മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.74.1
एतछ्रुत्वा महाबाहुः केशवः प्रहसन्निव ।
अभूतपूर्वं भीमस्य मार्दवोपहितं वचः ॥ ५.७४.१ ॥
ഇതു കേട്ട മഹാബാഹുവായ കേശവൻ പുഞ്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഭീമന്റെ മൃദുത്വം നിറഞ്ഞ, മുമ്പെങ്ങും കേൾക്കാത്ത വാക്കുകൾ കേട്ടു.
5.74.2
गिरेरिव लघुत्वं तच्छीतत्वमिव पावके ।
मत्वा रामानुजः शौरिः शार्ङ्गधन्वा वृकोदरम् ॥ ५.७४.२ ॥
മലയിൽ ലഘുത്വവും തീയിൽ തണുപ്പും എന്നപോലെ അതിനെ കരുതി, രാമന്റെ അനുജനും ശാർങ്ഗധന്വാവുമായ ശൗരി വൃകോദരനെ നോക്കി.
5.74.3
सन्तेजसंस्तदा वाग्भिर्भातरिश्वेव पावकम् ।
उवाच भीममासीनं कृपयाऽभिपरिप्लुतम् ॥ ५.७४.३ ॥
അപ്പോൾ തേജസ്വിയായ അദ്ദേഹം, കാറ്റ് തീയോടെന്നപോലെ, കരുണ നിറഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്ന ഭീമനോട് വാക്കുകളാൽ സംസാരിച്ചു.
5.74.4
त्वमन्यदा भीमसेन युद्धमेव प्रशंससि ।
वधामिनन्दिनः क्रूरान्धार्तराष्ट्रन्मिमर्दिषुः ॥ ५.७४.४ ॥
ഹേ ഭീമസേനാ! മറ്റു സമയങ്ങളിൽ നീ യുദ്ധത്തെത്തന്നെ പ്രശംസിക്കുന്നു; ക്രൂരരായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ നശിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അവരുടെ വധത്തിൽ സന്തോഷിച്ച്.
5.74.5
न च स्वपिषि जागर्षि न्युब्जः शेषे परन्तप ।
घोरामशान्तां रुशतीं सदा वाचं प्रभाषसे ॥ ५.७४.५ ॥
നീ ഉറങ്ങുന്നില്ല, ഉണർന്നിരിക്കുന്നുമില്ല; കമിഴ്ന്നു കിടക്കുന്നു, ഹേ ശത്രുതാപകാ! എപ്പോഴും ഭയങ്കരവും അശാന്തവും കഠിനവുമായ വാക്കുകൾ പറയുന്നു.
5.74.6
निःश्वसन्नग्निवत्तेन सन्तप्तः स्वेन मन्युना ।
अप्रशान्तमना भीम सधूम इव पावकः ॥ ५.७४.६ ॥
അഗ്നിപോലെ നെടുവീർപ്പിട്ട്, സ്വന്തം കോപത്താൽ തപിച്ച്, അശാന്തമനസ്സോടെ ഇരിക്കുന്ന ഹേ ഭീമാ! പുകയോടുകൂടിയ തീപോലെയാണ് നീ.
5.74.7
एकान्ते निःश्वसञ्शेपे भारार्त इव दुर्बलः ।
अपि त्वां केचिदुन्मत्तं मन्यन्तेऽतद्विदो जनाः ॥ ५.७४.७ ॥
ഏകാന്തത്തിൽ നെടുവീർപ്പിട്ടുകൊണ്ട്, ഭാരത്താൽ പീഡിതനായ ദുർബലനെപ്പോലെ നീ കിടക്കുന്നു. സത്യമറിയാത്ത ചിലർ നിന്നെ ഭ്രാന്തനെന്നു കരുതിയേക്കാം.
5.74.8
आरुज्य वृक्षान्निर्मूलान्गजः परिरुजन्निव ।
निघ्नन्पद्भिः क्षितिं भीम निष्टनन्परिधावसि ॥ ५.७४.८ ॥
ഹേ ഭീമാ, മരങ്ങളെ വേരോടെ പിഴുതു തകർക്കുന്ന ആനയെപ്പോലെ, കാലുകൾകൊണ്ട് ഭൂമിയെ ചവിട്ടി, ഞരങ്ങിക്കൊണ്ട് നീ ഓടുന്നു.
