ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 5.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.7.1
पुरोहितं ते प्रस्थाप्य नगरं नागसाह्वयम् ।
दूतान्प्रस्थापयामासुः पार्थिवेभ्यस्ततस्ततः ॥ ५.७.१ ॥
ਤੁਹਾਡੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਨਾਗਸਾਹਵਯ ਨਗਰ ਭੇਜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਕੋਲ ਦੂਤ ਭੇਜੇ।
5.7.2
प्रस्थाप्य दूतानन्यत्र द्वारकां पुरुषर्षभः ।
स्वयं जगाम कौरव्यः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ५.७.२ ॥
ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਥਾਂ ਭੇਜ ਕੇ, ਕੁਰੂਵੰਸ਼ੀ, ਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰੇਸ਼ਠ ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ ਆਪ ਦਵਾਰਕਾ ਗਏ।
5.7.3
गते द्वारवतीं कृष्ण बलदेवे च माधवे ।
सह वृष्ण्यन्धकैः सर्वैर्भोजैश्च शतशस्तदा ॥ ५.७.३ ॥
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਬਲਦੇਵ ਅਤੇ ਮਾਧਵ ਦਵਾਰਵਤੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਦ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਅੰਧਕ ਅਤੇ ਭੋਜ ਸਾਰੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ।
5.7.4
सर्वमागमयामास पाण्डवानां विचेष्टितम् ।
धृतराष्ट्रात्मजो राजा गूढैः प्रणिहितैश्चरैः ॥ ५.७.४ ॥
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਗੁਪਤ, ਨਿਯੁਕਤ ਜਾਸੂਸਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਵਾਇਆ।
5.7.5
स श्रुत्वा माधवं यान्तं सदश्वैरनिलोपमैः ।
बलेन नातिमहता द्वारकामभ्ययात्पुरीम् ॥ ५.७.५ ॥
ਮਾਧਵ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਹਵਾ ਵਰਗੇ ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦਵਾਰਕਾ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਗਿਆ।
5.7.6
तमेव दिवसं चापि कौन्तेयः पाण्डुनन्दनः ।
आनन्रतनगरीं रम्यां जगामाशु धनञ्जयः ॥ ५.७.६ ॥
ਉਸੇ ਦਿਨ ਪਾਂਡੂਪੁੱਤਰ ਕੌਂਤੇਯ ਧਨੰਜਯ ਵੀ ਛੇਤੀ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਆਨਰਤ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਗਏ।
5.7.7
तौ यात्वा पुरुषव्याघ्रौ द्वारकां कुरुनन्दनौ ।
सुप्तं ददृशतुः कृष्णं शयानं चाभिजग्मतुः ॥ ५.७.७ ॥
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪੁਰਖਵਿਆਘਰ, ਕੁਰੂਵੰਸ਼ ਦੇ ਆਨੰਦ, ਦਵਾਰਕਾ ਜਾ ਕੇ, ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਏ।
5.7.8
दुर्योधनस्तु प्रथमं वासुदेवमुपाश्रयत् ।
उच्छीर्षतश्च कृष्णस्य निषसाद वरासने ॥ ५.७.८ ॥
ਪਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਿਰਹਾਣੇ ਵੱਲ ਉੱਤਮ ਆਸਣ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
5.7.9
ततः किरीटी तस्यानु प्रविवेश महामनाः ।
पश्चार्धे तु स कृष्णस्य प्रह्वोऽतिष्ठत्कृताञ्जलिः ॥ ५.७.९ ॥
ਫਿਰ ਮਹਾਮਨਾ ਕਿਰੀਟੀ (ਅਰਜੁਨ) ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਏ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵੱਲ ਝੁਕ ਕੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ।
5.7.10
प्रतिबुद्धः स वार्ष्णेयो ददर्शाग्रे किरीटिनाम् ।
सिंहासनगतं पश्चात्परिवृत्य च दृष्टवान् ॥ ५.७.१० ॥
ਜਾਗ ਕੇ ਉਸ ਵਾਰਸ਼ਣੇਯ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਰੀਟੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਸਿੰਘਾਸਣ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਫਿਰ ਮੁੜ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
5.7.11
स तयोः स्वागतं कृत्वा यथावत्प्रतिपूज्य तौ ।
तदागमनजं हेतुं पप्रच्छ मधुसूदनः ॥ ५.७.११ ॥
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਯੋਗ ਸਵਾਗਤ ਕਰਕੇ ਤੇ ਆਦਰ ਦੇ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ।
5.7.12
ततो दुर्योधनः कृष्णामुवाच प्रहसन्निव ।
विग्रहेऽस्मिन्भवान्साह्यं मम दातुमिहार्हति ॥ ५.७.१२ ॥
ਤਦ ਦੁਰਯੋਧਨ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਜਿਹਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ, "ਇਸ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।"
5.7.13
समं हि भवतः सख्यं मम चैवार्जुनेऽपि च ।
तथा संबन्धकं तुल्यमस्माकं त्वयि माधव ॥ ५.७.१३ ॥
ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ। ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਧਵ।
5.7.14
अहं चाभिगतं सन्तो भजन्ते पूर्वसारिणः ।
त्वं च श्रेष्ठतमो लोके सतामद्य जनार्दन । ॥ ५.७.१४ ॥
ਮੈਂ ਵੀ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਸਜਣ ਪਹਿਲਾਂ ਆਏ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਅੱਜ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਜਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋ।
