مهابهاراتا · أدهيايا 5.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.7.1
पुरोहितं ते प्रस्थाप्य नगरं नागसाह्वयम् ।
दूतान्प्रस्थापयामासुः पार्थिवेभ्यस्ततस्ततः ॥ ५.७.१ ॥
بعد أن أرسلوا كاهنكم إلى مدينة ناغاسahvaya، أرسلوا الرسل إلى الملوك هنا وهناك.
5.7.2
प्रस्थाप्य दूतानन्यत्र द्वारकां पुरुषर्षभः ।
स्वयं जगाम कौरव्यः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ५.७.२ ॥
بعد أن أرسل الرسل إلى مكان آخر، ذهب بنفسه إلى دفاراكا ثور الرجال، سليل كورو، دانانجايا ابن كونتي.
5.7.3
गते द्वारवतीं कृष्ण बलदेवे च माधवे ।
सह वृष्ण्यन्धकैः सर्वैर्भोजैश्च शतशस्तदा ॥ ५.७.३ ॥
لما ذهب كريشنا وبالاراما وماذافا إلى دفارافاتي، عندئذ، مع جميع الفريشنيين والأندهاكا والبهوجا بالمئات.
5.7.4
सर्वमागमयामास पाण्डवानां विचेष्टितम् ।
धृतराष्ट्रात्मजो राजा गूढैः प्रणिहितैश्चरैः ॥ ५.७.४ ॥
أمر الملك، ابن دهريتاراشترا، بأن تُعرف جميع تحركات البانداڤا عن طريق جواسيس سريين معيّنين.
5.7.5
स श्रुत्वा माधवं यान्तं सदश्वैरनिलोपमैः ।
बलेन नातिमहता द्वारकामभ्ययात्पुरीम् ॥ ५.७.५ ॥
لما سمع أن ماذافا ذاهب، توجّه نحو مدينة دفاراكا بخيول فاضلة كالريح، دون جيش كبير جداً.
5.7.6
तमेव दिवसं चापि कौन्तेयः पाण्डुनन्दनः ।
आनन्रतनगरीं रम्यां जगामाशु धनञ्जयः ॥ ५.७.६ ॥
في ذلك اليوم نفسه، ذهب دانانجايا ابن كونتي وابن باندو بسرعة إلى مدينة أنارتا الجميلة.
5.7.7
तौ यात्वा पुरुषव्याघ्रौ द्वारकां कुरुनन्दनौ ।
सुप्तं ददृशतुः कृष्णं शयानं चाभिजग्मतुः ॥ ५.७.७ ॥
ذهب ذانك النمران بين الرجال، بهجتا الكورو، إلى دفاراكا، فرأيا كرشنا نائما مضطجعا فدنوا منه.
5.7.8
दुर्योधनस्तु प्रथमं वासुदेवमुपाश्रयत् ।
उच्छीर्षतश्च कृष्णस्य निषसाद वरासने ॥ ५.७.८ ॥
أما دوريودهانا فذهب أولا إلى فاسوديفا وجلس على مقعد فاخر عند رأس كرشنا.
5.7.9
ततः किरीटी तस्यानु प्रविवेश महामनाः ।
पश्चार्धे तु स कृष्णस्य प्रह्वोऽतिष्ठत्कृताञ्जलिः ॥ ५.७.९ ॥
ثم دخل من بعده الكريطي العظيم النفس (أرجونا)، فوقف منحنيا عند قدمي كرشنا والكفان مضمومتان.
5.7.10
प्रतिबुद्धः स वार्ष्णेयो ददर्शाग्रे किरीटिनाम् ।
सिंहासनगतं पश्चात्परिवृत्य च दृष्टवान् ॥ ५.७.१० ॥
استيقظ ذلك الفرشنيّ فرأى الكريطيين أمامه جالسين على العرش، ثم التفت فرآهم خلفه أيضا.
