Mahābhārata · Adhyāya 5.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.62.1
तथा तु पृच्छन्तमतीव पार्थं ।
वैचित्रवीर्यं तमचिन्तयित्वा।
उवाच कर्णो धृतराष्ट्रपुत्रं ।
प्रहर्षयन्संसदि कौरवाणाम् ॥ ५.६२.१ ॥
Así, sin prestar atención a Vaicitravīrya mientras Pārtha le preguntaba con insistencia, Karṇa habló al hijo de Dhṛtarāṣṭra, alegrándolo en la asamblea de los Kurus.
5.62.2
मिथ्या प्रतिज्ञाय मया यदस्त्रं ।
रामात्कृतं ब्रह्ममयं पुरस्तात्।
विज्ञाय तेनास्मि तदैवमुक्त-
स्ते नान्तकाले प्रतिभास्यतीति ॥ ५.६२.२ ॥
Habiendo hecho falsamente un voto, antes obtuve de Rāma aquella arma compuesta de poder sagrado. Sabiéndolo, él entonces me dijo: 'En el momento de tu muerte no te vendrá a la mente.'
5.62.3
महापराधे ह्यपि यन्न तेन ।
महर्षिणाऽहं गुरुणा च शप्तः ।
शक्तः प्रदग्धुं ह्यपि तिग्मतेजाः ।
ससागरामप्यवनिं महर्षिः ॥ ५.६२.३ ॥
Ni siquiera por una gran falta me maldijo aquel gran sabio, mi maestro. Ese sabio de radiancia penetrante es capaz de quemar incluso la tierra con sus océanos.
5.62.4
प्रसादितं ह्यस्य मया मनोऽभू-
च्छुश्रूषया स्वेन च पौरुषेण
तदस्ति चास्त्रं मम सावशेषं ।
तस्मात्समर्थोऽस्मि ममैष भारः ॥ ५.६२.४ ॥
Con mi servicio y mi propio esfuerzo había complacido su ánimo. Aquella arma aún permanece en mí en parte; por tanto, soy capaz; esta carga es mía.
5.62.5
निमेषमात्रात्तमृषेः प्रसाद-
मवाप्य पाञ्चालकरूशमत्स्यान्।
निहत्य पार्थान्सह पुत्रपौत्रै-
र्लोकानहं शस्त्रजितान्प्रपत्स्ये ॥ ५.६२.५ ॥
Habiendo obtenido en un instante el favor del sabio, mataré a los Pañcālas, Karūṣas y Matsyas, y a los hijos de Pṛthā junto con sus hijos y nietos, y alcanzaré los mundos conquistados con armas.
5.62.6
पितामहस्तिष्ठतु ते समीपे ।
द्रोणश्च सर्वे च नरेन्द्रमुख्याः ।
ऋषिप्रसादेन बलेन गत्वा ।
पार्थान्हनिष्यामि ममैष भारः ॥ ५.६२.६ ॥
Que el abuelo se quede junto a ti, y Droṇa y todos los principales de los reyes. Por la gracia del sabio y con mi fuerza, iré y mataré a los hijos de Pṛthā; esta carga es mía.
5.62.7
एवं ब्रुवन्तं तमुवाच भीष्मः ।
किं कत्थसे कालपरीतबुद्धे।
न कर्ण जानासि यथा प्रधाने ।
हते हताः स्युर्धृतराष्ट्रपुत्राः ॥ ५.६२.७ ॥
A él, que hablaba así, Bhīṣma le dijo: '¡Oh tú, cuyo juicio ha sido vencido por el tiempo!, ¿por qué te jactas? Oh Karṇa, ¿no sabes que, al caer el jefe, los hijos de Dhṛtarāṣṭra serán muertos?'
5.62.8
यत्खाण्डवं दाहयता कृतं हि ।
कृष्णद्वितीयेन धनञ्जयेन।
श्रुत्वैव तत्कर्म नियन्तुमात्मा ।
युक्तस्त्वया वै सहबान्धवेन ॥ ५.६२.८ ॥
Aquella hazaña de Dhanañjaya, que quemó Khāṇḍava con Kṛṣṇa como segundo: al oírla, tú mismo tuviste que contenerte junto con tus parientes.
5.62.9
यां चापि शक्तिं त्रिदशाधिपस्ते ।
ददौ महात्मा भगवान्महेन्द्रः।
भस्मीकृतां तां समरे विशीर्णां ।
चक्राहतां द्रक्ष्यसि केशवेन ॥ ५.६२.९ ॥
Y aquella śakti que te dio el magnánimo y bienaventurado Mahendra, señor de los dioses: reducida a cenizas, quebrada en la batalla, herida por el disco, la verás por obra de Keśava.
