Mahābhārata · Adhyāya 5.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.74.1
एतछ्रुत्वा महाबाहुः केशवः प्रहसन्निव ।
अभूतपूर्वं भीमस्य मार्दवोपहितं वचः ॥ ५.७४.१ ॥
Als Keśava, der Starkarmige, dies hörte, lauschte er gleichsam lächelnd den noch nie dagewesenen, mit Sanftheit vorgetragenen Worten Bhīmas.
5.74.2
गिरेरिव लघुत्वं तच्छीतत्वमिव पावके ।
मत्वा रामानुजः शौरिः शार्ङ्गधन्वा वृकोदरम् ॥ ५.७४.२ ॥
Dies als Leichtigkeit eines Berges oder Kühle im Feuer erachtend, blickte Śauri, Rāmas jüngerer Bruder und Träger des Śārṅga-Bogens, auf Vṛkodara (Bhīma).
5.74.3
सन्तेजसंस्तदा वाग्भिर्भातरिश्वेव पावकम् ।
उवाच भीममासीनं कृपयाऽभिपरिप्लुतम् ॥ ५.७४.३ ॥
Da sprach der Strahlende mit Worten zu Bhīma, der dasaß und von Mitleid überwältigt war, wie der Wind zum Feuer spricht.
5.74.4
त्वमन्यदा भीमसेन युद्धमेव प्रशंससि ।
वधामिनन्दिनः क्रूरान्धार्तराष्ट्रन्मिमर्दिषुः ॥ ५.७४.४ ॥
O Bhīmasena, zu anderen Zeiten lobst du den Kampf selbst, erfreust dich am Gemetzel der grausamen Söhne Dhṛtarāṣṭras und willst sie zermalmen.
5.74.5
न च स्वपिषि जागर्षि न्युब्जः शेषे परन्तप ।
घोरामशान्तां रुशतीं सदा वाचं प्रभाषसे ॥ ५.७४.५ ॥
Du schläfst nicht und wachst nicht; du liegst auf dem Gesicht, o Bezwinger der Feinde, und sprichst stets schreckliche, unruhige, harte Worte.
5.74.6
निःश्वसन्नग्निवत्तेन सन्तप्तः स्वेन मन्युना ।
अप्रशान्तमना भीम सधूम इव पावकः ॥ ५.७४.६ ॥
Wie Feuer seufzend, von eigenem Zorn gequält, mit unruhigem Geist, o Bhīma, bist du wie ein rauchendes Feuer.
5.74.7
एकान्ते निःश्वसञ्शेपे भारार्त इव दुर्बलः ।
अपि त्वां केचिदुन्मत्तं मन्यन्तेऽतद्विदो जनाः ॥ ५.७४.७ ॥
Allein seufzend liegst du da, wie ein Schwacher, den eine Last niederdrückt. Manche Menschen, die die Wahrheit nicht kennen, halten dich vielleicht für verrückt.
5.74.8
आरुज्य वृक्षान्निर्मूलान्गजः परिरुजन्निव ।
निघ्नन्पद्भिः क्षितिं भीम निष्टनन्परिधावसि ॥ ५.७४.८ ॥
O Bhīma, wie ein Elefant, der Bäume entwurzelt und zerbricht, rennst du umher, trittst mit den Füßen die Erde und stöhnst.
5.74.9
नास्मिञ्जने न रमसे रहः क्षिपसि पाण्डव ।
नान्यं निशि दिवा चापि कदाचिदभिनन्दसि ॥ ५.७४.९ ॥
O Pāṇḍava, unter diesen Menschen findest du keine Freude; du wirfst dich in die Einsamkeit. Ob Nacht oder Tag, an nichts anderem erfreust du dich jemals.
5.74.10
अकस्मात्स्मयमानश्च रहस्यास्से रुदन्निव ।
जान्वोर्मूर्धानमाधाय चिरमास्ते प्रमीलितः ॥ ५.७४.१० ॥
Plötzlich lächelnd, als weintest du, sitzt du heimlich allein. Den Kopf auf die Knie gelegt, die Augen geschlossen, verharrst du lange.
5.74.11
भ्रुकिटिं च पुनः कुर्वन्नोष्ठौ च विदशन्निव ।
अभीक्ष्णं दृश्यसे भीम सर्वं तन्मन्युकारितम् ॥ ५.७४.११ ॥
O Bhīma, immer wieder sieht man dich die Brauen runzeln und die Lippen beißen, als wärst du voller Zorn. All dies wird vom Zorn verursacht.
5.74.12
यथा तपुरस्तात्सविता दृश्यते शुक्रमुच्चरन् ।
यथा च पश्चान्निर्मुक्तो ध्रुवं पर्येति रश्मिवान् ॥ ५.७४.१२ ॥
Wie die glühende Sonne mit ihrem Glanz aufsteigend gesehen wird, und wie sie, einmal befreit, gewiss strahlend mit ihren Strahlen umherzieht,
5.74.13
तथा सत्यं ब्रवीम्येतन्नास्ति तस्य व्यतिक्रमः ।
हन्ताहं गदयाभ्येत्य दुर्योधनममर्पणम् ॥ ५.७४.१३ ॥
So spreche ich die Wahrheit, es gibt keine Verletzung davon. Mit der Keule herantretend werde ich Duryodhana, den Zornigen, erschlagen.
5.74.14
इति स्म मध्ये भ्रातृणां सत्येनालभसे वदाम् ।
तस्य ते प्रशमे बुद्धिर्ध्रियतेऽद्य परन्तप ॥ ५.७४.१४ ॥
So sprichst du inmitten der Brüder im Namen der Wahrheit. O Feindesbezwinger, heute ist dein Sinn auf Frieden gerichtet.
5.74.15
अहो युद्धाभिकाङ्क्षाणां युद्धकाल उपस्थिते ।
चेतांसि विप्रतीपानि यत्त्वां भीभीम विन्दति ॥ ५.७४.१५ ॥
Ach, bei denen, die nach Kampf verlangen, wenden sich, wenn die Zeit des Kampfes gekommen ist, die Gedanken ins Gegenteil; o Schrecklicher, dies ergreift dich.
5.74.16
अहो पार्थ निमित्तानि विपरीतानि पश्यसि ।
स्वप्नान्ते जागरान्ते च तस्मात्प्रशममिच्छसि ॥ ५.७४.१६ ॥
Ach, Sohn der Pṛthā, du siehst widrige Zeichen, am Ende des Schlafes und am Ende des Wachens; darum verlangst du nach Frieden.
5.74.17
अहो नाशंससे किंचित्पुंस्त्वं क्लीब इवात्मनि ।
कश्मलेनाभिपन्नोऽसि तेन ते विकृतं मनः ॥ ५.७४.१७ ॥
Ach, du hoffst in dir auf nichts; du bist wie ein Mann ohne Mannhaftigkeit geworden. Von Ohnmacht überwältigt, ist dein Geist verwirrt.
5.74.18
उद्वेपते ते हृदयं मनस्ते प्रतिसीदति ।
ऊरुस्तम्भगृहीतोऽसि तस्मात्प्रशममिच्छसि ॥ ५.७४.१८ ॥
Dein Herz zittert, dein Geist sinkt nieder; von der Lähmung der Schenkel ergriffen, verlangst du darum nach Frieden.
5.74.19
अनित्यं किल मर्त्यस्य पार्थ चित्तं चलाचलम् ।
वातवेगप्रचलिता अष्ठीला शाल्मलेरिव ॥ ५.७४.१९ ॥
O Sohn der Pṛthā, der Geist des Sterblichen ist wahrlich unbeständig und wankelmütig, wie die Schoten des Seidenbaumes, vom Wind geschüttelt.
5.74.20
तवैषा विकृता बुद्धिर्गवां वागिव मानुषी ।
मनांसि पाण्डुपुत्राणां मञ्जयत्यप्लवानिव ॥ ५.७४.२० ॥
Dein verkehrter Verstand, menschlich klingend wie die Rede der Kühe, versenkt die Gemüter der Söhne Pāṇḍus, als ertränken sie ohne Floß.
5.74.21
इदं मे महादाश्चर्यं पर्वतस्येव सर्पणम् ।
यदीदृशं प्रभाषेथा भीमसेनासमं वचः ॥ ५.७४.२१ ॥
Dies ist mir ein großes Wunder, als bewege sich ein Berg: dass du solche Worte sprichst, gleich denen Bhīmasenas.
5.74.22
स दृष्ट्वा स्वानि कर्माणि कुले जन्म च भारत ।
उत्तिष्ठस्व विषादं मा कृथा वीर स्थिरो भव ॥ ५.७४.२२ ॥
O Nachkomme Bharatas, erinnere dich an deine eigenen Taten und deine Geburt in diesem Geschlecht. Erhebe dich, gib dich nicht der Verzweiflung hin, o Held, sei standhaft.
5.74.23
न चैतदनुरूपं ते यत्ते ग्लानिररिन्दम ।
यदोजसा न लभते क्षत्रियो न तदश्रुते ॥ ५.७४.२३ ॥
O Bezwinger der Feinde, diese Niedergeschlagenheit steht dir nicht an. Was ein Krieger nicht durch seine Tapferkeit erlangt, das erreicht er nicht.