Mahābhārata · Adhyāya 5.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.7.1
पुरोहितं ते प्रस्थाप्य नगरं नागसाह्वयम् ।
दूतान्प्रस्थापयामासुः पार्थिवेभ्यस्ततस्ततः ॥ ५.७.१ ॥
Tendo enviado vosso sacerdote à cidade Nāgasāhvaya, enviaram mensageiros aos reis aqui e acolá.
5.7.2
प्रस्थाप्य दूतानन्यत्र द्वारकां पुरुषर्षभः ।
स्वयं जगाम कौरव्यः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ५.७.२ ॥
Tendo enviado mensageiros para outro lugar, o touro entre os homens, descendente de Kuru, Dhanañjaya, filho de Kuntī, foi ele mesmo a Dvārakā.
5.7.3
गते द्वारवतीं कृष्ण बलदेवे च माधवे ।
सह वृष्ण्यन्धकैः सर्वैर्भोजैश्च शतशस्तदा ॥ ५.७.३ ॥
Quando Kṛṣṇa, Balarāma e Mādhava partiram para Dvāravatī, então, juntamente com todos os Vṛṣṇis, Andhakas e Bhojas, às centenas.
5.7.4
सर्वमागमयामास पाण्डवानां विचेष्टितम् ।
धृतराष्ट्रात्मजो राजा गूढैः प्रणिहितैश्चरैः ॥ ५.७.४ ॥
O rei, filho de Dhṛtarāṣṭra, mandou averiguar todos os movimentos dos Pāṇḍavas por meio de espiões secretos e postados.
5.7.5
स श्रुत्वा माधवं यान्तं सदश्वैरनिलोपमैः ।
बलेन नातिमहता द्वारकामभ्ययात्पुरीम् ॥ ५.७.५ ॥
Ao ouvir que Mādhava partia, dirigiu-se à cidade de Dvārakā com excelentes cavalos velozes como o vento, e sem um exército muito grande.
5.7.6
तमेव दिवसं चापि कौन्तेयः पाण्डुनन्दनः ।
आनन्रतनगरीं रम्यां जगामाशु धनञ्जयः ॥ ५.७.६ ॥
Naquele mesmo dia, Dhanañjaya, filho de Kuntī e de Pāṇḍu, dirigiu-se rapidamente à bela cidade de Ānarta.
5.7.7
तौ यात्वा पुरुषव्याघ्रौ द्वारकां कुरुनन्दनौ ।
सुप्तं ददृशतुः कृष्णं शयानं चाभिजग्मतुः ॥ ५.७.७ ॥
Tendo ido a Dvārakā, aqueles dois tigres entre os homens, delícias dos Kurus, viram Kṛṣṇa dormindo deitado e aproximaram-se dele.
5.7.8
दुर्योधनस्तु प्रथमं वासुदेवमुपाश्रयत् ।
उच्छीर्षतश्च कृष्णस्य निषसाद वरासने ॥ ५.७.८ ॥
Mas Duryodhana primeiro dirigiu-se a Vāsudeva e sentou-se num excelente assento à cabeceira de Kṛṣṇa.
5.7.9
ततः किरीटी तस्यानु प्रविवेश महामनाः ।
पश्चार्धे तु स कृष्णस्य प्रह्वोऽतिष्ठत्कृताञ्जलिः ॥ ५.७.९ ॥
Então o magnânimo, o diademado (Arjuna), entrou depois dele e, curvado aos pés de Kṛṣṇa, ficou de pé com as mãos juntas.
5.7.10
प्रतिबुद्धः स वार्ष्णेयो ददर्शाग्रे किरीटिनाम् ।
सिंहासनगतं पश्चात्परिवृत्य च दृष्टवान् ॥ ५.७.१० ॥
Desperto, aquele descendente dos Vṛṣṇi viu os diademados à sua frente, sentados no trono, e depois, virando-se, viu-os também atrás.
5.7.11
स तयोः स्वागतं कृत्वा यथावत्प्रतिपूज्य तौ ।
तदागमनजं हेतुं पप्रच्छ मधुसूदनः ॥ ५.७.११ ॥
Tendo-lhes dado as boas-vindas devidas e honrado a ambos como convinha, Madhusūdana perguntou o motivo da vinda deles.
5.7.12
ततो दुर्योधनः कृष्णामुवाच प्रहसन्निव ।
विग्रहेऽस्मिन्भवान्साह्यं मम दातुमिहार्हति ॥ ५.७.१२ ॥
Então Duryodhana, como que rindo, disse a Kṛṣṇa: "Neste conflito, convém que me dês aqui a tua ajuda."
5.7.13
समं हि भवतः सख्यं मम चैवार्जुनेऽपि च ।
तथा संबन्धकं तुल्यमस्माकं त्वयि माधव ॥ ५.७.१३ ॥
Vossa amizade é igual para comigo e para com Arjuna; igualmente, nosso parentesco convosco é o mesmo, ó Mādhava.
