ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.69.1
भूयो मे पुण्डरीकाक्षं सञ्जयाचक्ष्व पृच्छतः ।
नामकर्मार्थवित्तात प्राप्नुयां पुरुषोत्तमम् ॥ ५.६९.१ ॥
ಸಂಜಯ, ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ನನಗೆ ಮತ್ತೆ ಕಮಲನೇತ್ರನ ಕುರಿತು ಹೇಳು. ಅವನ ಹೆಸರು, ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದು ಪುರುಷೋತ್ತಮನನ್ನು ನಾನು ಹೊಂದಲಿ.
5.69.2
श्रुतं मे वासुदेवस्य नामनिर्वचनं शुभम् ।
यावत्तत्राभिजानेऽहमप्रमेयो हि केशवः ॥ ५.६९.२ ॥
ವಾಸುದೇವನ ಹೆಸರಿನ ಶುಭ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಅಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನೆನಪಿರುವಷ್ಟು. ಕೇಶವನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಪ್ರಮೇಯನು.
5.69.3
वसनात्सर्वभूतानां वसुत्वाद्देवयोनितः ।
वासुदेवस्ततो वेद्यो बृहत्त्वाद्विष्णुरुच्यते ॥ ५.६९.३ ॥
ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದರಿಂದ, ವಸುವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ದೇವಜನ್ಮದಿಂದ ಅವನನ್ನು ವಾಸುದೇವನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಮಹತ್ವದಿಂದ ವಿಷ್ಣು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.
5.69.4
मौनाद्ध्यानाच्च योगाच्च विद्दि भारत माधवम् ।
सर्वतत्त्वलयाच्चैव मधुहा मधुसूदनः ॥ ५.६९.४ ॥
ಭಾರತನೇ, ಮೌನ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮಾಧವನೆಂದು ತಿಳಿ. ಸಮಸ್ತ ತತ್ತ್ವಗಳ ಲಯದಿಂದ ಅವನು ಮಧುಹ, ಮಧುಸೂದನ.
5.69.5
कृषिर्भूवाचकः शब्दो गश्च निर्वृतिवाचकः ।
विष्णुस्तद्भावयोगाच्च कृष्णो भवति सात्वतः ॥ ५.६९.५ ॥
'ಕೃಷ್' ಧಾತು ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೂ, 'ಗ' ಶಬ್ದ ಆನಂದವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಭಾವದ ಯೋಗದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವೇ ಕೃಷ್ಣ, ಸಾತ್ವತ.
5.69.6
पुण्डरीकं परं धाम नित्यमक्षयमव्ययम् ।
तद्भावात्पुण्डरीकाक्षो दस्युत्रासाज्जानार्दनः ॥ ५.६९.६ ॥
ಪುಂಡರೀಕವು ಪರಮ ಧಾಮ; ನಿತ್ಯ, ಅಕ್ಷಯ, ಅವ್ಯಯ. ಆ ಭಾವದಿಂದ ಅವನು ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ; ದಸ್ಯುಗಳನ್ನು ಭಯಪಡಿಸುವುದರಿಂದ ಜನಾರ್ದನ.
5.69.7
यतः सत्वं न च्यवते यच्च यत्वान्न हीयते ।
सात्वतः सात्वतस्तस्मादार्षभाद्वृषभेक्षणः ॥ ५.६९.७ ॥
ಯಾರ ಸತ್ತ್ವ ಚ್ಯುತವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಯಾರ ಶಕ್ತಿ ಕುಂದುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಸಾತ್ವತ; ವೃಷಭನಂತೆ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವನು ವೃಷಭೇಕ್ಷಣ.
5.69.8
न जायते जनित्राऽयमजस्तस्मादनीकजित् ।
देवानां स्वप्रकाशत्वाद्दमाद्दामोदरो विभुः ॥ ५.६९.८ ॥
ಇವನು ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಯಾವ ತಾಯಿಯಿಂದಲೂ ಜನಿಸಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅಜ, ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನು. ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಪ್ರಕಾಶಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ದಮನದಿಂದ ಆ ವಿಭು ದಾಮೋದರ.
