மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.60.1
सञ्जयस्य वचः श्रुत्वा प्रज्ञाचक्षुर्जनेश्वरः ।
ततः सङ्ख्यातुमारेभे तद्वचो गुणदोषतः ॥ ५.६०.१ ॥
சஞ்சயனின் சொற்களைக் கேட்ட, ஞானக்கண் கொண்ட மன்னன் பின்னர் அந்தச் சொற்களை நன்மை தீமை அடிப்படையில் ஆராயத் தொடங்கினான்.
5.60.2
प्रसङ्ख्याय च सौक्ष्म्येण गुणदोषान्विचक्षणः ।
यथावन्मतितत्त्वेन जयकामः सुतान्प्रति ॥ ५.६०.२ ॥
நுட்பமாக நன்மை தீமைகளை முழுமையாகக் கணக்கிட்ட அறிவுள்ள அவன், வெற்றியை விரும்பி, தன் மகன்களைக் குறித்து உண்மையான அறிவால் அவற்றை முறையாக ஆராய்ந்தான்.
5.60.3
बलाबलं विनिश्चित्य याथातथ्येन बुद्धिमान् ।
यदा तु मेने भूयिष्ठं तद्वचो गुणदोषतः ॥ ५.६०.३ ॥
வலிமையையும் பலவீனத்தையும் உண்மையின்படி உறுதி செய்த அறிவுள்ள அவன், அந்தச் சொற்களை நன்மை தீமை அடிப்படையில் பெரும்பாலும் சரி என்று கருதியபோது.
5.60.4
पुनरेव कुरूणां च पाण्डवानां च बुद्धिमान् ।
शक्तिं शङ्ख्यातुमारेभे तदा वै मनुजाधिपः ॥ ५.६०.४ ॥
மீண்டும் குருக்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் உள்ள வலிமையைக் கணக்கிடத் தொடங்கினான், அந்த அறிவுள்ள மன்னன் அப்போது.
5.60.5
देवमानुषयोः शक्त्या तेजसा चैव पाण्डवान् ।
कुरूञ्शक्त्याऽल्पतरया दुर्योधनमथाब्रवीत् ॥ ५.६०.५ ॥
தேவர்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் உள்ள வலிமையாலும் ஒளியாலும் பாண்டவர்களையும், குறைந்த வலிமை கொண்ட குருக்களையும் கருதி, அவன் துரியோதனனிடம் சொன்னான்.
5.60.6
दुर्योधनेयं चिन्ता मे शश्वन्न व्युपशाम्यति ।
सत्यं ह्येतदहं मन्ये प्रत्यक्षं नानुमानतः ॥ ५.६०.६ ॥
துரியோதனா, என் இந்தக் கவலை எப்போதும் தணிவதில்லை. இதை நான் உண்மை என்று கருதுகிறேன்; இது நேரடியாகக் காணப்பட்டது, அனுமானத்தால் அல்ல.
5.60.7
आत्मजेषु परं स्नेहं सर्वभातिनि कुर्वते ।
प्रियामि चैषां कुर्वन्ति यथाशक्ति हितानि च ॥ ५.६०.७ ॥
தங்கள் மக்களிடம் மக்கள் மிகுந்த அன்பு கொள்கிறார்கள்; தங்கள் சக்திக்கேற்ப அவர்களுக்கு விருப்பமானதும் நன்மை தருவதும் செய்கிறார்கள்.
5.60.8
एवमेवोपकर्तॄणां प्रायशो लक्षयामहे ।
इच्छन्ति बहुलं सन्तः प्रतिकर्तुं महत्प्रियम् ॥ ५.६०.८ ॥
இவ்வாறே, உதவி செய்தவர்களுக்குப் பதிலாக உதவி செய்ய நல்லோர் மிகவும் விரும்புவதை நாம் பொதுவாகக் காண்கிறோம்.