5.62.10
यस्ते शरः सर्पमुखो विभाति ।
सदाऽग्र्यमाल्यैर्महितः प्रयत्नात्।
स पाण्डुपुत्राभिहतः शरौघैः ।
सह त्वया यास्यति कर्ण नाशम् ॥ ५.६२.१० ॥
Esa tu flecha de rostro de serpiente, que brilla siempre honrada con las mejores guirnaldas y cuidada con esmero, herida por la lluvia de flechas del hijo de Pāṇḍu, también irá a la destrucción junto contigo, oh Karṇa.
5.62.11
बाणस्य भौमस्य च कर्ण हन्ता ।
किरीटिनं रक्षति वासुदेवः ।
यस्त्वादृशानां च वरीयसां च ।
हन्ता रिपूणां तुमुले प्रगाढे ॥ ५.६२.११ ॥
Karṇa, el matador de la flecha de Bhauma es Vāsudeva; él protege a Arjuna el de la diadema. Él es quien abate a los de tu clase y a los mejores enemigos en la feroz y tumultuosa batalla.
5.62.12
असंशयं वृष्णिपतिर्यथोक्त-
स्तथा च भूयांश्च ततो महात्मा।
अहं यदुक्तः परुषं तु किंचि-
त्पितामहस्तस्य फलं शृणोतु ॥ ५.६२.१२ ॥
Sin duda el señor de los Vṛṣṇis ha hablado tal como se dijo, y el magnánimo ha dicho aún más. Que el abuelo escuche las consecuencias de las duras palabras que yo he pronunciado.
5.62.13
न्यस्यामि शस्त्राणि न जातु सङ्ख्ये ।
पितामहो द्रक्ष्यति मां सभायाम्।
त्वयि प्रशान्ते तु मम प्रभावं ।
द्रक्ष्यन्ति सर्वे भुवि भूमिपालाः ॥ ५.६२.१३ ॥
Nunca depondré mis armas en la batalla. El abuelo me verá en la asamblea. Cuando tú te hayas calmado, todos los reyes de la tierra verán mi poder.
5.62.14
इत्येवमुक्त्वा स महाधनुष्मान् ।
हित्वा सभां स्वं भवनं जगाम ।
भीष्मस्तु दुर्योधनमेव राजन् ।
मध्ये कुरूणां प्रहसन्नुवाच ॥ ५.६२.१४ ॥
Habiendo hablado así, aquel gran arquero abandonó la asamblea y se fue a su morada. Entonces, oh rey, Bhīṣma, riendo en medio de los Kuru, habló a Duryodhana mismo.
5.62.15
सत्यप्रतिज्ञः किल सूतपुत्र-
स्तथा कस भारं विषहेत कस्मात्।
व्यूहं प्रतिव्यूह्य शिरांसि भित्त्वा ।
लोकक्षयं पश्यत भीमसेनात् ॥ ५.६२.१५ ॥
Ciertamente el hijo del cochero, fiel a su voto, es así; pero ¿por qué y cómo soportaría él esa carga? Mirad: una vez que haya dispuesto la formación contraria y partido las cabezas, la destrucción del mundo a manos de Bhīmasena.
5.62.16
आवन्त्यकालिङ्गजयद्रथेषु ।
चेदिध्वजे तिष्ठति बाह्लिके च।
अहं हनिष्यामि सदा परेषां ।
सहस्रशश्चायुतशश्च योधान् ॥ ५.६२.१६ ॥
Entre los Āvantyas, los Kāliṅgas, Jayadratha, el portador del estandarte de Cedi y los Bāhlikas que allí permanecen, yo abatiré siempre a los guerreros enemigos por miles y decenas de miles.
5.62.17
यदैव रामे भगवत्यनिन्द्ये ।
ब्रह्मब्रुवाणः कृतवांस्तदस्त्रम्।
तदैव धर्मश्च तषश्च नष्टं ।
वैकर्तनस्याधमपूरुषस्य ॥ ५.६२.१७ ॥
En el mismo momento en que, hablando falsamente como brahmán, obtuvo esa arma del irreprochable y venerable Rāma, se perdieron el dharma y la austeridad de aquel hombre vil, el hijo de Vikartana.
5.62.18
तथोक्तवाक्ये नृपतीन्द्र भीष्मे ।
निक्षिप्य शस्त्राणि गते च कर्णे।
वैचित्रवीर्यस्य सुतोऽल्पबुद्धि-
र्दुर्योधनः शान्तनवं बभाषे ॥ ५.६२.१८ ॥
¡Oh, señor de los reyes! Cuando Bhīṣma hubo hablado así, y Karṇa, tras dejar sus armas, se había marchado, Duryodhana, el hijo de Vicitravīrya de mente corta, habló al hijo de Śāntanu.