Mahābhārata · Adhyāya 5.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.69.1
भूयो मे पुण्डरीकाक्षं सञ्जयाचक्ष्व पृच्छतः ।
नामकर्मार्थवित्तात प्राप्नुयां पुरुषोत्तमम् ॥ ५.६९.१ ॥
Sañjaya, dime de nuevo sobre el de ojos de loto, pues te lo pregunto, para que, conociendo sus nombres, acciones y significado, alcance al mejor de los hombres.
5.69.2
श्रुतं मे वासुदेवस्य नामनिर्वचनं शुभम् ।
यावत्तत्राभिजानेऽहमप्रमेयो हि केशवः ॥ ५.६९.२ ॥
He oído la auspiciosa explicación del nombre de Vāsudeva, hasta donde lo recuerdo allí. Keśava es, en efecto, inconmensurable.
5.69.3
वसनात्सर्वभूतानां वसुत्वाद्देवयोनितः ।
वासुदेवस्ततो वेद्यो बृहत्त्वाद्विष्णुरुच्यते ॥ ५.६९.३ ॥
Porque habita en todos los seres, es la morada (vasu) y es de origen divino, debe ser conocido como Vāsudeva; y por su grandeza se le llama Viṣṇu.
5.69.4
मौनाद्ध्यानाच्च योगाच्च विद्दि भारत माधवम् ।
सर्वतत्त्वलयाच्चैव मधुहा मधुसूदनः ॥ ५.६९.४ ॥
Oh Bhārata, conócelo como Mādhava por el silencio, la meditación y el yoga; y por la disolución de todos los principios es el asesino de Madhu, Madhusūdana.
5.69.5
कृषिर्भूवाचकः शब्दो गश्च निर्वृतिवाचकः ।
विष्णुस्तद्भावयोगाच्च कृष्णो भवति सात्वतः ॥ ५.६९.५ ॥
La raíz kṛṣ significa existencia y la sílaba ga significa dicha; por la unión con ese estado, Viṣṇu se convierte en Kṛṣṇa, el Sātvata.
5.69.6
पुण्डरीकं परं धाम नित्यमक्षयमव्ययम् ।
तद्भावात्पुण्डरीकाक्षो दस्युत्रासाज्जानार्दनः ॥ ५.६९.६ ॥
Puṇḍarīka es la morada suprema, eterna, imperecedera e inmutable; por ese estado es Puṇḍarīkākṣa, y por aterrorizar a los bandidos es Janārdana.
5.69.7
यतः सत्वं न च्यवते यच्च यत्वान्न हीयते ।
सात्वतः सात्वतस्तस्मादार्षभाद्वृषभेक्षणः ॥ ५.६९.७ ॥
Porque su esencia nunca decae y su poder nunca disminuye, es Sātvata; de ojos como toros, es Vṛṣabhekṣaṇa.
5.69.8
न जायते जनित्राऽयमजस्तस्मादनीकजित् ।
देवानां स्वप्रकाशत्वाद्दमाद्दामोदरो विभुः ॥ ५.६९.८ ॥
No nace ni fue engendrado por madre alguna; por eso es el no nacido (Aja), vencedor de ejércitos. Por ser autoluminoso entre los dioses, y por el dama (la atadura), el señor omnipresente es Dāmodara.
5.69.9
हर्षात्सुखात्सुखैश्वर्याद्धृषीकेशत्वमश्रुते ।
बाहुभ्यां रोदसी बिभ्रन्महाबाहुरिति स्मृतः ॥ ५.६९.९ ॥
Por la alegría, por la dicha y por el poderío dichoso alcanza la condición de Hṛṣīkeśa. Sosteniendo el cielo y la tierra con sus dos brazos, es recordado como el de grandes brazos (Mahābāhu).
5.69.10
अघो न क्षीयते जातु यस्मात्तस्मादधोक्षजः ।
नराणामयनाच्चापि ततो नारायणः स्मृतः ॥ ५.६९.१० ॥
Porque la caída hacia abajo (adhaḥ) nunca disminuye, es Adhokṣaja. Y por ser el refugio (ayana) de los hombres, también es recordado como Nārāyaṇa.
5.69.11
पूरणात्सदनाच्चापि ततोऽसौपुरुषोत्तमः ।
असतश्च सतश्चैव सर्वस्य प्रभवाप्ययात्।
सर्वस्य च सदा ज्ञानात्सर्वमेतं प्रचक्षते ॥ ५.६९.११ ॥
Por llenar (pūraṇa) y por morar (sadana), también es Puruṣottama. Es el origen y la disolución de todo, de lo no existente y de lo existente; y porque siempre conoce todo, la gente lo llama 'todo' (Sarva).
5.69.12
सत्ये प्रतिष्ठितः कृष्णः सत्यमत्र प्रतिष्ठितम् ।
सत्यात्सत्यं तु गोविन्दस्तस्मात्सत्योपि नामतः ॥ ५.६९.१२ ॥
Kṛṣṇa está establecido en la verdad, y aquí la verdad está establecida en él. Por la verdad, Govinda es verdadero; por eso también se le llama Satya por su nombre.
5.69.13
विष्णुर्विक्रमणाद्देवो जयनाञ्जिष्णुरुच्यते ।
शाश्वतत्वादनन्तश्च गोविन्दो वेदनाद्भवाम् ॥ ५.६९.१३ ॥
Por dar sus zancadas es el dios Viṣṇu; por vencer se le llama Jiṣṇu; por ser eterno es Ananta; por dar a conocer es Govinda…
5.69.14
अतत्त्वं कुरुते तत्त्वं तेन मोहयते प्रजाः ॥ ५.६९.१४ ॥
Hace que lo que no es verdad parezca verdad, y con ello engaña a los seres.
5.69.15
एवंविधो धर्मनित्यो भगवान्मधुसूदनः ।
आगन्ता हि महाबाहुरानृशंस्यार्थमच्युतः ॥ ५.६९.१५ ॥
Tal como es, siempre fiel al dharma, el bienaventurado Madhusūdana, el de grandes brazos Acyuta, vendrá ciertamente por el bien de la no crueldad.