ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.7.1
पुरोहितं ते प्रस्थाप्य नगरं नागसाह्वयम् ।
दूतान्प्रस्थापयामासुः पार्थिवेभ्यस्ततस्ततः ॥ ५.७.१ ॥
ನಿಮ್ಮ ಪುರೋಹಿತನನ್ನು ನಾಗಸಾಹ್ವಯ ನಗರಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ಅವರು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿನ ರಾಜರಿಗೆ ದೂತರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರು.
5.7.2
प्रस्थाप्य दूतानन्यत्र द्वारकां पुरुषर्षभः ।
स्वयं जगाम कौरव्यः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ५.७.२ ॥
ದೂತರನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ಕುರುವಂಶದ, ನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನು ತಾನೇ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋದನು.
5.7.3
गते द्वारवतीं कृष्ण बलदेवे च माधवे ।
सह वृष्ण्यन्धकैः सर्वैर्भोजैश्च शतशस्तदा ॥ ५.७.३ ॥
ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲದೇವ ಹಾಗೂ ಮಾಧವನು ದ್ವಾರವತಿಗೆ ಹೋದಾಗ, ಆಗ ವೃಷ್ಣಿ, ಅಂಧಕ ಮತ್ತು ಭೋಜರೆಲ್ಲರೂ ನೂರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ.
5.7.4
सर्वमागमयामास पाण्डवानां विचेष्टितम् ।
धृतराष्ट्रात्मजो राजा गूढैः प्रणिहितैश्चरैः ॥ ५.७.४ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಾದ ರಾಜನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಗೂಢಚಾರರ ಮೂಲಕ ಪಾಂಡವರ ಎಲ್ಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು.
5.7.5
स श्रुत्वा माधवं यान्तं सदश्वैरनिलोपमैः ।
बलेन नातिमहता द्वारकामभ्ययात्पुरीम् ॥ ५.७.५ ॥
ಮಾಧವನು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ಕೇಳಿ, ಗಾಳಿಯಂತೆ ವೇಗವಾದ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸೈನ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಅವನು ದ್ವಾರಕಾ ನಗರಿಗೆ ಹೋದನು.
5.7.6
तमेव दिवसं चापि कौन्तेयः पाण्डुनन्दनः ।
आनन्रतनगरीं रम्यां जगामाशु धनञ्जयः ॥ ५.७.६ ॥
ಅದೇ ದಿನ ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಕೌಂತೇಯ ಧನಂಜಯನೂ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸುಂದರ ಆನರ್ತ ನಗರಿಗೆ ಹೋದನು.
5.7.7
तौ यात्वा पुरुषव्याघ्रौ द्वारकां कुरुनन्दनौ ।
सुप्तं ददृशतुः कृष्णं शयानं चाभिजग्मतुः ॥ ५.७.७ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರರು, ಕುರುವಂಶದ ಆನಂದರು, ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಮಲಗಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕಂಡು ಅವನ ಬಳಿ ಸಮೀಪಿಸಿದರು.
5.7.8
दुर्योधनस्तु प्रथमं वासुदेवमुपाश्रयत् ।
उच्छीर्षतश्च कृष्णस्य निषसाद वरासने ॥ ५.७.८ ॥
ಆದರೆ ದುರ್ಯೋಧನನು ಮೊದಲು ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನ ತಲೆಯ ಬಳಿ ಉತ್ತಮ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು.
5.7.9
ततः किरीटी तस्यानु प्रविवेश महामनाः ।
पश्चार्धे तु स कृष्णस्य प्रह्वोऽतिष्ठत्कृताञ्जलिः ॥ ५.७.९ ॥
ನಂತರ ಮಹಾಮನಸ್ಕನಾದ ಕಿರೀಟಿ (ಅರ್ಜುನ) ಅವನ ಹಿಂದೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದದ ಬಳಿ ವಿನಯದಿಂದ ಕೈಮುಗಿದು ನಿಂತನು.
5.7.10
प्रतिबुद्धः स वार्ष्णेयो ददर्शाग्रे किरीटिनाम् ।
सिंहासनगतं पश्चात्परिवृत्य च दृष्टवान् ॥ ५.७.१० ॥
ಎಚ್ಚೆತ್ತ ಆ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನು (ಕೃಷ್ಣ) ಮುಂದೆ ಕಿರೀಟಿಗಳನ್ನು ಕಂಡನು; ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವರನ್ನು ಕಂಡು, ನಂತರ ಹಿಂತಿರುಗಿಯೂ ನೋಡಿದನು.
