Mahābhārata · Adhyāya 5.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.75.1
तथोक्तो वासुदेवेन नित्यमन्युरमर्षणः ।
सदश्ववत्समाधावद्बभाषे तदनन्तरम् ॥ ५.७५.१ ॥
So angesprochen von Vāsudeva, sprach der stets zornige, ungeduldige Bhīma sogleich, hervorstürmend wie ein edles Ross.
5.75.2
अन्यथा मां चिकीर्षन्तमन्यथा मन्यसेऽच्युत ।
प्रणीतभावमत्यर्थं युधि सत्यपराक्रमम् ॥ ५.७५.२ ॥
O Acyuta, du denkst anders über das, was ich zu tun beabsichtige; meine Tapferkeit im Kampf ist wahr und von fest gefasstem Vorsatz.
5.75.3
वेत्सि दाशार्ह सत्यं मे दीर्घकालं सहोषितः ।
उत वा मां न जानासि प्लवन्हृद इवाप्लवे ॥ ५.७५.३ ॥
O Nachkomme Daśārhas, du kennst meine Wahrheit, da wir so lange zusammen gelebt haben. Oder kennst du mich nicht, wie jemand, der ohne Boot in einem See schwimmt?
5.75.4
तस्मादनभिरुपाभिर्वाग्भिर्मां त्वं समर्च्छसि ।
कथं हि भीमसेनं मां जानन्कश्चन माधव ॥ ५.७५.४ ॥
Deshalb sprichst du mit mir in unpassenden Worten. O Mādhava, wie könnte jemand, der Bhīmasena kennt, so zu mir reden?
5.75.5
ब्रूयादप्रतिरूपाणि यथा मां वक्तमर्हसि ।
तस्मादिदं प्रवक्ष्यामि वचनं वृष्णिनन्दन ॥ ५.७५.५ ॥
Man könnte Unpassendes sagen, während du so mit mir reden solltest, wie es sich gebührt. Darum, o Freude der Vṛṣṇis, werde ich diese Worte sprechen.
5.75.6
आत्मनः पौरुषं चैव बलं च न समं परैः ।
सर्वथाऽनार्यकर्मैतत्प्रशंसा स्वयमात्मनः ॥ ५.७५.६ ॥
Meine männliche Tapferkeit und Stärke sind nicht denen anderer gleich. In jeder Hinsicht ist dies eine unedle Tat — sich selbst zu loben.
5.75.7
अतिवादापविद्धस्तु वक्ष्यामि बलमात्मनः ।
पश्येमे रोदसी कृष्ण ययोरासन्निमाः प्रजाः ॥ ५.७५.७ ॥
Von Prahlerei getrieben, will ich meine eigene Stärke nennen. Sieh, Kṛṣṇa, diese beiden Welten, in denen diese Wesen leben.
5.75.8
अचले चाप्रतिष्ठे चाप्यनन्ते सर्वमातरौ ।
यदीमे सहसा क्रुद्धे समेयातां शिले इव ॥ ५.७५.८ ॥
Wenn diese beiden, unbeweglich, ohne Grund, endlos, die Mütter aller, zornentbrannt plötzlich wie zwei Steine zusammenstießen—
5.75.9
अहमेते निगृह्णीयां बाहुभ्यां सचसाचरे ।
पश्यैतदन्तरं बाह्वोर्महापरिघयोरिव ॥ ५.७५.९ ॥
Ich würde diese beiden, das Bewegliche und das Unbewegliche, mit meinen Armen zurückhalten. Sieh diesen Zwischenraum zwischen meinen Armen, wie zwischen zwei großen eisernen Riegeln.
5.75.10
य एतत्प्राय मुच्येत न तं पश्यामि पुरूषम् ।
हिमवांश्च समुद्रश्च वज्री वा बलमित्स्वयम् ॥ ५.७५.१० ॥
Ich sehe keinen Menschen, der dem entkommen würde; nicht der Himālaya, nicht der Ozean, nicht Indra, der Donnerkeilträger selbst, aus eigener Kraft.
5.75.11
मयाभिपन्नं त्रायेरन्बलमास्थाय न त्रयः ।
युद्धार्हान्क्षत्रियान्सर्वान्पाण्डवेष्वाततायिनः ॥ ५.७५.११ ॥
Von mir eingeholt, könnten sie nicht einmal die drei retten, die auf ihre Stärke vertrauen, noch irgendein kampffähiger Kṣatriya, der sich gegen die Pāṇḍavas als Angreifer erhoben hat.
5.75.12
अधः पादतलेनैतानधिष्ठास्यामि भूतले ।
न हि त्वं नाभिजानासि मम विक्रममच्युत ॥ ५.७५.१२ ॥
Diese alle unter meine Fußsohle legend, werde ich auf der Erde stehen. Du kennst meine Tapferkeit nicht, o Acyuta.
5.75.13
यथा मया विनिर्जित्य राजानो वशगाः कृताः ।
अथ चेन्मां न जानासि सूर्यस्येवोद्यतः प्रभाम् ॥ ५.७५.१३ ॥
Wie ich die Könige besiegt und unter meine Gewalt gebracht habe, so sieh, wenn du mich noch nicht kennst, meine Kraft wie den Glanz der aufgehenden Sonne.
5.75.14
विगाढे युधि संबाधे वेत्स्यसे मां जनार्दन ।
परुषैराक्षिपसि किं व्रणं सूच्येव चानघ ॥ ५.७५.१४ ॥
O Janārdana, wenn du tief in das Gedränge der Schlacht eingedrungen bist, wirst du mich erkennen. O Makelloser, warum stichst du mit harten Worten wie mit einer Nadel in meine Wunde?
5.75.15
यथामति ब्रवीम्येतद्विद्धि मामधिकं ततः ।
द्रष्टासि युधि संबाधे प्रवृत्ते वैशसेऽहनि ॥ ५.७५.१५ ॥
Nach meinem Verständnis sage ich dies; wisse, dass ich noch mehr bin als das. An jenem Tag des Untergangs, wenn das Gedränge der Schlacht begonnen hat, wirst du mich sehen.
5.75.16
मया प्रणुन्नान्मातङ्गात्नथिनः सादनस्तथा ।
तथा नरानभिक्रुद्धं निघ्नन्तं क्षत्रियर्षभान् ॥ ५.७५.१६ ॥
Von mir vorwärtsgetrieben die Elefanten, Wagenkämpfer und Reiter; und du wirst die Stiere unter den Kṣatriyas sehen, wie sie die zornigen Männer niederstrecken.
5.75.17
द्रष्टा मां त्वं च लोकश्च विकर्षन्तं वरान्वरान् ।
न मे सीदन्ति गात्राणि न ममोद्वेपते मनः ॥ ५.७५.१७ ॥
Du und die Welt werdet mich sehen, wie ich die Besten unter den Besten fortschleife. Meine Glieder erschlaffen nicht, und mein Geist zittert nicht.
5.75.18
सर्वलोकादभिक्रुद्धान्न भयं विद्यते मम ।
किं तु सौहृदमेवैतत्कृपया मधुसूदन ।
सर्वांस्तितिक्षे संक्लेशान्मा स्म नो भरता नशन् ॥ ५.७५.१८ ॥
Auch wenn alle Welten gegen mich zürnen, habe ich keine Furcht. Doch dies ist Freundschaft, o Madhusūdana, aus Mitgefühl gesprochen. Ich werde alle Qualen ertragen; mögen wir, die Bharatas, nicht zugrunde gehen.