5.7.11
स तयोः स्वागतं कृत्वा यथावत्प्रतिपूज्य तौ ।
तदागमनजं हेतुं पप्रच्छ मधुसूदनः ॥ ५.७.११ ॥
وبعد أن رحب بهما على الوجه الأكمل وأكرمهما، سأل مادهوسودانا عن سبب مجيئهما.
5.7.12
ततो दुर्योधनः कृष्णामुवाच प्रहसन्निव ।
विग्रहेऽस्मिन्भवान्साह्यं मम दातुमिहार्हति ॥ ५.७.१२ ॥
ثم قال دوريودهانا لكرشنا كأنه يضحك: "في هذا النزاع يليق بك أن تمدّني هنا بالعون."
5.7.13
समं हि भवतः सख्यं मम चैवार्जुनेऽपि च ।
तथा संबन्धकं तुल्यमस्माकं त्वयि माधव ॥ ५.७.१३ ॥
صداقتك لي ولأرجونا متساوية، وكذلك قرابتنا لك متساوية، يا مادهава.
5.7.14
अहं चाभिगतं सन्तो भजन्ते पूर्वसारिणः ।
त्वं च श्रेष्ठतमो लोके सतामद्य जनार्दन । ॥ ५.७.१४ ॥
وقد جئت أنا أيضًا، والأخيار يلجأون إلى من سبق إليهم. وأنت يا جاناردانا أفضل الأخيار في العالم اليوم.
5.7.15
सततं संमतश्चैव सद्वृत्तमनुपालय ॥ ५.७.१५ ॥
كن دائمًا مُكرَّمًا، واحفظ حسن السلوك.
5.7.16
भवानभिगतः पूर्वमत्र मे नास्ति संशयः ।
दृष्टस्तु प्रथमं राजन्मया पार्थो धनञ्जयः ॥ ५.७.१६ ॥
لقد جئت قبلًا إلى هنا، ولا شك عندي في ذلك. لكن يا ملك، رأيت أولًا بارثا دهananjaya.
5.7.17
तव पूर्वाभिगमनात्पूर्वं चाप्यस्य दर्शनात् ।
साहाय्यमुभयोरेव करिष्यामि सुयोधन ॥ ५.७.१७ ॥
لأنك جئت قبلًا، ولأنني رأيته قبلًا، يا سويودهана، سأقدم العون لكليكما.
5.7.18
प्रवारणं तु बालानां पूर्वं कार्यमिति श्रुतिः ।
तस्मात्प्रवारणं पूर्वमर्हः पार्थो धनञ्जयः ॥ ५.७.१८ ॥
لكن التقليد يقول إن الاختيار الأول يُعطى للأصغر سنًا؛ لذلك يستحق بارثا دhananjaya الاختيار الأول.
5.7.19
मत्संहननतुल्यानां गोपानामर्बुदं महत् ।
नारायणा इति ख्याताः सर्वे संग्रामयोधिनः ॥ ५.७.१९ ॥
جيش عظيم من الرعاة، مساوٍ لي في قوة الجسد، عددهم أربوضة كبيرة، يُعرفون بالنارايانا، وكلهم محاربون في القتال.
5.7.20
ते वा युधि दुराधर्षा भवन्त्वेकस्य सैनिकाः ।
अयुध्यमानः संग्रामे न्यस्तशस्त्रोऽहमेकतः ॥ ५.७.२० ॥
ليكونوا جنودًا لا يُقهرون في القتال في جانب واحد؛ أو أنا، لا أقاتل في المعركة، وقد وضعت السلاح، أكون في الجانب الآخر.
5.7.21
आभ्यामन्यतरं पार्थ यत्ते हृद्यतरं मतम् ।
तद्वृणीतां भवानग्रे प्रवार्यस्त्वं हि धर्मतः ॥ ५.७.२१ ॥
يا ابن بريثا، من هذين اختر ما يكون أشد استحسانًا لقلبك؛ فبحكم الدهرما أنت أحق بالاختيار أولًا.