5.7.11
स तयोः स्वागतं कृत्वा यथावत्प्रतिपूज्य तौ ।
तदागमनजं हेतुं पप्रच्छ मधुसूदनः ॥ ५.७.११ ॥
ಅವನು ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಗೌರವಿಸಿ, ಅವರ ಆಗಮನದ ಕಾರಣವನ್ನು ಮಧುಸೂದನನು ಕೇಳಿದನು.
5.7.12
ततो दुर्योधनः कृष्णामुवाच प्रहसन्निव ।
विग्रहेऽस्मिन्भवान्साह्यं मम दातुमिहार्हति ॥ ५.७.१२ ॥
ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನನು ನಗುತ್ತಾ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಹಾಯ ನೀಡುವುದು ಯೋಗ್ಯ."
5.7.13
समं हि भवतः सख्यं मम चैवार्जुनेऽपि च ।
तथा संबन्धकं तुल्यमस्माकं त्वयि माधव ॥ ५.७.१३ ॥
ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹ ನನಗೂ ಅರ್ಜುನನಿಗೂ ಸಮಾನವೇ. ಹಾಗೆಯೇ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವೂ ಸಮಾನವೇ, ಓ ಮಾಧವ.
5.7.14
अहं चाभिगतं सन्तो भजन्ते पूर्वसारिणः ।
त्वं च श्रेष्ठतमो लोके सतामद्य जनार्दन । ॥ ५.७.१४ ॥
ನಾನೂ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಸಜ್ಜನರು ಮೊದಲು ಬಂದವರನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಓ ಜನಾರ್ದನ, ಇಂದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಜ್ಜನರಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
5.7.15
सततं संमतश्चैव सद्वृत्तमनुपालय ॥ ५.७.१५ ॥
ಸದಾ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಸದಾಚಾರವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿರಿ.
5.7.16
भवानभिगतः पूर्वमत्र मे नास्ति संशयः ।
दृष्टस्तु प्रथमं राजन्मया पार्थो धनञ्जयः ॥ ५.७.१६ ॥
ನೀವು ಮೊದಲು ಬಂದಿರಿ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಓ ರಾಜನೇ, ನಾನು ಮೊದಲು ನೋಡಿದ್ದು ಪಾರ್ಥ ಧನಂಜಯನನ್ನು.
5.7.17
तव पूर्वाभिगमनात्पूर्वं चाप्यस्य दर्शनात् ।
साहाय्यमुभयोरेव करिष्यामि सुयोधन ॥ ५.७.१७ ॥
ನೀವು ಮೊದಲು ಬಂದ ಕಾರಣದಿಂದಲೂ, ನಾನು ಅವನನ್ನು ಮೊದಲು ನೋಡಿದ ಕಾರಣದಿಂದಲೂ, ಓ ಸುಯೋಧನ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ನಾನು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
5.7.18
प्रवारणं तु बालानां पूर्वं कार्यमिति श्रुतिः ।
तस्मात्प्रवारणं पूर्वमर्हः पार्थो धनञ्जयः ॥ ५.७.१८ ॥
ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೊದಲು ಆಯ್ಕೆ ನೀಡಬೇಕು ಎಂದು ಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೊದಲ ಆಯ್ಕೆಗೆ ಅರ್ಹನು ಪಾರ್ಥ ಧನಂಜಯನು.
5.7.19
मत्संहननतुल्यानां गोपानामर्बुदं महत् ।
नारायणा इति ख्याताः सर्वे संग्रामयोधिनः ॥ ५.७.१९ ॥
ನನ್ನಂತೆಯೇ ದೇಹಬಲವುಳ್ಳ ಗೋಪಾಲರ ಮಹಾ ಅರ್ಬುದ ಇದೆ; ಅವರು 'ನಾರಾಯಣರು' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರು, ಎಲ್ಲರೂ ಯುದ್ಧ ವೀರರು.
5.7.20
ते वा युधि दुराधर्षा भवन्त्वेकस्य सैनिकाः ।
अयुध्यमानः संग्रामे न्यस्तशस्त्रोऽहमेकतः ॥ ५.७.२० ॥
ಅವರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಜೇಯ ಸೈನಿಕರಾಗಿ ಒಬ್ಬರ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿರಲಿ; ಅಥವಾ ನಾನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡದೆ, ಆಯುಧ ಕೆಳಗಿಟ್ಟು ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಇರುತ್ತೇನೆ.
5.7.21
आभ्यामन्यतरं पार्थ यत्ते हृद्यतरं मतम् ।
तद्वृणीतां भवानग्रे प्रवार्यस्त्वं हि धर्मतः ॥ ५.७.२१ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ನಿನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಇಷ್ಟವೋ ಅದನ್ನು ಆರಿಸು; ಧರ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ ಮೊದಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲು ನೀನೇ ಅರ್ಹನು.
