Mahābhārata · Adhyāya 5.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.62.1
तथा तु पृच्छन्तमतीव पार्थं ।
वैचित्रवीर्यं तमचिन्तयित्वा।
उवाच कर्णो धृतराष्ट्रपुत्रं ।
प्रहर्षयन्संसदि कौरवाणाम् ॥ ५.६२.१ ॥
So sprach Karṇa, ohne auf Vaicitravīrya zu achten, während Pārtha ihn ausführlich befragte, zum Sohn Dhṛtarāṣṭras und erfreute ihn in der Versammlung der Kurus.
5.62.2
मिथ्या प्रतिज्ञाय मया यदस्त्रं ।
रामात्कृतं ब्रह्ममयं पुरस्तात्।
विज्ञाय तेनास्मि तदैवमुक्त-
स्ते नान्तकाले प्रतिभास्यतीति ॥ ५.६२.२ ॥
Nachdem ich ein falsches Gelübde abgelegt hatte, erhielt ich einst von Rāma jene Waffe aus heiligem Brahman. Als er dies erkannte, sprach er zu mir: 'Im Augenblick deines Todes wird sie dir nicht in den Sinn kommen.'
5.62.3
महापराधे ह्यपि यन्न तेन ।
महर्षिणाऽहं गुरुणा च शप्तः ।
शक्तः प्रदग्धुं ह्यपि तिग्मतेजाः ।
ससागरामप्यवनिं महर्षिः ॥ ५.६२.३ ॥
Selbst für ein großes Vergehen hat mich jener große Weise, mein Lehrer, nicht verflucht. Dieser Weise von scharfem Glanz vermag sogar die Erde mit ihren Meeren zu verbrennen.
5.62.4
प्रसादितं ह्यस्य मया मनोऽभू-
च्छुश्रूषया स्वेन च पौरुषेण
तदस्ति चास्त्रं मम सावशेषं ।
तस्मात्समर्थोऽस्मि ममैष भारः ॥ ५.६२.४ ॥
Durch meinen Dienst und meine eigene Anstrengung hatte ich seinen Sinn besänftigt. Jene Waffe ist mir noch teilweise geblieben, darum bin ich fähig; diese Last ist die meine.
5.62.5
निमेषमात्रात्तमृषेः प्रसाद-
मवाप्य पाञ्चालकरूशमत्स्यान्।
निहत्य पार्थान्सह पुत्रपौत्रै-
र्लोकानहं शस्त्रजितान्प्रपत्स्ये ॥ ५.६२.५ ॥
Nachdem ich in einem Augenblick die Gunst des Weisen erlangt habe, werde ich die Pañcālas, Karūṣas und Matsyas erschlagen, und die Söhne Pṛthās samt ihren Söhnen und Enkeln, und die durch Waffen erworbenen Welten erlangen.
5.62.6
पितामहस्तिष्ठतु ते समीपे ।
द्रोणश्च सर्वे च नरेन्द्रमुख्याः ।
ऋषिप्रसादेन बलेन गत्वा ।
पार्थान्हनिष्यामि ममैष भारः ॥ ५.६२.६ ॥
Der Großvater möge bei dir stehen, und Droṇa und alle führenden Könige. Durch die Gnade des Weisen und mit meiner Kraft werde ich gehen und die Söhne Pṛthās töten; diese Last ist die meine.
5.62.7
एवं ब्रुवन्तं तमुवाच भीष्मः ।
किं कत्थसे कालपरीतबुद्धे।
न कर्ण जानासि यथा प्रधाने ।
हते हताः स्युर्धृतराष्ट्रपुत्राः ॥ ५.६२.७ ॥
Zu ihm, der so sprach, sagte Bhīṣma: 'Du, dessen Verstand von der Zeit überwältigt ist, warum prahlst du? O Karṇa, weißt du nicht, dass die Söhne Dhṛtarāṣṭras getötet werden, wenn der Anführer erschlagen ist?'
5.62.8
यत्खाण्डवं दाहयता कृतं हि ।
कृष्णद्वितीयेन धनञ्जयेन।
श्रुत्वैव तत्कर्म नियन्तुमात्मा ।
युक्तस्त्वया वै सहबान्धवेन ॥ ५.६२.८ ॥
Jene Tat Dhanañjayas, der Khāṇḍava mit Kṛṣṇa als zweitem verbrannte: Schon als du davon hörtest, musstest du dich mit deinen Verwandten zurückhalten.
5.62.9
यां चापि शक्तिं त्रिदशाधिपस्ते ।
ददौ महात्मा भगवान्महेन्द्रः।
भस्मीकृतां तां समरे विशीर्णां ।
चक्राहतां द्रक्ष्यसि केशवेन ॥ ५.६२.९ ॥
Und jene Śakti, die dir der großherzige, gesegnete Mahendra, Herr der Götter, gab – zu Asche verbrannt, im Kampf zerbrochen, vom Diskus getroffen –, wirst du durch Keśava sehen.