5.7.14
अहं चाभिगतं सन्तो भजन्ते पूर्वसारिणः ।
त्वं च श्रेष्ठतमो लोके सतामद्य जनार्दन । ॥ ५.७.१४ ॥
Eu também cheguei, e os homens bons recorrem ao que chegou primeiro. E tu, ó Janārdana, és hoje o mais excelente dos bons no mundo.
5.7.15
सततं संमतश्चैव सद्वृत्तमनुपालय ॥ ५.७.१५ ॥
Sê sempre honrado e mantém a boa conduta.
5.7.16
भवानभिगतः पूर्वमत्र मे नास्ति संशयः ।
दृष्टस्तु प्रथमं राजन्मया पार्थो धनञ्जयः ॥ ५.७.१६ ॥
Vós chegastes antes aqui, disso não tenho dúvida. Mas, ó rei, vi primeiro Pārtha Dhanañjaya.
5.7.17
तव पूर्वाभिगमनात्पूर्वं चाप्यस्य दर्शनात् ।
साहाय्यमुभयोरेव करिष्यामि सुयोधन ॥ ५.७.१७ ॥
Porque vieste antes, e porque o vi antes, ó Suyodhana, ajudarei ambos.
5.7.18
प्रवारणं तु बालानां पूर्वं कार्यमिति श्रुतिः ।
तस्मात्प्रवारणं पूर्वमर्हः पार्थो धनञ्जयः ॥ ५.७.१८ ॥
Mas a tradição diz que a primeira escolha deve ser dada aos jovens; portanto Pārtha Dhanañjaya merece a primeira escolha.
5.7.19
मत्संहननतुल्यानां गोपानामर्बुदं महत् ।
नारायणा इति ख्याताः सर्वे संग्रामयोधिनः ॥ ५.७.१९ ॥
Um grande exército de vaqueiros, iguais a mim em força corporal, um arbuda inteiro, conhecidos como os Nārāyaṇas, todos guerreiros em batalha.
5.7.20
ते वा युधि दुराधर्षा भवन्त्वेकस्य सैनिकाः ।
अयुध्यमानः संग्रामे न्यस्तशस्त्रोऽहमेकतः ॥ ५.७.२० ॥
Que sejam soldados invencíveis na batalha de um lado; ou eu, sem combater na guerra, com as armas depostas, estarei do outro lado.
5.7.21
आभ्यामन्यतरं पार्थ यत्ते हृद्यतरं मतम् ।
तद्वृणीतां भवानग्रे प्रवार्यस्त्वं हि धर्मतः ॥ ५.७.२१ ॥
Ó filho de Pṛthā, dentre esses dois escolhe o que mais agradar ao teu coração; pelo dharma, és tu quem deve escolher primeiro.
5.7.22
एतद्विदित्वा कौन्तेय विचार्य च पुनः पुनः ।
तान्वा वरय साहाय्ये मां साचिव्येऽथवा पुनः ॥ ५.७.२२ ॥
Ó filho de Kuntī, sabendo isto e considerando-o repetidas vezes, escolhe-os para o auxílio, ou então escolhe-me para o conselho.
5.7.23
एवमुक्तस्तु कृष्णेन कुन्तीपुत्रे धनञ्जयः ।
अयुध्यमानं संग्रामे वरयामास केशवम् ॥ ५.७.२३ ॥
Assim interpelado por Kṛṣṇa, Dhanañjaya, o filho de Kuntī, escolheu Keśava, que não combateria na batalha.
5.7.24
नारायणममिघ्नं कामाज्जातमजं नृषु ।
सर्वक्षत्रस्य पुरतो देवदानवयोरपि ॥ ५.७.२४ ॥
Nārāyaṇa, o inviolado, o não-nascido que por vontade nasceu entre os homens, diante de todos os guerreiros e mesmo diante de deuses e demônios.
5.7.25
दुर्योधनस्तु तत्सैन्यं सर्वमावरयत्तदा ।
सहस्राणां महस्रं तु योधानां प्राप्य भारत ॥ ५.७.२५ ॥
Então Duryodhana cercou todo aquele exército, tendo obtido milhares de milhares de guerreiros, ó Bhārata.
5.7.26
कृष्णं चापहृतं ज्ञात्वा संप्राप परमां मुदम् ।
दुर्योधनस्तु तत्सैन्यं सर्वमादाय पार्थिवः ॥ ५.७.२६ ॥
Ao saber que Kṛṣṇa fora arrebatado, alcançou suprema alegria; e o rei Duryodhana levou consigo todo aquele exército.
5.7.27
ततोऽभ्ययाद्भीमबलो रौहिणेयं महाबलम् ।
सर्वं चागमने हेतुं स तस्मै संन्यवेदयत्।
प्रत्युवाच ततः शौरिर्धार्तराष्ट्रमिदं वचः ॥ ५.७.२७ ॥
Então aquele de força terrível aproximou-se do poderoso Rauhiṇeya (Balarāma) e relatou-lhe toda a causa de sua vinda. Depois Śauri (Kṛṣṇa) respondeu ao filho de Dhṛtarāṣṭra com estas palavras.
