ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.62.1
तथा तु पृच्छन्तमतीव पार्थं ।
वैचित्रवीर्यं तमचिन्तयित्वा।
उवाच कर्णो धृतराष्ट्रपुत्रं ।
प्रहर्षयन्संसदि कौरवाणाम् ॥ ५.६२.१ ॥
ଏହିପରି ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଅତ୍ୟଧିକ ପଚାରୁଥିବା ବେଳେ, ବୈଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟ (ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର)ଙ୍କୁ ଗ୍ରାହ୍ୟ ନ କରି, କର୍ଣ୍ଣ କୌରବଙ୍କ ସଭାରେ ହର୍ଷ ଜନ୍ମାଇ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।
5.62.2
मिथ्या प्रतिज्ञाय मया यदस्त्रं ।
रामात्कृतं ब्रह्ममयं पुरस्तात्।
विज्ञाय तेनास्मि तदैवमुक्त-
स्ते नान्तकाले प्रतिभास्यतीति ॥ ५.६२.२ ॥
ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ମିଥ୍ୟା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି ରାମଙ୍କଠାରୁ ସେହି ବ୍ରହ୍ମମୟ ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଥିଲି। ତାହା ଜାଣି ସେ ସେତେବେଳେ ମୋତେ କହିଥିଲେ, 'ଅନ୍ତକାଳରେ ତାହା ତୁମକୁ ମନେ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ।'
5.62.3
महापराधे ह्यपि यन्न तेन ।
महर्षिणाऽहं गुरुणा च शप्तः ।
शक्तः प्रदग्धुं ह्यपि तिग्मतेजाः ।
ससागरामप्यवनिं महर्षिः ॥ ५.६२.३ ॥
ମହା ଅପରାଧ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେହି ମହର୍ଷି, ମୋର ଗୁରୁ, ମୋତେ ଶାପ ଦେଇ ନ ଥିଲେ। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତେଜ ଥିବା ସେହି ମହର୍ଷି ସମୁଦ୍ର ସହିତ ପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ ଦହନ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ।
5.62.4
प्रसादितं ह्यस्य मया मनोऽभू-
च्छुश्रूषया स्वेन च पौरुषेण
तदस्ति चास्त्रं मम सावशेषं ।
तस्मात्समर्थोऽस्मि ममैष भारः ॥ ५.६२.४ ॥
ମୋ ସେବା ଓ ମୋ ନିଜ ପୌରୁଷରେ ମୁଁ ତାଙ୍କ ମନକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲି। ମୋ ପାଖରେ ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ଏବେ ମଧ୍ୟ ଅବଶେଷ ରୂପେ ଅଛି; ତେଣୁ ମୁଁ ସମର୍ଥ। ଏହି ଭାର ମୋର ହିଁ।
5.62.5
निमेषमात्रात्तमृषेः प्रसाद-
मवाप्य पाञ्चालकरूशमत्स्यान्।
निहत्य पार्थान्सह पुत्रपौत्रै-
र्लोकानहं शस्त्रजितान्प्रपत्स्ये ॥ ५.६२.५ ॥
ଋଷିଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇ, ଏକ ନିମେଷ ମଧ୍ୟରେ ପାଞ୍ଚାଳ, କରୂଷ ଓ ମତ୍ସ୍ୟମାନଙ୍କୁ, ଏବଂ ପୁତ୍ରପୌତ୍ର ସହିତ ପାର୍ଥମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି, ଅସ୍ତ୍ରରେ ଜିତା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବି।
5.62.6
पितामहस्तिष्ठतु ते समीपे ।
द्रोणश्च सर्वे च नरेन्द्रमुख्याः ।
ऋषिप्रसादेन बलेन गत्वा ।
पार्थान्हनिष्यामि ममैष भारः ॥ ५.६२.६ ॥
ପିତାମହ ତୁମ ପାଖରେ ରହନ୍ତୁ, ଦ୍ରୋଣ ଓ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମସ୍ତେ ରହନ୍ତୁ। ଋଷିଙ୍କ କୃପା ଓ ବଳରେ ଯାଇ ମୁଁ ପାର୍ଥମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବି; ଏହି ଭାର ମୋର।
5.62.7
एवं ब्रुवन्तं तमुवाच भीष्मः ।
किं कत्थसे कालपरीतबुद्धे।
न कर्ण जानासि यथा प्रधाने ।
हते हताः स्युर्धृतराष्ट्रपुत्राः ॥ ५.६२.७ ॥
ଏପରି କହୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ: 'କାଳ ଦ୍ଵାରା ବୁଦ୍ଧି ହରାଇଥିବା, ତୁମେ କାହିଁକି ଗର୍ବ କରୁଛ? ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରଧାନ ହତ ହେଲେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ହତ ହେବେ ତାହା କ'ଣ ତୁମେ ଜାଣ ନାହଁ?'
