مهابهاراتا · أدهيايا 5.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.74.1
एतछ्रुत्वा महाबाहुः केशवः प्रहसन्निव ।
अभूतपूर्वं भीमस्य मार्दवोपहितं वचः ॥ ५.७४.१ ॥
وحين سمع ذلك، كان كيشافا ذو الذراعين القويتين يصغي وكأنه يبتسم إلى كلمات بهيما غير المسبوقة المفعمة بالرقة.
5.74.2
गिरेरिव लघुत्वं तच्छीतत्वमिव पावके ।
मत्वा रामानुजः शौरिः शार्ङ्गधन्वा वृकोदरम् ॥ ५.७४.२ ॥
وإذ عدّ ذلك كخفّة الجبل وبرودة النار، نظر شوري، أخو راما، حامل قوس شارنغا، إلى فريكودارا (بهيما).
5.74.3
सन्तेजसंस्तदा वाग्भिर्भातरिश्वेव पावकम् ।
उवाच भीममासीनं कृपयाऽभिपरिप्लुतम् ॥ ५.७४.३ ॥
فتكلم الساطع بالكلمات إلى بهيما الجالس المغمور بالشفقة، كما تتكلم الريح إلى النار.
5.74.4
त्वमन्यदा भीमसेन युद्धमेव प्रशंससि ।
वधामिनन्दिनः क्रूरान्धार्तराष्ट्रन्मिमर्दिषुः ॥ ५.७४.४ ॥
يا بهيماسينا، في أوقات أخرى تمدح الحرب نفسها، متلذذًا بقتل أبناء دهريتراشترا القساة، راغبًا في سحقهم.
5.74.5
न च स्वपिषि जागर्षि न्युब्जः शेषे परन्तप ।
घोरामशान्तां रुशतीं सदा वाचं प्रभाषसे ॥ ५.७४.५ ॥
لا تنام ولا تستيقظ، بل تستلقي على وجهك، يا مُعذِّب الأعداء، وتتكلم دائمًا بكلمات مرعبة مضطربة قاسية.
5.74.6
निःश्वसन्नग्निवत्तेन सन्तप्तः स्वेन मन्युना ।
अप्रशान्तमना भीम सधूम इव पावकः ॥ ५.७४.६ ॥
تتنفس كالنار، معذَّبًا بغضبك الذاتي، وعقلك غير هادئ، يا بهيما، أنت كنار يتصاعد منها الدخان.
5.74.7
एकान्ते निःश्वसञ्शेपे भारार्त इव दुर्बलः ।
अपि त्वां केचिदुन्मत्तं मन्यन्तेऽतद्विदो जनाः ॥ ५.७४.७ ॥
تتنهد في خلوتك وترقد كضعيف أثقله حمل، ولعل بعض الناس الذين لا يعرفون الحقيقة يظنونك مجنونًا.
5.74.8
आरुज्य वृक्षान्निर्मूलान्गजः परिरुजन्निव ।
निघ्नन्पद्भिः क्षितिं भीम निष्टनन्परिधावसि ॥ ५.७४.८ ॥
يا بهيما، كفيل يقتلع الأشجار ويكسرها، تركض وتدوس الأرض بقدميك وأنت تئن.
5.74.9
नास्मिञ्जने न रमसे रहः क्षिपसि पाण्डव ।
नान्यं निशि दिवा चापि कदाचिदभिनन्दसि ॥ ५.७४.९ ॥
يا بانداوا، لا تجد لذّةً بين هؤلاء الناس، بل تلقي بنفسك في الخلوة، ولا تفرح بشيء آخر ليلًا ولا نهارًا.
5.74.10
अकस्मात्स्मयमानश्च रहस्यास्से रुदन्निव ।
जान्वोर्मूर्धानमाधाय चिरमास्ते प्रमीलितः ॥ ५.७४.१० ॥
تبتسم فجأةً كأنك تبكي، وتجلس في الخفاء، رأسك على ركبتيك وعيناك مغمضتان، تبقى زمنًا طويلًا.
5.74.11
भ्रुकिटिं च पुनः कुर्वन्नोष्ठौ च विदशन्निव ।
अभीक्ष्णं दृश्यसे भीम सर्वं तन्मन्युकारितम् ॥ ५.७४.११ ॥
يا بهيما، يُرى مرارًا وأنت تقطب حاجبيك وتعض شفتيك كأنك غاضب، وكل ذلك سببه الغضب.
