ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.78.1
एवमेतन्महाबाहो यथा वदसि पाण्डव ।
पाण्डवानां कुरूणां च प्रतिपत्स्ये निरामयम्।
सर्वं त्विदं ममायत्तं बीभत्सो कर्मणोर्द्वयोः ॥ ५.७८.१ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಪಾಂಡವನೇ, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಆಗಲಿ. ಪಾಂಡವರಿಗೂ ಕುರುಗಳಿಗೂ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ನಾನು ಸಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದೆ, ಬೀಭತ್ಸು, ಎರಡು ಕರ್ಮಗಳ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ.
5.78.2
क्षेत्रं हि रसवच्छुद्धं कर्मणैवोपपादितम् ।
ऋते वर्षान्न कौन्तेय जातु निर्वर्तयेत्फलम् ॥ ५.७८.२ ॥
ಕೌಂತೇಯನೇ, ಫಲವತ್ತಾದ, ಶುದ್ಧವಾದ ಹೊಲವೂ ಕರ್ಮದಿಂದ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಮಳೆಯಿಲ್ಲದೆ ಎಂದಿಗೂ ಫಲವನ್ನು ನೀಡದು.
5.78.3
तत्र वै पौरुषं ब्रूयुरासेकं यत्र कारितम् ।
तत्र चापि ध्रुवं पश्येच्छोषणं दैवकारितम् ॥ ५.७८.३ ॥
ನೀರಾವರಿ ಮಾಡಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಪ್ರಯತ್ನ ಎನ್ನಬಹುದು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ದೈವದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಒಣಗುವಿಕೆಯನ್ನೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು.
5.78.4
तदिदं निश्चित्तं बुद्ध्या पूर्वैरपि महात्मभिः ।
दैवे च मानुषे चैव संयुक्तं लोककारणम् ॥ ५.७८.४ ॥
ಇದನ್ನು ಹಿಂದಿನ ಮಹಾತ್ಮರೂ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದಾರೆ: ಲೋಕದ ಕಾರಣ ದೈವ ಮತ್ತು ಮಾನುಷ ಎರಡರಿಂದಲೂ ಕೂಡಿದೆ.
5.78.5
अहं हि तत्करिष्यामि परं पुरुषकारतः ।
देवं तु न मया शक्यं कर्म कर्तुं कथंचन ॥ ५.७८.५ ॥
ನಾನು ಅದನ್ನು ಪರಮ ಪುರುಷಕಾರದಿಂದ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಆದರೆ ದೈವವನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
5.78.6
स हि धर्मं च लोकं च त्यक्त्वा चरति दुर्मतिः ।
न हि सन्तप्यते तेन तथारूपेण कर्मणा ॥ ५.७८.६ ॥
ಆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯು ಧರ್ಮವನ್ನೂ ಲೋಕವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ; ಅಂತಹ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅವನು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
5.78.7
तथापि बुद्धिं पापिष्ठां वर्धयन्त्यस्य मन्त्रिणः ।
शकुनिः सूतपुत्रश्च भ्राता दुःशासनस्तथा ॥ ५.७८.७ ॥
ಆದರೂ ಅವನ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಅವನ ಪಾಪಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಾರೆ — ಶಕುನಿ, ಸೂತಪುತ್ರ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹೋದರ ದುಃಶಾಸನನೂ ಹಾಗೆಯೇ.
5.78.8
स हि त्यागेन राज्यस्य न शमं समुपैष्यति ।
अन्तरेण वधं पार्थ सानुबन्धः सुयोधनः ॥ ५.७८.८ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಅವನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯನು; ವಧೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುಯೋಧನನು ಶಾಂತನಾಗನು.
5.78.9
न चापि प्रणिपातेन त्यक्तुमिच्छति धर्मराट् ।
याच्यमानश्च राज्यं स न प्रजास्यति दुर्मतिः ॥ ५.७८.९ ॥
ಧರ್ಮರಾಜ ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದಲೂ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಬಯಸನು; ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ ಆ ದುರ್ಮತಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡನು.
5.78.10
न तु मन्ये स तद्वाच्यो यद्युधिष्ठिरशातनम् ।
उक्तं प्रयोजनं यत्तु धर्मराजेन भारत ॥ ५.७८.१० ॥
ಆದರೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ವಧೆಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳುವುದು ತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಭಾರತ, ಧರ್ಮರಾಜ ಹೇಳಿದ ಉದ್ದೇಶವೇ (ಸರಿ).
5.78.11
तथा पापस्तु तत्सर्वं न करिष्यति कौरवः ।
तस्मिंश्चाक्रियमाणेऽसौ लोके वध्यो भविष्यति ॥ ५.७८.११ ॥
ಆ ಪಾಪಿ ಕೌರವನು ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಅವನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಧ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.
5.78.12
मम चापि स वध्यो हि जगतश्चापि भारत ।
तेन कौमारके यूयं सर्वे विप्रकृताः सदा ॥ ५.७८.१२ ॥
ಅವನು ನನಗೂ ಲೋಕಕ್ಕೂ ವಧ್ಯನು, ಭಾರತ; ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಅವನಿಂದ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಸದಾ ಅಪಕಾರಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದೀರಿ.
5.78.13
विप्रलुप्तं च वो राज्यं नृशंसेन दुरात्मना ।
न चोपशाम्यते पापः श्रियं दृष्ट्वा युधिष्ठिरे ॥ ५.७८.१३ ॥
ಕ್ರೂರ ಮತ್ತು ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನ ಅವನು ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಂಡು ಆ ಪಾಪಿ ಶಾಂತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
5.78.14
असकृच्चाप्यहं तेन त्वत्कृते पार्थ भेदितः ।
न मया तद्गृहीतं च पापं तस्य चिकीर्षेतम् ॥ ५.७८.१४ ॥
ಪಾರ್ಥ, ನಿನ್ನ ನಿಮಿತ್ತ ಅವನು ನನ್ನನ್ನೂ ಪದೇ ಪದೇ ಭೇದಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಅವನ ಪಾಪ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ.
5.78.15
जानासि हि महाबाहो त्वमप्यस्य परं मतम् ।
प्रियं चिकीर्षमाणं च धर्मराजस्य मामपि ॥ ५.७८.१५ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಅವನ ಪರಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಏನೆಂದು ನೀನೂ ತಿಳಿದಿರುವೆ; ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಒಳಿತು ಮಾಡಲು ಬಯಸುವ ನನ್ನನ್ನೂ ಅವನು ಬಲ್ಲನು.
5.78.16
संजानंस्तस्य चात्मानं मम चैव परं मतम् ।
अजानन्निव मां कस्मादर्जुनाद्याभिशङ्कसे ॥ ५.७८.१६ ॥
ಅವನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪರಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯದವನಂತೆ ಅರ್ಜುನನ ನಿಮಿತ್ತ ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಶಂಕಿಸುತ್ತೀ?
5.78.17
यच्चापि परमं दिव्यं तच्चाप्यनुगतं त्वया ।
विधानं विहितं पार्थ कथं शर्म भवेत्परैः ॥ ५.७८.१७ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಪರಮ ದಿವ್ಯವಾದ ವಿಧಾನವನ್ನು ನೀನೂ ಅನುಸರಿಸಿದ್ದೀ; ನಿಯಮಿತ ಆ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುವುದು?
5.78.18
यत्तु वाचा मया शक्यं कर्मणा वाऽपि पाण्डव ।
करिष्ये तदहं पार्थ न त्वाशंसे शमं परैः ॥ ५.७८.१८ ॥
ಪಾಂಡವ, ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಅಥವಾ ಕರ್ಮದಿಂದ ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾದುದನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುವೆನು; ಪಾರ್ಥ, ಶತ್ರುಗಳೊಡನೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
5.78.19
कथं गोहरणे ह्युक्तो नैतच्छर्म तथा हितम् ।
याच्यमानो हि भीष्मेण संवत्सरगतेऽध्वनि ॥ ५.७८.१९ ॥
ಗೋಹರಣದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು ಶಾಂತಿಗೆ ಹೇಗೆ ಇಷ್ಟು ಹಿತಕರವಾಗಿತ್ತು? ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮರು ಬೇಡಿದಾಗಲೂ ಅದು ಶಾಂತಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
5.78.20
तदैव ते पराभूता यदा सङ्कल्पितास्त्वया ।
लवशः क्षणशश्चापि न च तुष्टः सुयोधनः ॥ ५.७८.२० ॥
ನೀನು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನೀವು ಸೋತಿರಿ; ಕ್ಷಣಕ್ಷಣವೂ, ತುಣುಕುತುಣುಕಾಗಿಯೂ. ಆದರೂ ಸುಯೋಧನನಿಗೆ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ.
5.78.21
सर्वथा तु मया कार्यं धर्मराजस्य शासनम् ।
विभाव्यं तस्य भूयश्च कर्म पापं दुरात्मनः ॥ ५.७८.२१ ॥
ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಧರ್ಮರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ಆ ದುರಾತ್ಮನ ಪಾಪಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.