మహాభారతం · అధ్యాయం 5.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.62.1
तथा तु पृच्छन्तमतीव पार्थं ।
वैचित्रवीर्यं तमचिन्तयित्वा।
उवाच कर्णो धृतराष्ट्रपुत्रं ।
प्रहर्षयन्संसदि कौरवाणाम् ॥ ५.६२.१ ॥
ఈ విధంగా అర్జునుడిని అధికంగా అడుగుతున్నప్పుడు, వైచిత్రవీర్యుడిని (ధృతరాష్ట్రుడిని) లెక్కచేయక, కర్ణుడు కౌరవుల సభలో ఆనందం కలిగిస్తూ ధృతరాష్ట్రుని కుమారునితో పలికాడు.
5.62.2
मिथ्या प्रतिज्ञाय मया यदस्त्रं ।
रामात्कृतं ब्रह्ममयं पुरस्तात्।
विज्ञाय तेनास्मि तदैवमुक्त-
स्ते नान्तकाले प्रतिभास्यतीति ॥ ५.६२.२ ॥
నేను ముందు అబద్ధపు ప్రతిజ్ఞ చేసి రాముని నుండి ఆ బ్రహ్మమయ అస్త్రాన్ని పొందాను. అది తెలుసుకొని ఆయన అప్పుడే నాతో, 'అంతకాలంలో అది నీకు గుర్తుకు రాదు' అని చెప్పాడు.
5.62.3
महापराधे ह्यपि यन्न तेन ।
महर्षिणाऽहं गुरुणा च शप्तः ।
शक्तः प्रदग्धुं ह्यपि तिग्मतेजाः ।
ससागरामप्यवनिं महर्षिः ॥ ५.६२.३ ॥
పెద్ద అపరాధానికి కూడా ఆ మహర్షి, నా గురువు, నన్ను శపించలేదు. తీక్ష్ణ తేజస్సు గల ఆ మహర్షి సముద్రాలతో కూడిన భూమిని కూడా దహించగలవాడు.
5.62.4
प्रसादितं ह्यस्य मया मनोऽभू-
च्छुश्रूषया स्वेन च पौरुषेण
तदस्ति चास्त्रं मम सावशेषं ।
तस्मात्समर्थोऽस्मि ममैष भारः ॥ ५.६२.४ ॥
నా సేవతో, నా స్వంత పౌరుషంతో ఆయన మనసును ప్రసన్నం చేశాను. ఇంకా మిగిలి ఉన్న ఆ అస్త్రం నా వద్ద ఉంది; అందువల్ల నేను సమర్థుడను. ఈ భారం నాదే.
5.62.5
निमेषमात्रात्तमृषेः प्रसाद-
मवाप्य पाञ्चालकरूशमत्स्यान्।
निहत्य पार्थान्सह पुत्रपौत्रै-
र्लोकानहं शस्त्रजितान्प्रपत्स्ये ॥ ५.६२.५ ॥
ఋషి అనుగ్రహాన్ని పొంది, ఒక్క క్షణంలోనే పాంచాలులను, కరూషులను, మత్స్యులను, కుమారులు మనవళ్లతో కూడిన పార్థులను సంహరించి, ఆయుధంతో జయించిన లోకాలను నేను పొందుతాను.
5.62.6
पितामहस्तिष्ठतु ते समीपे ।
द्रोणश्च सर्वे च नरेन्द्रमुख्याः ।
ऋषिप्रसादेन बलेन गत्वा ।
पार्थान्हनिष्यामि ममैष भारः ॥ ५.६२.६ ॥
పితామహుడు నీ దగ్గర ఉండనివ్వు; ద్రోణుడు, రాజులలో ముఖ్యులందరూ కూడా. ఋషి అనుగ్రహంతో, బలంతో వెళ్లి పార్థులను నేను చంపుతాను; ఈ భారం నాదే.