5.62.8
यत्खाण्डवं दाहयता कृतं हि ।
कृष्णद्वितीयेन धनञ्जयेन।
श्रुत्वैव तत्कर्म नियन्तुमात्मा ।
युक्तस्त्वया वै सहबान्धवेन ॥ ५.६२.८ ॥
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦ୍ଵିତୀୟ ରଖି ଖାଣ୍ଡବ ଦହନ କରିଥିବା ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ସେହି କର୍ମ ଶୁଣିବା ମାତ୍ରେ ତୁମକୁ ବାନ୍ଧବମାନଙ୍କ ସହିତ ନିଜକୁ ସଂଯତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା।
5.62.9
यां चापि शक्तिं त्रिदशाधिपस्ते ।
ददौ महात्मा भगवान्महेन्द्रः।
भस्मीकृतां तां समरे विशीर्णां ।
चक्राहतां द्रक्ष्यसि केशवेन ॥ ५.६२.९ ॥
ଦେବତାଙ୍କ ଅଧିପତି ମହାତ୍ମା ଭଗବାନ ମହେନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ଦେଇଥିବା ସେହି ଶକ୍ତିକୁ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭସ୍ମୀଭୂତ, ଭଗ୍ନ, ଚକ୍ରାହତ ଅବସ୍ଥାରେ କେଶବଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ତୁମେ ଦେଖିବ।
5.62.10
यस्ते शरः सर्पमुखो विभाति ।
सदाऽग्र्यमाल्यैर्महितः प्रयत्नात्।
स पाण्डुपुत्राभिहतः शरौघैः ।
सह त्वया यास्यति कर्ण नाशम् ॥ ५.६२.१० ॥
ତୁମର ସର୍ପମୁଖ ବାଣ, ଯାହା ସର୍ବଦା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଳାରେ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ପୂଜିତ ହୋଇ ଝଲସେ, ତାହା ମଧ୍ୟ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କ ଶରସମୂହରେ ଆହତ ହୋଇ, ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ତୁମ ସହିତ ନାଶକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।
5.62.11
बाणस्य भौमस्य च कर्ण हन्ता ।
किरीटिनं रक्षति वासुदेवः ।
यस्त्वादृशानां च वरीयसां च ।
हन्ता रिपूणां तुमुले प्रगाढे ॥ ५.६२.११ ॥
ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ଭୌମଙ୍କ ବାଣର ହନ୍ତା ବାସୁଦେବ; ସେ କିରୀଟୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ତୁମ ପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଘୋର ତୁମୁଳ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରନ୍ତି ସେ।
5.62.12
असंशयं वृष्णिपतिर्यथोक्त-
स्तथा च भूयांश्च ततो महात्मा।
अहं यदुक्तः परुषं तु किंचि-
त्पितामहस्तस्य फलं शृणोतु ॥ ५.६२.१२ ॥
ବୃଷ୍ଣିପତି ଯେପରି କହିଲେ, ନିଃସନ୍ଦେହ ତାହା ସେପରି; ଏବଂ ସେହି ମହାତ୍ମା ତାହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ କହିଲେ। ମୁଁ ଯାହା କିଛି କଠୋର କଥା କହିଛି, ତାହାର ଫଳ ପିତାମହ ଶୁଣନ୍ତୁ।
5.62.13
न्यस्यामि शस्त्राणि न जातु सङ्ख्ये ।
पितामहो द्रक्ष्यति मां सभायाम्।
त्वयि प्रशान्ते तु मम प्रभावं ।
