มหาภารตะ · อัธยายะ 5.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.7.1
पुरोहितं ते प्रस्थाप्य नगरं नागसाह्वयम् ।
दूतान्प्रस्थापयामासुः पार्थिवेभ्यस्ततस्ततः ॥ ५.७.१ ॥
พวกเขาส่งปุโรหิตของท่านไปยังนครนาคสาหวัย แล้วจึงส่งทูตไปยังกษัตริย์ทั้งหลายในที่ต่าง ๆ
5.7.2
प्रस्थाप्य दूतानन्यत्र द्वारकां पुरुषर्षभः ।
स्वयं जगाम कौरव्यः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ५.७.२ ॥
ส่งทูตไปยังที่อื่นแล้ว ปุรุษรรษภะ ผู้สืบเชื้อสายกุรุ ธนัญชัย บุตรของกุนตี ก็เสด็จไปยังทวารกาด้วยพระองค์เอง
5.7.3
गते द्वारवतीं कृष्ण बलदेवे च माधवे ।
सह वृष्ण्यन्धकैः सर्वैर्भोजैश्च शतशस्तदा ॥ ५.७.३ ॥
เมื่อพระกฤษณะ พระพลเทพ และมาธวะเสด็จถึงทวารวดีแล้ว ในเวลานั้นพร้อมด้วยวฤษณิ อันธกะ และโภชทั้งปวง นับร้อย ๆ คน
5.7.4
सर्वमागमयामास पाण्डवानां विचेष्टितम् ।
धृतराष्ट्रात्मजो राजा गूढैः प्रणिहितैश्चरैः ॥ ५.७.४ ॥
พระราชาผู้เป็นโอรสของธฤตราษฎร์ให้สืบรู้การเคลื่อนไหวทั้งหมดของปาณฑพ ด้วยจารชนที่แฝงตัวไว้และส่งไปคอยสอดแนม
5.7.5
स श्रुत्वा माधवं यान्तं सदश्वैरनिलोपमैः ।
बलेन नातिमहता द्वारकामभ्ययात्पुरीम् ॥ ५.७.५ ॥
เมื่อได้ยินว่ามาธวะกำลังเสด็จไป พระองค์ก็เสด็จไปยังนครทวารกาด้วยม้าชั้นดีที่เร็วดุจลม และด้วยกองทัพที่ไม่ใหญ่นัก
5.7.6
तमेव दिवसं चापि कौन्तेयः पाण्डुनन्दनः ।
आनन्रतनगरीं रम्यां जगामाशु धनञ्जयः ॥ ५.७.६ ॥
ในวันเดียวกันนั้นเอง ธนัญชัย โอรสของกุนตี และโอรสของปาณฑุ ก็เสด็จรีบไปยังนครอานรรตอันงดงาม
5.7.7
तौ यात्वा पुरुषव्याघ्रौ द्वारकां कुरुनन्दनौ ।
सुप्तं ददृशतुः कृष्णं शयानं चाभिजग्मतुः ॥ ५.७.७ ॥
บุรุษผู้เป็นเสือในหมู่มนุษย์ทั้งสองพระองค์นั้น ผู้เป็นที่รื่นรมย์ของชาวกุรุ เสด็จถึงทวารกาแล้วทอดพระเนตรเห็นพระกฤษณะกำลังบรรทมหลับ จึงเสด็จเข้าไปใกล้
5.7.8
दुर्योधनस्तु प्रथमं वासुदेवमुपाश्रयत् ।
उच्छीर्षतश्च कृष्णस्य निषसाद वरासने ॥ ५.७.८ ॥
ส่วนทุรโยธน์เสด็จเข้าไปหาวาสุเทพก่อน แล้วประทับนั่งบนอาสนะอันประเสริฐที่ศีรษะของพระกฤษณะ
5.7.9
ततः किरीटी तस्यानु प्रविवेश महामनाः ।
पश्चार्धे तु स कृष्णस्य प्रह्वोऽतिष्ठत्कृताञ्जलिः ॥ ५.७.९ ॥
จากนั้นกิรีฏิน ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ เสด็จเข้ามาตามหลังพระองค์ และยืนอยู่ที่ปลายพระบาทของพระกฤษณะด้วยการก้มศีรษะลงพร้อมประนมมือ
5.7.10
प्रतिबुद्धः स वार्ष्णेयो ददर्शाग्रे किरीटिनाम् ।
सिंहासनगतं पश्चात्परिवृत्य च दृष्टवान् ॥ ५.७.१० ॥
ผู้สืบเชื้อสายวฤษณิตื่นบรรทม ทอดพระเนตรเห็นกิรีฏินทั้งหลายอยู่ข้างหน้า ประทับบนบัลลังก์ แล้วหันกลับไปจึงทอดพระเนตรเห็นอีกสองพระองค์อยู่ข้างหลังด้วย
5.7.11
स तयोः स्वागतं कृत्वा यथावत्प्रतिपूज्य तौ ।
तदागमनजं हेतुं पप्रच्छ मधुसूदनः ॥ ५.७.११ ॥
มธุสูทนะต้อนรับทั้งสองพระองค์อย่างเหมาะสม และให้เกียรติตามสมควรแล้ว จึงตรัสถามถึงเหตุที่ทั้งสองเสด็จมา
5.7.12
ततो दुर्योधनः कृष्णामुवाच प्रहसन्निव ।
विग्रहेऽस्मिन्भवान्साह्यं मम दातुमिहार्हति ॥ ५.७.१२ ॥
ลำดับนั้น ทุรโยธน์ทำท่าเหมือนหัวเราะ ตรัสกับพระกฤษณะว่า "ในการสงครามครั้งนี้ ควรที่พระองค์จะทรงช่วยเหลือข้าพเจ้าที่นี่"
5.7.13
समं हि भवतः सख्यं मम चैवार्जुनेऽपि च ।
तथा संबन्धकं तुल्यमस्माकं त्वयि माधव ॥ ५.७.१३ ॥
มิตรภาพของพระองค์เสมอกันทั้งต่อข้าพเจ้าและต่ออรชุน และความเป็นญาติของเราทั้งหลายกับพระองค์ก็เสมอกันเช่นนั้น ข้าแต่มาธวะ
5.7.14
अहं चाभिगतं सन्तो भजन्ते पूर्वसारिणः ।
त्वं च श्रेष्ठतमो लोके सतामद्य जनार्दन । ॥ ५.७.१४ ॥
ข้าพเจ้าก็มาถึงแล้ว ผู้ประเสริฐทั้งหลายย่อมเข้าหาผู้ที่มาถึงก่อน และพระองค์ คือชนารทนะ ในวันนี้ทรงเป็นผู้ประเสริฐที่สุดในโลกในหมู่ผู้ประเสริฐ
5.7.15
सततं संमतश्चैव सद्वृत्तमनुपालय ॥ ५.७.१५ ॥
ขอให้ได้รับการเคารพนับถืออยู่เสมอ และรักษาความประพฤติอันดีงาม
5.7.16
भवानभिगतः पूर्वमत्र मे नास्ति संशयः ।
दृष्टस्तु प्रथमं राजन्मया पार्थो धनञ्जयः ॥ ५.७.१६ ॥
พระองค์เสด็จมาถึงก่อนแล้วที่นี่ ข้าพเจ้าไม่มีข้อสงสัยในเรื่องนี้ แต่ข้าแต่พระราชา ข้าพเจ้าได้เห็นปารถะ ธนัญชัยเป็นคนแรก
5.7.17
तव पूर्वाभिगमनात्पूर्वं चाप्यस्य दर्शनात् ।
साहाय्यमुभयोरेव करिष्यामि सुयोधन ॥ ५.७.१७ ॥
เพราะพระองค์เสด็จมาถึงก่อนและข้าพเจ้าได้เห็นเขาก่อน ข้าแต่สุยอธนะ ข้าพเจ้าจะให้ความช่วยเหลือแก่ท่านทั้งสองคน
5.7.18
प्रवारणं तु बालानां पूर्वं कार्यमिति श्रुतिः ।
तस्मात्प्रवारणं पूर्वमर्हः पार्थो धनञ्जयः ॥ ५.७.१८ ॥
แต่คัมภีร์ประเพณีกล่าวว่า การเลือกก่อนเป็นของเด็ก เพราะฉะนั้น ปารถะ ธนัญชัยควรได้เลือกก่อน
5.7.19
मत्संहननतुल्यानां गोपानामर्बुदं महत् ।
नारायणा इति ख्याताः सर्वे संग्रामयोधिनः ॥ ५.७.१९ ॥
มีคนเลี้ยงโคจำนวนมากมายถึงหนึ่งร้อยล้าน ที่มีกำลังกายเสมอกับข้าพเจ้า เป็นที่รู้จักกันในชื่อนารายณะ ล้วนเป็นนักรบในการสงคราม
5.7.20
ते वा युधि दुराधर्षा भवन्त्वेकस्य सैनिकाः ।
अयुध्यमानः संग्रामे न्यस्तशस्त्रोऽहमेकतः ॥ ५.७.२० ॥
ขอให้พวกเขาเป็นทหารที่ไม่มีใครต้านทานได้ในการรบอยู่ฝ่ายหนึ่ง หรือข้าพเจ้าผู้ไม่รบในสงคราม วางอาวุธลง จะอยู่อีกฝ่ายหนึ่ง
5.7.21
आभ्यामन्यतरं पार्थ यत्ते हृद्यतरं मतम् ।
तद्वृणीतां भवानग्रे प्रवार्यस्त्वं हि धर्मतः ॥ ५.७.२१ ॥
โอ้บุตรแห่งปฤถา ในสองสิ่งนี้ จงเลือกสิ่งที่ใจของท่านชอบมากกว่า ตามธรรม ท่านเป็นผู้ควรเลือกก่อน
5.7.22
एतद्विदित्वा कौन्तेय विचार्य च पुनः पुनः ।
तान्वा वरय साहाय्ये मां साचिव्येऽथवा पुनः ॥ ५.७.२२ ॥
โอ้บุตรแห่งกุนตี เมื่อรู้เช่นนี้แล้วและพิจารณาซ้ำแล้วซ้ำเล่า จงเลือกพวกเขาไว้เป็นกำลังช่วยเหลือ หรือไม่ก็เลือกข้าพเจ้าไว้เป็นที่ปรึกษา
5.7.23
एवमुक्तस्तु कृष्णेन कुन्तीपुत्रे धनञ्जयः ।
अयुध्यमानं संग्रामे वरयामास केशवम् ॥ ५.७.२३ ॥
เมื่อพระกฤษณะตรัสเช่นนั้นแล้ว อรชุนบุตรแห่งกุนตีจึงเลือกพระเกศวะ ผู้ไม่ยอมรบในการสงคราม
5.7.24
नारायणममिघ्नं कामाज्जातमजं नृषु ।
सर्वक्षत्रस्य पुरतो देवदानवयोरपि ॥ ५.७.२४ ॥
พระนารายณ์ผู้ไม่อาจถูกทำร้ายได้ ผู้ไม่มีกำเนิด ผู้ประสูติในหมู่มนุษย์ด้วยพระประสงค์ ต่อหน้านักรบทั้งปวง แม้ต่อหน้าเทพและอสูร
5.7.25
दुर्योधनस्तु तत्सैन्यं सर्वमावरयत्तदा ।
सहस्राणां महस्रं तु योधानां प्राप्य भारत ॥ ५.७.२५ ॥
ดังนั้น ทุรโยธน์จึงได้กองทัพทั้งสิ้นไว้ในมือ ได้นักรบนับพันนับหมื่นมา โอ้ภารตะ
5.7.26
कृष्णं चापहृतं ज्ञात्वा संप्राप परमां मुदम् ।
दुर्योधनस्तु तत्सैन्यं सर्वमादाय पार्थिवः ॥ ५.७.२६ ॥
เมื่อทราบว่าพระกฤษณะถูกนำตัวไปแล้ว ทุรโยธน์ก็เกิดความยินดียิ่ง พระราชาทุรโยธน์พาทั้งกองทัพไปด้วยทั้งหมด
5.7.27
ततोऽभ्ययाद्भीमबलो रौहिणेयं महाबलम् ।
सर्वं चागमने हेतुं स तस्मै संन्यवेदयत्।
प्रत्युवाच ततः शौरिर्धार्तराष्ट्रमिदं वचः ॥ ५.७.२७ ॥
จากนั้น ผู้มีกำลังอันน่าครั่นคร้าม ได้เข้าไปหาพลรามผู้มีกำลังมหาศาลแห่งเผ่าโรหิณี และรายงานเหตุผลทั้งหมดของการมาของตน แล้วศอริ (พระกฤษณะ) จึงตอบพระโอรสของธฤตราษฎร์ด้วยถ้อยคำเหล่านี้
5.7.28
विदितं ते नरव्याघ्र सर्वं भवितुमर्हति ।
यन्मयोक्तं विराटस्य पुरा वैवाहिके तदा ॥ ५.७.२८ ॥
โอ้เสือในหมู่มนุษย์ ขอให้ท่านรู้ไว้ทั้งหมดเถิด สิ่งที่ข้าพเจ้าเคยกล่าวไว้ในงานอภิเษกสมรสของพระเจ้าวิราฏในกาลก่อน
5.7.29
निगृह्योक्तो हृषीकेशस्त्वदर्थं कुरुनन्दन ।
मया संबन्धकं तुल्यमिति राजन्पुनःपुनः ॥ ५.७.२९ ॥
โอ้ความยินดีของเผ่ากุรุ เพื่อประโยชน์ของท่าน พระหฤษีเกศะ (พระกฤษณะ) ได้ถูกห้ามไว้ และข้าพเจ้าได้กล่าวซ้ำแล้วซ้ำเล่าแก่พระองค์ว่า โอ้พระราชา ความเป็นญาติเสมอกันทั้งสิ้น
5.7.30
न च तद्वाक्यमुक्तं वै केशवं प्रत्यपद्यत ।
न चाहमुत्सहे कृष्णं विना स्थातुमपि क्षणम् ॥ ५.७.३० ॥
แต่ถ้อยคำนั้นพระเกศวะมิได้ทรงรับไว้ และข้าพเจ้าก็ไม่อาจอยู่ห่างจากพระกฤษณะแม้เพียงชั่วขณะ
5.7.31
नाहं सहायः पार्थस्य नापि दुर्योधनस्य वै ।
इति मे निश्चिता बुद्धिर्वासुदेवमवेक्ष्य ह ॥ ५.७.३१ ॥
ข้าพเจ้ามิได้เป็นผู้ช่วยของปารถ และก็มิได้เป็นผู้ช่วยของทุรโยธน์ นี่คือความตั้งใจที่มั่นคงของข้าพเจ้า เมื่อได้พิจารณาพระวาสุเทพแล้ว
5.7.32
जातोऽसि भारते वंशे सर्वपार्थिवपूजिते ।
गच्छ युध्यस्व धर्मेण क्षात्रेण पुरुषर्षभ ॥ ५.७.३२ ॥
ท่านประสูติในวงศ์ภารตะ ซึ่งกษัตริย์ทั้งปวงให้ความเคารพบูชา จงไปทำศึกโดยชอบธรรมตามวิถีของนักรบเถิด โอ้บุรุษผู้เป็นเลิศในหมู่มนุษย์
5.7.33
इत्येवमुक्तस्तु तदा परिष्वज्य हलायुधम् ।
कृष्णं चापि महाबाहुमामन्त्र्य भरतर्षभ ॥ ५.७.३३ ॥
เมื่อตรัสเช่นนั้นแล้ว พระองค์ได้กอดฮลายุธะ (พลราม) และลากับพระกฤษณะผู้มีแขนอันทรงพลัง โอ้ผู้ประเสริฐแห่งภรตะ
5.7.34
सोऽभ्ययात्कृतवर्माणं धृतराष्ट्रसुतो नृपः ।
कृतवर्मा ददौ तस्य सेनामक्षौहिणीं तदा ॥ ५.७.३४ ॥
พระราชาองค์นั้น พระโอรสของธฤตราษฎร์ ได้ไปหากฤตวรมัน และกฤตวรมันจึงมอบกองทัพอักษุหิณีให้แก่พระองค์
5.7.35
स तेन सर्वसैन्येन भीमेन कुरुनन्दनः ।
वृतः परिययौ हृष्टः सुहृदः संप्रहर्षयन् ॥ ५.७.३५ ॥
พระองค์ผู้เป็นความยินดีของเผ่ากุรุ ถูกภีมะล้อมรอบพร้อมกองทัพทั้งหมด เสด็จไปด้วยความปีติยินดี ทำให้มิตรสหายทั้งหลายชื่นชมยิ่งนัก
5.7.36
ततः पीताम्बरधरो जगत्स्रष्टा जनार्दनः ।
गते दुर्योधने कृष्णः किरीटिनमथाब्रवीत् ॥ ५.७.३६ ॥
ครั้นทุรโยธน์จากไปแล้ว พระกฤษณะชนารทนะ ผู้ทรงนุ่งห่มผ้าสีเหลือง ผู้สร้างโลก ได้ตรัสกับอรชุนผู้สวมมงกุฎ
5.7.37
अयुध्यमानः कां बृद्धिमास्थायाहं वृतस्त्वया ।
भवान्समर्थस्तान्सर्वान्निहन्तुं नात्र संशयः ।
निहन्तुमहमष्येकः समर्थः पुरुषर्षभः ॥ ५.७.३७ ॥
"ท่านไม่รบ ท่านเลือกข้าพเจ้าไว้ด้วยความคิดใด ท่านย่อมสามารถปราบพวกเขาทั้งหมดได้ ไม่มีข้อสงสัยในเรื่องนี้ และข้าพเจ้าเพียงผู้เดียวก็สามารถปราบพวกเขาได้ โอ้ผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์"
5.7.38
भवांस्तु कीर्तिमाँल्लोके तद्यशस्त्वां गमिष्यति ।
यशसां चाहमप्यर्थी तस्मादसि मया वृतः ॥ ५.७.३८ ॥
"ท่านมีชื่อเสียงในโลก เกียรติยศนั้นจะมาถึงท่าน และข้าพเจ้าก็ปรารถนาเกียรติยศเช่นกัน เพราะเหตุนั้นข้าพเจ้าจึงเลือกท่าน"
5.7.39
सारथ्यं तु त्वया कार्यमिति मे मानसं सदा ।
चिररात्रेप्सितं कामं तद्भवान्कर्तुमर्हति ॥ ५.७.३९ ॥
"ที่ท่านจะเป็นสารถีนั้นเป็นความปรารถนาในใจของข้าพเจ้าเสมอมา ขอให้ท่านบรรลุความปรารถนาที่ข้าพเจ้าแสวงหามานานนั้นเถิด"
5.7.40
उपपन्नमिदं पार्थ यत्स्पर्धसि मया सह ।
सारथ्यं ते करिष्यामि कामः संपद्यतां तव ॥ ५.७.४० ॥
"โอ้ปารถ การที่ท่านจะแข่งขันกับข้าพเจ้านั้นเป็นการสมควรแล้ว ข้าพเจ้าจะเป็นสารถีของท่าน ขอให้ความปรารถนาของท่านสัมฤทธิ์ผลเถิด"
5.7.41
एवं प्रमुदितः पार्थः कुष्णेन सहितस्तदा ।
वृतो दाशार्हप्रवरैः पुनरायाद्युधिष्ठिरम् ॥ ५.७.४१ ॥
เมื่อได้รับความยินดีเช่นนั้น ปารถะ ซึ่งมีพระกฤษณะไปด้วย และมีวีรบุรุษเอกแห่งทาศารหะแวดล้อม ได้กลับไปหายุธิษฐิระอีกครั้ง