5.69.9
हर्षात्सुखात्सुखैश्वर्याद्धृषीकेशत्वमश्रुते ।
बाहुभ्यां रोदसी बिभ्रन्महाबाहुरिति स्मृतः ॥ ५.६९.९ ॥
ಹರ್ಷದಿಂದ, ಸುಖದಿಂದ, ಸುಖಮಯ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಅವನು ಹೃಷೀಕೇಶತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಎರಡು ಬಾಹುಗಳಿಂದ ದ್ಯುಲೋಕ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸುವವನು ಮಹಾಬಾಹು ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
5.69.10
अघो न क्षीयते जातु यस्मात्तस्मादधोक्षजः ।
नराणामयनाच्चापि ततो नारायणः स्मृतः ॥ ५.६९.१० ॥
ಅಧಃ (ಕೆಳಗಿನ ಪತನ) ಎಂದೂ ಕುಂದುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಅಧೋಕ್ಷಜ. ಮನುಷ್ಯರ ಆಶ್ರಯ (ಅಯನ)ವಾದ್ದರಿಂದ ಅವನು ನಾರಾಯಣ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
5.69.11
पूरणात्सदनाच्चापि ततोऽसौपुरुषोत्तमः ।
असतश्च सतश्चैव सर्वस्य प्रभवाप्ययात्।
सर्वस्य च सदा ज्ञानात्सर्वमेतं प्रचक्षते ॥ ५.६९.११ ॥
ತುಂಬುವಿಕೆ (ಪೂರಣ) ಮತ್ತು ನೆಲೆ (ಸದನ) ಇರುವುದರಿಂದಲೂ ಅವನೇ ಪುರುಷೋತ್ತಮ. ಅಸತ್ತು ಮತ್ತು ಸತ್ತು ಎರಡಕ್ಕೂ, ಸರ್ವದ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಲಯಕ್ಕೂ ಅವನೇ ಮೂಲ; ಸದಾ ಸರ್ವವನ್ನು ಅರಿಯುವುದರಿಂದ ಜನರು ಅವನನ್ನು 'ಎಲ್ಲವೂ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
5.69.12
सत्ये प्रतिष्ठितः कृष्णः सत्यमत्र प्रतिष्ठितम् ।
सत्यात्सत्यं तु गोविन्दस्तस्मात्सत्योपि नामतः ॥ ५.६९.१२ ॥
ಕೃಷ್ಣನು ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನು; ಇಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವು ಅವನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿದೆ. ಸತ್ಯದಿಂದ ಗೋವಿಂದನು ಸತ್ಯ; ಆದ್ದರಿಂದ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೂ ಅವನು ಸತ್ಯ ಎನಿಸುತ್ತಾನೆ.
5.69.13
विष्णुर्विक्रमणाद्देवो जयनाञ्जिष्णुरुच्यते ।
शाश्वतत्वादनन्तश्च गोविन्दो वेदनाद्भवाम् ॥ ५.६९.१३ ॥
ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವುದರಿಂದ ಆ ದೇವನು ವಿಷ್ಣು; ಜಯಿಸುವುದರಿಂದ ಜಿಷ್ಣು ಎನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಶಾಶ್ವತನಾದ್ದರಿಂದ ಅನಂತ; ತಿಳಿಸುವುದರಿಂದ ಗೋವಿಂದ…
5.69.14
अतत्त्वं कुरुते तत्त्वं तेन मोहयते प्रजाः ॥ ५.६९.१४ ॥
ಸತ್ಯವಲ್ಲದುದನ್ನು ಸತ್ಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅದರಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
5.69.15
एवंविधो धर्मनित्यो भगवान्मधुसूदनः ।
आगन्ता हि महाबाहुरानृशंस्यार्थमच्युतः ॥ ५.६९.१५ ॥
ಇಂಥವನು, ಸದಾ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ಭಗವಾನ್ ಮಧುಸೂದನ, ಮಹಾಬಾಹು ಅಚ್ಯುತ, ಕರುಣೆಯ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಬರುವನು.