മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.67.1
अर्जुनो वासुदेवश्च धन्विनौ परमार्थितौ ।
कामादन्यत्र संभूतौ सर्वभावाय संमितौ ॥ ५.६७.१ ॥
അർജുനനും വാസുദേവനും, രണ്ടു വില്ലാളികൾ, പരമാർത്ഥം ആഗ്രഹിച്ച്, കാമത്താലല്ല, സർവ്വജീവികളുടെ നന്മയ്ക്കായി അവതരിച്ചവരും പരസ്പരം യോജിച്ചവരുമായിരുന്നു.
5.67.2
व्यामान्तरं समास्थय यथामुक्तं मनस्विनः ।
चक्रं तद्वासुदेवस्य मायया वर्तते विभो ॥ ५.६७.२ ॥
ഹേ വിഭോ, മനസ്വിയായ വാസുദേവന്റെ ആ ചക്രം, പറഞ്ഞതുപോലെ ഒരു വ്യാമദൂരം സ്ഥാനം പിടിച്ച്, അവന്റെ മായയാൽ കറങ്ങുന്നു.
5.67.3
सापह्नवं कौरवेषु पाण्डवानां सुसंमतम् ।
सारासारबलं ज्ञातुं तेजःपुञ्जावभासितम् ॥ ५.६७.३ ॥
കൗരവരിൽ മറച്ചുവെപ്പോടെ, പാണ്ഡവരിൽ നന്നായി സമ്മതിക്കപ്പെട്ട, സാരവും അസാരവുമായ ബലം അറിയാൻ, തേജസ്സിന്റെ പുഞ്ജത്താൽ പ്രകാശിതമായത്.
5.67.4
नरकं शम्बरं चैव कंसं चैद्यं च माधवः ।
जितवान्घोरसङ्काशान्क्रीडन्निव महाबलः ॥ ५.६७.४ ॥
മഹാബലനായ മാധവൻ നരകനെയും ശംബരനെയും കംസനെയും ചൈദ്യനെയും ജയിച്ചു; ഭയങ്കരരെയും കളിക്കുന്നതുപോലെ.
5.67.5
पृथिवीं चान्तरिक्षं च द्यां चैव पुरुषोत्तमः ।
मनसैव विशिष्टात्मा नयत्यात्मवशं वशी ॥ ५.६७.५ ॥
പുരുഷോത്തമൻ, വിശിഷ്ടാത്മാവ്, വശി, മനസ്സിനാൽ മാത്രം ഭൂമിയെയും അന്തരീക്ഷത്തെയും സ്വർഗ്ഗത്തെയും തന്റെ വശത്താക്കുന്നു.
5.67.6
भूयो भूयो हि यद्राजन्पृच्छसे पाण्डवान्प्रति ।
सारासारबलं ज्ञातुं तत्समासेन मे शृणु ॥ ५.६७.६ ॥
രാജൻ, പാണ്ഡവരെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നത്, സാരവും അസാരവുമായ ബലം അറിയാൻ, എന്നിൽ നിന്ന് സംക്ഷേപത്തിൽ കേൾക്കൂ.
5.67.7
एकतो वा जगत्कृत्स्नमेकतो वा जनार्दनः ।
सारतो जगतः कृत्स्नादतिरिक्तो जनार्दनः ॥ ५.६७.७ ॥
ഒരുവശത്ത് സമസ്ത ജഗത്തും, മറുവശത്ത് ജനാർദനനും; എന്നാൽ സാരത്തിൽ ജനാർദനൻ സമസ്ത ജഗത്തിനെയും കവിഞ്ഞവനാണ്.
5.67.8
भस्म कुर्याञ्जगदिदं मनसैव जनार्दनः ।
न तु कृत्स्नं जगच्छक्तं किञ्चित्कर्तुं जनार्दने ॥ ५.६७.८ ॥
ജനാർദനന് ഈ ജഗത്തിനെ മനസ്സുകൊണ്ടുതന്നെ ഭസ്മമാക്കാം; എന്നാൽ ജനാർദനനെതിരെ സമസ്ത ജഗത്തിനും ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിവില്ല.
5.67.9
यतः सत्यं यतो धर्मो यतो ह्रीरार्जवं यतः ।
ततो भवति गोविन्दो यतः कृष्णस्ततो जयः ॥ ५.६७.९ ॥
എവിടെ സത്യമോ, എവിടെ ധർമമോ, എവിടെ ലജ്ജയും ഋജുത്വവുമോ, അവിടെ ഗോവിന്ദനുണ്ട്; എവിടെ കൃഷ്ണനോ അവിടെ ജയമുണ്ട്.
5.67.10
पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिवं च पुरुषोत्तमः ।
विचेष्टयति भूतात्मा क्रीडन्निव जनार्दनः ॥ ५.६७.१० ॥
പുരുഷോത്തമനും ഭൂതാത്മാവുമായ ജനാർദനൻ ഭൂമിയിലും അന്തരീക്ഷത്തിലും സ്വർഗത്തിലും കളിക്കുന്നതുപോലെ വിഹരിക്കുന്നു.
5.67.11
स कृत्वा पाण्डवान्सत्रं लोकं संमोहयन्निव ।
अधर्मनिरतान्मूढान्दग्धुमिच्छति ते सुतान् ॥ ५.६७.११ ॥
അവൻ പാണ്ഡവരെ ഒരു യാഗമാക്കി, ലോകത്തെ മോഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, അധർമനിരതരായ മൂഢരായ നിന്റെ പുത്രന്മാരെ ദഹിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.67.12
कालचक्रं जगच्चक्रं युगचक्रं च केशवः ।
आत्मयोगेन भगवान्परिवर्तयतेऽनिशम् ॥ ५.६७.१२ ॥
ഭഗവാൻ കേശവൻ തന്റെ ആത്മയോഗശക്തിയാൽ കാലചക്രത്തെയും ജഗച്ചക്രത്തെയും യുഗചക്രത്തെയും നിരന്തരം തിരിക്കുന്നു.
5.67.13
कालस्य च हि मृत्योश्च जङ्गमस्थावरस्य च ।
ईष्टे हि भगवानेकः सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ५.६७.१३ ॥
കാലത്തിനും മൃത്യുവിനും ചലിക്കുന്നതിനും അചലമായതിനും യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരേയൊരു ഭഗവാൻ തന്നെയാണ് അധിപൻ. ഇതു സത്യമാണ്, നിങ്ങളോടു ഞാൻ പറയുന്നു.
5.67.14
ईशन्नपि महायोगी सर्वस्य जगतो हरिः ।
कर्माण्यारभते कर्तुं कीनाश इव दुर्बलः ॥ ५.६७.१४ ॥
സർവ ജഗത്തിന്റെയും ഈശ്വരനായിരുന്നിട്ടും, മഹായോഗിയായ ഹരി യമദൂതനെപ്പോലെ ദുർബലനെന്നപോലെ കർമ്മങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നു.
5.67.15
तेन वञ्चयते लोकान्मायायोगेन केशवः ।
ये तमेव प्रपद्यन्ते न ते मुह्यन्ति मानवाः ॥ ५.६७.१५ ॥
അതിനാൽ കേശവൻ മായായോഗത്താൽ ലോകങ്ങളെ വഞ്ചിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവനെത്തന്നെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്ന മനുഷ്യർ മോഹിക്കുന്നില്ല.