5.7.28
विदितं ते नरव्याघ्र सर्वं भवितुमर्हति ।
यन्मयोक्तं विराटस्य पुरा वैवाहिके तदा ॥ ५.७.२८ ॥
Ó tigre entre os homens, tudo o que eu disse outrora nas núpcias de Virāṭa deve ser-te conhecido.
5.7.29
निगृह्योक्तो हृषीकेशस्त्वदर्थं कुरुनन्दन ।
मया संबन्धकं तुल्यमिति राजन्पुनःपुनः ॥ ५.७.२९ ॥
Ó alegria dos Kuru, por tua causa Hṛṣīkeśa (Kṛṣṇa) foi contido, e eu disse-lhe repetidamente: 'Ó rei, o parentesco é igual.'
5.7.30
न च तद्वाक्यमुक्तं वै केशवं प्रत्यपद्यत ।
न चाहमुत्सहे कृष्णं विना स्थातुमपि क्षणम् ॥ ५.७.३० ॥
Mas essa palavra não foi aceite por Keśava; e eu não consigo permanecer nem um momento sem Kṛṣṇa.
5.7.31
नाहं सहायः पार्थस्य नापि दुर्योधनस्य वै ।
इति मे निश्चिता बुद्धिर्वासुदेवमवेक्ष्य ह ॥ ५.७.३१ ॥
Não sou aliado de Pārtha nem de Duryodhana; considerando Vāsudeva, esta é a minha resolução firme.
5.7.32
जातोऽसि भारते वंशे सर्वपार्थिवपूजिते ।
गच्छ युध्यस्व धर्मेण क्षात्रेण पुरुषर्षभ ॥ ५.७.३२ ॥
Nasceste na linhagem dos Bhārata, honrada por todos os reis. Vai, combate segundo o dharma e o caminho do guerreiro, ó touro entre os homens.
5.7.33
इत्येवमुक्तस्तु तदा परिष्वज्य हलायुधम् ।
कृष्णं चापि महाबाहुमामन्त्र्य भरतर्षभ ॥ ५.७.३३ ॥
Assim interpelado, então, tendo abraçado Halāyudha (Balarāma) e se despedido também de Kṛṣṇa, o de grandes braços, ó touro dos Bharata.
5.7.34
सोऽभ्ययात्कृतवर्माणं धृतराष्ट्रसुतो नृपः ।
कृतवर्मा ददौ तस्य सेनामक्षौहिणीं तदा ॥ ५.७.३४ ॥
Aquele rei, filho de Dhṛtarāṣṭra, foi até Kṛtavarman, que então lhe deu um exército de uma akṣauhiṇī.
5.7.35
स तेन सर्वसैन्येन भीमेन कुरुनन्दनः ।
वृतः परिययौ हृष्टः सुहृदः संप्रहर्षयन् ॥ ५.७.३५ ॥
Aquela alegria dos Kuru, cercado por Bhīma com todo o exército, partiu alegre, alegrando muito os seus amigos.
5.7.36
ततः पीताम्बरधरो जगत्स्रष्टा जनार्दनः ।
गते दुर्योधने कृष्णः किरीटिनमथाब्रवीत् ॥ ५.७.३६ ॥
Então Kṛṣṇa Janārdana, vestido de amarelo, criador do mundo, depois que Duryodhana partiu, falou a Arjuna, o portador do diadema.
5.7.37
अयुध्यमानः कां बृद्धिमास्थायाहं वृतस्त्वया ।
भवान्समर्थस्तान्सर्वान्निहन्तुं नात्र संशयः ।
निहन्तुमहमष्येकः समर्थः पुरुषर्षभः ॥ ५.७.३७ ॥
"Sem combater, com que resolução me escolheste? Tu és capaz de matar todos eles, não há dúvida. E eu, sozinho, também sou capaz de matá-los, touro entre os homens."
5.7.38
भवांस्तु कीर्तिमाँल्लोके तद्यशस्त्वां गमिष्यति ।
यशसां चाहमप्यर्थी तस्मादसि मया वृतः ॥ ५.७.३८ ॥
"Tu és renomado no mundo; essa glória virá a ti. E eu também desejo a glória; por isso te escolhi."
5.7.39
सारथ्यं तु त्वया कार्यमिति मे मानसं सदा ।
चिररात्रेप्सितं कामं तद्भवान्कर्तुमर्हति ॥ ५.७.३९ ॥
"Que tu fizesses de condutor sempre foi o desejo da minha mente. Convém a ti realizar esse desejo que há muito tempo busco."
5.7.40
उपपन्नमिदं पार्थ यत्स्पर्धसि मया सह ।
सारथ्यं ते करिष्यामि कामः संपद्यतां तव ॥ ५.७.४० ॥
"É adequado, Pārtha, que rivalizes comigo. Serei teu condutor; que o teu desejo se cumpra."
5.7.41
एवं प्रमुदितः पार्थः कुष्णेन सहितस्तदा ।
वृतो दाशार्हप्रवरैः पुनरायाद्युधिष्ठिरम् ॥ ५.७.४१ ॥
Assim jubiloso, Pārtha, acompanhado por Kṛṣṇa e cercado pelos melhores dos Dāśārhas, voltou de novo a Yudhiṣṭhira.