Mahābhārata · Adhyāya 5.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.74.1
एतछ्रुत्वा महाबाहुः केशवः प्रहसन्निव ।
अभूतपूर्वं भीमस्य मार्दवोपहितं वचः ॥ ५.७४.१ ॥
Al oír esto, el de brazos poderosos Keśava, como si sonriera, escuchó aquellas palabras sin precedentes de Bhīma, llenas de suavidad.
5.74.2
गिरेरिव लघुत्वं तच्छीतत्वमिव पावके ।
मत्वा रामानुजः शौरिः शार्ङ्गधन्वा वृकोदरम् ॥ ५.७४.२ ॥
Considerando aquello como la ligereza de una montaña o la frescura del fuego, Śauri, hermano menor de Rāma, portador del arco Śārṅga, miró a Vṛkodara (Bhīma).
5.74.3
सन्तेजसंस्तदा वाग्भिर्भातरिश्वेव पावकम् ।
उवाच भीममासीनं कृपयाऽभिपरिप्लुतम् ॥ ५.७४.३ ॥
Entonces el resplandeciente habló con palabras a Bhīma, sentado y embargado por la compasión, como el viento habla al fuego.
5.74.4
त्वमन्यदा भीमसेन युद्धमेव प्रशंससि ।
वधामिनन्दिनः क्रूरान्धार्तराष्ट्रन्मिमर्दिषुः ॥ ५.७४.४ ॥
Oh Bhīmasena, en otras ocasiones alabas la propia batalla, deleitándote en la matanza de los crueles hijos de Dhṛtarāṣṭra, deseando aplastarlos.
5.74.5
न च स्वपिषि जागर्षि न्युब्जः शेषे परन्तप ।
घोरामशान्तां रुशतीं सदा वाचं प्रभाषसे ॥ ५.७४.५ ॥
Ni duermes ni permaneces despierto; yaces boca abajo, oh atormentador de enemigos, y siempre hablas palabras terribles, inquietas y duras.
5.74.6
निःश्वसन्नग्निवत्तेन सन्तप्तः स्वेन मन्युना ।
अप्रशान्तमना भीम सधूम इव पावकः ॥ ५.७४.६ ॥
Suspirando como el fuego, atormentado por tu propia ira, con la mente inquieta, oh Bhīma, eres como un fuego que deja humo.
5.74.7
एकान्ते निःश्वसञ्शेपे भारार्त इव दुर्बलः ।
अपि त्वां केचिदुन्मत्तं मन्यन्तेऽतद्विदो जनाः ॥ ५.७४.७ ॥
A solas suspiras y yaces como un débil abrumado por una carga. Algunas personas que no conocen la verdad quizá te crean loco.
5.74.8
आरुज्य वृक्षान्निर्मूलान्गजः परिरुजन्निव ।
निघ्नन्पद्भिः क्षितिं भीम निष्टनन्परिधावसि ॥ ५.७४.८ ॥
¡Oh Bhīma!, como un elefante que arranca y quiebra árboles, corres de un lado a otro, pisoteando la tierra con los pies y gimiendo.
5.74.9
नास्मिञ्जने न रमसे रहः क्षिपसि पाण्डव ।
नान्यं निशि दिवा चापि कदाचिदभिनन्दसि ॥ ५.७४.९ ॥
¡Oh Pāṇḍava!, no te deleitas entre esta gente; te arrojas en la soledad. De noche o de día, nunca te complaces en otra cosa.
5.74.10
अकस्मात्स्मयमानश्च रहस्यास्से रुदन्निव ।
जान्वोर्मूर्धानमाधाय चिरमास्ते प्रमीलितः ॥ ५.७४.१० ॥
De pronto sonríes, como si llorases, y te sientas a solas en secreto. Con la cabeza apoyada en las rodillas y los ojos cerrados, permaneces mucho tiempo.
5.74.11
भ्रुकिटिं च पुनः कुर्वन्नोष्ठौ च विदशन्निव ।
अभीक्ष्णं दृश्यसे भीम सर्वं तन्मन्युकारितम् ॥ ५.७४.११ ॥
¡Oh Bhīma!, una y otra vez se te ve fruncir el ceño y morderte los labios como si estuvieras enfurecido. Todo eso lo causa la ira.
5.74.12
यथा तपुरस्तात्सविता दृश्यते शुक्रमुच्चरन् ।
यथा च पश्चान्निर्मुक्तो ध्रुवं पर्येति रश्मिवान् ॥ ५.७४.१२ ॥
Como el sol ardiente se ve surgir con su resplandor, y como, una vez liberado, sin duda recorre su camino radiante con sus rayos,
5.74.13
तथा सत्यं ब्रवीम्येतन्नास्ति तस्य व्यतिक्रमः ।
हन्ताहं गदयाभ्येत्य दुर्योधनममर्पणम् ॥ ५.७४.१३ ॥
Así digo la verdad; no hay transgresión de ella. Acercándome con mi maza, mataré a Duryodhana, el iracundo.
5.74.14
इति स्म मध्ये भ्रातृणां सत्येनालभसे वदाम् ।
तस्य ते प्रशमे बुद्धिर्ध्रियतेऽद्य परन्तप ॥ ५.७४.१४ ॥
Así, en medio de los hermanos, hablas en nombre de la verdad. ¡Oh abrasador de enemigos, hoy tu intención se inclina hacia la paz!
5.74.15
अहो युद्धाभिकाङ्क्षाणां युद्धकाल उपस्थिते ।
चेतांसि विप्रतीपानि यत्त्वां भीभीम विन्दति ॥ ५.७४.१५ ॥
¡Ay! Para quienes desean la batalla, cuando llega el tiempo de la batalla, las mentes se vuelven adversas; ¡oh terrible, esto te atrapa!
5.74.16
अहो पार्थ निमित्तानि विपरीतानि पश्यसि ।
स्वप्नान्ते जागरान्ते च तस्मात्प्रशममिच्छसि ॥ ५.७४.१६ ॥
¡Ah, hijo de Pṛthā! Ves presagios adversos al final del sueño y al final de la vigilia; por eso deseas la paz.
5.74.17
अहो नाशंससे किंचित्पुंस्त्वं क्लीब इवात्मनि ।
कश्मलेनाभिपन्नोऽसि तेन ते विकृतं मनः ॥ ५.७४.१७ ॥
¡Ah! No esperas nada dentro de ti; te has vuelto como un hombre impotente, sin virilidad. Dominado por el desfallecimiento, tu mente se ha trastornado.
5.74.18
उद्वेपते ते हृदयं मनस्ते प्रतिसीदति ।
ऊरुस्तम्भगृहीतोऽसि तस्मात्प्रशममिच्छसि ॥ ५.७४.१८ ॥
Tu corazón tiembla, tu mente se hunde; atrapado por la parálisis de los muslos, por eso deseas la paz.
5.74.19
अनित्यं किल मर्त्यस्य पार्थ चित्तं चलाचलम् ।
वातवेगप्रचलिता अष्ठीला शाल्मलेरिव ॥ ५.७४.१९ ॥
Oh hijo de Pṛthā, en verdad la mente del mortal es impermanente e inestable, como los frutos del árbol de algodón sacudidos por la fuerza del viento.
5.74.20
तवैषा विकृता बुद्धिर्गवां वागिव मानुषी ।
मनांसि पाण्डुपुत्राणां मञ्जयत्यप्लवानिव ॥ ५.७४.२० ॥
Esta tu inteligencia pervertida, humana en apariencia como el habla de las vacas, hunde las mentes de los hijos de Pāṇḍu como si se ahogaran sin balsa.
5.74.21
इदं मे महादाश्चर्यं पर्वतस्येव सर्पणम् ।
यदीदृशं प्रभाषेथा भीमसेनासमं वचः ॥ ५.७४.२१ ॥
Esto es para mí un gran asombro, como si una montaña se moviera: que hables palabras tan semejantes a las de Bhīmasena.
5.74.22
स दृष्ट्वा स्वानि कर्माणि कुले जन्म च भारत ।
उत्तिष्ठस्व विषादं मा कृथा वीर स्थिरो भव ॥ ५.७४.२२ ॥
Oh descendiente de Bharata, recuerda tus propias acciones y tu nacimiento en este linaje. Levántate, no caigas en la desesperación, oh héroe, mantente firme.
5.74.23
न चैतदनुरूपं ते यत्ते ग्लानिररिन्दम ।
यदोजसा न लभते क्षत्रियो न तदश्रुते ॥ ५.७४.२३ ॥
Oh domador de enemigos, esta abatimiento no te es propio. Lo que el guerrero no obtiene por su valor, no lo alcanza.