5.74.9
नास्मिञ्जने न रमसे रहः क्षिपसि पाण्डव ।
नान्यं निशि दिवा चापि कदाचिदभिनन्दसि ॥ ५.७४.९ ॥
ഹേ പാണ്ഡവാ, ഈ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ നീ രമിക്കുന്നില്ല; ഏകാന്തത്തിൽ നിന്നെത്തന്നെ എറിയുന്നു. രാത്രിയിലോ പകലോ മറ്റൊന്നിലും നീ സന്തോഷിക്കുന്നില്ല.
5.74.10
अकस्मात्स्मयमानश्च रहस्यास्से रुदन्निव ।
जान्वोर्मूर्धानमाधाय चिरमास्ते प्रमीलितः ॥ ५.७४.१० ॥
അകാരണമായി പുഞ്ചിരിച്ചും, കരയുന്നതുപോലെ ഏകാന്തത്തിൽ നീ ഇരിക്കുന്നു. മുട്ടുകളിൽ തല ചായ്ച്ച്, കണ്ണടച്ച് ഏറെനേരം ഇരിക്കുന്നു.
5.74.11
भ्रुकिटिं च पुनः कुर्वन्नोष्ठौ च विदशन्निव ।
अभीक्ष्णं दृश्यसे भीम सर्वं तन्मन्युकारितम् ॥ ५.७४.११ ॥
ഹേ ഭീമാ, പുരികം വീണ്ടും വീണ്ടും ചുളിച്ചും ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചുകൊണ്ടും നീ പലപ്പോഴും കാണപ്പെടുന്നു. അതെല്ലാം കോപത്താൽ ഉണ്ടായതാണ്.
5.74.12
यथा तपुरस्तात्सविता दृश्यते शुक्रमुच्चरन् ।
यथा च पश्चान्निर्मुक्तो ध्रुवं पर्येति रश्मिवान् ॥ ५.७४.१२ ॥
ചൂടുനിറഞ്ഞ സൂര്യൻ തേജസ്സോടെ ഉദിച്ചുയരുന്നതായി കാണുന്നതുപോലെയും, പിന്നീട് മോചിതനായി കിരണങ്ങളോടെ നിശ്ചയമായും സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെയും (നീ ആകുന്നു).
5.74.13
तथा सत्यं ब्रवीम्येतन्नास्ति तस्य व्यतिक्रमः ।
हन्ताहं गदयाभ्येत्य दुर्योधनममर्पणम् ॥ ५.७४.१३ ॥
ഞാൻ സത്യം പറയുന്നു, അതിനെ അവൻ ലംഘിക്കുന്നില്ല. ഗദയുമായി അടുത്തുചെന്ന് കോപിയായ ദുര്യോധനനെ ഞാൻ വധിക്കും.
5.74.14
इति स्म मध्ये भ्रातृणां सत्येनालभसे वदाम् ।
तस्य ते प्रशमे बुद्धिर्ध्रियतेऽद्य परन्तप ॥ ५.७४.१४ ॥
സഹോദരന്മാർക്കിടയിൽ ഇങ്ങനെ സത്യത്തിന്റെ പേരിൽ നീ സംസാരിക്കുന്നു. ശത്രുതാപകനേ, ഇന്ന് നിന്റെ ബുദ്ധി ശാന്തിയിൽ ഉറയ്ക്കുന്നു.
5.74.15
अहो युद्धाभिकाङ्क्षाणां युद्धकाल उपस्थिते ।
चेतांसि विप्रतीपानि यत्त्वां भीभीम विन्दति ॥ ५.७४.१५ ॥
അയ്യോ, യുദ്ധമാഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് യുദ്ധകാലം വന്നപ്പോൾ മനസ്സുകൾ വിപരീതമാകുന്നു. ഹേ ഭയങ്കരാ, അത് നിന്നെ പിടികൂടുന്നു.
