ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.74.1
एतछ्रुत्वा महाबाहुः केशवः प्रहसन्निव ।
अभूतपूर्वं भीमस्य मार्दवोपहितं वचः ॥ ५.७४.१ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಹಾಬಾಹು ಕೇಶವನು ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಭೀಮನ ಮೃದುತ್ವದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
5.74.2
गिरेरिव लघुत्वं तच्छीतत्वमिव पावके ।
मत्वा रामानुजः शौरिः शार्ङ्गधन्वा वृकोदरम् ॥ ५.७४.२ ॥
ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಹಗುರತನ, ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ತಂಪು ಇದ್ದಂತೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ರಾಮನ ತಮ್ಮನಾದ ಶಾರ್ಙ್ಗಧನ್ವಿ ಶೌರಿ ವೃಕೋದರನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
5.74.3
सन्तेजसंस्तदा वाग्भिर्भातरिश्वेव पावकम् ।
उवाच भीममासीनं कृपयाऽभिपरिप्लुतम् ॥ ५.७४.३ ॥
ಆಗ ತೇಜಸ್ವಿಯು, ಗಾಳಿ ಬೆಂಕಿಯೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುವಂತೆ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಭೀಮನಿಗೆ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹೇಳಿದನು.
5.74.4
त्वमन्यदा भीमसेन युद्धमेव प्रशंससि ।
वधामिनन्दिनः क्रूरान्धार्तराष्ट्रन्मिमर्दिषुः ॥ ५.७४.४ ॥
ಓ ಭೀಮಸೇನ! ಬೇರೆ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಯುದ್ಧವನ್ನೇ ಹೊಗಳುತ್ತೀಯೆ; ಕ್ರೂರ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಬಯಸಿ, ಅವರ ವಧೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾ.
5.74.5
न च स्वपिषि जागर्षि न्युब्जः शेषे परन्तप ।
घोरामशान्तां रुशतीं सदा वाचं प्रभाषसे ॥ ५.७४.५ ॥
ನೀನು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಎಚ್ಚರವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಕವುಚಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿರುತ್ತೀಯೆ, ಓ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ! ಸದಾ ಭಯಂಕರ, ಅಶಾಂತ, ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತೀಯೆ.
5.74.6
निःश्वसन्नग्निवत्तेन सन्तप्तः स्वेन मन्युना ।
अप्रशान्तमना भीम सधूम इव पावकः ॥ ५.७४.६ ॥
ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ, ತನ್ನದೇ ಕೋಪದಿಂದ ತಪ್ತನಾಗಿ, ಅಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನ ಓ ಭೀಮ! ಹೊಗೆಯೊಡನೆ ಇರುವ ಬೆಂಕಿಯಂತಿದ್ದೀಯೆ.
5.74.7
एकान्ते निःश्वसञ्शेपे भारार्त इव दुर्बलः ।
अपि त्वां केचिदुन्मत्तं मन्यन्तेऽतद्विदो जनाः ॥ ५.७४.७ ॥
ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಭಾರದಿಂದ ಪೀಡಿತ ದುರ್ಬಲನಂತೆ ನೀನು ಮಲಗಿರುತ್ತೀಯ. ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯದ ಕೆಲವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಹುಚ್ಚನೆಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದು.
5.74.8
आरुज्य वृक्षान्निर्मूलान्गजः परिरुजन्निव ।
निघ्नन्पद्भिः क्षितिं भीम निष्टनन्परिधावसि ॥ ५.७४.८ ॥
ಓ ಭೀಮ, ಮರಗಳನ್ನು ಬೇರುಸಮೇತ ಕಿತ್ತು ಮುರಿಯುವ ಆನೆಯಂತೆ, ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತುಳಿಯುತ್ತಾ, ನರಳುತ್ತಾ ನೀನು ಓಡುತ್ತೀಯ.
5.74.9
नास्मिञ्जने न रमसे रहः क्षिपसि पाण्डव ।
नान्यं निशि दिवा चापि कदाचिदभिनन्दसि ॥ ५.७४.९ ॥
ಓ ಪಾಂಡವನೇ, ನೀನು ಈ ಜನರ ನಡುವೆ ಸಂತೋಷಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ಎಸೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯ. ರಾತ್ರಿ ಅಥವಾ ಹಗಲು ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ನೀನು ಆನಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
5.74.10
अकस्मात्स्मयमानश्च रहस्यास्से रुदन्निव ।
जान्वोर्मूर्धानमाधाय चिरमास्ते प्रमीलितः ॥ ५.७४.१० ॥
ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಗುತ್ತಾ, ಅಳುವವನಂತೆ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುತ್ತೀಯ. ಮೊಣಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ತಲೆಯಿಟ್ಟು, ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಇರುತ್ತೀಯ.
5.74.11
भ्रुकिटिं च पुनः कुर्वन्नोष्ठौ च विदशन्निव ।
अभीक्ष्णं दृश्यसे भीम सर्वं तन्मन्युकारितम् ॥ ५.७४.११ ॥
ಓ ಭೀಮ, ಹುಬ್ಬು ಗಂಟಿಕ್ಕಿ, ತುಟಿ ಕಚ್ಚುತ್ತಾ ನೀನು ಪದೇ ಪದೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತೀಯ. ಅದೆಲ್ಲವೂ ಕೋಪದಿಂದ ಉಂಟಾದದ್ದು.
5.74.12
यथा तपुरस्तात्सविता दृश्यते शुक्रमुच्चरन् ।
यथा च पश्चान्निर्मुक्तो ध्रुवं पर्येति रश्मिवान् ॥ ५.७४.१२ ॥
ಬಿಸಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸೂರ್ಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉದಯಿಸುತ್ತಾ ಕಾಣುವಂತೆ, ನಂತರ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು ಕಿರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸುತ್ತುವಂತೆ (ನೀನು ಇರುತ್ತೀಯ).