5.62.7
एवं ब्रुवन्तं तमुवाच भीष्मः ।
किं कत्थसे कालपरीतबुद्धे।
न कर्ण जानासि यथा प्रधाने ।
हते हताः स्युर्धृतराष्ट्रपुत्राः ॥ ५.६२.७ ॥
ఇలా మాట్లాడుతున్న అతనితో భీష్ముడు ఇలా అన్నాడు: 'కాలముచే మతి చెడినవాడా, ఎందుకు గొప్పలు చెప్పుకుంటావు? కర్ణా, ప్రధానుడు హతమైతే ధృతరాష్ట్రుని కుమారులు కూడా హతులౌతారని నీకు తెలియదా?'
5.62.8
यत्खाण्डवं दाहयता कृतं हि ।
कृष्णद्वितीयेन धनञ्जयेन।
श्रुत्वैव तत्कर्म नियन्तुमात्मा ।
युक्तस्त्वया वै सहबान्धवेन ॥ ५.६२.८ ॥
కృష్ణుని తోడుగా ఖాండవాన్ని దహించిన ధనంజయుడు చేసిన ఆ కర్మను విన్నంతనే, నీవు బంధువులతో కలిసి నిన్ను నిగ్రహించుకోవలసి వచ్చింది.
5.62.9
यां चापि शक्तिं त्रिदशाधिपस्ते ।
ददौ महात्मा भगवान्महेन्द्रः।
भस्मीकृतां तां समरे विशीर्णां ।
चक्राहतां द्रक्ष्यसि केशवेन ॥ ५.६२.९ ॥
దేవతల ప్రభువైన మహాత్ముడు భగవంతుడు మహేంద్రుడు నీకు ఇచ్చిన ఆ శక్తిని కూడా, యుద్ధంలో బూడిదైపోయి, ఛిన్నమై, చక్రంచే కొట్టబడినదిగా కేశవుని వలన నీవు చూస్తావు.
5.62.10
यस्ते शरः सर्पमुखो विभाति ।
सदाऽग्र्यमाल्यैर्महितः प्रयत्नात्।
स पाण्डुपुत्राभिहतः शरौघैः ।
सह त्वया यास्यति कर्ण नाशम् ॥ ५.६२.१० ॥
నీ సర్పముఖ బాణం, ఎల్లప్పుడూ శ్రేష్ఠమైన మాలలతో ప్రయత్నంగా పూజింపబడి ప్రకాశించేది, అదీ పాండుపుత్రుని బాణవర్షంచే కొట్టబడి, కర్ణా, నీతో పాటు నాశనాన్ని పొందుతుంది.
5.62.11
बाणस्य भौमस्य च कर्ण हन्ता ।
किरीटिनं रक्षति वासुदेवः ।
यस्त्वादृशानां च वरीयसां च ।
हन्ता रिपूणां तुमुले प्रगाढे ॥ ५.६२.११ ॥
కర్ణా, భౌముని బాణాన్ని సంహరించినవాడు వాసుదేవుడే; ఆయనే కిరీటి అర్జునుని రక్షిస్తాడు. నీవంటి శ్రేష్ఠులను కూడా భయంకరమైన తుముల యుద్ధంలో శత్రువులను సంహరించేవాడు ఆయనే.
5.62.12
असंशयं वृष्णिपतिर्यथोक्त-
स्तथा च भूयांश्च ततो महात्मा।
अहं यदुक्तः परुषं तु किंचि-
त्पितामहस्तस्य फलं शृणोतु ॥ ५.६२.१२ ॥
వృష్ణి ప్రభువు చెప్పినది నిస్సందేహంగా అలాగే ఉంది, ఆ మహాత్ముడు అంతకంటే ఎక్కువే చెప్పాడు. నేను కఠినంగా అన్న మాటల ఫలితాన్ని పితామహుడు వినుగాక.
