മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.62.1
तथा तु पृच्छन्तमतीव पार्थं ।
वैचित्रवीर्यं तमचिन्तयित्वा।
उवाच कर्णो धृतराष्ट्रपुत्रं ।
प्रहर्षयन्संसदि कौरवाणाम् ॥ ५.६२.१ ॥
ഇങ്ങനെ പാർത്ഥനെ അതിശയമായി ചോദ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, വൈചിത്രവീര്യനെ ഗണിക്കാതെ, കർണൻ കൗരവസഭയിൽ സന്തോഷം ജനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനോട് പറഞ്ഞു.
5.62.2
मिथ्या प्रतिज्ञाय मया यदस्त्रं ।
रामात्कृतं ब्रह्ममयं पुरस्तात्।
विज्ञाय तेनास्मि तदैवमुक्त-
स्ते नान्तकाले प्रतिभास्यतीति ॥ ५.६२.२ ॥
മുമ്പ് ഞാൻ വ്യാജ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത് രാമനിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മമയമായ ആ അസ്ത്രം നേടിയിരുന്നു. അത് അറിഞ്ഞ അദ്ദേഹം അപ്പോൾത്തന്നെ എന്നോട് പറഞ്ഞു, 'മരണസമയത്ത് അത് നിനക്ക് ഓർമ്മ വരില്ല' എന്ന്.
5.62.3
महापराधे ह्यपि यन्न तेन ।
महर्षिणाऽहं गुरुणा च शप्तः ।
शक्तः प्रदग्धुं ह्यपि तिग्मतेजाः ।
ससागरामप्यवनिं महर्षिः ॥ ५.६२.३ ॥
വലിയ അപരാധത്തിനും ആ മഹർഷി, എന്റെ ഗുരു, എന്നെ ശപിച്ചില്ല. തീക്ഷ്ണതേജസ്സുള്ള ആ മഹർഷിക്ക് സമുദ്രങ്ങളോടുകൂടിയ ഭൂമിയെയും ദഹിപ്പിക്കാൻ കഴിയും.
5.62.4
प्रसादितं ह्यस्य मया मनोऽभू-
च्छुश्रूषया स्वेन च पौरुषेण
तदस्ति चास्त्रं मम सावशेषं ।
तस्मात्समर्थोऽस्मि ममैष भारः ॥ ५.६२.४ ॥
എന്റെ സേവനംകൊണ്ടും എന്റെ സ്വന്തം പൗരുഷംകൊണ്ടും ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് പ്രസന്നമാക്കി. ശേഷിച്ച ആ അസ്ത്രം എന്റെ പക്കലുണ്ട്; അതിനാൽ ഞാൻ സമർത്ഥനാണ്. ഈ ഭാരം എന്റേതുതന്നെ.
5.62.5
निमेषमात्रात्तमृषेः प्रसाद-
मवाप्य पाञ्चालकरूशमत्स्यान्।
निहत्य पार्थान्सह पुत्रपौत्रै-
र्लोकानहं शस्त्रजितान्प्रपत्स्ये ॥ ५.६२.५ ॥
ഋഷിയുടെ അനുഗ്രഹം നേടി, ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ പാഞ്ചാലരെയും കരൂഷരെയും മത്സ്യരെയും, പുത്രപൗത്രന്മാരോടുകൂടിയ പാർത്ഥരെയും വധിച്ച് ആയുധത്താൽ ജയിച്ച ലോകങ്ങളിൽ ഞാൻ എത്തും.
5.62.6
पितामहस्तिष्ठतु ते समीपे ।
द्रोणश्च सर्वे च नरेन्द्रमुख्याः ।
ऋषिप्रसादेन बलेन गत्वा ।
पार्थान्हनिष्यामि ममैष भारः ॥ ५.६२.६ ॥
പിതാമഹൻ നിന്റെ സമീപത്ത് നിൽക്കട്ടെ; ദ്രോണനും രാജാക്കന്മാരിൽ പ്രധാനികളെല്ലാവരും. ഋഷിയുടെ അനുഗ്രഹത്താലും ബലത്താലും ചെന്ന് ഞാൻ പാർത്ഥന്മാരെ വധിക്കും; ഈ ഭാരം എന്റേതാണ്.