5.7.22
एतद्विदित्वा कौन्तेय विचार्य च पुनः पुनः ।
तान्वा वरय साहाय्ये मां साचिव्येऽथवा पुनः ॥ ५.७.२२ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಪುನಃ ಪುನಃ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಆರಿಸು; ಅಥವಾ ಸಲಹೆಗಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಆರಿಸು.
5.7.23
एवमुक्तस्तु कृष्णेन कुन्तीपुत्रे धनञ्जयः ।
अयुध्यमानं संग्रामे वरयामास केशवम् ॥ ५.७.२३ ॥
ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡದಿದ್ದ ಕೇಶವನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು.
5.7.24
नारायणममिघ्नं कामाज्जातमजं नृषु ।
सर्वक्षत्रस्य पुरतो देवदानवयोरपि ॥ ५.७.२४ ॥
ನಾರಾಯಣ — ಅಹಿಂಸಿತನು, ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಅಜನು; ಎಲ್ಲ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಮುಂದೆ, ದೇವದಾನವರ ಮುಂದೆಯೂ.
5.7.25
दुर्योधनस्तु तत्सैन्यं सर्वमावरयत्तदा ।
सहस्राणां महस्रं तु योधानां प्राप्य भारत ॥ ५.७.२५ ॥
ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನನು ಆ ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದನು; ಯೋಧರ ಸಾವಿರಾರು ಸಾವಿರ ಮಂದಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಓ ಭಾರತ.
5.7.26
कृष्णं चापहृतं ज्ञात्वा संप्राप परमां मुदम् ।
दुर्योधनस्तु तत्सैन्यं सर्वमादाय पार्थिवः ॥ ५.७.२६ ॥
ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಅವನು ಪರಮ ಆನಂದಪಟ್ಟನು; ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಆ ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದನು.
5.7.27
ततोऽभ्ययाद्भीमबलो रौहिणेयं महाबलम् ।
सर्वं चागमने हेतुं स तस्मै संन्यवेदयत्।
प्रत्युवाच ततः शौरिर्धार्तराष्ट्रमिदं वचः ॥ ५.७.२७ ॥
ನಂತರ ಭೀಮಬಲನು ಮಹಾಬಲನಾದ ರೌಹಿಣೇಯನನ್ನು (ಬಲರಾಮನನ್ನು) ಸಮೀಪಿಸಿ, ಬಂದ ಕಾರಣವನ್ನೆಲ್ಲ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ಆಗ ಶೌರಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
5.7.28
विदितं ते नरव्याघ्र सर्वं भवितुमर्हति ।
यन्मयोक्तं विराटस्य पुरा वैवाहिके तदा ॥ ५.७.२८ ॥
ಓ ನರವ್ಯಾಘ್ರ, ನಾನು ಹಿಂದೆ ವಿರಾಟನ ವಿವಾಹದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿರಬೇಕು.
5.7.29
निगृह्योक्तो हृषीकेशस्त्वदर्थं कुरुनन्दन ।
मया संबन्धकं तुल्यमिति राजन्पुनःपुनः ॥ ५.७.२९ ॥
ಓ ಕುರುನಂದನ, ನಿನಗಾಗಿ ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು (ಕೃಷ್ಣನನ್ನು) ತಡೆದು, ನಾನು ಪದೇಪದೇ ಹೇಳಿದೆ: ಓ ರಾಜ, ಸಂಬಂಧ ಸಮಾನವೆಂದು.
5.7.30
न च तद्वाक्यमुक्तं वै केशवं प्रत्यपद्यत ।
न चाहमुत्सहे कृष्णं विना स्थातुमपि क्षणम् ॥ ५.७.३० ॥
ಆದರೆ ಆ ಮಾತು ಕೇಶವನ ಬಳಿ ಅಂಗೀಕಾರವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಕೃಷ್ಣನಿಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಇರಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
5.7.31
नाहं सहायः पार्थस्य नापि दुर्योधनस्य वै ।
इति मे निश्चिता बुद्धिर्वासुदेवमवेक्ष्य ह ॥ ५.७.३१ ॥
ನಾನು ಪಾರ್ಥನಿಗೂ ಸಹಾಯಕನಲ್ಲ, ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೂ ಸಹಾಯಕನಲ್ಲ. ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಇದು ನನ್ನ ನಿಶ್ಚಿತ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
5.7.32
जातोऽसि भारते वंशे सर्वपार्थिवपूजिते ।
गच्छ युध्यस्व धर्मेण क्षात्रेण पुरुषर्षभ ॥ ५.७.३२ ॥
ಸರ್ವ ರಾಜರಿಂದಲೂ ಪೂಜಿತವಾದ ಭರತ ವಂಶದಲ್ಲಿ ನೀನು ಜನಿಸಿದ್ದೀಯ. ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೋಗು; ಧರ್ಮದಿಂದ ಕ್ಷಾತ್ರಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಯುದ್ಧಮಾಡು.