5.60.9
अग्निः साचिव्यर्ता स्यात्खाण्डवे तत्कृतं स्मरन् ।
अर्जुनस्यापि भीमेऽस्मिन्कुरुपाण्डुसमागमे ॥ ५.६०.९ ॥
காண்டவ வனத்தில் அர்ஜுனன் செய்ததை நினைவுகூர்ந்து, குரு-பாண்டவர்களின் இந்தச் சந்திப்பில் அக்னியும் உதவியாளராக இருப்பான்.
5.60.10
जातिगृद्ध्याऽभिपन्नाश्च पाण्डवानामनेकशः ।
धर्मादयः समेष्यन्ति समाहूता दिवौकसः ॥ ५.६०.१० ॥
குலப்பற்றால் பாண்டவர்களுக்காக பலமுறை துன்புற்றவர்களாக, தர்மன் முதலான தேவர்கள் அழைக்கப்பட்டு ஒன்றுகூடுவார்கள்.
5.60.11
भीष्मद्रोणकृपादीनां भयादशनिसन्निभम् ।
रिरक्षिषन्तः संरभ्यं गमिष्यन्तीति मे मतिः ॥ ५.६०.११ ॥
பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர் முதலானவர்களின் இடியைப் போன்ற அச்சத்திலிருந்து அவர்களைக் காக்க விரும்பி, அவர்கள் வேகத்துடன் செல்வார்கள் என்பது என் கருத்து.
5.60.12
ते देवैः सहिताः पार्था न शक्याः प्रतिवीक्षितुम् ।
मानुषेण नरव्याघ्रा वीर्यवन्तोऽस्त्रपारगाः ॥ ५.६०.१२ ॥
தேவர்களால் சூழப்பட்ட அந்தப் பிருதையின் மக்களான பாண்டவர்கள், மனிதர்களின் பார்வைக்கு எதிர்நிற்க முடியாதவர்கள்; அவர்கள் ஆண்களில் புலிகள், வீரர்கள், ஆயுதக்கலையில் தேர்ந்தவர்கள்.
5.60.13
दुरासदं यस्य दिव्यं गाण्डीवं धनुरुत्तमम् ।
वारुणौ चाक्षयौ दिव्यौ शरपूर्णौ महेषुधी ॥ ५.६०.१३ ॥
எவருடைய தெய்வீக காண்டீவம் என்ற உயர்ந்த வில் வெல்ல முடியாதது; வருணனுடைய அழியாத இரண்டு தெய்வீக அம்புக்கூடுகள் அம்புகளால் நிரம்பியவை.
5.60.14
वानरश्च ध्वजे दिव्यो निःसङ्गे धूमवद्गतिः ।
रथश्च चतुरन्तायां यस्य नास्ति समः क्षितौ ॥ ५.६०.१४ ॥
எவருடைய கொடியில் தெய்வீக குரங்கு உள்ளதோ, தடையின்றி புகைபோல் செல்லும் இயக்கமுடையதோ, நான்கு திசைகளிலும் எவருடைய தேருக்கு இணையான தேர் பூமியில் இல்லையோ.
5.60.15
महामेघनिभश्चापि निर्घोषः श्रूयते जनैः ।
महाशनिसमः शब्दःत शात्रवाणां भयंकरः ॥ ५.६०.१५ ॥
பெரிய மேகத்தைப் போன்ற அவருடைய முழக்கமும் மக்களால் கேட்கப்படுகிறது; பெரிய இடி போன்ற அவருடைய ஒலி பகைவர்களுக்குப் பயங்கரமானது.
5.60.16
यं चातिमानुषं वीर्ये कृत्स्नो लोको व्यवस्यति ।
देवानामपि जेतारं यं विदुः पार्थिवा रणे ॥ ५.६०.१६ ॥
எவருடைய வீரத்தை முழு உலகமும் மனிதருக்கு மேலானது என்று கருதுகிறதோ, போரில் தேவர்களையும் வெல்பவர் என்று அரசர்கள் அறிந்திருக்கிறார்களோ.
