മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.69.1
भूयो मे पुण्डरीकाक्षं सञ्जयाचक्ष्व पृच्छतः ।
नामकर्मार्थवित्तात प्राप्नुयां पुरुषोत्तमम् ॥ ५.६९.१ ॥
സഞ്ജയാ, ചോദിക്കുന്ന എനിക്ക് വീണ്ടും താമരക്കണ്ണനെക്കുറിച്ച് പറയൂ. അവന്റെ നാമവും കർമ്മവും അർത്ഥവും അറിഞ്ഞ് ഞാൻ പുരുഷോത്തമനെ പ്രാപിക്കട്ടെ.
5.69.2
श्रुतं मे वासुदेवस्य नामनिर्वचनं शुभम् ।
यावत्तत्राभिजानेऽहमप्रमेयो हि केशवः ॥ ५.६९.२ ॥
വാസുദേവന്റെ നാമനിർവചനം ശുഭമായി ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; അവിടെ ഓർമ്മയുള്ളത്രയും. കേശവൻ തീർച്ചയായും അപ്രമേയനാണ്.
5.69.3
वसनात्सर्वभूतानां वसुत्वाद्देवयोनितः ।
वासुदेवस्ततो वेद्यो बृहत्त्वाद्विष्णुरुच्यते ॥ ५.६९.३ ॥
സർവഭൂതങ്ങളിലും വസിക്കുന്നതിനാലും വസുവായിരിക്കുന്നതിനാലും ദേവയോനിയിൽ നിന്നുള്ളതിനാലും അവനെ വാസുദേവനായി അറിയണം. മഹത്വത്താൽ വിഷ്ണു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
5.69.4
मौनाद्ध्यानाच्च योगाच्च विद्दि भारत माधवम् ।
सर्वतत्त्वलयाच्चैव मधुहा मधुसूदनः ॥ ५.६९.४ ॥
ഭാരതാ, മൗനത്താലും ധ്യാനത്താലും യോഗത്താലും അവനെ മാധവനായി അറിയുക. സർവതത്ത്വലയത്താലും അവൻ മധുഹനും മധുസൂദനനുമാണ്.
5.69.5
कृषिर्भूवाचकः शब्दो गश्च निर्वृतिवाचकः ।
विष्णुस्तद्भावयोगाच्च कृष्णो भवति सात्वतः ॥ ५.६९.५ ॥
'കൃഷ്' ധാതു അസ്തിത്വത്തെയും 'ഗ' ശബ്ദം ആനന്ദത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആ ഭാവയോഗത്താൽ വിഷ്ണു തന്നെ കൃഷ്ണൻ, സാത്വതൻ.
5.69.6
पुण्डरीकं परं धाम नित्यमक्षयमव्ययम् ।
तद्भावात्पुण्डरीकाक्षो दस्युत्रासाज्जानार्दनः ॥ ५.६९.६ ॥
പുണ്ഡരീകം പരമമായ ധാമമാണ്; നിത്യവും അക്ഷയവും അവ്യയവുമാണ്. ആ ഭാവത്താൽ അവൻ പുണ്ഡരീകാക്ഷൻ; ദസ്യുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതിനാൽ ജനാർദ്ദനൻ.
5.69.7
यतः सत्वं न च्यवते यच्च यत्वान्न हीयते ।
सात्वतः सात्वतस्तस्मादार्षभाद्वृषभेक्षणः ॥ ५.६९.७ ॥
ആരിൽ നിന്ന് സത്വം ച്യുതമാകുന്നില്ലയോ, ആരുടെ ശക്തി ക്ഷയിക്കുന്നില്ലയോ, അതിനാൽ അവൻ സാത്വതൻ; കാളക്കണ്ണുള്ളവൻ വൃഷഭേക്ഷണൻ.
5.69.8
न जायते जनित्राऽयमजस्तस्मादनीकजित् ।
देवानां स्वप्रकाशत्वाद्दमाद्दामोदरो विभुः ॥ ५.६९.८ ॥
ഇവൻ ജനിച്ചവനല്ല, ഒരമ്മയിൽ നിന്നും ജനിച്ചിട്ടില്ല; അതിനാൽ അജൻ, സേനകളെ ജയിച്ചവൻ. ദേവന്മാർക്കിടയിൽ സ്വപ്രകാശനായതിനാലും ദമനത്താലും ആ വിഭു ദാമോദരൻ.
