ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.75.1
तथोक्तो वासुदेवेन नित्यमन्युरमर्षणः ।
सदश्ववत्समाधावद्बभाषे तदनन्तरम् ॥ ५.७५.१ ॥
ವಾಸುದೇವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಸದಾ ಕೋಪದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅಸಹನೆಯ ಭೀಮನು ತಕ್ಷಣ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಯಂತೆ ವೇಗದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.
5.75.2
अन्यथा मां चिकीर्षन्तमन्यथा मन्यसेऽच्युत ।
प्रणीतभावमत्यर्थं युधि सत्यपराक्रमम् ॥ ५.७५.२ ॥
ಅಚ್ಯುತ! ನಾನು ಮಾಡಲು ಬಯಸುವುದನ್ನು ನೀನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮ ನಿಜವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಸುನಿಶ್ಚಿತ ಉದ್ದೇಶದ್ದು.
5.75.3
वेत्सि दाशार्ह सत्यं मे दीर्घकालं सहोषितः ।
उत वा मां न जानासि प्लवन्हृद इवाप्लवे ॥ ५.७५.३ ॥
ದಾಶಾರ್ಹ! ನಾವು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಒಟ್ಟಿಗೆ ವಾಸಿಸಿದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಬಲ್ಲೆ. ಅಥವಾ ದೋಣಿಯಿಲ್ಲದೆ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಈಜುವವನಂತೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯದಿರುವೆಯಾ?
5.75.4
तस्मादनभिरुपाभिर्वाग्भिर्मां त्वं समर्च्छसि ।
कथं हि भीमसेनं मां जानन्कश्चन माधव ॥ ५.७५.४ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಅನುಚಿತ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವೆ. ಮಾಧವ! ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಬಲ್ಲವನಾರೂ ನನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡಬಲ್ಲನು?
5.75.5
ब्रूयादप्रतिरूपाणि यथा मां वक्तमर्हसि ।
तस्मादिदं प्रवक्ष्यामि वचनं वृष्णिनन्दन ॥ ५.७५.५ ॥
ನೀನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕೋ ಅದಕ್ಕೆ ಅನರ್ಹವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ವೃಷ್ಣಿನಂದನ! ನಾನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
5.75.6
आत्मनः पौरुषं चैव बलं च न समं परैः ।
सर्वथाऽनार्यकर्मैतत्प्रशंसा स्वयमात्मनः ॥ ५.७५.६ ॥
ನನ್ನ ಪೌರುಷ ಮತ್ತು ಬಲ ಇತರರಿಗೆ ಸಮಾನವಲ್ಲ. ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಇದು ಅನಾರ್ಯ ಕರ್ಮ — ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು.
5.75.7
अतिवादापविद्धस्तु वक्ष्यामि बलमात्मनः ।
पश्येमे रोदसी कृष्ण ययोरासन्निमाः प्रजाः ॥ ५.७५.७ ॥
ಅತಿವಾದದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ನಾನು ನನ್ನ ಬಲವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಕೃಷ್ಣ, ಈ ಎರಡು ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೋಡು, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಜೆಗಳಿದ್ದಾರೆ.
5.75.8
अचले चाप्रतिष्ठे चाप्यनन्ते सर्वमातरौ ।
यदीमे सहसा क्रुद्धे समेयातां शिले इव ॥ ५.७५.८ ॥
ಚಲಿಸದವು, ಆಧಾರವಿಲ್ಲದವು, ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದವು, ಎಲ್ಲರ ತಾಯಂದಿರು; ಇವೆರಡೂ ಕೋಪಗೊಂಡು ಹಠಾತ್ತನೆ ಎರಡು ಬಂಡೆಗಳಂತೆ ಢಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದರೆ.
5.75.9
अहमेते निगृह्णीयां बाहुभ्यां सचसाचरे ।
पश्यैतदन्तरं बाह्वोर्महापरिघयोरिव ॥ ५.७५.९ ॥
ನಾನು ಈ ಎರಡನ್ನೂ, ಚರಾಚರಗಳನ್ನು, ನನ್ನ ತೋಳುಗಳಿಂದ ತಡೆಯುತ್ತೇನೆ. ದೊಡ್ಡ ಕಬ್ಬಿಣದ ಅಗುಳಿಗಳಂತಿರುವ ನನ್ನ ತೋಳುಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ನೋಡು.
