மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.69.1
भूयो मे पुण्डरीकाक्षं सञ्जयाचक्ष्व पृच्छतः ।
नामकर्मार्थवित्तात प्राप्नुयां पुरुषोत्तमम् ॥ ५.६९.१ ॥
சஞ்சயா, கேட்கும் எனக்கு மீண்டும் தாமரைக் கண்ணனைப் பற்றிச் சொல். அவருடைய பெயர், செயல், பொருள் ஆகியவற்றை அறிந்து புருஷோத்தமனை நான் அடையட்டும்.
5.69.2
श्रुतं मे वासुदेवस्य नामनिर्वचनं शुभम् ।
यावत्तत्राभिजानेऽहमप्रमेयो हि केशवः ॥ ५.६९.२ ॥
வாசுதேவரின் பெயர் விளக்கத்தை மங்கலமாக நான் கேட்டேன்; அங்கு நினைவில் இருப்பதுவரை. கேசவன் உண்மையில் அளவிட முடியாதவர்.
5.69.3
वसनात्सर्वभूतानां वसुत्वाद्देवयोनितः ।
वासुदेवस्ततो वेद्यो बृहत्त्वाद्विष्णुरुच्यते ॥ ५.६९.३ ॥
எல்லா உயிர்களிலும் வசிப்பதாலும், வசுவாக இருப்பதாலும், தேவ பிறப்பினாலும் அவர் வாசுதேவன் என அறியப்பட வேண்டும். பெருமையால் விஷ்ணு என்று சொல்லப்படுகிறார்.
5.69.4
मौनाद्ध्यानाच्च योगाच्च विद्दि भारत माधवम् ।
सर्वतत्त्वलयाच्चैव मधुहा मधुसूदनः ॥ ५.६९.४ ॥
பாரதனே, மௌனம், தியானம், யோகம் ஆகியவற்றால் மாதவனை அறிவாயாக. எல்லா தத்துவங்களின் லயத்தாலும் அவர் மதுஹா, மதுசூதனன்.
5.69.5
कृषिर्भूवाचकः शब्दो गश्च निर्वृतिवाचकः ।
विष्णुस्तद्भावयोगाच्च कृष्णो भवति सात्वतः ॥ ५.६९.५ ॥
'கிருஷ்' என்பது இருப்பைக் குறிக்கும்; 'க' என்ற சொல் இன்பத்தைக் குறிக்கும். அந்த நிலையுடனான இணைப்பால் விஷ்ணுவே கிருஷ்ணன், சாத்வதன்.
5.69.6
पुण्डरीकं परं धाम नित्यमक्षयमव्ययम् ।
तद्भावात्पुण्डरीकाक्षो दस्युत्रासाज्जानार्दनः ॥ ५.६९.६ ॥
புண்டரீகம் பரமமான இருப்பிடம்; நித்தியமானது, அழியாதது, குறையாதது. அந்த நிலையால் அவர் புண்டரீகாக்ஷன்; தீயோரை அச்சுறுத்துவதால் ஜனார்தனன்.
5.69.7
यतः सत्वं न च्यवते यच्च यत्वान्न हीयते ।
सात्वतः सात्वतस्तस्मादार्षभाद्वृषभेक्षणः ॥ ५.६९.७ ॥
எதிலிருந்து சத்துவம் நழுவுவதில்லையோ, எதன் வலிமை குறைவதில்லையோ, அதனால் அவர் சாத்வதர்; எருது போன்ற கண்களை உடையவர் வ்ருஷபேக்ஷணர்.
5.69.8
न जायते जनित्राऽयमजस्तस्मादनीकजित् ।
देवानां स्वप्रकाशत्वाद्दमाद्दामोदरो विभुः ॥ ५.६९.८ ॥
இவர் பிறக்கப்படவில்லை, எந்தத் தாயிடமிருந்தும் தோன்றவில்லை; ஆகவே அஜர், படைகளை வென்றவர். தேவர்களிடையே தன்னொளி உடையவராதலாலும், கயிற்றால் கட்டப்பட்டவராதலாலும் அவர் வ்யாபகரான தாமோதரர்.
