ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.62.1
तथा तु पृच्छन्तमतीव पार्थं ।
वैचित्रवीर्यं तमचिन्तयित्वा।
उवाच कर्णो धृतराष्ट्रपुत्रं ।
प्रहर्षयन्संसदि कौरवाणाम् ॥ ५.६२.१ ॥
ಹೀಗೆ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಅತಿಶಯವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ವೈಚಿತ್ರವೀರ್ಯನನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಕರ್ಣನು ಕೌರವರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಹರ್ಷ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
5.62.2
मिथ्या प्रतिज्ञाय मया यदस्त्रं ।
रामात्कृतं ब्रह्ममयं पुरस्तात्।
विज्ञाय तेनास्मि तदैवमुक्त-
स्ते नान्तकाले प्रतिभास्यतीति ॥ ५.६२.२ ॥
ಹಿಂದೆ ನಾನು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ ರಾಮನಿಂದ ಆ ಬ್ರಹ್ಮಮಯ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೆ. ಅದನ್ನು ತಿಳಿದ ಅವನು ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, 'ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದು ನಿನಗೆ ನೆನಪಾಗುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು.
5.62.3
महापराधे ह्यपि यन्न तेन ।
महर्षिणाऽहं गुरुणा च शप्तः ।
शक्तः प्रदग्धुं ह्यपि तिग्मतेजाः ।
ससागरामप्यवनिं महर्षिः ॥ ५.६२.३ ॥
ದೊಡ್ಡ ಅಪರಾಧಕ್ಕೂ ಸಹ ಆ ಮಹರ್ಷಿ, ನನ್ನ ಗುರು, ನನಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ತೀಕ್ಷ್ಣ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಆ ಮಹರ್ಷಿ ಸಾಗರಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಸುಡಲು ಶಕ್ತರು.
5.62.4
प्रसादितं ह्यस्य मया मनोऽभू-
च्छुश्रूषया स्वेन च पौरुषेण
तदस्ति चास्त्रं मम सावशेषं ।
तस्मात्समर्थोऽस्मि ममैष भारः ॥ ५.६२.४ ॥
ನನ್ನ ಸೇವೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪೌರುಷದಿಂದ ಅವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸಿದ್ದೆ. ಇನ್ನೂ ಉಳಿದಿರುವ ಆ ಅಸ್ತ್ರ ನನ್ನಲ್ಲಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಸಮರ್ಥನು. ಈ ಭಾರ ನನ್ನದೇ.
5.62.5
निमेषमात्रात्तमृषेः प्रसाद-
मवाप्य पाञ्चालकरूशमत्स्यान्।
निहत्य पार्थान्सह पुत्रपौत्रै-
र्लोकानहं शस्त्रजितान्प्रपत्स्ये ॥ ५.६२.५ ॥
ಋಷಿಯ ಅನುಗ್ರಹ ಪಡೆದು, ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಪಾಂಚಾಲರು, ಕರೂಷರು ಮತ್ಸ್ಯರನ್ನು, ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಪಾರ್ಥರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಗೆದ್ದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾನು ಸೇರುತ್ತೇನೆ.
5.62.6
पितामहस्तिष्ठतु ते समीपे ।
द्रोणश्च सर्वे च नरेन्द्रमुख्याः ।
ऋषिप्रसादेन बलेन गत्वा ।
पार्थान्हनिष्यामि ममैष भारः ॥ ५.६२.६ ॥
ಪಿತಾಮಹನು ನಿನ್ನ ಬಳಿ ನಿಲ್ಲಲಿ; ದ್ರೋಣನೂ ರಾಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೆಲ್ಲರೂ ನಿಲ್ಲಲಿ. ಋಷಿಯ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ಹೋಗಿ ಪಾರ್ಥರನ್ನು ನಾನು ಕೊಲ್ಲುವೆನು; ಈ ಭಾರ ನನ್ನದು.
5.62.7
एवं ब्रुवन्तं तमुवाच भीष्मः ।
किं कत्थसे कालपरीतबुद्धे।
न कर्ण जानासि यथा प्रधाने ।
हते हताः स्युर्धृतराष्ट्रपुत्राः ॥ ५.६२.७ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಅವನಿಗೆ ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: 'ಕಾಲದಿಂದ ಬುದ್ಧಿ ಕೆಟ್ಟವನೇ, ಏಕೆ ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯ? ಕರ್ಣ, ಪ್ರಧಾನನು ಹತನಾದರೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರೂ ಹತರಾಗುವರೆಂದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಯದೇ?'
5.62.8
यत्खाण्डवं दाहयता कृतं हि ।
कृष्णद्वितीयेन धनञ्जयेन।
श्रुत्वैव तत्कर्म नियन्तुमात्मा ।
युक्तस्त्वया वै सहबान्धवेन ॥ ५.६२.८ ॥
ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಎರಡನೆಯವನಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಖಾಂಡವವನ್ನು ಸುಟ್ಟ ಧನಂಜಯನ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗಲೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಬಾಂಧವರೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು.
5.62.9
यां चापि शक्तिं त्रिदशाधिपस्ते ।
ददौ महात्मा भगवान्महेन्द्रः।
भस्मीकृतां तां समरे विशीर्णां ।
चक्राहतां द्रक्ष्यसि केशवेन ॥ ५.६२.९ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯ ಮಹಾತ್ಮ ಭಗವಾನ್ ಮಹೇಂದ್ರನು ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಆ ಶಕ್ತಿಯೂ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮವಾಗಿ, ಚೂರಾಗಿ, ಚಕ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟದ್ದಾಗಿ ಕೇಶವನಿಂದ ನೀನು ಕಾಣುವೆ.
