மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.75.1
तथोक्तो वासुदेवेन नित्यमन्युरमर्षणः ।
सदश्ववत्समाधावद्बभाषे तदनन्तरम् ॥ ५.७५.१ ॥
வாசுதேவர் இவ்வாறு கூறியதும், எப்போதும் சினம் கொண்ட, பொறுமையற்ற பீமன் உடனே நல்ல குதிரையைப் போல விரைந்து பேசினான்.
5.75.2
अन्यथा मां चिकीर्षन्तमन्यथा मन्यसेऽच्युत ।
प्रणीतभावमत्यर्थं युधि सत्यपराक्रमम् ॥ ५.७५.२ ॥
அச்சுதா! நான் செய்ய விரும்புவதை நீங்கள் வேறுவிதமாக நினைக்கிறீர்கள். போரில் என் வீரம் உண்மையானது, மிகவும் நல்ல நோக்கம் கொண்டது.
5.75.3
वेत्सि दाशार्ह सत्यं मे दीर्घकालं सहोषितः ।
उत वा मां न जानासि प्लवन्हृद इवाप्लवे ॥ ५.७५.३ ॥
தாசார்ஹனே! நீண்ட காலம் நாம் ஒன்றாக வாழ்ந்ததால் என் உண்மையை நீ அறிவாய். அல்லது படகில்லாத குளத்தில் நீந்துபவனைப் போல் நீ என்னை அறியவில்லையா?
5.75.4
तस्मादनभिरुपाभिर्वाग्भिर्मां त्वं समर्च्छसि ।
कथं हि भीमसेनं मां जानन्कश्चन माधव ॥ ५.७५.४ ॥
ஆகையால் நீ என்னிடம் பொருத்தமற்ற சொற்களால் பேசுகிறாய். மாதவா! பீமசேனனை அறிந்த எவரும் என்னிடம் இவ்வாறு எப்படிப் பேசுவர்?
5.75.5
ब्रूयादप्रतिरूपाणि यथा मां वक्तमर्हसि ।
तस्मादिदं प्रवक्ष्यामि वचनं वृष्णिनन्दन ॥ ५.७५.५ ॥
நீ என்னிடம் எப்படிப் பேச வேண்டுமோ, அதற்குப் பொருந்தாதவற்றைச் சொல்லலாம். ஆகையால், விருஷ்ணிகளின் மகிழ்ச்சியே! நான் இந்தச் சொற்களைக் கூறுவேன்.
5.75.6
आत्मनः पौरुषं चैव बलं च न समं परैः ।
सर्वथाऽनार्यकर्मैतत्प्रशंसा स्वयमात्मनः ॥ ५.७५.६ ॥
என் ஆண்மையும் வலிமையும் மற்றவர்களுக்கு நிகரானவை அல்ல. எவ்வகையிலும் இது இழிந்த செயல் — தன்னையே புகழ்ந்து கொள்வது.
5.75.7
अतिवादापविद्धस्तु वक्ष्यामि बलमात्मनः ।
पश्येमे रोदसी कृष्ण ययोरासन्निमाः प्रजाः ॥ ५.७५.७ ॥
அதிவாதத்தால் உந்தப்பட்டு நான் என் வலிமையைக் கூறுவேன். கிருஷ்ணா, இந்த இரண்டு உலகங்களைப் பார், இவற்றில் இந்த உயிர்கள் உள்ளன.
5.75.8
अचले चाप्रतिष्ठे चाप्यनन्ते सर्वमातरौ ।
यदीमे सहसा क्रुद्धे समेयातां शिले इव ॥ ५.७५.८ ॥
அசையாததும், ஆதாரமற்றதும், முடிவற்றதுமான அனைவரின் தாய்மார்கள் இவை; இவ்விரண்டும் சினந்து திடீரென இரு கற்பாறைகள் போல மோதினால்.
5.75.9
अहमेते निगृह्णीयां बाहुभ्यां सचसाचरे ।
पश्यैतदन्तरं बाह्वोर्महापरिघयोरिव ॥ ५.७५.९ ॥
நான் இவ்விரண்டையும், அசைவனவும் அசையாதவும் ஆனவற்றையும், என் கைகளால் அடக்குவேன். பெரிய இரும்புத் தடிகள் போன்ற என் கைகளின் இடைவெளியைப் பார்.