5.75.10
य एतत्प्राय मुच्येत न तं पश्यामि पुरूषम् ।
हिमवांश्च समुद्रश्च वज्री वा बलमित्स्वयम् ॥ ५.७५.१० ॥
ಇದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನನ್ನೂ ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಹಿಮಾಲಯವಾಗಲಿ, ಸಮುದ್ರವಾಗಲಿ, ವಜ್ರಧಾರಿ ಇಂದ್ರನಾಗಲಿ ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಾರನು.
5.75.11
मयाभिपन्नं त्रायेरन्बलमास्थाय न त्रयः ।
युद्धार्हान्क्षत्रियान्सर्वान्पाण्डवेष्वाततायिनः ॥ ५.७५.११ ॥
ನನ್ನಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟವರನ್ನು ಬಲವನ್ನು ನಂಬಿದ ಮೂವರೂ ಕಾಪಾಡಲಾರರು; ಪಾಂಡವರ ವಿರುದ್ಧ ಆತತಾಯಿಗಳಾಗಿರುವ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾದ ಎಲ್ಲ ಕ್ಷತ್ರಿಯರೂ ಕೂಡ.
5.75.12
अधः पादतलेनैतानधिष्ठास्यामि भूतले ।
न हि त्वं नाभिजानासि मम विक्रममच्युत ॥ ५.७५.१२ ॥
ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ನನ್ನ ಪಾದತಳದ ಕೆಳಗೆ ಇರಿಸಿ ನಾನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತೇನೆ. ಅಚ್ಯುತ, ನೀನು ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
5.75.13
यथा मया विनिर्जित्य राजानो वशगाः कृताः ।
अथ चेन्मां न जानासि सूर्यस्येवोद्यतः प्रभाम् ॥ ५.७५.१३ ॥
ನಾನು ಗೆದ್ದು ರಾಜರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ; ಇನ್ನೂ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಅರಿಯದಿದ್ದರೆ, ಉದಯಿಸಿದ ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಭೆಯಂತೆ (ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡು).
5.75.14
विगाढे युधि संबाधे वेत्स्यसे मां जनार्दन ।
परुषैराक्षिपसि किं व्रणं सूच्येव चानघ ॥ ५.७५.१४ ॥
ಜನಾರ್ದನ, ಯುದ್ಧದ ಘೋರ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯುವೆ. ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ, ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸೂಜಿಯಿಂದ ಗಾಯವನ್ನು ಚುಚ್ಚುವಂತೆ ಏಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಚುಚ್ಚುತ್ತೀ?
5.75.15
यथामति ब्रवीम्येतद्विद्धि मामधिकं ततः ।
द्रष्टासि युधि संबाधे प्रवृत्ते वैशसेऽहनि ॥ ५.७५.१५ ॥
ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಅರಿ. ವಿನಾಶದ ಆ ದಿನ ಆರಂಭವಾಗಿ ಯುದ್ಧದ ನೂಕುನುಗ್ಗಲು ಉಂಟಾದಾಗ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುವೆ.
5.75.16
मया प्रणुन्नान्मातङ्गात्नथिनः सादनस्तथा ।
तथा नरानभिक्रुद्धं निघ्नन्तं क्षत्रियर्षभान् ॥ ५.७५.१६ ॥
ನನ್ನಿಂದ ಓಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆನೆಗಳು, ರಥಿಕರು, ಅಶ್ವಾರೋಹಿಗಳು; ಕೋಪಗೊಂಡ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ವೀರರನ್ನು (ನೀನು ನೋಡುವೆ).
5.75.17
द्रष्टा मां त्वं च लोकश्च विकर्षन्तं वरान्वरान् ।
न मे सीदन्ति गात्राणि न ममोद्वेपते मनः ॥ ५.७५.१७ ॥
ನೀನು ಮತ್ತು ಲೋಕವು ನನ್ನನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಎಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುವಿರಿ. ನನ್ನ ಅಂಗಗಳು ಕುಸಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನಡುಗುವುದಿಲ್ಲ.
5.75.18
सर्वलोकादभिक्रुद्धान्न भयं विद्यते मम ।
किं तु सौहृदमेवैतत्कृपया मधुसूदन ।
सर्वांस्तितिक्षे संक्लेशान्मा स्म नो भरता नशन् ॥ ५.७५.१८ ॥
ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳು ಕೋಪಗೊಂಡರೂ ನನಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇದು ಸ್ನೇಹವೇ, ಮಧುಸೂದನ, ದಯೆಯಿಂದಲೇ (ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ). ಎಲ್ಲ ಕ್ಲೇಶಗಳನ್ನೂ ನಾನು ಸಹಿಸುವೆನು; ಭರತವಂಶದವರಾದ ನಾವು ನಾಶವಾಗದಿರಲಿ.