5.7.33
इत्येवमुक्तस्तु तदा परिष्वज्य हलायुधम् ।
कृष्णं चापि महाबाहुमामन्त्र्य भरतर्षभ ॥ ५.७.३३ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟು, ಆಗ ಹಲಾಯುಧನನ್ನು (ಬಲರಾಮನನ್ನು) ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಮಹಾಬಾಹು ಕೃಷ್ಣನಿಗೂ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟು, ಭರತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
5.7.34
सोऽभ्ययात्कृतवर्माणं धृतराष्ट्रसुतो नृपः ।
कृतवर्मा ददौ तस्य सेनामक्षौहिणीं तदा ॥ ५.७.३४ ॥
ಅವನು, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರನಾದ ರಾಜನು, ಕೃತವರ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು; ಆಗ ಕೃತವರ್ಮನು ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
5.7.35
स तेन सर्वसैन्येन भीमेन कुरुनन्दनः ।
वृतः परिययौ हृष्टः सुहृदः संप्रहर्षयन् ॥ ५.७.३५ ॥
ಆ ಕುರುನಂದನನು ಆ ಸಕಲ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ, ಭೀಮನಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಹರ್ಷದಿಂದ ಹೊರಟನು; ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾ.
5.7.36
ततः पीताम्बरधरो जगत्स्रष्टा जनार्दनः ।
गते दुर्योधने कृष्णः किरीटिनमथाब्रवीत् ॥ ५.७.३६ ॥
ಆಗ ಪೀತಾಂಬರಧಾರಿಯಾದ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಜನಾರ್ದನ ಕೃಷ್ಣನು, ದುರ್ಯೋಧನನು ಹೊರಟುಹೋದ ಮೇಲೆ ಕಿರೀಟಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
5.7.37
अयुध्यमानः कां बृद्धिमास्थायाहं वृतस्त्वया ।
भवान्समर्थस्तान्सर्वान्निहन्तुं नात्र संशयः ।
निहन्तुमहमष्येकः समर्थः पुरुषर्षभः ॥ ५.७.३७ ॥
"ಯುದ್ಧ ಮಾಡದ ನನ್ನನ್ನು ಯಾವ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನೀನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡೆ? ನೀನು ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲಲು ಸಮರ್ಥನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಓ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಮರ್ಥ."
5.7.38
भवांस्तु कीर्तिमाँल्लोके तद्यशस्त्वां गमिष्यति ।
यशसां चाहमप्यर्थी तस्मादसि मया वृतः ॥ ५.७.३८ ॥
"ನೀನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿವಂತನು; ಆ ಯಶಸ್ಸು ನಿನ್ನನ್ನು ಸೇರುವುದು. ನಾನೂ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುವವನು; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಿಸಿದೆ."
5.7.39
सारथ्यं तु त्वया कार्यमिति मे मानसं सदा ।
चिररात्रेप्सितं कामं तद्भवान्कर्तुमर्हति ॥ ५.७.३९ ॥
"ನೀನು ಸಾರಥ್ಯ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇತ್ತು. ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಬಯಸಿದ ಆ ಆಸೆಯನ್ನು ನೀನು ಈಡೇರಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯ."
5.7.40
उपपन्नमिदं पार्थ यत्स्पर्धसि मया सह ।
सारथ्यं ते करिष्यामि कामः संपद्यतां तव ॥ ५.७.४० ॥
"ಓ ಪಾರ್ಥ, ನೀನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯವೇ ಆಗಿದೆ. ನಿನಗೆ ನಾನು ಸಾರಥ್ಯ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ನಿನ್ನ ಆಸೆ ಈಡೇರಲಿ."
5.7.41
एवं प्रमुदितः पार्थः कुष्णेन सहितस्तदा ।
वृतो दाशार्हप्रवरैः पुनरायाद्युधिष्ठिरम् ॥ ५.७.४१ ॥
"ಹೀಗೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಪಾರ್ಥನು ಆಗ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ, ದಾಶಾರ್ಹರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಪುನಃ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು."