Mahābhārata · Adhyāya 5.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.69.1
भूयो मे पुण्डरीकाक्षं सञ्जयाचक्ष्व पृच्छतः ।
नामकर्मार्थवित्तात प्राप्नुयां पुरुषोत्तमम् ॥ ५.६९.१ ॥
Sañjaya, erzähle mir noch einmal von dem Lotusäugigen, wie ich frage, damit ich, seine Namen, Taten und Bedeutung kennend, den Besten der Menschen erlange.
5.69.2
श्रुतं मे वासुदेवस्य नामनिर्वचनं शुभम् ।
यावत्तत्राभिजानेऽहमप्रमेयो हि केशवः ॥ ५.६९.२ ॥
Ich habe die glückverheißende Erklärung von Vāsudevas Namen gehört, soweit ich mich dort erinnere. Keśava ist in der Tat unermesslich.
5.69.3
वसनात्सर्वभूतानां वसुत्वाद्देवयोनितः ।
वासुदेवस्ततो वेद्यो बृहत्त्वाद्विष्णुरुच्यते ॥ ५.६९.३ ॥
Weil er in allen Wesen wohnt, die Wohnstatt (vasu) ist und göttlichen Ursprungs, ist er als Vāsudeva zu erkennen; und wegen seiner Größe wird er Viṣṇu genannt.
5.69.4
मौनाद्ध्यानाच्च योगाच्च विद्दि भारत माधवम् ।
सर्वतत्त्वलयाच्चैव मधुहा मधुसूदनः ॥ ५.६९.४ ॥
O Bhārata, erkenne ihn durch Schweigen, Meditation und Yoga als Mādhava; und durch die Auflösung aller Prinzipien ist er der Töter des Madhu, Madhusūdana.
5.69.5
कृषिर्भूवाचकः शब्दो गश्च निर्वृतिवाचकः ।
विष्णुस्तद्भावयोगाच्च कृष्णो भवति सात्वतः ॥ ५.६९.५ ॥
Die Wurzel kṛṣ bezeichnet das Sein, und die Silbe ga bezeichnet die Seligkeit; durch die Vereinigung mit diesem Zustand wird Viṣṇu zu Kṛṣṇa, dem Sātvata.
5.69.6
पुण्डरीकं परं धाम नित्यमक्षयमव्ययम् ।
तद्भावात्पुण्डरीकाक्षो दस्युत्रासाज्जानार्दनः ॥ ५.६९.६ ॥
Puṇḍarīka ist die höchste Wohnstatt, ewig, unvergänglich und unwandelbar; durch diesen Zustand ist er Puṇḍarīkākṣa, und weil er die Räuber erschreckt, ist er Janārdana.
5.69.7
यतः सत्वं न च्यवते यच्च यत्वान्न हीयते ।
सात्वतः सात्वतस्तस्मादार्षभाद्वृषभेक्षणः ॥ ५.६९.७ ॥
Weil sein Wesen nie schwindet und seine Kraft nie abnimmt, ist er Sātvata; mit stierartigen Augen ist er Vṛṣabhekṣaṇa.
5.69.8
न जायते जनित्राऽयमजस्तस्मादनीकजित् ।
देवानां स्वप्रकाशत्वाद्दमाद्दामोदरो विभुः ॥ ५.६९.८ ॥
Er ist nicht geboren und nicht von einer Mutter hervorgebracht; darum ist er der Ungeborene (Aja), Sieger über Heere. Selbstleuchtend unter den Göttern und durch Bändigung gebunden, ist der allgegenwärtige Herr Dāmodara.
5.69.9
हर्षात्सुखात्सुखैश्वर्याद्धृषीकेशत्वमश्रुते ।
बाहुभ्यां रोदसी बिभ्रन्महाबाहुरिति स्मृतः ॥ ५.६९.९ ॥
Durch Freude, Glück und glückselige Herrschaft erlangt er den Zustand des Hṛṣīkeśa. Himmel und Erde mit seinen beiden Armen tragend, wird er als der Großarmige (Mahābāhu) erinnert.
5.69.10
अघो न क्षीयते जातु यस्मात्तस्मादधोक्षजः ।
नराणामयनाच्चापि ततो नारायणः स्मृतः ॥ ५.६९.१० ॥
Weil der Fall nach unten (adhaḥ) niemals abnimmt, ist er Adhokṣaja. Und als Zuflucht (ayana) der Menschen wird er auch als Nārāyaṇa erinnert.
5.69.11
पूरणात्सदनाच्चापि ततोऽसौपुरुषोत्तमः ।
असतश्च सतश्चैव सर्वस्य प्रभवाप्ययात्।
सर्वस्य च सदा ज्ञानात्सर्वमेतं प्रचक्षते ॥ ५.६९.११ ॥
Weil er erfüllt (pūraṇa) und weilt (sadana), ist er auch Puruṣottama. Er ist Ursprung und Auflösung von allem, des Nichtseienden und des Seienden; und weil er stets alles erkennt, nennt man ihn 'alles' (Sarva).
5.69.12
सत्ये प्रतिष्ठितः कृष्णः सत्यमत्र प्रतिष्ठितम् ।
सत्यात्सत्यं तु गोविन्दस्तस्मात्सत्योपि नामतः ॥ ५.६९.१२ ॥
Kṛṣṇa ist in der Wahrheit gegründet, und hier ist die Wahrheit in ihm gegründet. Durch die Wahrheit ist Govinda wahr; darum wird er auch dem Namen nach Satya genannt.
5.69.13
विष्णुर्विक्रमणाद्देवो जयनाञ्जिष्णुरुच्यते ।
शाश्वतत्वादनन्तश्च गोविन्दो वेदनाद्भवाम् ॥ ५.६९.१३ ॥
Durch sein Ausschreiten ist er der Gott Viṣṇu; durch Siegen wird er Jiṣṇu genannt; durch Ewigkeit ist er Ananta; durch das Wissen-Geben ist er Govinda…
5.69.14
अतत्त्वं कुरुते तत्त्वं तेन मोहयते प्रजाः ॥ ५.६९.१४ ॥
Er macht das Unwirkliche wirklich und verwirrt damit die Geschöpfe.
5.69.15
एवंविधो धर्मनित्यो भगवान्मधुसूदनः ।
आगन्ता हि महाबाहुरानृशंस्यार्थमच्युतः ॥ ५.६९.१५ ॥
Ein solcher, stets dem Dharma ergeben, der erhabene Madhusūdana, der starkarmige Acyuta, wird gewiss kommen um der Gewaltlosigkeit willen.