5.74.12
यथा तपुरस्तात्सविता दृश्यते शुक्रमुच्चरन् ।
यथा च पश्चान्निर्मुक्तो ध्रुवं पर्येति रश्मिवान् ॥ ५.७४.१२ ॥
كما تُرى الشمس الملتهبة طالعةً بالبهاء، وكما تدور لامعةً بأشعتها بعد أن تنطلق،
5.74.13
तथा सत्यं ब्रवीम्येतन्नास्ति तस्य व्यतिक्रमः ।
हन्ताहं गदयाभ्येत्य दुर्योधनममर्पणम् ॥ ५.७४.१३ ॥
هكذا أقول الحق، ولا تجاوز فيه. سأتقدم بالعصا وأقتل دُريودهانا الغاضب.
5.74.14
इति स्म मध्ये भ्रातृणां सत्येनालभसे वदाम् ।
तस्य ते प्रशमे बुद्धिर्ध्रियतेऽद्य परन्तप ॥ ५.७४.१४ ॥
هكذا تتكلم بين الإخوة باسم الحق. يا مُحرِق الأعداء، إن عقلك اليوم يميل إلى السلام.
5.74.15
अहो युद्धाभिकाङ्क्षाणां युद्धकाल उपस्थिते ।
चेतांसि विप्रतीपानि यत्त्वां भीभीम विन्दति ॥ ५.७४.१५ ॥
آه، لمن يشتهون القتال، إذا حان وقت القتال انقلبت العقول؛ يا مرعب، هذا يأخذك.
5.74.16
अहो पार्थ निमित्तानि विपरीतानि पश्यसि ।
स्वप्नान्ते जागरान्ते च तस्मात्प्रशममिच्छसि ॥ ५.७४.१६ ॥
آه يا ابن پريثا، ترى علامات معكوسة عند نهاية النوم وعند نهاية اليقظة؛ لذلك تطلب السلام.
5.74.17
अहो नाशंससे किंचित्पुंस्त्वं क्लीब इवात्मनि ।
कश्मलेनाभिपन्नोऽसि तेन ते विकृतं मनः ॥ ५.७४.१७ ॥
آه، لا ترجو شيئاً في نفسك، صرت كالعاجز الخالي من الرجولة. قد غلبتك الغشية، فاختل عقلك.
5.74.18
उद्वेपते ते हृदयं मनस्ते प्रतिसीदति ।
ऊरुस्तम्भगृहीतोऽसि तस्मात्प्रशममिच्छसि ॥ ५.७४.१८ ॥
يرتعش قلبك، ويغوص عقلك؛ وقد أخذك تيبس الفخذين، لذلك تطلب السلام.
5.74.19
अनित्यं किल मर्त्यस्य पार्थ चित्तं चलाचलम् ।
वातवेगप्रचलिता अष्ठीला शाल्मलेरिव ॥ ५.७४.१९ ॥
يا ابن برිتا، إن عقل الفاني حقًا غير دائم وغير ثابت، كثمار شجرة القطن الحريري التي تهزها قوة الريح.
5.74.20
तवैषा विकृता बुद्धिर्गवां वागिव मानुषी ।
मनांसि पाण्डुपुत्राणां मञ्जयत्यप्लवानिव ॥ ५.७४.२० ॥
إن عقلك هذا المنحرف، الذي يشبه كلام البقر البشري، يغرق عقول أبناء بانذو كأنهم يغرقون بلا قارب.
5.74.21
इदं मे महादाश्चर्यं पर्वतस्येव सर्पणम् ।
यदीदृशं प्रभाषेथा भीमसेनासमं वचः ॥ ५.७४.२१ ॥
إن هذا لعجب عظيم عندي، كأن جبلًا يتحرك: أن تتكلم بمثل هذه الكلمات، مساوية لكلام بهيمسينا.
5.74.22
स दृष्ट्वा स्वानि कर्माणि कुले जन्म च भारत ।
उत्तिष्ठस्व विषादं मा कृथा वीर स्थिरो भव ॥ ५.७४.२२ ॥
يا من من نسل بهارتا، تذكّر أعمالك ومولدك في هذا النسل. انهض، لا تستسلم لليأس، أيها البطل، كن ثابتًا.
5.74.23
न चैतदनुरूपं ते यत्ते ग्लानिररिन्दम ।
यदोजसा न लभते क्षत्रियो न तदश्रुते ॥ ५.७४.२३ ॥
يا قاهر الأعداء، إن هذا الوهن لا يليق بك؛ فما لا ينله المحارب بشجاعته، لا ينله.