மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.78.1
एवमेतन्महाबाहो यथा वदसि पाण्डव ।
पाण्डवानां कुरूणां च प्रतिपत्स्ये निरामयम्।
सर्वं त्विदं ममायत्तं बीभत्सो कर्मणोर्द्वयोः ॥ ५.७८.१ ॥
மஹாபாஹுவே, பாண்டவா, நீ சொல்வது போலவே ஆகட்டும். பாண்டவர்களுக்கும் குருக்களுக்கும் நலனை நான் உண்டாக்குவேன். இவை அனைத்தும் என் கையில் உள்ளன, பீபத்ஸு, இரண்டு செயல்களின் கையிலும்.
5.78.2
क्षेत्रं हि रसवच्छुद्धं कर्मणैवोपपादितम् ।
ऋते वर्षान्न कौन्तेय जातु निर्वर्तयेत्फलम् ॥ ५.७८.२ ॥
குந்தியின் மகனே, வளமான, தூய்மையான வயல் கூட செயலால் தயார் செய்யப்பட்டாலும், மழை இல்லாமல் ஒருபோதும் பலனைத் தராது.
5.78.3
तत्र वै पौरुषं ब्रूयुरासेकं यत्र कारितम् ।
तत्र चापि ध्रुवं पश्येच्छोषणं दैवकारितम् ॥ ५.७८.३ ॥
நீர்ப்பாசனம் செய்யப்படும் இடத்தில் மனித முயற்சி என்று சொல்லலாம்; ஆனால் அங்கேயே தெய்வத்தால் உண்டாகும் வறட்சியையும் நிச்சயம் காணலாம்.
5.78.4
तदिदं निश्चित्तं बुद्ध्या पूर्वैरपि महात्मभिः ।
दैवे च मानुषे चैव संयुक्तं लोककारणम् ॥ ५.७८.४ ॥
இதை முன்னோர்களான மகாத்மாக்களும் அறிவால் தீர்மானித்துள்ளனர்: உலகின் காரணம் தெய்வமும் மனிதனும் இணைந்ததே.
5.78.5
अहं हि तत्करिष्यामि परं पुरुषकारतः ।
देवं तु न मया शक्यं कर्म कर्तुं कथंचन ॥ ५.७८.५ ॥
நான் அதை மிகுந்த முயற்சியால் செய்வேன்; ஆனால் தெய்வத்தை எவ்வகையிலும் என்னால் செயலால் செய்ய முடியாது.
5.78.6
स हि धर्मं च लोकं च त्यक्त्वा चरति दुर्मतिः ।
न हि सन्तप्यते तेन तथारूपेण कर्मणा ॥ ५.७८.६ ॥
அந்தத் தீய புத்தியுள்ளவன் தர்மத்தையும் உலகையும் விட்டுவிட்டுத் திரிகிறான்; அத்தகைய செயலால் அவன் வருந்துவதுமில்லை.
5.78.7
तथापि बुद्धिं पापिष्ठां वर्धयन्त्यस्य मन्त्रिणः ।
शकुनिः सूतपुत्रश्च भ्राता दुःशासनस्तथा ॥ ५.७८.७ ॥
ஆயினும் அவனுடைய அமைச்சர்கள் அவனது பாவமான புத்தியை வளர்க்கிறார்கள் — சகுனியும், சூதபுத்திரனும், அவனது சகோதரன் துச்சாசனனும் அவ்வாறே.
5.78.8
स हि त्यागेन राज्यस्य न शमं समुपैष्यति ।
अन्तरेण वधं पार्थ सानुबन्धः सुयोधनः ॥ ५.७८.८ ॥
பார்த்தா, அவன் அரசை விட்டுக்கொடுக்காமல் அமைதியை அடையமாட்டான்; கொலை இல்லாமல் தன் சுற்றத்தாருடன் சுயோதனன் அடங்கமாட்டான்.
5.78.9
न चापि प्रणिपातेन त्यक्तुमिच्छति धर्मराट् ।
याच्यमानश्च राज्यं स न प्रजास्यति दुर्मतिः ॥ ५.७८.९ ॥
தர்மராஜன் (யுதிஷ்டிரன்) வணங்குவதன் மூலம் கூட அரசை விட்டுக்கொடுக்க விரும்பமாட்டான்; இரந்து கேட்கப்பட்டாலும் அந்தத் தீயபுத்தியுள்ளவன் அரசை அளிக்கமாட்டான்.
5.78.10
न तु मन्ये स तद्वाच्यो यद्युधिष्ठिरशातनम् ।
उक्तं प्रयोजनं यत्तु धर्मराजेन भारत ॥ ५.७८.१० ॥
ஆனால் அவனிடம் யுதிஷ்டிரனைக் கொல்லவேண்டும் என்று சொல்லுவது தகாது என்று நான் நினைக்கிறேன்; பாரதா, தர்மராஜன் கூறிய நோக்கமே (சரியானது).