5.62.13
न्यस्यामि शस्त्राणि न जातु सङ्ख्ये ।
पितामहो द्रक्ष्यति मां सभायाम्।
त्वयि प्रशान्ते तु मम प्रभावं ।
द्रक्ष्यन्ति सर्वे भुवि भूमिपालाः ॥ ५.६२.१३ ॥
యుద్ధంలో ఎన్నడూ ఆయుధాలను విడువను. పితామహుడు సభలో నన్ను చూస్తారు. నీవు శాంతించినప్పుడు, భూమిపై ఉన్న రాజులందరూ నా ప్రభావాన్ని చూస్తారు.
5.62.14
इत्येवमुक्त्वा स महाधनुष्मान् ।
हित्वा सभां स्वं भवनं जगाम ।
भीष्मस्तु दुर्योधनमेव राजन् ।
मध्ये कुरूणां प्रहसन्नुवाच ॥ ५.६२.१४ ॥
ఇలా చెప్పి ఆ మహాధనుర్ధారి సభను విడిచి తన భవనానికి వెళ్లిపోయాడు. ఓ రాజా, అప్పుడు భీష్ముడు కురువుల మధ్య దుర్యోధనుడితోనే నవ్వుతూ మాట్లాడాడు.
5.62.15
सत्यप्रतिज्ञः किल सूतपुत्र-
स्तथा कस भारं विषहेत कस्मात्।
व्यूहं प्रतिव्यूह्य शिरांसि भित्त्वा ।
लोकक्षयं पश्यत भीमसेनात् ॥ ५.६२.१५ ॥
సత్యప్రతిజ్ఞుడైన సూతపుత్రుడు నిజంగా అలాగే ఉన్నాడు; కానీ ఆ భారాన్ని ఎందుకు, ఎలా భరించగలడు? వ్యూహానికి ప్రతివ్యూహం పన్ని, తలలను చీల్చి, భీమసేనుని చేత జరిగే లోక వినాశాన్ని చూడండి.
5.62.16
आवन्त्यकालिङ्गजयद्रथेषु ।
चेदिध्वजे तिष्ठति बाह्लिके च।
अहं हनिष्यामि सदा परेषां ।
सहस्रशश्चायुतशश्च योधान् ॥ ५.६२.१६ ॥
ఆవంత్యులు, కళింగులు, జయద్రథుడు, చేది ధ్వజధారి, బాహ్లికులలో నిలిచిన శత్రు యోధులను నేను ఎల్లప్పుడూ వేలాదిగా, పదివేలుగా సంహరిస్తాను.
5.62.17
यदैव रामे भगवत्यनिन्द्ये ।
ब्रह्मब्रुवाणः कृतवांस्तदस्त्रम्।
तदैव धर्मश्च तषश्च नष्टं ।
वैकर्तनस्याधमपूरुषस्य ॥ ५.६२.१७ ॥
నిర్దోషుడు, పూజనీయుడు అయిన పరశురాముని వద్ద బ్రాహ్మణుడినని అబద్ధం చెప్పి ఆ అస్త్రాన్ని పొందినప్పుడే, ఆ అధముడైన వైకర్తనుని (కర్ణుని) ధర్మమూ తపస్సూ నశించాయి.
5.62.18
तथोक्तवाक्ये नृपतीन्द्र भीष्मे ।
निक्षिप्य शस्त्राणि गते च कर्णे।
वैचित्रवीर्यस्य सुतोऽल्पबुद्धि-
र्दुर्योधनः शान्तनवं बभाषे ॥ ५.६२.१८ ॥
ఓ రాజేంద్రా! భీష్ముడు అలా పలికిన తర్వాత, కర్ణుడు ఆయుధాలను విడిచి వెళ్లిపోయాక, విచిత్రవీర్యుని అల్పబుద్ధి కుమారుడు దుర్యోధనుడు శాంతనుని కుమారుడితో మాట్లాడాడు.