5.62.7
एवं ब्रुवन्तं तमुवाच भीष्मः ।
किं कत्थसे कालपरीतबुद्धे।
न कर्ण जानासि यथा प्रधाने ।
हते हताः स्युर्धृतराष्ट्रपुत्राः ॥ ५.६२.७ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞവനോട് ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു: 'കാലത്താൽ ബുദ്ധി മയങ്ങിയവനേ, എന്തിന് പുകഴ്ത്തുന്നു? കർണാ, പ്രധാനൻ വധിക്കപ്പെട്ടാൽ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരും വധിക്കപ്പെടുമെന്ന് നീ അറിയുന്നില്ലേ?'
5.62.8
यत्खाण्डवं दाहयता कृतं हि ।
कृष्णद्वितीयेन धनञ्जयेन।
श्रुत्वैव तत्कर्म नियन्तुमात्मा ।
युक्तस्त्वया वै सहबान्धवेन ॥ ५.६२.८ ॥
കൃഷ്ണനെ രണ്ടാമനാക്കി ഖാണ്ഡവം ദഹിപ്പിച്ച ധനഞ്ജയന്റെ ആ കർമം കേട്ടപ്പോഴേ, നീ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം നിന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടി വന്നു.
5.62.9
यां चापि शक्तिं त्रिदशाधिपस्ते ।
ददौ महात्मा भगवान्महेन्द्रः।
भस्मीकृतां तां समरे विशीर्णां ।
चक्राहतां द्रक्ष्यसि केशवेन ॥ ५.६२.९ ॥
ദേവാധിപനായ മഹാത്മാവ് ഭഗവാൻ മഹേന്ദ്രൻ നിനക്കു നൽകിയ ആ ശക്തിയും, യുദ്ധത്തിൽ ഭസ്മമായി, ചിതറി, ചക്രത്താൽ ഹതമായതായി കേശവനാൽ നീ കാണും.
5.62.10
यस्ते शरः सर्पमुखो विभाति ।
सदाऽग्र्यमाल्यैर्महितः प्रयत्नात्।
स पाण्डुपुत्राभिहतः शरौघैः ।
सह त्वया यास्यति कर्ण नाशम् ॥ ५.६२.१० ॥
നിന്റെ സർപ്പമുഖബാണം, എപ്പോഴും ശ്രേഷ്ഠമായ മാലകളാൽ ശ്രദ്ധയോടെ പൂജിതമായി തിളങ്ങുന്നത്, പാണ്ഡുപുത്രന്റെ ശരവർഷത്താൽ ഹതമായി, കർണാ, നിന്നോടൊപ്പം നാശം പ്രാപിക്കും.
5.62.11
बाणस्य भौमस्य च कर्ण हन्ता ।
किरीटिनं रक्षति वासुदेवः ।
यस्त्वादृशानां च वरीयसां च ।
हन्ता रिपूणां तुमुले प्रगाढे ॥ ५.६२.११ ॥
കർണ്ണാ, ഭൗമന്റെ അമ്പിനെ നശിപ്പിച്ചവൻ വാസുദേവനാണ്; അദ്ദേഹമാണ് കിരീടിയായ അർജുനനെ രക്ഷിക്കുന്നത്. നിന്നെപ്പോലുള്ള ശ്രേഷ്ഠന്മാരെയും ഘോരമായ തുമുല യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെയും സംഹരിക്കുന്നതും അദ്ദേഹമാണ്.
5.62.12
असंशयं वृष्णिपतिर्यथोक्त-
स्तथा च भूयांश्च ततो महात्मा।
अहं यदुक्तः परुषं तु किंचि-
त्पितामहस्तस्य फलं शृणोतु ॥ ५.६२.१२ ॥
വൃഷ്ണിപതി പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാണ്, സംശയമില്ല; ആ മഹാത്മാവ് അതിലധികവും പറഞ്ഞു. ഞാൻ പറഞ്ഞ കഠിനവാക്കുകളുടെ ഫലം പിതാമഹൻ കേൾക്കട്ടെ.