5.74.13
तथा सत्यं ब्रवीम्येतन्नास्ति तस्य व्यतिक्रमः ।
हन्ताहं गदयाभ्येत्य दुर्योधनममर्पणम् ॥ ५.७४.१३ ॥
ನಾನು ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಅದನ್ನು ಅವನು ಮೀರುವುದಿಲ್ಲ. ಗದೆಯಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಿ ಕೋಪಿಷ್ಠ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ವಧಿಸುವೆ.
5.74.14
इति स्म मध्ये भ्रातृणां सत्येनालभसे वदाम् ।
तस्य ते प्रशमे बुद्धिर्ध्रियतेऽद्य परन्तप ॥ ५.७४.१४ ॥
ಸಹೋದರರ ನಡುವೆ ಹೀಗೆ ಸತ್ಯದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನೀನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವೆ. ಶತ್ರುನಾಶಕನೇ, ಇಂದು ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಶಾಂತಿಯತ್ತ ನೆಲೆಸಿದೆ.
5.74.15
अहो युद्धाभिकाङ्क्षाणां युद्धकाल उपस्थिते ।
चेतांसि विप्रतीपानि यत्त्वां भीभीम विन्दति ॥ ५.७४.१५ ॥
ಅಯ್ಯೋ, ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಯುದ್ಧಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಮನಸ್ಸುಗಳು ವಿಪರೀತವಾಗುತ್ತವೆ. ಓ ಭೀಭೀಮನೇ, ಅದು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದಿದೆ.
5.74.16
अहो पार्थ निमित्तानि विपरीतानि पश्यसि ।
स्वप्नान्ते जागरान्ते च तस्मात्प्रशममिच्छसि ॥ ५.७४.१६ ॥
ಅಯ್ಯೋ ಪಾರ್ಥ, ನಿದ್ರೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಎಚ್ಚರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನೀನು ವಿಪರೀತ ಶಕುನಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿರುವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿರುವೆ.
5.74.17
अहो नाशंससे किंचित्पुंस्त्वं क्लीब इवात्मनि ।
कश्मलेनाभिपन्नोऽसि तेन ते विकृतं मनः ॥ ५.७४.१७ ॥
ಅಯ್ಯೋ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಒಳಗೆ ಯಾವುದೇ ಆಶೆಯನ್ನು ಇಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ಪೌರುಷವಿಲ್ಲದ ನಪುಂಸಕನಂತಾಗಿರುವೆ. ಮೂರ್ಛೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿರುವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ವಿಕೃತವಾಗಿದೆ.
5.74.18
उद्वेपते ते हृदयं मनस्ते प्रतिसीदति ।
ऊरुस्तम्भगृहीतोऽसि तस्मात्प्रशममिच्छसि ॥ ५.७४.१८ ॥
ನಿನ್ನ ಹೃದಯ ನಡುಗುತ್ತಿದೆ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕುಸಿಯುತ್ತಿದೆ. ತೊಡೆಗಳ ಬಿಗಿತದಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿರುವೆ.
5.74.19
अनित्यं किल मर्त्यस्य पार्थ चित्तं चलाचलम् ।
वातवेगप्रचलिता अष्ठीला शाल्मलेरिव ॥ ५.७४.१९ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥ, ಮರ್ತ್ಯನ ಚಿತ್ತವು ಅನಿತ್ಯವೂ ಚಂಚಲವೂ ಆಗಿದೆ; ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಿಂದ ಅಲುಗಾಡುವ ಶಾಲ್ಮಲಿ ಮರದ ಕಾಯಿಗಳಂತೆ.
5.74.20
तवैषा विकृता बुद्धिर्गवां वागिव मानुषी ।
मनांसि पाण्डुपुत्राणां मञ्जयत्यप्लवानिव ॥ ५.७४.२० ॥
ನಿನ್ನ ಈ ವಿಕೃತ ಬುದ್ಧಿ ಗೋವುಗಳ ಮಾತಿನಂತೆ ಮನುಷ್ಯರದೆನಿಸುತ್ತದೆ; ಹಡಗಿಲ್ಲದವರಂತೆ ಪಾಂಡುಪುತ್ರರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಮುಳುಗಿಸುತ್ತಿದೆ.
5.74.21
इदं मे महादाश्चर्यं पर्वतस्येव सर्पणम् ।
यदीदृशं प्रभाषेथा भीमसेनासमं वचः ॥ ५.७४.२१ ॥
ಇದು ನನಗೆ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯ; ಪರ್ವತ ಚಲಿಸಿದಂತೆ ನೀನು ಭೀಮಸೇನನಂತಹ ಇಂಥ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
5.74.22
स दृष्ट्वा स्वानि कर्माणि कुले जन्म च भारत ।
उत्तिष्ठस्व विषादं मा कृथा वीर स्थिरो भव ॥ ५.७४.२२ ॥
ಭಾರತ, ನಿನ್ನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಕುಲದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಜನ್ಮವನ್ನೂ ಸ್ಮರಿಸು; ಎದ್ದೇಳು, ವಿಷಾದ ಪಡಬೇಡ; ವೀರನೇ, ಸ್ಥಿರನಾಗಿರು.
5.74.23
न चैतदनुरूपं ते यत्ते ग्लानिररिन्दम ।
यदोजसा न लभते क्षत्रियो न तदश्रुते ॥ ५.७४.२३ ॥
ಅರಿಂದಮ, ನಿನಗೆ ಈ ಖಿನ್ನತೆ ತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲ; ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ತನ್ನ ಓಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಡೆಯದ್ದನ್ನು ಅವನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.