5.75.10
य एतत्प्राय मुच्येत न तं पश्यामि पुरूषम् ।
हिमवांश्च समुद्रश्च वज्री वा बलमित्स्वयम् ॥ ५.७५.१० ॥
இதிலிருந்து தப்பக்கூடிய எந்த மனிதனையும் நான் காணவில்லை; இமயமோ, கடலோ, வஜ்ரதாரியான இந்திரனோ தங்கள் வலிமையால் கூட அல்ல.
5.75.11
मयाभिपन्नं त्रायेरन्बलमास्थाय न त्रयः ।
युद्धार्हान्क्षत्रियान्सर्वान्पाण्डवेष्वाततायिनः ॥ ५.७५.११ ॥
என்னால் பிடிக்கப்பட்டவர்களை வலிமையை நம்பிய மூவரும் காக்க இயலமாட்டார்கள்; பாண்டவர்களுக்கு எதிராக ஆததாயிகளாயிருக்கும் போருக்குத் தகுந்த எல்லா க்ஷத்திரியர்களும் கூட.
5.75.12
अधः पादतलेनैतानधिष्ठास्यामि भूतले ।
न हि त्वं नाभिजानासि मम विक्रममच्युत ॥ ५.७५.१२ ॥
இவர்களை என் கால்தளத்தின் கீழ் வைத்து நான் நிலத்தின் மீது நிற்பேன். அச்யுதா, நீ என் வீரத்தை அறியவில்லை.
5.75.13
यथा मया विनिर्जित्य राजानो वशगाः कृताः ।
अथ चेन्मां न जानासि सूर्यस्येवोद्यतः प्रभाम् ॥ ५.७५.१३ ॥
நான் வென்று அரசர்களை அடிபணியச் செய்தது போல்; இதையும் நீ என்னை அறியாவிட்டால், உதிக்கும் சூரியனின் ஒளியைப் போல் (என் வீரியத்தைக் காண்).
5.75.14
विगाढे युधि संबाधे वेत्स्यसे मां जनार्दन ।
परुषैराक्षिपसि किं व्रणं सूच्येव चानघ ॥ ५.७५.१४ ॥
ஜனார்த்தனா, போரின் நெரிசலில் ஆழ நுழையும்போது நீ என்னை அறிவாய். குற்றமற்றவனே, கடும் சொற்களால் ஏன் ஊசியால் குத்துவது போல் என் புண்ணைக் குத்துகிறாய்?
5.75.15
यथामति ब्रवीम्येतद्विद्धि मामधिकं ततः ।
द्रष्टासि युधि संबाधे प्रवृत्ते वैशसेऽहनि ॥ ५.७५.१५ ॥
என் அறிவுக்கேற்ப இதைச் சொல்கிறேன்; இதைவிட மேலாக என்னை அறிந்துகொள். அழிவின் அந்த நாள் தொடங்கி போர் நெரிசல் ஏற்படும்போது நீ என்னைக் காண்பாய்.
5.75.16
मया प्रणुन्नान्मातङ्गात्नथिनः सादनस्तथा ।
तथा नरानभिक्रुद्धं निघ्नन्तं क्षत्रियर्षभान् ॥ ५.७५.१६ ॥
நான் துரத்திய யானைகளிடமிருந்தும், தேர்வீரர்களிடமிருந்தும், குதிரைவீரர்களிடமிருந்தும்; சினமுற்ற மனிதரை அடித்து வீழ்த்தும் க்ஷத்திரியச் சிறந்த வீரர்களையும் (நீ காண்பாய்).
5.75.17
द्रष्टा मां त्वं च लोकश्च विकर्षन्तं वरान्वरान् ।
न मे सीदन्ति गात्राणि न ममोद्वेपते मनः ॥ ५.७५.१७ ॥
நீயும் உலகமும் என்னை சிறந்தவர்களில் சிறந்தவர்களை இழுத்துச் செல்வதைக் காண்பீர்கள். என் உறுப்புகள் தளர்வதில்லை; என் மனமும் நடுங்குவதில்லை.
5.75.18
सर्वलोकादभिक्रुद्धान्न भयं विद्यते मम ।
किं तु सौहृदमेवैतत्कृपया मधुसूदन ।
सर्वांस्तितिक्षे संक्लेशान्मा स्म नो भरता नशन् ॥ ५.७५.१८ ॥
எல்லா உலகங்களும் சினந்தாலும் எனக்கு அச்சமில்லை. இது நட்பே, மதுசூதனா, கருணையால் (சொல்கிறேன்). எல்லா துன்பங்களையும் நான் தாங்குவேன்; பரதர்களாகிய நாங்கள் அழியாதிருக்கட்டும்.