द्रक्ष्यन्ति सर्वे भुवि भूमिपालाः ॥ ५.६२.१३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ କଦାପି ଅସ୍ତ୍ର ରଖିବି ନାହିଁ। ପିତାମହ ସଭାରେ ମୋତେ ଦେଖିବେ। ତୁମେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ରାଜା ମୋର ପ୍ରଭାବ ଦେଖିବେ।
5.62.14
इत्येवमुक्त्वा स महाधनुष्मान् ।
हित्वा सभां स्वं भवनं जगाम ।
भीष्मस्तु दुर्योधनमेव राजन् ।
मध्ये कुरूणां प्रहसन्नुवाच ॥ ५.६२.१४ ॥
ଏପରି କହି ସେହି ମହାଧନୁର୍ଧର ସଭା ଛାଡ଼ି ନିଜ ଭବନକୁ ଗଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ଭୀଷ୍ମ କୌରବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହସି ହସି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ କହିଲେ।
5.62.15
सत्यप्रतिज्ञः किल सूतपुत्र-
स्तथा कस भारं विषहेत कस्मात्।
व्यूहं प्रतिव्यूह्य शिरांसि भित्त्वा ।
लोकक्षयं पश्यत भीमसेनात् ॥ ५.६२.१५ ॥
ସତ୍ୟପ୍ରତିଜ୍ଞ ସୂତପୁତ୍ର ପ୍ରକୃତରେ ସେପରି; କିନ୍ତୁ ସେ କାହିଁକି ଓ କିପରି ସେହି ଭାର ସହିବ? ବ୍ୟୂହ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିବ୍ୟୂହ ରଚି, ମସ୍ତକ ଭାଙ୍ଗି, ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଲୋକକ୍ଷୟ ଦେଖ।
5.62.16
आवन्त्यकालिङ्गजयद्रथेषु ।
चेदिध्वजे तिष्ठति बाह्लिके च।
अहं हनिष्यामि सदा परेषां ।
सहस्रशश्चायुतशश्च योधान् ॥ ५.६२.१६ ॥
ଆବନ୍ତ୍ୟ, କଳିଙ୍ଗ, ଜୟଦ୍ରଥ, ଚେଦିଧ୍ୱଜ ଓ ବାହ୍ଲିକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇଥିବା ଶତ୍ରୁ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ସର୍ବଦା ହଜାର ହଜାର ଓ ଦଶ ହଜାର ସଂଖ୍ୟାରେ ବଧ କରିବି।
5.62.17
यदैव रामे भगवत्यनिन्द्ये ।
ब्रह्मब्रुवाणः कृतवांस्तदस्त्रम्।
तदैव धर्मश्च तषश्च नष्टं ।
वैकर्तनस्याधमपूरुषस्य ॥ ५.६२.१७ ॥
ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ପୂଜ୍ୟ ପରଶୁରାମଙ୍କ ନିକଟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୋଲି ମିଥ୍ୟା କହି ସେ ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଲାବେଳେ, ସେହି ଅଧମ ପୁରୁଷ ବୈକର୍ତନଙ୍କ (କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ) ଧର୍ମ ଓ ତପସ୍ୟା ନଷ୍ଟ ହେଲା।
5.62.18
तथोक्तवाक्ये नृपतीन्द्र भीष्मे ।
निक्षिप्य शस्त्राणि गते च कर्णे।
वैचित्रवीर्यस्य सुतोऽल्पबुद्धि-
र्दुर्योधनः शान्तनवं बभाषे ॥ ५.६२.१८ ॥
ହେ ନୃପତୀନ୍ଦ୍ର! ଭୀଷ୍ମ ଏପରି କହିବା ପରେ ଓ କର୍ଣ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ରଖି ଚାଲିଗଲା ପରେ, ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅଳ୍ପବୁଦ୍ଧି ପୁତ୍ର ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଶାନ୍ତନୁ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।