5.69.9
हर्षात्सुखात्सुखैश्वर्याद्धृषीकेशत्वमश्रुते ।
बाहुभ्यां रोदसी बिभ्रन्महाबाहुरिति स्मृतः ॥ ५.६९.९ ॥
ആനന്ദം, സുഖം, സുഖൈശ്വര്യം എന്നിവയാൽ അവൻ ഹൃഷീകേശത്വം നേടുന്നു. ഇരു ബാഹുക്കളാൽ ദ്യുലോകവും ഭൂമിയും ധരിക്കുന്നതിനാൽ അവൻ മഹാബാഹു എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
5.69.10
अघो न क्षीयते जातु यस्मात्तस्मादधोक्षजः ।
नराणामयनाच्चापि ततो नारायणः स्मृतः ॥ ५.६९.१० ॥
അധഃപതനം ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കുന്നില്ലാത്തതിനാൽ അവൻ അധോക്ഷജൻ. മനുഷ്യരുടെ അയനമായതിനാൽ അവൻ നാരായണൻ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
5.69.11
पूरणात्सदनाच्चापि ततोऽसौपुरुषोत्तमः ।
असतश्च सतश्चैव सर्वस्य प्रभवाप्ययात्।
सर्वस्य च सदा ज्ञानात्सर्वमेतं प्रचक्षते ॥ ५.६९.११ ॥
നിറയ്ക്കുന്നതിനാലും (പൂരണം) നിലകൊള്ളുന്നതിനാലും (സദനം) അവൻ പുരുഷോത്തമൻ. അസത്തിനും സത്തിനും, എല്ലാറ്റിന്റെയും ഉത്ഭവത്തിനും ലയത്തിനും അവൻ ആധാരം; എല്ലാം സദാ അറിയുന്നതിനാൽ ജനം അവനെ 'സർവം' എന്നു വിളിക്കുന്നു.
5.69.12
सत्ये प्रतिष्ठितः कृष्णः सत्यमत्र प्रतिष्ठितम् ।
सत्यात्सत्यं तु गोविन्दस्तस्मात्सत्योपि नामतः ॥ ५.६९.१२ ॥
കൃഷ്ണൻ സത്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതനാണ്; ഇവിടെ സത്യം അവനിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്. സത്യത്താൽ ഗോവിന്ദൻ സത്യനാണ്; അതിനാൽ നാമത്താലും അവൻ സത്യൻ എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
5.69.13
विष्णुर्विक्रमणाद्देवो जयनाञ्जिष्णुरुच्यते ।
शाश्वतत्वादनन्तश्च गोविन्दो वेदनाद्भवाम् ॥ ५.६९.१३ ॥
ചുവടുവയ്ക്കുന്നതിനാൽ ദേവനായ വിഷ്ണു; ജയിക്കുന്നതിനാൽ ജിഷ്ണു എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; ശാശ്വതനാകയാൽ അനന്തൻ; അറിയിക്കുന്നതിനാൽ ഗോവിന്ദൻ…
5.69.14
अतत्त्वं कुरुते तत्त्वं तेन मोहयते प्रजाः ॥ ५.६९.१४ ॥
സത്യമല്ലാത്തതിനെ സത്യമാക്കുന്നു; അതിനാൽ പ്രജകളെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു.
5.69.15
एवंविधो धर्मनित्यो भगवान्मधुसूदनः ।
आगन्ता हि महाबाहुरानृशंस्यार्थमच्युतः ॥ ५.६९.१५ ॥
ഇങ്ങനെയുള്ളവനും ധർമ്മനിഷ്ഠനുമായ ഭഗവാൻ മധുസൂദനൻ, മഹാബാഹുവായ അച്യുതൻ, അഹിംസയ്ക്കായി തീർച്ചയായും വരും.