5.62.10
यस्ते शरः सर्पमुखो विभाति ।
सदाऽग्र्यमाल्यैर्महितः प्रयत्नात्।
स पाण्डुपुत्राभिहतः शरौघैः ।
सह त्वया यास्यति कर्ण नाशम् ॥ ५.६२.१० ॥
Dein schlangenköpfiger Pfeil, der leuchtet, immer mit den besten Girlanden geehrt und sorgsam gepflegt – vom Pfeilhagel des Pāṇḍu-Sohnes getroffen, wird auch er mit dir ins Verderben gehen, o Karṇa.
5.62.11
बाणस्य भौमस्य च कर्ण हन्ता ।
किरीटिनं रक्षति वासुदेवः ।
यस्त्वादृशानां च वरीयसां च ।
हन्ता रिपूणां तुमुले प्रगाढे ॥ ५.६२.११ ॥
Karṇa, der Bezwinger des Pfeils des Bhauma ist Vāsudeva; er beschützt den diademgeschmückten Arjuna. Er ist der Töter derer, die dir gleichen, und der trefflichsten Feinde im tosenden, verbissenen Kampf.
5.62.12
असंशयं वृष्णिपतिर्यथोक्त-
स्तथा च भूयांश्च ततो महात्मा।
अहं यदुक्तः परुषं तु किंचि-
त्पितामहस्तस्य फलं शृणोतु ॥ ५.६२.१२ ॥
Zweifellos hat der Herr der Vṛṣṇi so gesprochen, wie gesagt wurde, und der Großmütige hat noch mehr gesagt. Der Großvater möge die Folge der harten Worte hören, die ich gesprochen habe.
5.62.13
न्यस्यामि शस्त्राणि न जातु सङ्ख्ये ।
पितामहो द्रक्ष्यति मां सभायाम्।
त्वयि प्रशान्ते तु मम प्रभावं ।
द्रक्ष्यन्ति सर्वे भुवि भूमिपालाः ॥ ५.६२.१३ ॥
Ich werde meine Waffen im Kampf niemals niederlegen. Der Großvater wird mich in der Versammlung sehen. Wenn du beruhigt bist, werden alle Könige der Erde meine Macht sehen.
5.62.14
इत्येवमुक्त्वा स महाधनुष्मान् ।
हित्वा सभां स्वं भवनं जगाम ।
भीष्मस्तु दुर्योधनमेव राजन् ।
मध्ये कुरूणां प्रहसन्नुवाच ॥ ५.६२.१४ ॥
So sprechend verließ jener große Bogenschütze die Versammlung und ging in sein eigenes Haus. Da, o König, sprach Bhīṣma, inmitten der Kuru lachend, zu Duryodhana selbst.
5.62.15
सत्यप्रतिज्ञः किल सूतपुत्र-
स्तथा कस भारं विषहेत कस्मात्।
व्यूहं प्रतिव्यूह्य शिरांसि भित्त्वा ।
लोकक्षयं पश्यत भीमसेनात् ॥ ५.६२.१५ ॥
Gewiss ist der Wagenlenkersohn, treu seinem Gelübde, so; doch warum und wie sollte er jene Last ertragen? Seht: Nachdem er eine Gegenaufstellung gebildet und die Häupter gespalten hat, die Vernichtung der Welt durch Bhīmasena.
5.62.16
आवन्त्यकालिङ्गजयद्रथेषु ।
चेदिध्वजे तिष्ठति बाह्लिके च।
अहं हनिष्यामि सदा परेषां ।
सहस्रशश्चायुतशश्च योधान् ॥ ५.६२.१६ ॥
Unter den Āvantyas, Kāliṅgas, Jayadratha, dem Träger der Cedi-Fahne und den Bāhlikas, die dort stehen, werde ich die feindlichen Krieger stets zu Tausenden und Zehntausenden erschlagen.
5.62.17
यदैव रामे भगवत्यनिन्द्ये ।
ब्रह्मब्रुवाणः कृतवांस्तदस्त्रम्।
तदैव धर्मश्च तषश्च नष्टं ।
वैकर्तनस्याधमपूरुषस्य ॥ ५.६२.१७ ॥
Eben in dem Augenblick, als er den Waffe vom makellosen, ehrwürdigen Rāma erlangte, indem er sich als Brahmane ausgab, gingen Dharma und Askese jenes niederträchtigen Mannes, des Sohnes des Vikartana, verloren.
5.62.18
तथोक्तवाक्ये नृपतीन्द्र भीष्मे ।
निक्षिप्य शस्त्राणि गते च कर्णे।
वैचित्रवीर्यस्य सुतोऽल्पबुद्धि-
र्दुर्योधनः शान्तनवं बभाषे ॥ ५.६२.१८ ॥
O Herr der Könige! Nachdem Bhīṣma so gesprochen hatte und Karṇa seine Waffen niedergelegt hatte und fortgegangen war, sprach Duryodhana, der kurzsichtige Sohn des Vicitravīrya, zu Śāntanus Sohn.