5.78.11
तथा पापस्तु तत्सर्वं न करिष्यति कौरवः ।
तस्मिंश्चाक्रियमाणेऽसौ लोके वध्यो भविष्यति ॥ ५.७८.११ ॥
அந்தப் பாவியான கௌரவன் அவை அனைத்தையும் செய்யமாட்டான்; அது செய்யப்படாவிட்டால் அவன் உலகில் கொல்லப்படத்தக்கவனாவான்.
5.78.12
मम चापि स वध्यो हि जगतश्चापि भारत ।
तेन कौमारके यूयं सर्वे विप्रकृताः सदा ॥ ५.७८.१२ ॥
அவன் எனக்கும் உலகுக்கும் கூட கொல்லப்படத்தக்கவன், பாரதா; ஏனெனில் சிறுவயது முதல் அவனால் நீங்கள் அனைவரும் எப்போதும் தீங்கிழைக்கப்பட்டீர்கள்.
5.78.13
विप्रलुप्तं च वो राज्यं नृशंसेन दुरात्मना ।
न चोपशाम्यते पापः श्रियं दृष्ट्वा युधिष्ठिरे ॥ ५.७८.१३ ॥
கொடியவனும் தீய மனம் கொண்டவனுமானவன் உங்கள் அரசை அபகரித்தான்; யுதிஷ்டிரரின் செல்வத்தைக் கண்டும் அந்தப் பாவி அமைதி அடையவில்லை.
5.78.14
असकृच्चाप्यहं तेन त्वत्कृते पार्थ भेदितः ।
न मया तद्गृहीतं च पापं तस्य चिकीर्षेतम् ॥ ५.७८.१४ ॥
பார்த்தா, உன் பொருட்டு அவன் என்னையும் பலமுறை பிளவுபடுத்த முயன்றான்; ஆனால் அவனுடைய பாவத் திட்டத்தை நான் ஏற்கவில்லை.
5.78.15
जानासि हि महाबाहो त्वमप्यस्य परं मतम् ।
प्रियं चिकीर्षमाणं च धर्मराजस्य मामपि ॥ ५.७८.१५ ॥
மகாபாஹுவே, அவனுடைய உயர்ந்த கருத்து என்னவென்று நீயும் அறிவாய்; தருமராஜனுக்கு நன்மை செய்ய விரும்பும் என்னையும் அவன் அறிவான்.
5.78.16
संजानंस्तस्य चात्मानं मम चैव परं मतम् ।
अजानन्निव मां कस्मादर्जुनाद्याभिशङ्कसे ॥ ५.७८.१६ ॥
அவனுடையதும் என்னுடையதுமான உயர்ந்த கருத்தை நன்கு அறிந்திருந்தும், என்னை அறியாதவன்போல் ஏன் அர்ஜுனனின் பொருட்டு என்மேல் ஐயம் கொள்கிறாய்?
5.78.17
यच्चापि परमं दिव्यं तच्चाप्यनुगतं त्वया ।
विधानं विहितं पार्थ कथं शर्म भवेत्परैः ॥ ५.७८.१७ ॥
பார்த்தா, உயர்ந்த தெய்வீக விதியை நீயும் பின்பற்றினாய்; அது விதித்த வழியில் பிறருக்கு எப்படி அமைதி கிடைக்கும்?
5.78.18
यत्तु वाचा मया शक्यं कर्मणा वाऽपि पाण्डव ।
करिष्ये तदहं पार्थ न त्वाशंसे शमं परैः ॥ ५.७८.१८ ॥
பாண்டவனே, வாக்கினாலோ செயலினாலோ என்னால் இயன்றதை நான் செய்வேன்; பார்த்தா, உனக்காக பகைவருடன் சமாதானத்தை நான் விரும்பவில்லை.
5.78.19
कथं गोहरणे ह्युक्तो नैतच्छर्म तथा हितम् ।
याच्यमानो हि भीष्मेण संवत्सरगतेऽध्वनि ॥ ५.७८.१९ ॥
பசுக்கள் கவர்ந்த போது சொல்லப்பட்டது எவ்வாறு அமைதிக்கு இவ்வளவு நன்மையாக இருந்தது? ஒரு வருடம் கழிந்த வழியில் பீஷ்மர் அவனிடம் வேண்டிய போதும் அது அமைதியாக இருக்கவில்லை.
5.78.20
तदैव ते पराभूता यदा सङ्कल्पितास्त्वया ।
लवशः क्षणशश्चापि न च तुष्टः सुयोधनः ॥ ५.७८.२० ॥
நீ தீர்மானித்த போதெல்லாம் நீங்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டீர்கள்; ஒவ்வொரு கணமும், துண்டு துண்டாகவும் கூட. ஆனாலும் சுயோதனன் திருப்தி அடையவில்லை.
5.78.21
सर्वथा तु मया कार्यं धर्मराजस्य शासनम् ।
विभाव्यं तस्य भूयश्च कर्म पापं दुरात्मनः ॥ ५.७८.२१ ॥
எல்லா வகையிலும் நான் தர்மராஜனின் கட்டளையை நிறைவேற்ற வேண்டும்; அந்தத் தீய மனமுடையவனின் பாவச் செயல்களையும் மீண்டும் சிந்திக்க வேண்டும்.