5.62.13
न्यस्यामि शस्त्राणि न जातु सङ्ख्ये ।
पितामहो द्रक्ष्यति मां सभायाम्।
त्वयि प्रशान्ते तु मम प्रभावं ।
द्रक्ष्यन्ति सर्वे भुवि भूमिपालाः ॥ ५.६२.१३ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഒരിക്കലും ആയുധങ്ങൾ വയ്ക്കില്ല. പിതാമഹൻ സഭയിൽ എന്നെ കാണും. നീ ശാന്തനായ ശേഷം ഭൂമിയിലെ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും എന്റെ പ്രഭാവം കാണും.
5.62.14
इत्येवमुक्त्वा स महाधनुष्मान् ।
हित्वा सभां स्वं भवनं जगाम ।
भीष्मस्तु दुर्योधनमेव राजन् ।
मध्ये कुरूणां प्रहसन्नुवाच ॥ ५.६२.१४ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് ആ മഹാധനുർധരൻ സഭ വിട്ട് തന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി. രാജാവേ, അപ്പോൾ ഭീഷ്മർ കൗരവർക്കിടയിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ദുര്യോധനനോടുതന്നെ സംസാരിച്ചു.
5.62.15
सत्यप्रतिज्ञः किल सूतपुत्र-
स्तथा कस भारं विषहेत कस्मात्।
व्यूहं प्रतिव्यूह्य शिरांसि भित्त्वा ।
लोकक्षयं पश्यत भीमसेनात् ॥ ५.६२.१५ ॥
സത്യപ്രതിജ്ഞനായ സൂതപുത്രൻ തീർച്ചയായും അങ്ങനെതന്നെ; എന്നാൽ ആ ഭാരം എന്തുകൊണ്ട്, എങ്ങനെ സഹിക്കും? വ്യൂഹത്തിനെതിരെ പ്രതിവ്യൂഹം രചിച്ച്, തലകൾ പിളർന്ന്, ഭീമസേനനാൽ സംഭവിക്കുന്ന ലോകനാശം കാണുക.
5.62.16
आवन्त्यकालिङ्गजयद्रथेषु ।
चेदिध्वजे तिष्ठति बाह्लिके च।
अहं हनिष्यामि सदा परेषां ।
सहस्रशश्चायुतशश्च योधान् ॥ ५.६२.१६ ॥
ആവന്ത്യരിലും കലിംഗരിലും ജയദ്രഥനിലും ചേദിധ്വജനിലും ബാഹ്ലികരിലും നില്ക്കുന്ന ശത്രുയോദ്ധാക്കളെ ഞാൻ എപ്പോഴും ആയിരങ്ങളായും പതിനായിരങ്ങളായും വധിക്കും.
5.62.17
यदैव रामे भगवत्यनिन्द्ये ।
ब्रह्मब्रुवाणः कृतवांस्तदस्त्रम्।
तदैव धर्मश्च तषश्च नष्टं ।
वैकर्तनस्याधमपूरुषस्य ॥ ५.६२.१७ ॥
കുറ്റമറ്റവനും പൂജ്യനുമായ പരശുരാമനോട് ബ്രാഹ്മണനെന്ന് നുണ പറഞ്ഞ് ആ അസ്ത്രം നേടിയ അന്നുതന്നെ, അധമനായ വൈകർത്തനന്റെ (കർണന്റെ) ധർമവും തപസ്സും നഷ്ടപ്പെട്ടു.
5.62.18
तथोक्तवाक्ये नृपतीन्द्र भीष्मे ।
निक्षिप्य शस्त्राणि गते च कर्णे।
वैचित्रवीर्यस्य सुतोऽल्पबुद्धि-
र्दुर्योधनः शान्तनवं बभाषे ॥ ५.६२.१८ ॥
രാജേന്ദ്രാ! ഭീഷ്മർ അങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, കർണൻ ആയുധങ്ങൾ വെച്ച് പോയപ്പോൾ, വിചിത്രവീര്യന്റെ അല്പബുദ്ധിയായ മകൻ ദുര്യോധനൻ ശന്തനുവിന്റെ പുത്രനോട് സംസാരിച്ചു.