शरान् ॥ ५.५८.२२ ॥
மாதவன் (கிருஷ்ணன்) பார்த்தனின் (அர்ஜுனனின்) படையை மீண்டும் நிரப்பி, சைனேயன் (சாத்யகி) போரில் நின்று விதைகளைப் போல அம்புகளை விதைப்பான்.
5.58.23
सेनामुखे प्रयुद्धानां भीमसेनो भविष्यति ।
तं सर्वे संश्रयिष्यन्ति प्राकारमकुतोभयम् ॥ ५.५८.२३ ॥
போரிடுபவர்களின் படைமுகத்தில் பீமசேனன் நிற்பான்; எல்லோரும் அவனையே அடைக்கலமாகக் கொள்வார்கள், எங்கிருந்தும் அச்சமற்ற ஒரு கோட்டைச் சுவரைப் போல.
5.58.24
यदा द्रक्ष्यसि भीमेन कुञ्जरान्विनिपातितान् ।
विशीर्णदन्तान्गिर्याभान्भिन्नकुम्भान्सशोणितान् ॥ ५.५८.२४ ॥
பீமனால் வீழ்த்தப்பட்ட யானைகளை நீ எப்போது காண்பாயோ — உடைந்த தந்தங்களுடன், மலை போன்றவையாக, பிளந்த நெற்றிகளுடன், இரத்தத்தில் தோய்ந்தவையாக.
5.58.25
तानभिप्रेक्ष्य सङ्ग्रामे विशीर्णानिव पर्वतान् ।
भीतो भीमस्य संस्पर्शात्स्मर्तासि वचनस्य मे ॥ ५.५८.२५ ॥
போரில் அவர்களை உடைந்த மலைகளைப் போலப் பார்த்து, பீமனின் தொடுதலால் அஞ்சி, நீ என் சொல்லை நினைவுகூர்வாய்.
5.58.26
निर्दग्धं भीमसेनेन सैन्यं रथहयद्विपम् ।
गतिमग्नेरिव प्रेक्ष्य स्मर्तासि वचनस्य मे ॥ ५.५८.२६ ॥
பீமசேனனால் தேர், குதிரை, யானைகளுடன் கூடிய படை நெருப்பின் வேகம் போல எரிந்துபோனதைக் கண்டு நீ என் சொல்லை நினைவுகூர்வாய்.
5.58.27
महद्वो भयमागामि न चेच्छाम्यथ पाण्डवैः ।
गदया भीमसेनेन हताः शममुपैष्यथ ॥ ५.५८.२७ ॥
நீங்கள் பாண்டவர்களுடன் சமாதானம் விரும்பாவிட்டால், உங்களுக்கு பெரும் அச்சம் வரும்; பீமசேனனின் கதையால் கொல்லப்பட்டு நீங்கள் அமைதியை அடைவீர்கள்.
5.58.28
महावनमिव च्छिन्नं यदा द्रक्ष्यसि पातितम् ।
बलं कुरूणां भीमेन तदा स्मर्तासि मे वचः ॥ ५.५८.२८ ॥
பீமனால் குருக்களின் படை ஒரு பெரிய காடு வெட்டி வீழ்த்தப்பட்டது போல விழுந்திருப்பதை நீ காணும்போது, அப்போது என் சொல்லை நினைவுகூர்வாய்.
5.58.29
एतावदुक्त्वा राजा तु सर्वांस्तान्पृथिवीपतीन् ।
अनुभाष्य महाराज पुनः पप्रच्छ सञ्जयम् ॥ ५.५८.२९ ॥
அரசன் இவ்வளவு சொல்லி, அந்த அனைத்து மன்னர்களிடமும் மீண்டும் பேசி, மகாராஜனே, மீண்டும் சஞ்சயனிடம் கேட்டான்.