5.69.9
हर्षात्सुखात्सुखैश्वर्याद्धृषीकेशत्वमश्रुते ।
बाहुभ्यां रोदसी बिभ्रन्महाबाहुरिति स्मृतः ॥ ५.६९.९ ॥
மகிழ்ச்சியாலும், இன்பத்தாலும், இன்ப ஐசுவரியத்தாலும் அவர் ஹ்ருஷீகேசத்துவத்தை அடைகிறார். இரு கரங்களால் விண்ணையும் மண்ணையும் தாங்குவதால் அவர் மகாபாகு என நினைவுகூரப்படுகிறார்.
5.69.10
अघो न क्षीयते जातु यस्मात्तस्मादधोक्षजः ।
नराणामयनाच्चापि ततो नारायणः स्मृतः ॥ ५.६९.१० ॥
கீழ்நோக்கிய வீழ்ச்சி ஒருபோதும் குறையாதவர் என்பதால் அவர் அதோக்ஷஜர். மனிதர்களின் புகலிடமாக (அயனம்) இருப்பதாலும் அவர் நாராயணர் என நினைவுகூரப்படுகிறார்.
5.69.11
पूरणात्सदनाच्चापि ततोऽसौपुरुषोत्तमः ।
असतश्च सतश्चैव सर्वस्य प्रभवाप्ययात्।
सर्वस्य च सदा ज्ञानात्सर्वमेतं प्रचक्षते ॥ ५.६९.११ ॥
நிரப்புவதாலும் (பூரணம்), நிலைத்திருப்பதாலும் (சதனம்) அவரே புருஷோத்தமர். அசத்தும் சத்தும், அனைத்தின் தோற்றமும் ஒடுக்கமும் ஆனவர்; எல்லாவற்றையும் எப்போதும் அறிபவராதலால் அவரை 'எல்லாம்' என்று சொல்கிறார்கள்.
5.69.12
सत्ये प्रतिष्ठितः कृष्णः सत्यमत्र प्रतिष्ठितम् ।
सत्यात्सत्यं तु गोविन्दस्तस्मात्सत्योपि नामतः ॥ ५.६९.१२ ॥
கிருஷ்ணர் சத்தியத்தில் நிலைபெற்றவர்; இங்கே சத்தியம் அவரில் நிலைபெற்றது. சத்தியத்தினால் கோவிந்தர் சத்தியமானவர்; ஆகவே பெயராலும் அவர் சத்தியர் எனப்படுகிறார்.
5.69.13
विष्णुर्विक्रमणाद्देवो जयनाञ्जिष्णुरुच्यते ।
शाश्वतत्वादनन्तश्च गोविन्दो वेदनाद्भवाम् ॥ ५.६९.१३ ॥
அவர் அடியெடுத்து வைப்பதால் தேவனாகிய விஷ்ணு; வெற்றி கொள்வதால் ஜிஷ்ணு என்று அழைக்கப்படுகிறார்; நித்தியமானவராதலால் அனந்தர்; அறிவிப்பதால் கோவிந்தர்…
5.69.14
अतत्त्वं कुरुते तत्त्वं तेन मोहयते प्रजाः ॥ ५.६९.१४ ॥
அல்லாததை உண்மையாக்குகிறார்; அதனால் உயிர்களை மயக்குகிறார்.
5.69.15
एवंविधो धर्मनित्यो भगवान्मधुसूदनः ।
आगन्ता हि महाबाहुरानृशंस्यार्थमच्युतः ॥ ५.६९.१५ ॥
இத்தகையவரும் எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்தவருமான பகவான் மதுசூதனர், பெரும்புயத்தவரான அச்யுதர், கொடுமையற்ற நோக்கத்திற்காக நிச்சயம் வருவார்.