5.60.17
शतानि पञ्च चैवेषून्यो गृह्णन्नैव दृश्यते ।
निमेषान्तरमात्रेण मुञ्चन्दूरं च पातयन् ॥ ५.६०.१७ ॥
ஐநூறு அம்புகளை எடுக்கும்போதும் தெரியாதவர்; ஒரு இமைப்பொழுதில் அம்புகளை எய்து தொலைவிலுள்ளவற்றையும் வீழ்த்துபவர்.
5.60.18
यमाह भीष्मो द्रोणश्च कृपो द्रौणिस्तथैव च ।
मद्रराजस्तथा शल्यो मध्यस्था ये च मानवाः ॥ ५.६०.१८ ॥
பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர், துரோணரின் மகன், மத்ரராஜன் சல்யர் மற்றும் நடுநிலையாளர்களான மனிதர்கள் எவரைப் பற்றிச் சொன்னார்களோ.
5.60.19
युद्धायावस्थितं पार्थं पार्थिवैरतिमानुषैः ।
अशक्यं रथशार्दूलं पराजेतुमरिंदमम् ॥ ५.६०.१९ ॥
போருக்காக நிற்கும் பார்த்தனை, மனிதருக்கு மீறிய அரசர்களால் தோற்கடிக்க இயலாது; அவன் தேர்வீரர்களில் புலி, எதிரிகளை அடக்குபவன்.
5.60.20
क्षिपत्येकेन वेगेन पञ्चबाणशतानि यः ।
सदृशं बाहुवीर्येण कार्तवीर्यस्य पाण्डवम् ॥ ५.६०.२० ॥
ஒரே வேகத்தில் ஐநூறு அம்புகளை எய்பவன்; தன் கைவலிமையில் கார்த்தவீர்யனுக்கு இணையானவன் — அந்தப் பாண்டவன்.
5.60.21
तमर्जुनं महेष्वासं महेन्द्रोपेन्द्रविक्रमम् ।
निघ्नन्तमिव पश्याभि विमर्देऽस्मिन्महाहवे ॥ ५.६०.२१ ॥
அந்த மகாவில்லாளன் அர்ஜுனனை — இந்திரனுக்கும் உபேந்திரனுக்கும் நிகரான வீரம் கொண்டவனை — இந்தப் பெரும் போரின் நெரிசலில் அடித்து வீழ்த்துபவனாகக் காண்பாய்.
5.60.22
इत्येवं चिन्तयन्कृत्स्नमहोरात्राणि भारत ।
अनिद्रो निःसुखश्चास्मि कुरूणां शमचिन्तया ॥ ५.६०.२२ ॥
பாரதனே, இவ்வாறு இரவும் பகலும் முழுவதும் சிந்தித்துக்கொண்டு, குருக்களின் சமாதானத்தைப் பற்றிய கவலையால் நான் தூக்கமின்றி, சுகமின்றி இருக்கிறேன்.
5.60.23
क्षयोदयोऽयं सुमहान्कुरूणां प्रत्युपस्थितः ।
अस्य चेत्कलहन्यान्तः शमादन्यो न विद्यते ॥ ५.६०.२३ ॥
குருக்களுக்கு இந்த மாபெரும் அழிவின் எழுச்சி அருகில் வந்துவிட்டது; இந்தச் சண்டையின் முடிவு வந்தால், சமாதானத்தைத் தவிர வேறு வழி இல்லை.
5.60.24
शमो मे रोचते नित्यं पार्थैस्तात न विग्रहः ।
कुरुभ्यो हि सदा मन्ये पाण्डवाञ्शक्तिमत्तरान् ॥ ५.६०.२४ ॥
அன்பனே, பார்த்தர்களுடன் எனக்கு எப்போதும் சமாதானமே விருப்பம்; போர் அல்ல; பாண்டவர்கள் குருக்களை விட மிகுந்த வலிமை உடையவர்கள் என்று நான் எப்போதும் கருதுகிறேன்.