5.7.15
सततं संमतश्चैव सद्वृत्तमनुपालय ॥ ५.७.१५ ॥
ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਤ ਰਹੋ ਅਤੇ ਸਦਾਚਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ।
5.7.16
भवानभिगतः पूर्वमत्र मे नास्ति संशयः ।
दृष्टस्तु प्रथमं राजन्मया पार्थो धनञ्जयः ॥ ५.७.१६ ॥
ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਏ ਹੋ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਰਥ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।
5.7.17
तव पूर्वाभिगमनात्पूर्वं चाप्यस्य दर्शनात् ।
साहाय्यमुभयोरेव करिष्यामि सुयोधन ॥ ५.७.१७ ॥
ਤੁਹਾਡੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਣ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸੁਯੋਧਨ, ਮੈਂ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਾਂਗਾ।
5.7.18
प्रवारणं तु बालानां पूर्वं कार्यमिति श्रुतिः ।
तस्मात्प्रवारणं पूर्वमर्हः पार्थो धनञ्जयः ॥ ५.७.१८ ॥
ਪਰ ਸ਼ਰੁਤੀ ਆਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਚੋਣ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਚੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਪਾਰਥ ਧਨੰਜਯ ਹੈ।
5.7.19
मत्संहननतुल्यानां गोपानामर्बुदं महत् ।
नारायणा इति ख्याताः सर्वे संग्रामयोधिनः ॥ ५.७.१९ ॥
ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਸਰੀਰਕ ਬਲ ਵਾਲੇ ਗੋਪਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਅਰਬੁਦ ਹੈ; ਉਹ 'ਨਾਰਾਇਣ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਯੋਧੇ ਹਨ।
5.7.20
ते वा युधि दुराधर्षा भवन्त्वेकस्य सैनिकाः ।
अयुध्यमानः संग्रामे न्यस्तशस्त्रोऽहमेकतः ॥ ५.७.२० ॥
ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜੇਯ ਸੈਨਿਕ ਬਣ ਕੇ ਇੱਕ ਧਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ; ਜਾਂ ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਨਾ ਕਰਦਾ, ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਕੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਰਹਾਂ।
5.7.21
आभ्यामन्यतरं पार्थ यत्ते हृद्यतरं मतम् ।
तद्वृणीतां भवानग्रे प्रवार्यस्त्वं हि धर्मतः ॥ ५.७.२१ ॥
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੱਧ ਭਾਵੇ, ਉਹ ਚੁਣ ਲੈ; ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ।
5.7.22
एतद्विदित्वा कौन्तेय विचार्य च पुनः पुनः ।
तान्वा वरय साहाय्ये मां साचिव्येऽथवा पुनः ॥ ५.७.२२ ॥
ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣ; ਜਾਂ ਸਲਾਹ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਚੁਣ।
5.7.23
एवमुक्तस्तु कृष्णेन कुन्तीपुत्रे धनञ्जयः ।
अयुध्यमानं संग्रामे वरयामास केशवम् ॥ ५.७.२३ ॥
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਯੁੱਧ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ।
5.7.24
नारायणममिघ्नं कामाज्जातमजं नृषु ।
सर्वक्षत्रस्य पुरतो देवदानवयोरपि ॥ ५.७.२४ ॥
ਨਾਰਾਇਣ — ਅਹਿੰਸਿਤ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਅਜਨਮਾ; ਸਾਰੇ ਖੱਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਦੇਵ-ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ।
5.7.25
दुर्योधनस्तु तत्सैन्यं सर्वमावरयत्तदा ।
सहस्राणां महस्रं तु योधानां प्राप्य भारत ॥ ५.७.२५ ॥
ਤਦ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਉਸ ਸਾਰੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਹਜ਼ਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
5.7.26
कृष्णं चापहृतं ज्ञात्वा संप्राप परमां मुदम् ।
दुर्योधनस्तु तत्सैन्यं सर्वमादाय पार्थिवः ॥ ५.७.२६ ॥
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਅਪਹਰਣ ਹੋਇਆ ਜਾਣ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਹੋਇਆ; ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਉਸ ਸਾਰੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ।
5.7.27
ततोऽभ्ययाद्भीमबलो रौहिणेयं महाबलम् ।
सर्वं चागमने हेतुं स तस्मै संन्यवेदयत्।
प्रत्युवाच ततः शौरिर्धार्तराष्ट्रमिदं वचः ॥ ५.७.२७ ॥
ਫਿਰ ਭੀਮਬਲ ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਰੌਹਿਣੇਯ (ਬਲਰਾਮ) ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਉਣ ਦਾ ਸਾਰਾ ਕਾਰਨ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਫਿਰ ਸ਼ੌਰਿ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
5.7.28
विदितं ते नरव्याघ्र सर्वं भवितुमर्हति ।
यन्मयोक्तं विराटस्य पुरा वैवाहिके तदा ॥ ५.७.२८ ॥
ਹੇ ਨਰਵਿਆਘਰ, ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵੇਲੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
