ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.67.1
अर्जुनो वासुदेवश्च धन्विनौ परमार्थितौ ।
कामादन्यत्र संभूतौ सर्वभावाय संमितौ ॥ ५.६७.१ ॥
ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ವಾಸುದೇವ, ಇಬ್ಬರು ಬಿಲ್ಲುಗಾರರು, ಪರಮಾರ್ಥವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಕಾಮದಿಂದಲ್ಲ, ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.
5.67.2
व्यामान्तरं समास्थय यथामुक्तं मनस्विनः ।
चक्रं तद्वासुदेवस्य मायया वर्तते विभो ॥ ५.६७.२ ॥
ಓ ವಿಭೋ, ಮನಸ್ವಿ ವಾಸುದೇವನ ಆ ಚಕ್ರ, ಹೇಳಿದಂತೆ ಒಂದು ವ್ಯಾಮ ಅಂತರವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿ, ಅವನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ತಿರುಗುತ್ತದೆ.
5.67.3
सापह्नवं कौरवेषु पाण्डवानां सुसंमतम् ।
सारासारबलं ज्ञातुं तेजःपुञ्जावभासितम् ॥ ५.६७.३ ॥
ಕೌರವರಲ್ಲಿ ಮರೆಮಾಚುವಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾದ, ಸಾರ ಮತ್ತು ಅಸಾರ ಬಲವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು, ತೇಜಸ್ಸಿನ ರಾಶಿಯಿಂದ ಬೆಳಗಿದ್ದ.
5.67.4
नरकं शम्बरं चैव कंसं चैद्यं च माधवः ।
जितवान्घोरसङ्काशान्क्रीडन्निव महाबलः ॥ ५.६७.४ ॥
ಮಹಾಬಲಿ ಮಾಧವ ನರಕ, ಶಂಬರ, ಕಂಸ, ಚೈದ್ಯರನ್ನು ಜಯಿಸಿದ; ಭಯಂಕರರಾದವರನ್ನೂ ಆಟವಾಡುವಂತೆ.
5.67.5
पृथिवीं चान्तरिक्षं च द्यां चैव पुरुषोत्तमः ।
मनसैव विशिष्टात्मा नयत्यात्मवशं वशी ॥ ५.६७.५ ॥
ಪುರುಷೋತ್ತಮ, ವಿಶಿಷ್ಟ ಆತ್ಮ, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಭೂಮಿ, ಅಂತರಿಕ್ಷ, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾನೆ.
5.67.6
भूयो भूयो हि यद्राजन्पृच्छसे पाण्डवान्प्रति ।
सारासारबलं ज्ञातुं तत्समासेन मे शृणु ॥ ५.६७.६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವರ ಕುರಿತು ನೀವು ಪದೇಪದೇ ಕೇಳುವುದನ್ನು, ಸಾರ ಮತ್ತು ಅಸಾರ ಬಲವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು, ನನ್ನಿಂದ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಕೇಳಿ.
5.67.7
एकतो वा जगत्कृत्स्नमेकतो वा जनार्दनः ।
सारतो जगतः कृत्स्नादतिरिक्तो जनार्दनः ॥ ५.६७.७ ॥
ಒಂದು ಕಡೆ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಜನಾರ್ದನ; ಆದರೆ ಸಾರದಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನು ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕನು.
5.67.8
भस्म कुर्याञ्जगदिदं मनसैव जनार्दनः ।
न तु कृत्स्नं जगच्छक्तं किञ्चित्कर्तुं जनार्दने ॥ ५.६७.८ ॥
ಜನಾರ್ದನನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಭಸ್ಮ ಮಾಡಬಲ್ಲನು; ಆದರೆ ಜನಾರ್ದನನ ವಿರುದ್ಧ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲು ಶಕ್ತವಲ್ಲ.
5.67.9
यतः सत्यं यतो धर्मो यतो ह्रीरार्जवं यतः ।
ततो भवति गोविन्दो यतः कृष्णस्ततो जयः ॥ ५.६७.९ ॥
ಎಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವೋ, ಎಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವೋ, ಎಲ್ಲಿ ನಾಚಿಕೆ ಮತ್ತು ಋಜುತ್ವವೋ, ಅಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದನಿರುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನೋ ಅಲ್ಲಿ ಜಯ.
5.67.10
पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिवं च पुरुषोत्तमः ।
विचेष्टयति भूतात्मा क्रीडन्निव जनार्दनः ॥ ५.६७.१० ॥
ಪುರುಷೋತ್ತಮನೂ ಭೂತಾತ್ಮನೂ ಆದ ಜನಾರ್ದನನು ಭೂಮಿ, ಅಂತರಿಕ್ಷ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುವಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.
5.67.11
स कृत्वा पाण्डवान्सत्रं लोकं संमोहयन्निव ।
अधर्मनिरतान्मूढान्दग्धुमिच्छति ते सुतान् ॥ ५.६७.११ ॥
ಅವನು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಯಜ್ಞವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಲೋಕವನ್ನೇ ಮೋಹಗೊಳಿಸುವಂತೆ, ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಮೂಢರಾದ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸುಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾನೆ.
5.67.12
कालचक्रं जगच्चक्रं युगचक्रं च केशवः ।
आत्मयोगेन भगवान्परिवर्तयतेऽनिशम् ॥ ५.६७.१२ ॥
ಭಗವಂತ ಕೇಶವನು ತನ್ನ ಆತ್ಮಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಾಲಚಕ್ರ, ಜಗಚ್ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಯುಗಚಕ್ರಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ.
5.67.13
कालस्य च हि मृत्योश्च जङ्गमस्थावरस्य च ।
ईष्टे हि भगवानेकः सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ५.६७.१३ ॥
ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಮೃತ್ಯುವಿಗೆ, ಚರ ಮತ್ತು ಅಚರಕ್ಕೆ ನಿಜವಾಗಿ ಒಬ್ಬನೇ ಭಗವಂತನೇ ಒಡೆಯ. ಇದು ಸತ್ಯ, ನಿನಗೆ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
5.67.14
ईशन्नपि महायोगी सर्वस्य जगतो हरिः ।
कर्माण्यारभते कर्तुं कीनाश इव दुर्बलः ॥ ५.६७.१४ ॥
ಸಕಲ ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಮಹಾಯೋಗಿ ಹರಿ ಯಮದೂತನಂತೆ ದುರ್ಬಲನಂತೆ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ.
5.67.15
तेन वञ्चयते लोकान्मायायोगेन केशवः ।
ये तमेव प्रपद्यन्ते न ते मुह्यन्ति मानवाः ॥ ५.६७.१५ ॥
ಅದರ ಮೂಲಕ ಕೇಶವ ಮಾಯಾಯೋಗದಿಂದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ವಂಚಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಆತನನ್ನೇ ಶರಣಾಗುವ ಮಾನವರು ಮೋಹಕ್ಕೊಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ.