Mahābhārata · Adhyāya 5.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.74.1
एतछ्रुत्वा महाबाहुः केशवः प्रहसन्निव ।
अभूतपूर्वं भीमस्य मार्दवोपहितं वचः ॥ ५.७४.१ ॥
Ao ouvir isto, o de braços poderosos Keśava, como se sorrisse, escutou as palavras inéditas de Bhīma, cheias de brandura.
5.74.2
गिरेरिव लघुत्वं तच्छीतत्वमिव पावके ।
मत्वा रामानुजः शौरिः शार्ङ्गधन्वा वृकोदरम् ॥ ५.७४.२ ॥
Considerando aquilo como a leveza de uma montanha ou a frescura do fogo, Śauri, irmão mais novo de Rāma, portador do arco Śārṅga, olhou para Vṛkodara (Bhīma).
5.74.3
सन्तेजसंस्तदा वाग्भिर्भातरिश्वेव पावकम् ।
उवाच भीममासीनं कृपयाऽभिपरिप्लुतम् ॥ ५.७४.३ ॥
Então o radiante falou com palavras a Bhīma, que estava sentado e tomado de compaixão, como o vento fala ao fogo.
5.74.4
त्वमन्यदा भीमसेन युद्धमेव प्रशंससि ।
वधामिनन्दिनः क्रूरान्धार्तराष्ट्रन्मिमर्दिषुः ॥ ५.७४.४ ॥
Ó Bhīmasena, em outras ocasiões louvas a própria batalha, deleitando-te no massacre dos cruéis filhos de Dhṛtarāṣṭra, desejando esmagá-los.
5.74.5
न च स्वपिषि जागर्षि न्युब्जः शेषे परन्तप ।
घोरामशान्तां रुशतीं सदा वाचं प्रभाषसे ॥ ५.७४.५ ॥
Não dormes nem velas; jazes de bruços, ó atormentador de inimigos, e falas sempre palavras terríveis, inquietas e duras.
5.74.6
निःश्वसन्नग्निवत्तेन सन्तप्तः स्वेन मन्युना ।
अप्रशान्तमना भीम सधूम इव पावकः ॥ ५.७४.६ ॥
Suspirando como o fogo, atormentado pela tua própria ira, com a mente inquieta, ó Bhīma, és como um fogo que solta fumo.
5.74.7
एकान्ते निःश्वसञ्शेपे भारार्त इव दुर्बलः ।
अपि त्वां केचिदुन्मत्तं मन्यन्तेऽतद्विदो जनाः ॥ ५.७४.७ ॥
Sozinho, suspiras e jazes como um fraco oprimido por um fardo. Algumas pessoas que não conhecem a verdade talvez te julguem louco.
5.74.8
आरुज्य वृक्षान्निर्मूलान्गजः परिरुजन्निव ।
निघ्नन्पद्भिः क्षितिं भीम निष्टनन्परिधावसि ॥ ५.७४.८ ॥
Ó Bhīma, como um elefante que arranca e quebra árvores, corres de um lado para outro, pisando a terra com os pés e gemendo.
5.74.9
नास्मिञ्जने न रमसे रहः क्षिपसि पाण्डव ।
नान्यं निशि दिवा चापि कदाचिदभिनन्दसि ॥ ५.७४.९ ॥
Ó Pāṇḍava, não te deleitas entre estas pessoas; lanças-te na solidão. De noite ou de dia, nunca te comprazes em outra coisa.
5.74.10
अकस्मात्स्मयमानश्च रहस्यास्से रुदन्निव ।
जान्वोर्मूर्धानमाधाय चिरमास्ते प्रमीलितः ॥ ५.७४.१० ॥
De repente sorris, como se chorasses, e sentas-te a sós em segredo. Com a cabeça apoiada nos joelhos e os olhos fechados, permaneces por muito tempo.
5.74.11
भ्रुकिटिं च पुनः कुर्वन्नोष्ठौ च विदशन्निव ।
अभीक्ष्णं दृश्यसे भीम सर्वं तन्मन्युकारितम् ॥ ५.७४.११ ॥
Ó Bhīma, repetidamente te vemos franzir as sobrancelhas e morder os lábios, como se estivesses irado. Tudo isso é causado pela ira.
5.74.12
यथा तपुरस्तात्सविता दृश्यते शुक्रमुच्चरन् ।
यथा च पश्चान्निर्मुक्तो ध्रुवं पर्येति रश्मिवान् ॥ ५.७४.१२ ॥
Como o sol ardente se vê erguer-se com seu brilho, e como, uma vez libertado, certamente circula radiante com seus raios,
5.74.13
तथा सत्यं ब्रवीम्येतन्नास्ति तस्य व्यतिक्रमः ।
हन्ताहं गदयाभ्येत्य दुर्योधनममर्पणम् ॥ ५.७४.१३ ॥
Assim digo a verdade; não há transgressão dela. Aproximando-me com a maça, matarei Duryodhana, o iracundo.
5.74.14
इति स्म मध्ये भ्रातृणां सत्येनालभसे वदाम् ।
तस्य ते प्रशमे बुद्धिर्ध्रियतेऽद्य परन्तप ॥ ५.७४.१४ ॥
Assim, no meio dos irmãos, falas em nome da verdade. Ó abrasador de inimigos, hoje tua intenção se volta para a paz.
5.74.15
अहो युद्धाभिकाङ्क्षाणां युद्धकाल उपस्थिते ।
चेतांसि विप्रतीपानि यत्त्वां भीभीम विन्दति ॥ ५.७४.१५ ॥
Ah, para os que desejam a batalha, quando chega o tempo da batalha, as mentes tornam-se adversas; ó terrível, isto te apanha.
5.74.16
अहो पार्थ निमित्तानि विपरीतानि पश्यसि ।
स्वप्नान्ते जागरान्ते च तस्मात्प्रशममिच्छसि ॥ ५.७४.१६ ॥
Ah, filho de Pṛthā! Vês presságios adversos, ao fim do sono e ao fim da vigília; por isso desejas a paz.
5.74.17
अहो नाशंससे किंचित्पुंस्त्वं क्लीब इवात्मनि ।
कश्मलेनाभिपन्नोऽसि तेन ते विकृतं मनः ॥ ५.७४.१७ ॥
Ah! Nada esperas em ti mesmo; tornaste-te como um homem impotente, sem virilidade. Dominado pelo desfalecimento, o teu espírito ficou perturbado.
5.74.18
उद्वेपते ते हृदयं मनस्ते प्रतिसीदति ।
ऊरुस्तम्भगृहीतोऽसि तस्मात्प्रशममिच्छसि ॥ ५.७४.१८ ॥
O teu coração treme, o teu espírito afunda; tomado pela paralisia das coxas, desejas por isso a paz.
5.74.19
अनित्यं किल मर्त्यस्य पार्थ चित्तं चलाचलम् ।
वातवेगप्रचलिता अष्ठीला शाल्मलेरिव ॥ ५.७४.१९ ॥
Ó filho de Pṛthā, a mente do mortal é de fato impermanente e instável, como os frutos da árvore de algodão sacudidos pela força do vento.
5.74.20
तवैषा विकृता बुद्धिर्गवां वागिव मानुषी ।
मनांसि पाण्डुपुत्राणां मञ्जयत्यप्लवानिव ॥ ५.७४.२० ॥
Esta tua inteligência pervertida, humana como a fala das vacas, afunda as mentes dos filhos de Pāṇḍu como se afogassem sem jangada.
5.74.21
इदं मे महादाश्चर्यं पर्वतस्येव सर्पणम् ।
यदीदृशं प्रभाषेथा भीमसेनासमं वचः ॥ ५.७४.२१ ॥
Isto é para mim um grande espanto, como se uma montanha se movesse: que tu fales palavras tão semelhantes às de Bhīmasena.
5.74.22
स दृष्ट्वा स्वानि कर्माणि कुले जन्म च भारत ।
उत्तिष्ठस्व विषादं मा कृथा वीर स्थिरो भव ॥ ५.७४.२२ ॥
Ó descendente de Bharata, lembra-te dos teus próprios atos e do teu nascimento nesta linhagem. Levanta-te, não cedas ao desespero, ó herói, sê firme.
5.74.23
न चैतदनुरूपं ते यत्ते ग्लानिररिन्दम ।
यदोजसा न लभते क्षत्रियो न तदश्रुते ॥ ५.७४.२३ ॥
Ó domador de inimigos, este abatimento não te convém. O que o guerreiro não obtém por seu valor, não o alcança.