5.62.10
यस्ते शरः सर्पमुखो विभाति ।
सदाऽग्र्यमाल्यैर्महितः प्रयत्नात्।
स पाण्डुपुत्राभिहतः शरौघैः ।
सह त्वया यास्यति कर्ण नाशम् ॥ ५.६२.१० ॥
ನಿನ್ನ ಸರ್ಪಮುಖ ಬಾಣವು, ಸದಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಯತ್ನದಿಂದ ಪೂಜಿತವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವದು, ಅದೂ ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ಬಾಣಸಮೂಹದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಕರ್ಣ, ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಾಶವನ್ನು ಹೊಂದುವುದು.
5.62.11
बाणस्य भौमस्य च कर्ण हन्ता ।
किरीटिनं रक्षति वासुदेवः ।
यस्त्वादृशानां च वरीयसां च ।
हन्ता रिपूणां तुमुले प्रगाढे ॥ ५.६२.११ ॥
ಕರ್ಣ, ಭೌಮನ ಬಾಣವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು ವಾಸುದೇವನು; ಅವನೇ ಕಿರೀಟಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಿನ್ನಂಥ ಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನೂ ಘೋರ ತುಮುಲ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸುವವನು ಅವನೇ.
5.62.12
असंशयं वृष्णिपतिर्यथोक्त-
स्तथा च भूयांश्च ततो महात्मा।
अहं यदुक्तः परुषं तु किंचि-
त्पितामहस्तस्य फलं शृणोतु ॥ ५.६२.१२ ॥
ವೃಷ್ಣಿಪತಿ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿದೆ, ಮಹಾತ್ಮನು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಿದನು. ನಾನು ಹೇಳಿದ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಿತಾಮಹರು ಕೇಳಲಿ.
5.62.13
न्यस्यामि शस्त्राणि न जातु सङ्ख्ये ।
पितामहो द्रक्ष्यति मां सभायाम्।
त्वयि प्रशान्ते तु मम प्रभावं ।
द्रक्ष्यन्ति सर्वे भुवि भूमिपालाः ॥ ५.६२.१३ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಇಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪಿತಾಮಹರು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುವರು. ನೀನು ಶಾಂತನಾದ ಬಳಿಕ, ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರೂ ನನ್ನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನೋಡುವರು.
5.62.14
इत्येवमुक्त्वा स महाधनुष्मान् ।
हित्वा सभां स्वं भवनं जगाम ।
भीष्मस्तु दुर्योधनमेव राजन् ।
मध्ये कुरूणां प्रहसन्नुवाच ॥ ५.६२.१४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಮಹಾಧನುರ್ಧಾರಿ ಸಭೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಭವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಓ ರಾಜನೇ, ಭೀಷ್ಮರು ಕುರುಗಳ ನಡುವೆ ನಗುತ್ತಾ ದುರ್ಯೋಧನನೊಂದಿಗೇ ಮಾತನಾಡಿದರು.
5.62.15
सत्यप्रतिज्ञः किल सूतपुत्र-
स्तथा कस भारं विषहेत कस्मात्।
व्यूहं प्रतिव्यूह्य शिरांसि भित्त्वा ।
लोकक्षयं पश्यत भीमसेनात् ॥ ५.६२.१५ ॥
ಸತ್ಯಪ್ರತಿಜ್ಞನಾದ ಸೂತಪುತ್ರನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ; ಆದರೆ ಆ ಭಾರವನ್ನು ಏಕೆ, ಹೇಗೆ ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲನು? ವ್ಯೂಹಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿವ್ಯೂಹ ರಚಿಸಿ, ತಲೆಗಳನ್ನು ಸೀಳಿ, ಭೀಮಸೇನನಿಂದ ಆಗುವ ಲೋಕನಾಶವನ್ನು ನೋಡಿರಿ.
5.62.16
आवन्त्यकालिङ्गजयद्रथेषु ।
चेदिध्वजे तिष्ठति बाह्लिके च।
अहं हनिष्यामि सदा परेषां ।
सहस्रशश्चायुतशश्च योधान् ॥ ५.६२.१६ ॥
ಆವಂತ್ಯರು, ಕಳಿಂಗರು, ಜಯದ್ರಥ, ಚೇದಿ ಧ್ವಜಧಾರಿ ಹಾಗೂ ಬಾಹ್ಲಿಕರಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಶತ್ರು ಯೋಧರನ್ನು ನಾನು ಸದಾ ಸಾವಿರಾರು ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸುವೆನು.
5.62.17
यदैव रामे भगवत्यनिन्द्ये ।
ब्रह्मब्रुवाणः कृतवांस्तदस्त्रम्।
तदैव धर्मश्च तषश्च नष्टं ।
वैकर्तनस्याधमपूरुषस्य ॥ ५.६२.१७ ॥
ನಿರ್ದೋಷ, ಪೂಜ್ಯ ಪರಶುರಾಮರ ಬಳಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪಡೆದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ, ಆ ಅಧಮ ಪುರುಷ ವೈಕರ್ತನನ (ಕರ್ಣನ) ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸು ನಾಶವಾದವು.
5.62.18
तथोक्तवाक्ये नृपतीन्द्र भीष्मे ।
निक्षिप्य शस्त्राणि गते च कर्णे।
वैचित्रवीर्यस्य सुतोऽल्पबुद्धि-
र्दुर्योधनः शान्तनवं बभाषे ॥ ५.६२.१८ ॥
ಓ ನೃಪತೀಂದ್ರ! ಭೀಷ್ಮ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಕರ್ಣನು ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು ಹೊರಟು ಹೋದ ಬಳಿಕ, ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯನ ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯ ಮಗ ದುರ್ಯೋಧನನು ಶಂತನುವಿನ ಮಗನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.