5.7.29
निगृह्योक्तो हृषीकेशस्त्वदर्थं कुरुनन्दन ।
मया संबन्धकं तुल्यमिति राजन्पुनःपुनः ॥ ५.७.२९ ॥
ਹੇ ਕੁਰੂਨੰਦਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੰਬੰਧ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
5.7.30
न च तद्वाक्यमुक्तं वै केशवं प्रत्यपद्यत ।
न चाहमुत्सहे कृष्णं विना स्थातुमपि क्षणम् ॥ ५.७.३० ॥
ਪਰ ਉਹ ਬਚਨ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਰਹਿਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
5.7.31
नाहं सहायः पार्थस्य नापि दुर्योधनस्य वै ।
इति मे निश्चिता बुद्धिर्वासुदेवमवेक्ष्य ह ॥ ५.७.३१ ॥
ਮੈਂ ਪਾਰਥ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦਾ — ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ।
5.7.32
जातोऽसि भारते वंशे सर्वपार्थिवपूजिते ।
गच्छ युध्यस्व धर्मेण क्षात्रेण पुरुषर्षभ ॥ ५.७.३२ ॥
ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਤ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ ਹੈਂ। ਹੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜਾ; ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਸ਼ੱਤਰੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰ।
5.7.33
इत्येवमुक्तस्तु तदा परिष्वज्य हलायुधम् ।
कृष्णं चापि महाबाहुमामन्त्र्य भरतर्षभ ॥ ५.७.३३ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਹਲਾਯੁਧ (ਬਲਰਾਮ) ਨੂੰ ਗਲ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਮਹਾਬਾਹੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਿਦਾ ਲਈ, ਹੇ ਭਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲਦ।
5.7.34
सोऽभ्ययात्कृतवर्माणं धृतराष्ट्रसुतो नृपः ।
कृतवर्मा ददौ तस्य सेनामक्षौहिणीं तदा ॥ ५.७.३४ ॥
ਉਹ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਕੋਲ ਗਿਆ; ਤਦ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀ ਸੈਨਾ ਦਿੱਤੀ।
5.7.35
स तेन सर्वसैन्येन भीमेन कुरुनन्दनः ।
वृतः परिययौ हृष्टः सुहृदः संप्रहर्षयन् ॥ ५.७.३५ ॥
ਉਹ ਕੁਰੂਨੰਦਨ ਉਸ ਸਾਰੀ ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ, ਭੀਮ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲ ਪਿਆ; ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖ਼ੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।
5.7.36
ततः पीताम्बरधरो जगत्स्रष्टा जनार्दनः ।
गते दुर्योधने कृष्णः किरीटिनमथाब्रवीत् ॥ ५.७.३६ ॥
ਫਿਰ ਪੀਤਾਂਬਰਧਾਰੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਜਨਾਰਦਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ, ਕਿਰੀਟੀ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
5.7.37
अयुध्यमानः कां बृद्धिमास्थायाहं वृतस्त्वया ।
भवान्समर्थस्तान्सर्वान्निहन्तुं नात्र संशयः ।
निहन्तुमहमष्येकः समर्थः पुरुषर्षभः ॥ ५.७.३७ ॥
"ਯੁੱਧ ਨਾ ਕਰਦੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਚੁਣਿਆ? ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੈਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਪੁਰਸ਼ਰਿਸ਼ਭ, ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹਾਂ।"
5.7.38
भवांस्तु कीर्तिमाँल्लोके तद्यशस्त्वां गमिष्यति ।
यशसां चाहमप्यर्थी तस्मादसि मया वृतः ॥ ५.७.३८ ॥
"ਤੂੰ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਕੀਰਤੀਮਾਨ ਹੈਂ; ਉਹ ਯਸ਼ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਵੀ ਯਸ਼ ਦਾ ਇੱਛੁਕ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ।"
5.7.39
सारथ्यं तु त्वया कार्यमिति मे मानसं सदा ।
चिररात्रेप्सितं कामं तद्भवान्कर्तुमर्हति ॥ ५.७.३९ ॥
"ਤੈਨੂੰ ਸਾਰਥੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਸਦਾ ਇੱਛਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚਾਹੀ ਗਈ ਉਹ ਇੱਛਾ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।"
5.7.40
उपपन्नमिदं पार्थ यत्स्पर्धसि मया सह ।
सारथ्यं ते करिष्यामि कामः संपद्यतां तव ॥ ५.७.४० ॥
"ਹੇ ਪਾਰਥ, ਤੂੰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਇਹ ਉਚਿਤ ਹੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਾਰਥੀ ਬਣਾਂਗਾ; ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।"
5.7.41
एवं प्रमुदितः पार्थः कुष्णेन सहितस्तदा ।
वृतो दाशार्हप्रवरैः पुनरायाद्युधिष्ठिरम् ॥ ५.७.४१ ॥
"ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਪਾਰਥ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਜਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਮੁੜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਆਇਆ।"