മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.75.1
तथोक्तो वासुदेवेन नित्यमन्युरमर्षणः ।
सदश्ववत्समाधावद्बभाषे तदनन्तरम् ॥ ५.७५.१ ॥
വാസുദേവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, എപ്പോഴും കോപമുള്ള, ക്ഷമയില്ലാത്ത ഭീമൻ ഉടനെ നല്ല കുതിരയെപ്പോലെ വേഗത്തിൽ സംസാരിച്ചു.
5.75.2
अन्यथा मां चिकीर्षन्तमन्यथा मन्यसेऽच्युत ।
प्रणीतभावमत्यर्थं युधि सत्यपराक्रमम् ॥ ५.७५.२ ॥
അച്യുതാ! ഞാൻ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് നീ മറ്റൊരു രീതിയിൽ കരുതുന്നു. യുദ്ധത്തിലെ എന്റെ വീര്യം സത്യവും അതീവ ഉറപ്പുള്ള ഉദ്ദേശ്യത്തോടുകൂടിയതുമാണ്.
5.75.3
वेत्सि दाशार्ह सत्यं मे दीर्घकालं सहोषितः ।
उत वा मां न जानासि प्लवन्हृद इवाप्लवे ॥ ५.७५.३ ॥
ദാശാർഹാ! നാം ദീർഘകാലം ഒന്നിച്ച് കഴിഞ്ഞതിനാൽ എന്റെ സത്യം നീ അറിയുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ തോണിയില്ലാതെ തടാകത്തിൽ നീന്തുന്നവനെപ്പോലെ നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലേ?
5.75.4
तस्मादनभिरुपाभिर्वाग्भिर्मां त्वं समर्च्छसि ।
कथं हि भीमसेनं मां जानन्कश्चन माधव ॥ ५.७५.४ ॥
അതുകൊണ്ട് നീ എന്നോട് യോജിക്കാത്ത വാക്കുകളിൽ സംസാരിക്കുന്നു. മാധവാ! ഭീമസേനനെ അറിയുന്ന ആരെങ്കിലും എന്നോട് എങ്ങനെ ഇങ്ങനെ പറയും?
5.75.5
ब्रूयादप्रतिरूपाणि यथा मां वक्तमर्हसि ।
तस्मादिदं प्रवक्ष्यामि वचनं वृष्णिनन्दन ॥ ५.७५.५ ॥
നീ എന്നോട് എങ്ങനെ സംസാരിക്കണമോ അതിന് യോജിക്കാത്തത് ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞേക്കാം. അതുകൊണ്ട്, വൃഷ്ണിനന്ദനാ! ഞാൻ ഈ വാക്കുകൾ പറയാം.
5.75.6
आत्मनः पौरुषं चैव बलं च न समं परैः ।
सर्वथाऽनार्यकर्मैतत्प्रशंसा स्वयमात्मनः ॥ ५.७५.६ ॥
എന്റെ വീര്യവും ബലവും മറ്റുള്ളവർക്ക് തുല്യമല്ല. ഏതു വിധത്തിലും ഇത് അനാര്യകർമ്മമാണ് — സ്വയം പ്രശംസിക്കുന്നത്.
5.75.7
अतिवादापविद्धस्तु वक्ष्यामि बलमात्मनः ।
पश्येमे रोदसी कृष्ण ययोरासन्निमाः प्रजाः ॥ ५.७५.७ ॥
അതിവാദത്താൽ പ്രേരിതനായി ഞാൻ എന്റെ ബലം പറയാം. കൃഷ്ണാ, ഈ രണ്ടു ലോകങ്ങളെ നോക്കൂ, ഇവയിലാണ് ഈ പ്രജകൾ ഉണ്ടായിരുന്നത്.
5.75.8
अचले चाप्रतिष्ठे चाप्यनन्ते सर्वमातरौ ।
यदीमे सहसा क्रुद्धे समेयातां शिले इव ॥ ५.७५.८ ॥
ചലിക്കാത്തതും, ആധാരമില്ലാത്തതും, അവസാനമില്ലാത്തതും, എല്ലാവരുടെയും മാതാക്കളുമായവ; ഇവ രണ്ടും കോപിച്ച് പെട്ടെന്ന് രണ്ടു പാറകൾ പോലെ കൂട്ടിയിടിച്ചാൽ.
5.75.9
अहमेते निगृह्णीयां बाहुभ्यां सचसाचरे ।
पश्यैतदन्तरं बाह्वोर्महापरिघयोरिव ॥ ५.७५.९ ॥
ഞാൻ ഈ രണ്ടിനെയും, ചലിക്കുന്നവയെയും ചലിക്കാത്തവയെയും, എന്റെ കൈകളാൽ തടഞ്ഞുനിർത്തും. വലിയ ഇരുമ്പുദണ്ഡുകൾ പോലുള്ള എന്റെ കൈകൾക്കിടയിലെ ഈ അകലം നോക്കൂ.
5.75.10
य एतत्प्राय मुच्येत न तं पश्यामि पुरूषम् ।
हिमवांश्च समुद्रश्च वज्री वा बलमित्स्वयम् ॥ ५.७५.१० ॥
ഇതിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്ന ഒരു മനുഷ്യനെയും ഞാൻ കാണുന്നില്ല; ഹിമാലയമോ സമുദ്രമോ വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രനോ സ്വന്തം ബലത്താൽ അതു ചെയ്യില്ല.
5.75.11
मयाभिपन्नं त्रायेरन्बलमास्थाय न त्रयः ।
युद्धार्हान्क्षत्रियान्सर्वान्पाण्डवेष्वाततायिनः ॥ ५.७५.११ ॥
എന്നാൽ പിടിക്കപ്പെട്ടവരെ ബലത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്ന മൂവരും രക്ഷിക്കില്ല; പാണ്ഡവർക്കെതിരെ ആതതായികളായ യുദ്ധയോഗ്യരായ എല്ലാ ക്ഷത്രിയരും.
5.75.12
अधः पादतलेनैतानधिष्ठास्यामि भूतले ।
न हि त्वं नाभिजानासि मम विक्रममच्युत ॥ ५.७५.१२ ॥
ഇവരെയെല്ലാം എന്റെ പാദതലത്തിനടിയിലാക്കി ഞാൻ ഭൂമിയിൽ നിൽക്കും. അച്യുതാ, നീ എന്റെ പരാക്രമം അറിയുന്നില്ല.
5.75.13
यथा मया विनिर्जित्य राजानो वशगाः कृताः ।
अथ चेन्मां न जानासि सूर्यस्येवोद्यतः प्रभाम् ॥ ५.७५.१३ ॥
ഞാൻ ജയിച്ച് രാജാക്കന്മാരെ വശത്താക്കിയതുപോലെ; ഇപ്പോഴും നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഉദിച്ചുയർന്ന സൂര്യപ്രഭപോലെ (എന്റെ വിക്രമം കാണുക).
5.75.14
विगाढे युधि संबाधे वेत्स्यसे मां जनार्दन ।
परुषैराक्षिपसि किं व्रणं सूच्येव चानघ ॥ ५.७५.१४ ॥
ജനാർദ്ദനാ, യുദ്ധത്തിന്റെ തിക്കിലും തിരക്കിലും ആഴത്തിൽ കടക്കുമ്പോൾ നീ എന്നെ അറിയും. നിർമ്മലനേ, കഠിനവാക്കുകളാൽ സൂചികൊണ്ടെന്നപോലെ എന്റെ മുറിവിൽ എന്തിന് കുത്തുന്നു?
5.75.15
यथामति ब्रवीम्येतद्विद्धि मामधिकं ततः ।
द्रष्टासि युधि संबाधे प्रवृत्ते वैशसेऽहनि ॥ ५.७५.१५ ॥
എന്റെ ബുദ്ധിക്കനുസരിച്ച് ഇത് ഞാൻ പറയുന്നു; ഇതിനപ്പുറവും എന്നെ അറിയുക. നാശത്തിന്റെ ആ ദിവസം തുടങ്ങി യുദ്ധത്തിന്റെ തിക്കിൽ നീ എന്നെ കാണും.
5.75.16
मया प्रणुन्नान्मातङ्गात्नथिनः सादनस्तथा ।
तथा नरानभिक्रुद्धं निघ्नन्तं क्षत्रियर्षभान् ॥ ५.७५.१६ ॥
എന്നാൽ ഓടിക്കപ്പെട്ട ആനകളെയും, രഥികളെയും, കുതിരക്കാരെയും; കുപിതരായ മനുഷ്യരെ കൊല്ലുന്ന ക്ഷത്രിയശ്രേഷ്ഠരെയും (നീ കാണും).
5.75.17
द्रष्टा मां त्वं च लोकश्च विकर्षन्तं वरान्वरान् ।
न मे सीदन्ति गात्राणि न ममोद्वेपते मनः ॥ ५.७५.१७ ॥
നീയും ലോകവും എന്നെ ശ്രേഷ്ഠരിൽ ശ്രേഷ്ഠരെ വലിച്ചിഴക്കുന്നത് കാണും. എന്റെ അവയവങ്ങൾ തളരുന്നില്ല; എന്റെ മനസ്സ് വിറയ്ക്കുന്നുമില്ല.
5.75.18
सर्वलोकादभिक्रुद्धान्न भयं विद्यते मम ।
किं तु सौहृदमेवैतत्कृपया मधुसूदन ।
सर्वांस्तितिक्षे संक्लेशान्मा स्म नो भरता नशन् ॥ ५.७५.१८ ॥
എല്ലാ ലോകങ്ങളും കുപിതരായാലും എനിക്ക് ഭയമില്ല. എന്നാൽ ഇത് സൗഹൃദം തന്നെ, മധുസൂദനാ, കരുണയാൽ (പറയുന്നു). എല്ലാ ക്ലേശങ്ങളും ഞാൻ സഹിക്കും; ഭരതവംശജരായ ഞങ്ങൾ നശിക്കാതിരിക്കട്ടെ.