5.7.22
एतद्विदित्वा कौन्तेय विचार्य च पुनः पुनः ।
तान्वा वरय साहाय्ये मां साचिव्येऽथवा पुनः ॥ ५.७.२२ ॥
يا ابن كونتي، إذ علمت هذا وتأملت مرارًا، فاختر أولئك للعون، أو اختر أنا للمشورة.
5.7.23
एवमुक्तस्तु कृष्णेन कुन्तीपुत्रे धनञ्जयः ।
अयुध्यमानं संग्रामे वरयामास केशवम् ॥ ५.७.२३ ॥
فلما خاطبه كريشنا بذلك، اختار دهنجايا ابن كونتي كيشافا، الذي لن يقاتل في المعركة.
5.7.24
नारायणममिघ्नं कामाज्जातमजं नृषु ।
सर्वक्षत्रस्य पुरतो देवदानवयोरपि ॥ ५.७.२४ ॥
نارايانا، الذي لا يُمسّ بأذى، غير المولود الذي وُلد بين البشر بإرادته، أمام جميع المحاربين، بل وأمام الآلهة والشياطين.
5.7.25
दुर्योधनस्तु तत्सैन्यं सर्वमावरयत्तदा ।
सहस्राणां महस्रं तु योधानां प्राप्य भारत ॥ ५.७.२५ ॥
فأحاط دُريودهانا بذلك الجيش كله، إذ حصل على ألوف الألوف من المحاربين، يا بهارتا.
5.7.26
कृष्णं चापहृतं ज्ञात्वा संप्राप परमां मुदम् ।
दुर्योधनस्तु तत्सैन्यं सर्वमादाय पार्थिवः ॥ ५.७.२६ ॥
ولما علم أن كرِشنا قد اختُطف، بلغه أقصى الفرح؛ وأخذ الملك دُريودهانا ذلك الجيش كله.
5.7.27
ततोऽभ्ययाद्भीमबलो रौहिणेयं महाबलम् ।
सर्वं चागमने हेतुं स तस्मै संन्यवेदयत्।
प्रत्युवाच ततः शौरिर्धार्तराष्ट्रमिदं वचः ॥ ५.७.२७ ॥
ثم دنا ذو القوة الهائلة من الرَّوهِينِيّة العظيم القوة (بَلَرَاما) وأخبره بكل سبب مجيئه. ثم أجاب شَوري (كرِشنا) ابن دهريتاراشترا بهذه الكلمات.
5.7.28
विदितं ते नरव्याघ्र सर्वं भवितुमर्हति ।
यन्मयोक्तं विराटस्य पुरा वैवाहिके तदा ॥ ५.७.२८ ॥
يا نمر الرجال، ينبغي أن تعلم كل ما قلته من قبل في زفاف فيراطا.
5.7.29
निगृह्योक्तो हृषीकेशस्त्वदर्थं कुरुनन्दन ।
मया संबन्धकं तुल्यमिति राजन्पुनःपुनः ॥ ५.७.२९ ॥
يا بهجة الكورو، لأجلك قُيِّد هريشيكيشا (كرِشنا)، وقلت له مراراً: «يا ملك، القرابة متساوية».
5.7.30
न च तद्वाक्यमुक्तं वै केशवं प्रत्यपद्यत ।
न चाहमुत्सहे कृष्णं विना स्थातुमपि क्षणम् ॥ ५.७.३० ॥
لكن كلمتي تلك لم يقبلها كيشافا؛ ولا أستطيع أن أبقى لحظة واحدة بدون كرِشنا.
5.7.31
नाहं सहायः पार्थस्य नापि दुर्योधनस्य वै ।
इति मे निश्चिता बुद्धिर्वासुदेवमवेक्ष्य ह ॥ ५.७.३१ ॥
لستُ حليفًا لبارتا ولا لدوريودهانا؛ وبالنظر إلى فاسوديفا، هذا قراري الثابت.