5.74.16
अहो पार्थ निमित्तानि विपरीतानि पश्यसि ।
स्वप्नान्ते जागरान्ते च तस्मात्प्रशममिच्छसि ॥ ५.७४.१६ ॥
അയ്യോ പാർത്ഥാ, ഉറക്കത്തിന്റെ അവസാനത്തിലും ഉണർവിന്റെ അവസാനത്തിലും നീ വിപരീത ലക്ഷണങ്ങൾ കാണുന്നു. അതിനാൽ ശാന്തി ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.74.17
अहो नाशंससे किंचित्पुंस्त्वं क्लीब इवात्मनि ।
कश्मलेनाभिपन्नोऽसि तेन ते विकृतं मनः ॥ ५.७४.१७ ॥
അയ്യോ, നീ ഉള്ളിൽ ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ല; പൗരുഷമില്ലാത്ത ഷണ്ഡനെപ്പോലെയായി. മോഹാവസ്ഥയിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അതിനാൽ നിന്റെ മനസ്സ് വികൃതമായി.
5.74.18
उद्वेपते ते हृदयं मनस्ते प्रतिसीदति ।
ऊरुस्तम्भगृहीतोऽसि तस्मात्प्रशममिच्छसि ॥ ५.७४.१८ ॥
നിന്റെ ഹൃദയം വിറയ്ക്കുന്നു, മനസ്സ് തളരുന്നു. തുടകളുടെ മരവിപ്പ് ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു, അതിനാൽ ശാന്തി ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.74.19
अनित्यं किल मर्त्यस्य पार्थ चित्तं चलाचलम् ।
वातवेगप्रचलिता अष्ठीला शाल्मलेरिव ॥ ५.७४.१९ ॥
ഹേ പാർത്ഥ, മർത്ത്യന്റെ മനസ്സ് അനിത്യവും ചഞ്ചലവുമാണ്; കാറ്റിന്റെ വേഗത്തിൽ ഇളകുന്ന ശാൽമലി വൃക്ഷത്തിന്റെ കായ്കൾ പോലെ.
5.74.20
तवैषा विकृता बुद्धिर्गवां वागिव मानुषी ।
मनांसि पाण्डुपुत्राणां मञ्जयत्यप्लवानिव ॥ ५.७४.२० ॥
നിന്റെ ഈ വികൃതബുദ്ധി പശുക്കളുടെ വാക്കുപോലെ മാനുഷമെന്ന് തോന്നുന്നു; തോണിയില്ലാത്തവരെപ്പോലെ പാണ്ഡുപുത്രന്മാരുടെ മനസ്സുകളെ മുക്കിക്കളയുന്നു.
5.74.21
इदं मे महादाश्चर्यं पर्वतस्येव सर्पणम् ।
यदीदृशं प्रभाषेथा भीमसेनासमं वचः ॥ ५.७४.२१ ॥
ഇത് എനിക്ക് വലിയ അത്ഭുതമാണ്; പർവതം ഇളകുന്നതുപോലെ നീ ഭീമസേനനു തുല്യമായ ഇങ്ങനെയുള്ള വാക്കുകൾ പറയുന്നു.
5.74.22
स दृष्ट्वा स्वानि कर्माणि कुले जन्म च भारत ।
उत्तिष्ठस्व विषादं मा कृथा वीर स्थिरो भव ॥ ५.७४.२२ ॥
ഭാരതാ, നിന്റെ കർമ്മങ്ങളും കുലത്തിലെ നിന്റെ ജന്മവും ഓർക്കുക; എഴുന്നേൽക്കുക, വിഷാദിക്കരുത്; വീരാ, സ്ഥിരനായിരിക്കുക.
5.74.23
न चैतदनुरूपं ते यत्ते ग्लानिररिन्दम ।
यदोजसा न लभते क्षत्रियो न तदश्रुते ॥ ५.७४.२३ ॥
ശത്രുനാശകനേ, ഈ ക്ഷീണം നിനക്കു യോജിച്ചതല്ല; ഓജസ്സുകൊണ്ട് ക്ഷത്രിയൻ നേടാത്തത് അവൻ നേടുന്നില്ല.