5.7.32
जातोऽसि भारते वंशे सर्वपार्थिवपूजिते ।
गच्छ युध्यस्व धर्मेण क्षात्रेण पुरुषर्षभ ॥ ५.७.३२ ॥
وُلدتَ في سلالة البهاراتا التي يكرّمها جميع الملوك. فاذهب وقاتل بالدهرما وطريق المحارب، أيها الثور بين الرجال.
5.7.33
इत्येवमुक्तस्तु तदा परिष्वज्य हलायुधम् ।
कृष्णं चापि महाबाहुमामन्त्र्य भरतर्षभ ॥ ५.७.३३ ॥
فلما قيل له هذا، عانق هالايودها (بالارامة)، وودّع كريشنا ذا الذراعين العظيمتين أيضًا، يا ثور البهاراتا.
5.7.34
सोऽभ्ययात्कृतवर्माणं धृतराष्ट्रसुतो नृपः ।
कृतवर्मा ददौ तस्य सेनामक्षौहिणीं तदा ॥ ५.७.३४ ॥
فذهب ذلك الملك ابن دهريتاراشترا إلى كريتافارمان، فأعطاه كريتافارمان حينئذٍ جيشًا من أكشوهيني.
5.7.35
स तेन सर्वसैन्येन भीमेन कुरुनन्दनः ।
वृतः परिययौ हृष्टः सुहृदः संप्रहर्षयन् ॥ ५.७.३५ ॥
فانطلق ذلك ابن الكورو مسرورًا، محاطًا بجميع الجيش ومعه بهيما، مُفرِحًا أصدقاءه كثيرًا.
5.7.36
ततः पीताम्बरधरो जगत्स्रष्टा जनार्दनः ।
गते दुर्योधने कृष्णः किरीटिनमथाब्रवीत् ॥ ५.७.३६ ॥
ثم تكلم كريشنا جاناردانا، لابس الثياب الصفراء، خالق العالم، بعد ذهاب دوريودهانا، إلى أرجونا صاحب التاج.
5.7.37
अयुध्यमानः कां बृद्धिमास्थायाहं वृतस्त्वया ।
भवान्समर्थस्तान्सर्वान्निहन्तुं नात्र संशयः ।
निहन्तुमहमष्येकः समर्थः पुरुषर्षभः ॥ ५.७.३७ ॥
"وأنا لا أقاتل، بأي عزم اخترتني؟ أنت قادر على قتلهم جميعاً، ولا شك في ذلك. وأنا وحدي قادر على قتلهم، يا ثور الرجال."
5.7.38
भवांस्तु कीर्तिमाँल्लोके तद्यशस्त्वां गमिष्यति ।
यशसां चाहमप्यर्थी तस्मादसि मया वृतः ॥ ५.७.३८ ॥
"أنت ذائع الصيت في العالم، وذلك المجد سيبلغك. وأنا أيضاً أطلب المجد، ولذلك اخترتك."
5.7.39
सारथ्यं तु त्वया कार्यमिति मे मानसं सदा ।
चिररात्रेप्सितं कामं तद्भवान्कर्तुमर्हति ॥ ५.७.३९ ॥
"أن تتولى أنت السياقة كان دائماً أمنية قلبي. ومن الواجب عليك أن تحقق هذه الرغبة التي طالما تمنيتها."
5.7.40
उपपन्नमिदं पार्थ यत्स्पर्धसि मया सह ।
सारथ्यं ते करिष्यामि कामः संपद्यतां तव ॥ ५.७.४० ॥
"من المناسب يا برتا أن تنافسني. سأكون سائقك؛ فلتتحقق أمنيتك."
5.7.41
एवं प्रमुदितः पार्थः कुष्णेन सहितस्तदा ।
वृतो दाशार्हप्रवरैः पुनरायाद्युधिष्ठिरम् ॥ ५.७.४१ ॥
فعاد برتا، مسروراً على هذا النحو، مع كريشنا ومحاطاً بخيرة الداشارهة، مرة أخرى إلى يودهيشتهيرا.